Εκεί που διαφωνώ με σένα είναι λίγο στην άποψη περι diablo. Ίσως το θέτεις λίγο πιο ωμά, από όσο πρέπει, αλλά μου φαίνεται λάθος η λογική “θα βγάλω ένα παιχνίδι που δε θα μπορούν να παίξουν όσοι έχουν υπολογιστή 5ετίας, οπότε αυτοί θα πάνε να κάνουν αναβάθμιση, άρα κερδίζει η Nvidia/AMD/Intel και καρπώνομαι και εγώ χρήματα μαζί τους”. Τουλάχιστον εμένα, αυτό μου βγάζει αυτό που γράφεις. Θεωρώ ότι η Blizzard έκανε το καλύτερο που μπορούσε, δίνοντας τη δυνατότητα σε πολύ κόσμο να παίξει ένα παιχνίδι με αρκετό replayability αντίθετα με την EA ας πούμε που κανένας δεν μπορεί να παίξει Battlefield, αν δεν έχει ισχυρό μηχάνημα. Ναι, καλό θα ήταν να γίνεται ένα παιχνίδι να το παίζουν όλοι, βάζοντας τέρμα low και επιλογές, αλλά καλώς ή κακώς, αυτό δε γίνεται. Οπότε προτιμώ την επιλογή, από το μονόδρομο… 🙂

Thumbs up και το πρόσφατα released hangar module.;)

”We have investors that have agreed to contribute the balance we need to complete this game as long as we can validate that there is a demand for a high end PC space game” .

Με άλλα λόγια το kickstarter χρησιμοποιήθηκε περισσότερο, σαν εργαλείο έρευνας αγοράς (και μάλιστα εξαιρετικά αξιόπιστο), παρά σαν εργαλείο χρηματοδότησης παιχνιδιού από τους φαν του είδους. Το γεγονός αυτό εκτός ότι διαστρεβλώνει την ιδέα του crowd funding, έχει και μια άλλη παράμετρο:

Αν δεχτούμε ότι το ποσοστό του crowd funding, είναι το 50% του συνολικού ποσού που έχει έως τώρα συγκεντρωθεί (ας πάρουμε σαν βάση τα 16.000.000$), τότε 8.000.000$ έχουν συγκεντρωθεί από επενδυτές οι οποίοι:

α) περιμένουν να πάρουν τα χρήματα τους πίσω, (γιατί δεν είναι backers στο kickstarter, να τους στείλεις αντίτυπο του παιχνιδιού, όταν αυτό ολοκληρωθεί),

β) περιμένουν σε ένα ΛΟΓΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΘΩΡΕΙΟ ένα ΕΥΛΟΓΟ ΚΕΡΔΟΣ που θα αποδώσει η επένδυση τους (γιατί επένδυση χωρίς απόδοση θεωρείται χασούρα).

Φοβάμαι λοιπόν ότι, εφόσον η εταιρεία του Chris Roberts, που πρέπει να αποπληρώσει ένα αρκετά μεγάλο ποσό σε επενδυτές, βρεθεί στο δίλλημα Fun Factor – Break Even, θα ακολουθήσει την λογική της ικανοποίησης των επενδυτών. Αυτό σημαίνει ότι το 50% των χρημάτων που προέρχονται από το crowd funding, έχουν μειωμένη ΑΞΙΑ/ΕΠΙΔΡΑΣΗ στο development του Star Citizen, σε σχέση με το 50% των χρημάτων που προέρχονται από τους επενδυτές.

Η σχέση μάλιστα είναι τόσο ετεροβαρής, που εάν υποθέσουμε ότι από τα 16.000.000$, το 80% προέρχεται μέσα από crowd funding (12.800.000$) και το 20% μέσα από επενδυτές (3.200.000$ ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό), τότε πάλι το 80% πάλι δεν έχει την ίδια αξία, αφού πρώτα θα πρέπει να ικανοποιηθούν οι χρονικές προθεσμίες του 20% (που πάντα υπάρχουν σε επενδύσεις), και μετά οι απαιτήσεις του 80% (οι οποίες όπως αναφέρθηκε πιο πάνω ικανοποιούνται με ένα αντίτυπο του παιχνιδιού, ακόμα και αν αυτό το παιχνίδι, είναι το χειρότερο που φτιάχτηκε ποτέ. Δείτε την ταινία “The Producers”, για να καταλάβετε τί εννοώ).

Και όλα αυτά, που την ίδια στιγμή, βρίσκεται σε ανάπτυξη ένα ευθέως ανταγωνιστικό παιχνίδι, από τον David Braben (Elite:Dangerous), και δεν έχω ασχοληθεί με το ερώτημα, εάν αυτά που έχει υποσχεθεί o Roberts μπορούