Show Posts

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - Captain Kal

Pages: [1] 2 3
1
Gamer's Paradise / Re: Kingdom Come - Deliverance
« on: Today at 12:20:49 »
Η αναμονή έληξε.
The following users thanked this post: Captain Kal

2
Gamer's Paradise / Re: GOG (Good Old Games)
« on: February 16, 2018, 10:47:21 »
Σπαζοντας την 100αρα στο GOG Library μου  :drinks: (υπουλα εκμεταλλευομενος τα τωρινα sales  :devil: ) κατεληξα σε RPGo-tribute.

- Tyranny
- Divine Divinity
- Beyond Divinity
- Icewind Dale Enhanced Edition
- Might and Magic 7 - For Blood and Honor

Θα πιάσω καποιο απο αυτα (πιθανοτατα Τyranny) αφου τελειώσω το Fallout - New Vegas  :D
The following users thanked this post: Captain Kal

3
Gamer's Paradise / Re: Kingdom Come - Deliverance
« on: February 13, 2018, 21:02:35 »
Ευτούνα τα Ντισκόρντ στα οποία έχει μετακομίσει ούλο το φόρουμ είναι του Σατανά, δεν τα εμπιστεύομαι!
The following users thanked this post: Captain Kal

4
Gamer's Paradise / Re: ELEX - a piranha bytes game
« on: February 11, 2018, 18:09:24 »
Κάπως έτσι κινήθηκα. Βρήκα ένα plasma rifle, έβγαλα μερικούς δύσκολους αντιπάλους με οικτρό cheesing και kiting σαν τις παλιές καλές εποχές του Gothic 3, τελείωσα τα quests στους Berzerkers και πήρα τώρα με τη σειρά και κάνω για ΧΡ τα quests για τα άλλα Factions πριν διαλέξω να μπω σε κάποιο (για Clerics με βλέπω στο πρώτο playthrough - θα ήθελα πάντως ρε γμτ να υπάρχει και επιλογή για "Neutral" playthrough χωρίς να μπεις σε κάποιο από τα μεγάλα faction αλλά να ταχθείς σε αυτούς εκεί στην βάση Omega πχ, αλλά για γκεημ της PB πρόκειται, οπότε...).

Ουσιαστικά οι μόνοι αντίπαλοι που εξακολουθούν να μου κόβουν το γκώλο είναι τα μεγάλα ρομπότ Colossi. Θα επιχειρήσω ελεεινό άνανδρο cheesing και σε αυτά.
The following users thanked this post: Captain Kal

5
Gamer's Paradise / Re: ELEX - a piranha bytes game
« on: February 10, 2018, 21:38:44 »
Ανέβασα 7 επίπεδα, επέστρεψα σε αυτούς τους 2 ληστές, και εξακολουθούν να με ρίχνουν με 1 χιτ :Ρ

Γενικά το "θέμα" που προκύπτει είναι πως δεν έχω με τι να levelάρω. Τα quests δεν επαρκούν, ή με στέλνουν με τη μία σε high-level περιοχές στις οποίες δεν μπορώ να την παλέψω ιδιαίτερα (γελάω λίγο με το πόσο "πρωτοποριακό" είναι το να λαμβάνεις ως level 3 χαρακτήρας ένα quest που απαιτεί να σκοτώσεις ένα κολοσσικό σιδερένιο ρομπότ ξερω'γω). Οπότε αναγκαστικά εξερευνώ εδώ κι εκεί μπας και φαρμάρω κάνα mob σιγά-σιγά ή βρω κανένα άλλο quest hub.

Edit. ΟΚ, ανακάλυψα τη μαγεία του κουμπιού "block", σκότωσα 2-3 quest objective εχθρούς, ολοκλήρωσα τα quests τους και ανέβασα εν ριπή οφθαλμού 2 level. Αύξησα το Melee Skill μου, βρήκα ένα ελάχιστα καλύτερο σπαθί και 2 κομμάτια πανοπλίας, και ήδη βλέπω αισθητή διαφορά. From Zero το Hero φάση.

Επίσης, το ΑΠΑΛΟ κωλόχαρτο είναι valuable loot item. GOTY 2017 right here.
The following users thanked this post: Captain Kal

6
Αγγελίες / Giveaway ακαδημαϊκού achievement.
« on: February 09, 2018, 16:14:37 »
Δλδ να πούμε, ένεκα και επειδίς, συνέβη αυτό:

You require the following to view this post content:
  • You need to log in to view this content, please login or register.


Τουτέστιν, πλέον μπορώ να χρησιμοποιώ μαστίγια με επαγγελματική έννοια και χροιά, να πίνω μπύρες με τον Χέλλιο στα ίσα, να είμαι όσο γραφικός γουστάρω επειδή "άκου εγώ το σπουδάζω" και να μπορώ να κάνω κάτι που άργησε καμιά 10ετία. Γι αυτό θα ήθελα να σκορπίσω τα ελάχιστα που μπορώ αυτό τον καιρό στο πρώτο μέρος που θέλησα να ανακοινώσω την χαρά μου.

Κλήρωση, όποιος γουστάρει, ό,τι γουστάρει από τα κάτωθι:
1.Life is Strange Complete Season (Episodes 1-5)
2.The Long Dark
3.H1Z1
4.Overcooked

Κυριακή βραδάκι η κληρωτίδα. :salute:
The following users thanked this post: Captain Kal

7
Έτσι. Μη δούμε μερακλή άνθρωπα, κατευθείαν να τον κακοχαρακτηρίσουμε να πούμε.
The following users thanked this post: Captain Kal

8
Φταίει που δεν ξέρεις από καλή ζωή, Πέην.

Το παιδί από τον Α.Ο Απάλευτος Λιανοκλαδίου ήταν αληθινός γκουρμάντ, είχε εντοπίσει αληθινές νύμφες Hypopta Agavis στο όρυγμα και βίωνε την έκσταση του καλοφαγά μπροστά στα απαίδευτα μάτια σας. Φήμες που θέλουν την ακραία κατσικομπηχτική του φύση να έπιανε εκείνη τη στιγμή νέο ναδίρ, ελέγχονται ως πλήρως αναληθείς :D
The following users thanked this post: Captain Kal

9
Κατά τη διάρκεια της 9μηνης θητείας όλοι οι στρατιώτες δικαιούνται 15 ημέρες κανονικής άδειας κι εφόσον υπηρετήσουν σε μέρος που θεωρείται παραμεθώριος 2 μέρες για κάθε συμπληρωμένο μήνα σ αυτό το μέρος. Ολες οι μετακινήσεις που γίνονται με διαταγή του στρατού καλύπτονται οικονομικά απ τον στρατό..θα σου δίνουν δλδ ένα κόκκινο χαρτί που θα το δείχνεις στα εκδοτήρια και θα βγάζεις δωρεάν το εισιτήριο. πάντα με το οικονομικότερο μέσο. Οι μετακινήσεις λόγω άδειας από και προς τον προορισμό της άδειας γίνονται με έξοδα δικά σου εκτός από μία φορά σε όλη την θητεία όπου έχεις το δικαίωμα να ζητήσεις να σου καλύψει τα έξοδα ο στρατός. Και κάτι που διαφεύγει από πολλούς κι όταν απολύεσαι καλύπτει τα έξοδα μετακίνησης πάλι ο στρατός αρκεί πάλι να το ζητήσεις. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι αφού πας όπου πας να δεις γενικά δρομολόγια πλοίων αεροπλανων λεωφορείων τρένων  κτλ, και να προσπαθείς εφοσον βρεις ατομα να συννενοηθεις φυσικα, να προγραμματιζεις από σχετικα νωρις τις αδειες που θα παρεις και να κλεινεις φθηνα εισιτηρια. Μικρή βοήθεια για να όσους πρόκειται να κάνουν την θητεία τους.
The following users thanked this post: Captain Kal

10
να δω εκρήξεις και σαματά δίχως ουσιώδη γραφή και υπαρκτό (και όχι εφηβικό) προβληματισμό επάνω σε συγκεκριμένα θέματα.
Δες Battlestar Galactica  :victorycylon: Περνάει χαλαρά το τεστ των 20 λεπτών :pcmr:
Είσαι και προκλητικός στις περιγραφές σου όταν το φωτογραφίζεις.
The following users thanked this post: Captain Kal

11
Τεχνικά κανένα.

Αλλά ο καθένας μας βάσει χρονικών περιορισμών και κουσουριών, επιλέγει τί θα παρακολουθήσει. Έχοντας δει "pop corn" φίλμ με το τσουβάλι όλα αυτά τα χρόνια, πλέον δεν μου λέει απολύτως τίποτε να δω εκρήξεις και σαματά δίχως ουσιώδη γραφή και υπαρκτό (και όχι εφηβικό) προβληματισμό επάνω σε συγκεκριμένα θέματα. Τουτέστιν, δεν ξέρω να διασκεδάζω :pcmr:
The following users thanked this post: Captain Kal

12
Gamer's Paradise / Re: Kingdom Come - Deliverance
« on: February 02, 2018, 10:52:31 »
Ο ΚΑΙΡΟC ΓΑΡ ΕΓΓΥC

The following users thanked this post: Captain Kal

13
Gamer's Paradise / Re: [AAR] Stellaris, Free Human Union
« on: January 27, 2018, 06:54:37 »
Κεφάλαιο 4: The vividness of the galactic streams, dancers on the plane of existence.


Σε όλο το πλοίο ήταν λες και είχες αφαιρέσει τον ατμοσφαιρικό αέρα και είχες αντλήσει τόνους με υγρή σιωπή που είχαν πλημυρίσει τα πάντα, καθώς γινόταν η τελική προσέγγιση με το άγνωστο αντικείμενο. Ο Ελίας στεκόταν στην γέφυρα του FHUS Enigma, με καρφωμένα τα μάτια μπροστά του. Ένας προβολέας σάρωνε, περνώντας πάνω από την ανώμαλη και φαινομενικά πετρώδη επιφάνεια, δημιουργώντας μακριές σκιές στις χαρακώσεις ανάμεσα από όπου ξεπεταγόντουσαν σίδερα και παγωμένες καλωδιώσεις.
Το μόνο που ακουγόταν στην γέφυρα ήταν οι σταθερές εντολές του Μπόγκνταν για τις κινήσεις των προωθητών RCS και η ακουστική απόδοση του μετρητή της ραδιενεργής ακτινοβολίας. Το αντικείμενο φαινόταν πλέον καθαρά μπροστά τους, με φόντο τον γιγάντιο πλανήτη από πίσω. Φαινόταν σαν ένας βράχος που είχε μολυνθεί από κάτι που τον έκανε να σπάσει και να βγάλει μεταλλικά εξανθήματα και δεκάδες περικοκλάδες φλεβών. Μπροστά από το τζάμι της γέφυρας πέρασαν οι τέσσερις φιγούρες που θα έδεναν το αντικείμενο για να το τραβήξουν μέσα στο σκάφος. Πλησίασαν την βραχώδη επιφάνεια και τρύπησαν για να περάσουν γάτζους. Όσο το τρυπάνι έσκαβε σε παγερή διαστημική σιωπή, η ανάσα όλων στην γέφυρα είχε κοπεί. Σε λίγα λεπτά το αντικείμενο ήταν πλέον εντός του πλοίου. Τότε μόνο έσπασε το ιερό δέος και ζητωκραυγές υψώθηκαν μαζί με τα καπέλα του πληρώματος. Κρακ-κρακ οι φελλοί των σαμπανιών της πρώτης επαφής, χτύπησαν το ταβάνι. Ποιος θα το περίμενε τελικά πως θα τις άνοιγαν αυτοί πριν από το FHUS Pathfinder τελικά…
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«Για προσέχτε λιγάκι, Edun, βλέπεις ακριβώς πάνω στα δεξιά σου, δεν είναι βράχος!»
Ο Edun σκαρφαλωμένος πάνω στη σκαλωσιά, κοίταξε το σημείο που του έδειχνε ο Ελίας.
«ROKK, JA!» φώναξε και ύψωσε τον αντίχειρα. Σαν κάποιος χαμένος γιός του Θορ, ύψωσε το κρουστικό δράπανο σαν το mjolnir και άρχισε να πελεκάει την πέτρα μπροστά του.
«ΓΑΜΩ Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΓΑΜΗΣΕΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ!» φώναξε μάταια ο Ελίας, τρέχοντας προς τον κοκκινομάλλη μεταλλωρύχο. Έφτασε στη βάση της σκαλωσιάς κουνώντας τα χέρια του πάνω κάτω σαν τον παλαβό, έτοιμος να την γκρεμίσει ολόκληρη αν χρειαστεί. Γιατί έπρεπε να βιώνει τα ίδια όπως σε κάθε ανασκαφή ακόμη και εκατομμύρια αστρονομικές μονάδες μακριά από το Λούξορ και την Τροία;
Ένιωσε ένα χέρι να τον σταματά, πιάνοντας τον από τον ώμο. Γυρνώντας είδε την Saga, συμπατριώτισσα του Edun. Το μισό μαλλί της ήταν ξυρισμένο, το μούτρο της μουτζουρωμένο, τα μπράτσα της κάθιδρα και στο άλλο της χέρι κρατούσε ένα λοστάρι. Οι γαμιόληδες και οι δυο τους έμοιαζαν λες και είχαν επιβιβαστεί στο Enigma στην διαδρομή, αφού το πλεύρισαν με το διαστρικό τους Drakkar, έτσι όπως έπλεαν στον γαλαξία.
«Έχουμε υπερβεί το όριο για σήμερα.» Του έκανε δείχνοντας το ρολόι στον τοίχο να μετράει επιπλέον πέντε λεπτά από το  μηδέν. Το ραδιενεργό στοιχείο του αντικειμένου δεν ήταν υψηλής επικινδυνότητας μεν, αλλά ο κυβερνήτης επέμενε στην τήρηση αυστηρού ορίου ημερήσιας παραμονής. Έσκυψε μπροστά του και έβγαλε την παροχή του εργαλείου του Edun και έκλεισε το μάτι στον Ελία.
«Δουλεύει κι αυτό υποθέτω.» Είπε ο Ελίας και έτριψε τα μάτια του που έτσουζαν από την κούραση και την σκόνη.
«Τι θα έλεγες για καμιά μπυρίτσα, Ja;» του κοπάνησε το λοστάρι στο πλευρό και γέλασε.
Ο αρχαιολόγος κοίταξε το αντικείμενο πίσω του. Είχε πλέον αρχίζει να καθαρίζει. Οι αμέτρητοι αιώνες που είχε μείνει στο διάστημα είχαν συγκεντρώσει πάνω του ένα χοντρό κάλυμμα από σκόνη αρχικά, που μαζί με πάγο σχημάτισαν ένα πέτρινο κουκούλι. Το αντικείμενο εντός, ήταν πολύ μικρότερο, όσο περίπου ένα παλιό γήινο αυτοκίνητο και επιτέλους, δύο εβδομάδες μετά μπορούσαν να δουν την επιφάνειά του. Καλυμμένη εξ ολοκλήρου με κάποιο είδος γραφής, ή διακόσμησης αποτελούμενο από κύκλους που ένωναν καμπύλες γραμμές. Τίποτα ζωντανό, τίποτα οργανικό.
Γύρισε μπροστά του. Μια απολύτως ζωντανή και οργανική μεταλλωρύχος τον περίμενε με ένα λοστάρι στο χέρι και ένα λερωμένο βαμβακερό αμάνικο κολλημένο πάνω στο στήθος της που πήγαινε πάνω κάτω με μια αρμονική (και ζωντανή) περιοδικότητα.
«Ναι, γάμα το, πάμε.»
Τις πρώτες μέρες που το έβαλαν μέσα, δεν υπήρχε περίπτωση να βγει από το χάνγκαρ και να μην τον περιλούσουν με ερωτήσεις, είτε όταν πήγαινε για φαγητό είτε για ύπνο. Όλοι πίστευαν πως θα βγάλει από εκεί μέσα καμιά εξωγήινη μούμια που θα κρατάει βολικά στα χέρια της την ιστορία όλου του λαού της. Στα αγγλικά κατά προτίμηση. Ο ίδιος, ήξερε βέβαια πόσο αργή διαδικασία είναι η ίδια η ανασκαφή και πόσο πιο αργή ακόμα, η δημοσίευση κάποιου αποτελέσματος που να έχει νόημα. Ευτυχώς ο ενθουσιασμός του πληρώματος καταλάγιασε σύντομα και μπορούσε πλέον να πιεί ίσαμε και τη μισή του μπύρα χωρίς να τον ρωτήσουν κάτι σχετικό.
Αφού έκανε ένα ντουζ, μπήκε στον μεσόδομο ψυχαγωγίας και βρήκε την Saga να τον περιμένει ήδη, ομοίως μπανιαρισμένη. Βρήκε μια μπύρα να τον περιμένει, υγρή και θελκτική πάνω στο σουβέρ της.
«Τι είναι αυτή;»
«Δεν ξέρω, έλεγε 12% αλκοόλ, δεν θυμάμαι το όνομα.»
«Ναι, έχω μια θεωρία για τα ονόματα…»
Τσούγκρισαν και πήρε μια καλή γουλιά.
«Saga, δεν σε ρώτησα ποτέ τι έκανες πριν έρθεις εδώ.»
«Σαλόνι ομορφιάς στο Παρίσι.»
«Πρέπει να μου φτιάξεις σίγουρα τα νύχια τότε.»
Γέλασαν.
«Αποτεφρωτήριο στο Νέο Δελχί.»
«Μπα, δεν αφήνεις τέτοια δουλειά λαχείο για εκδρομή σε άλλο άστρο.»
«Μάντεψε τότε.»
Την μπάνισε πάνω κάτω. Ήταν όμορφη γυναίκα, με χαρακτηριστικό σκανδιναβικό μούτρο, ξανθά σχεδόν στην απόχρωση του λευκού μαλλιά από την πλευρά που δεν ήταν ξυρισμένα και δυνατά μπράτσα με σκόρπια τατουάζ. Μπορούσε να διακρίνει μερικούς ρούνους ανάμεσά τους.
«Ρέικιαβικ; Γεωθερμικά;»
«Οκ, λοιπόν, θα σου πω τι έκανα, στο τέλος της βραδιάς όμως. Εσύ όμως; Κυνηγός Μαμούθ αν κρίνω απ’ το σαγόνι, το σαγόνι ποτέ δεν ψεύδεται!»
«Ναι και ναι.» τσούγκρισαν, γουλιά. Στάθηκαν για λίγο χαζεύοντας γύρω. Όταν ξεκίνησε το ταξίδι ο μεσόδομος ψυχαγωγίας θύμιζε περισσότερο τραπεζαρία φυλακής. Πλέον είχε μετατραπεί σε παμπ. Σε μια έμπνευση που έχριζε μελέτης όταν θα επέστρεφαν, οι θαμώνες είχαν βάλει και τις οθόνες να παίζουν μαγνητοσκοπημένους αγώνες μέχρι και από τον 20ο αιώνα. Όλη η μαγεία βρίσκεται στην αυθυποβολή.
«Οπότε Saga, τι σκέφτεσαι για το αντικείμενο; Δεν νομίζω πως σε άκουσα ποτέ να εικάζεις εσύ κάτι.»
«Δεν με νοιάζει ιδιαίτερα.»
«Αφήνοντας το κομμάτι της σημαντικότερης ανακάλυψης της ανθρωπότητας στην άκρη για μια στιγμή, μπα, πως και το λες αυτό;»
«Ξέρεις, δεν θέλει ιδιαίτερη σκέψη. Από την όψη του και την απόθεση πετρωμάτων, φαίνεται πως είναι πολύ παλιό» Ήπιε γουλιά, σκούπισε με την ανάποδη του χεριού το στόμα και το κατέβασε με την παλάμη στον προσαγωγό του.
«Πόσο παλιό λες;» Τον ρώτησε.
Σε όλο το σύστημα του αστεριού του Μπάρναρντ υπήρχαν πλέον μόνο τρία τσιγάρα. Άνηκαν και τα τρία στον Ελία Καλαϊνότ. Έβγαλε το πακέτο από την τσέπη, πήρε ένα στο στόμα, πρόσφερε το άλλο στην Saga που το δέχτηκε, και άναψε.
«Εικάζω, σύμφωνα και με τις μετρήσεις πως ίσως πλησιάζει και το μισό εκατομμύριο έτη.» Ένα τσιγάρο σε ολόκληρο το σύστημα του αστεριού του Μπάρναρντ. Εκτός αν είχαν βάλει τσιγάρα στην χρονοκάψουλα του Hecate-06. Μάλλον δεν θα είχαν βάλει τσιγάρα. Ποιος ξέρει.


«Οπότε, κάτι με τέτοια τεχνολογία, υπήρξε κάποτε, κοντά σε εμάς, όσο η Λούσι έπλεκε τη γούνα της…» Ο Ελίας φύσηξε τον καπνό με σπουδή και της έκανε νόημα να κόψει κάτι. «Οκ…όσο οι συνάδελφοί σου κυνήγαγαν μαμούθ ή κάτι, καταλαβαίνεις τι εννοώ. Οπότε μάλλον δεν είναι πια τριγύρω. Τουλάχιστον σε αυτή την πλευρά του γαλαξία.»
«Πιθανότατα, βάσει των δικών μας δεδομένων τουλάχιστον.» της έκανε στρίβοντας ελαφρά το μούσι του.
«Οπότε μας φέρνει σχεδόν στην αρχική κατάσταση. Ένα σύμπαν άδειο εκεί έξω. Πολύ καλύτερο από ένα γεμάτο σύμπαν.»
Ο Ελίας σηκώθηκε για να γεμίσει τα ποτήρια τους ξανά. Τα άφησε στο τραπέζι και απάντησε.
«Λογικό μεν, αλλά ξέρεις… στερεί κάτι από την έννοια του νοήματος για…για όλα.»
«Μα δεν υπάρχει κανένα απολύτως νόημα Ελία.»
«Χαιρετίζω τον μηδενισμό σου αλλά ξέρεις… γιατί υπάρχουμε;»
«Για να πεθάνουμε πολεμώντας και να μπούμε στη Βαλχάλα!» Έβγαλε μια ιαχή και κοπάνησε το χέρι στο τραπέζι, με μπύρες να πετάγονται τριγύρω, πεθαίνοντας στα γέλια.
«Και για αυτό φυσικά!» και του έσφιξε τον καβάλο.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 Στεκόταν με την πλάτη του στη ράχη του κρεβατιού. Πλάι του η Saga κοιμόταν μισοσκεπασμένη, το δέρμα στην κοιλιά της λαμπύριζε σαν βελούδο. Στην δεξιά της πλευρά ένα κυκλικό τατουάζ με ρούνους.
Έκλεισε τα μάτια του και είδε μπροστά του τα σχήματα του σκάφους. Κύκλοι που περιέχαν άλλους κύκλους, ενωμένοι με καμπύλες γραμμές. Καμπύλες της Saga, κατέβαιναν από τα λαγόνια της σαν ρυάκια προς την θάλασσα της ηδονής. Ρούνοι. Κύκλοι. Έπιασε το τελευταίο τσιγάρο αυτού το ηλιακού συστήματος. Η φλόγα άστραψε. Η Saga σάλεψε πλάι του και της πέρασε το τσιγάρο. Ακολούθησε με το δάχτυλό του τα λαγόνια της και έμεινε στο τατουάζ της. Έκανε έναν κύκλο με το δάχτυλο. Δύο… Τρείς…
«Ξέρεις ποτέ δεν σου είπα τελικά τι δουλειά έκανα.» είπε βραχνά η Saga.
Ξαφνικά πετάχτηκε από το κρεβάτι. Άρχισε να ντύνεται αλαφιασμένος.
«Τι σε έπιασε» έκανε η Saga «Έχω πει στα κορίτσια να μη μας ενοχλήσουν απόψε.»
«Η Εύα!» ψέλλισε ο Ελίας καθώς έβαζε τη ζώνη του.
«Η γυναίκα σου;»
«Τι; Όχι…» κοίταξε λίγο παραξενεμένος μια την Saga, μια το δωμάτιο.
«Ο αλγόριθμος της Εύας.»
Έτρεξε μέχρι τον σταθμό εργασίας του στο χάνγκαρ κάνοντας μια εσωτερική επίκληση να έχει μαζί του τα αρχεία των ανασκαφών στην Αίγυπτο. Ναι! Ήταν εκεί. Πήγε να πιάσει το τελευταίο τσιγάρο στο σύμπαν. Λάφυρο των βίκινγκς.
Τα σκαναρίσματά του και οι δοκιμές του έκαναν δύο μέρες να πιάσουν τόπο. Η πρώτη λέξη που μπόρεσε να εντοπίσει με σιγουριά ήταν ο Γαλαξίας και ο Πλανήτης καθώς είχαν σχηματική απόδοση. Μαζί με άλλες που αποτέλεσαν τα κλειδιά άρχισε σιγά σιγά να αποκαλύπτει διάσπαρτα κείμενα. Ένα όμως είχε σημασία.
Ο κυβερνήτης στεκόταν απέναντί του και τον κοιτούσε μουδιασμένος όταν έτρεξε με το κείμενο στο δωμάτιό του.
«Είσαι σίγουρος για αυτό;»
«Δεν μπορεί να βγάζει λογικό νόημα αν είναι λάθος. Αν όχι στις λεπτομέρειες, τότε στο κύριο νόημα είναι σωστό…»
Οργανικές μορφές ζωής, ζήστε, αυξηθείτε, δημιουργήστε, στην ζωηράδα των χρωμάτων των γαλαξιακών ρυακιών, χορευτές στην διάσταση της ύπαρξης. Διότι τίποτα δεν
θα έχει σημασία στο αέναο μέτρημα του τίποτά σας, μόλις εκκαθαριστείτε.


The following users thanked this post: Captain Kal

14
Gamer's Paradise / Re: [AAR] Stellaris, Free Human Union
« on: January 26, 2018, 00:06:03 »
Κεφάλαιο 3.   Dot Dot Dash.

Μαγνητισμένα κοίταζε τις βελόνες του μηχανήματος να πηγαίνουν πάνω κάτω, πλέκοντας ίνες, παράγοντας κρέας. Καμιά ανάγκη για θάνατο πλέον, καμιά ανάγκη για ελλιπή διατροφή επίσης. Γκροτέσκες ίνες πλέκουν το μίγμα βλαστοκυττάρων, ένα τελευταίο ψέκασμα και η άμορφη μάζα μπροστά σου γίνεται ένα μοσχαρίσιο μπιφτέκι. Πέμπτη. Πέμπτες είναι οι burgeroμέρες στο FHUS Enigma. Ο Elias έπιασε με το ένα χέρι το πιάτο με το μπέργκερ του και με το άλλο άρχισε να γεμίζει ένα μισόλιτρο Koutský 12° Světlý Ležák. Πίστευε ακράδαντα ότι το κυριότερο συστατικό για μια επιτυχημένη μπύρα είναι το πόσο δυσπρόφερτη είναι. Σήμερα ένιωθε πως χρειαζόταν κάτι που δεν θα μπορούσε να ζητήσει προφορικά. Δεν λυπήθηκαν κανένα έξοδο για το Enigma.
«Δόκτορ Ελίας Καλλαϊνότ στο δωμάτιο κυβερνήτη.» η ανακοίνωση διέκοψε για λίγο την βαβούρα στο μεσόδομο ψυχαγωγίας. Ο Ελίας τράβηξε μια ρουφηξιά από την μπύρα του όσο ακόμα περπατούσε προς το τραπέζι.  Τίμια.
Στρώθηκε πλάι στους πεζοναύτες του θαλάμου του.
«Θα τον αφήσεις να περιμένει;» του έκανε ο Γκας, ένα ντερέκι από κάποιο καλαμποκοχώρι της Νεμπράσκα.
«Δεν είμαι πλήρωμα και επίσης τρώω, μπορεί να περιμένει θαρρώ.»
Μερικές στιγμές πέρασαν και ενώ έφτανε στα μισά του μπέργκερ του, πασαλειμμένος με σάλτσα σε όλο του το γένι, άκουσε τα μεγάφωνα ξανά:
«Δόκτορ Ελίας Καλλαϊνότ στο δωμάτιο κυβερνήτη, ταχέως.»
Με το στόμα ακόμη γεμάτο μπιφτέκια, τράβηξε μια γερή ρουφηξιά από το ποτήρι του και ξεκίνησε ένα εσωτερικό μαντρά γαμωσταυριδίων μέχρι να φτάσει στην πόρτα του δωματίου του Μπόγκνταν Μάκαροφ, κυβερνήτη του FHUS Enigma.

Σαν μπήκε μέσα είδε τον Μπόγκνταν στο γραφείο του, σκυμμένο πάνω από μερικά σλάιντ και περιστοιχισμένο κι από άλλα ακόμη πίσω του, σε έναν φωτισμένο πίνακα για αντίθεση. Όλα απεικόνιζαν τον Barnard’s Star V, τον αέριο γίγαντα από τον οποίο απείχαν μόλις 7 μέρες πλέον.
«Παρακαλώ Ελία, κάθισε.» του έκανε ένα νεύμα προς την καρέκλα. Ανασηκώθηκε από το γραφείο και ακούμπησε με την πλάτη στην ράχη της καρέκλας του, πιάνοντας τον ατμιστή του. Μια μυρωδιά που μάλλον εξομοίωνε πούρο απλώθηκε και ένα μικρό νέφος βγήκε από τα ρουθούνια του.

Σίγουρος πως δεν το έκοψε από το φαγητό με την ανάγκη για την παρουσία του «ταχέως» για να τον ρωτήσει για την υγεία του, του έκανε παρόλα αυτά ένα νεύμα και ένα μακρόσυρτο «Ε..νταξ μια χαρά.» Η μόνη άλλη φορά που είχαν μιλήσει ήταν όταν το καλωσόρισε στο πλοίο και μια φορά που δεν μίλησαν ακριβώς αλλά ο Ελίας του έκανε μια παρουσίαση της αποστολής για το Hecate από την αρχαιολογική σκοπιά. Ο Μπόγκνταν ήταν κάτι λιγότερο από σαράντα χρονών, με Ουκρανική καταγωγή, γεννημένος και μεγαλωμένος όμως στον επιστημονικό σταθμό Hyperion. Ξανθά χαρακτηριστικά, ξυρισμένος πάντα και διορισμένος στο Enigma ακριβώς λόγω της ιστορίας του με το Hyperion καθώς δεν ήταν κάποια προεξέχουσα φιγούρα στους πόλους κάποιου από τα κόμματα ιδεολογίας.

«Λυπάμαι αν σε διέκοψα από κάτι.» Ο Ελίας του έκανε ένα νόημα που πάνω κάτω μεταφραζόταν ως: δεν βαριέσαι…
«Λοιπόν ο λόγος που σε κάλεσα εδώ είναι μάλλον σημαντικός. Θα έλεγα πως μερικώς έχει να κάνει με το Hecate-06.»
«Τι με αυτό;»
«Με τα τελευταία δεδομένα που έχω στα χέρια μου, φαίνεται πως δεν θα μπορέσουμε να το επιστρέψουμε στην γη.»
Ο Ελίας πετάχτηκε από την καρέκλα του, όρθιος. Ήταν έτοιμος να τα κάνει όλα λίμπα, αν επρόκειτο για κάποια λογιστική μαλακία των καραβανάδων. Είχε προετοιμαστεί τα τελευταία χρόνια για αυτό, έκανε κάθε ηλίθια διαστημική εκπαίδευση, άφησε την καριέρα του στην Γη και ανέχθηκε όλο το χαμένο χρόνο στο διάστημα, σε έναν θάλαμο με άλλους επτά βρωμίλους πεζοναύτες…
«Ηρέμισε Ελία. Ο λόγος που δεν θα μπορέσουμε να φορτώσουμε το Hecate στο hangar μας, είναι γιατί θα φορτώσουμε πιθανότατα κάτι άλλο. Κάτι που εγγυώμαι πως θα είναι πολύ παραπάνω του ενδιαφέροντός σου.»
Ο Ελίας τον κοίταξε λιγάκι μπερδεμένος.
«Τι είναι αυτό σύντροφε Κυβερνήτη;»
«Άντεξε για λίγο ακόμα την φλυαρία μου.» του έκανε καθησυχαστικά με τα χέρια του. Διάλεξε ένα από τα σλάιντς μπροστά του και του το έδειξε.
«Πριν μερικές ώρες εντοπίσαμε μια αχνή εκπομπή. Δεν είναι επικοινωνιακή αλλά έχει σταθερό ρυθμό, πιθανότητα κάποιο ραδιενεργό στοιχείο. Που φυσικά δεν θα έπρεπε να βρίσκεται σε αυτό το σημείο.» Του έδειξε κάποια στιγμιότυπα στο σλάιντ.
«Οπότε επικεντρωθήκαμε στην πηγή της εκπομπής και απ’ό,τι φαίνεται από τα ESM μας, έχουμε ένα τεχνητό αντικείμενο διαμέτρου περίπου πέντε μέτρων σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Και είμαστε σίγουροι πως δεν είναι το Hecate-06»
Ο Ελίας περίμενε πολλά πράγματα, αλλά σίγουρα όχι αυτό. Δεν απέκλειε φυσικά πως το όνειρο ενός αρχαιολόγου σε μια τέτοια αποστολή θα ήταν να βρει απομεινάρια κάποιου εξωγήινου πολιτισμού, αλλά ήξερε πως τις περισσότερες πιθανότητες θα είχε ο συνάδελφός του που θα επισκεπτόταν το σύστημα του Σείριου, με μεγαλύτερες πιθανότητες για κατοικήσιμους εξωπλανήτες… Είχε απορροφηθεί για τόσο καιρό με το Hecate-06 που είχε σβήσει κάθε άλλο ενδεχόμενο.
«Που βρίσκεται τώρα; Πότε θα το προσεγγίσουμε;» ρώτησε τον Μπόγκνταν.
«Προς το παρόν το χάσαμε καθώς είναι από την άλλη πλευρά του πλανήτη. Εκτιμώ πως σε δύο μέρες θα είμαστε σε θέση να το φορτώσουμε στο hangar αν είναι ασφαλές.»
«Οπότε αυτό αλλάζει τα  πάντα…» σχεδόν μονολόγησε ο Ελίας.
«Έτσι φαίνεται.»
«Μπορεί να χρειαστώ κάτι καλύτερο από μια Κούτσκι Ζβέτλι Λεζάκ…»
Για τις επόμενες μέρες συνέχισαν με τα πρακτικά του ζητήματος για ραδιοχρονολόγηση του αντικειμένου και τα υλικά που θα χρειαζόταν ο Ελίας για να στήσει από τώρα το εργαστήριό του στο hangar. Το μεγάλο πλεονέκτημα του να έχεις έναν κυβερνήτη μεγαλωμένο στον επιστημονικό σταθμό Hyperion, είναι πως η πρώτη γλώσσα που μιλάει είναι αυτή της επιστήμης. Αυτές τις δύο μέρες οι δύο τους κοιμήθηκαν το ελάχιστο δυνατό, μετατρέποντας ακόμα και με χειρωνακτική εργασία το hangar στην πρώτη διαστημική ανασκαφική αποστολή της ανθρωπότητας.
The following users thanked this post: Captain Kal

15
Gamer's Paradise / Re: [AAR] Stellaris, Free Human Union
« on: January 25, 2018, 00:17:11 »
Κεφάλαιο 2: Το Αίνιγμα ενός Νέου Κόσμου
19 Ιουνίου 2200
Ώρα πλοίου 20:01. Τα φώτα στον διάδρομο μπροστά του έπεσαν σιγά σιγά σε ένταση, μέχρι που έμεινε μονάχα ένα αναιμικό κόκκινο φως για να φωτίζει ίσα ίσα το περίγραμμα των κιβωτίων που ήταν δεμένα και στερεωμένα στο πάτωμα. Ήταν η ώρα που στο σκάφος έπεφτε η θεωρητική νύχτα, ώστε να μπορούν να διατηρήσουν μια έννοια βιορυθμού και να ελαττωθεί και η κατανάλωση καφέ. Καθώς θυμήθηκε τον καφέ ο Ελίας Καλαϊνότ, έκανε μια μικρή παράκαμψη μέχρι τον μεσόδομο αναψυχής για να γεμίσει την κούπα του μαύρο κατράμι. Μετά συνέχισε την πορεία του προς την Σάλα.
Η Σάλα ήταν ένας χώρος στο πάνω δεξί τμήμα του FHUS Enigma, ακριβώς στην γωνία που σχημάτιζε η υπερκατασκευή του πλοίου. Εκεί τμήμα της εξωτερικής θωράκισης μπορούσε να αποτραβηχτεί στην άκρη αποκαλύπτοντας μια μεγάλη τζαμαρία που έβλεπε έξω στο σύμπαν, τουλάχιστον όταν δεν υπήρχε κίνδυνος μικρο-αστεροειδών και κάποια έξαρση ακτινοβολίας. Συνήθως πάντα υπήρχαν τουλάχιστον μερικά άτομα εκεί, αλλά για καλή του τύχη, ο Ελίας ήταν μόνος του όταν μπήκε.
Αυτό που του έλειπε περισσότερο στο σκάφος δεν ήταν κάτι βρώσιμο ή πόσιμο (μάλιστα το απόθεμά τους σε μπύρες είχε καλύτερη ποικιλία από την Dnurken Northerner, την καλύτερη μπιραρία του Μάντσεστερ). Αυτό όμως που εκτιμούσε και δεν είχε στον ελάχιστο βαθμό εδώ και τρείς μήνες, από τότε που το FHUS Enigma άφησε την Γη δηλαδή για το σύστημα του Barnard’s Star, ήταν η ιδιωτικότητα. Δεν υπήρχε ένα μέρος σε ολόκληρο αυτό το καταραμένο σκάφος, μια πρόβλεψη για να μείνει ένας άνθρωπος για λίγες στιγμές μόνος του, να σκεφτεί, να διαβάσει, να ακούσει τον ατελείωτο βόμβο και γουργούρισμα των μηχανών του πλοίου μόνος. Εκτός αν φυσικά ήσουν ο κυβερνήτης, Bogdan Makarov, ή ο γιατρός του σκάφους, που παρότι παιδαρέλι είχε το πλεονέκτημα της πριβέ καμπίνας.
Αφέθηκε να πέσει στην πιο μπροστινή πολυθρόνα, έκλεισε για λίγο τα μάτια ακούγοντας την ησυχία γύρω του και τα άνοιξε για να λουστεί από το πορτοκαλί φως του αστέρα του Μπάρναρντ, που κάλυπτε πλέον το 1/10 της επιφάνειας του τζαμιού. Πλησίαζαν επιτέλους τον πρώτο πλανήτη στο διάβα τους και τελευταίο του συστήματος, τον αέριο γίγαντα Barnard’s Star V, περίπου ίσο στο μέγεθος με τον Ουρανό. Καθώς ακόμη βρισκόντουσαν πίσω από τον πλανήτη, δεν μπορούσαν να δούνε λεπτομέρειες της ατμόσφαιρας, αλλά τα μοντέλα που προέκυπταν από το φάσμα του, έδειχναν μια εικόνα αρκετά παρόμοια με τα σύννεφα του Δία και τις καταιγίδες ανάμεσα στις ζώνες τους. Προς το παρόν έβλεπε μπροστά του μια τεράστια, επιβλητική εβένινη μάζα με ένα λεπτό φωτισμένο μισοφέγγαρο στα όριά της. Το σύστημα αυτό, με ένα κεντρικό άστρο ελάχιστα μεγαλύτερο από τον Δία, ήταν σαν ένα σύστημα μινιατούρα. Μπορούσε να εντοπίσει άλλους τρεις πλανήτες αυτή τη στιγμή, να λάμπουν στο μέγεθος της γροθιάς του, αν την σήκωνε σε αντίθεση. Όλοι κατάφωτοι από το γερασμένο φως των εννέα περίπου δισεκατομμυρίων χρόνων του ερυθρού νάνου.
Έβγαλε από την τσάντα του τον χοντρό φάκελο με τα σχέδια για το σκάφος Hecate-06, ένα ερευνητικό μη-επανδρωμένο σκάφος που στάλθηκε με συμβατική προ-διαστρική τεχνολογία προς το αστέρι, το 2082. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κοσμοναυτικής υπηρεσίας και τις διορθώσεις του αξιωματικού ναυτιλίας του FHUS Enigma, θα συναντούσαν το σκάφος κάπου μεταξύ του Barnard’s Star III και ΙΙ. Τον γέμιζε δέος πως αυτός θα άγγιζε πρώτος την κάψουλα με τα αντικείμενα που έβαλαν μέσα οι επιστήμονες πριν από έναν αιώνα. Πως θα μπορούσαν να είχαν φανταστεί πως θα προλαβαίναμε να αναπτύξουμε τεχνολογία που θα έκανε το ταξίδι των 120 χρόνων του Hecate-06, μέσα σε τρεισήμισι μήνες; Πως θα μπορούσαν να φανταστούν ότι ο Hecate-06 θα περισυλλεγόταν από έναν αρχαιολόγο του μέλλοντος για να επιστραφεί σε μουσείο στην Γη, μνημείο της ανθρωπότητας που ξεπερνά τα όρια που έχει θέσει στον εαυτό της…
Από το ντοσιέ με τις σημειώσεις και τα σχηματικά του σκάφους γλίστρησε μια φωτογραφία και έπεσε απαλά στην μοκέτα, πλάι στην μπότα του. Την σήκωσε. Από την ανασκαφή στην Αίγυπτο για την μεταφορά της νεκρόπολης στην κοιλάδα των βασιλέων, λόγω του νέου μεγα-φράγματος του Νείλου. Όλη η ανασκαφική ομάδα και η Εύα πλάι του…
«Α ρε συντρόφισσα Εύα, ποιος θα το περίμενε πως θα σε σκεφτόμουν 8 έτη φωτός μακριά, υπό το φως ενός ξένου ήλιου…» μονολόγησε νοσταλγικά και ένιωσε δαιμονισμένη ανάγκη για να επισκεφθεί το απόθεμα μπίρας του Enigma. Η πόρτα άνοιξε και στην Σάλα μπήκαν γκαρίζοντας 3 πεζοναύτες από τον θάλαμό του. Κατάρα.
The following users thanked this post: Captain Kal

Pages: [1] 2 3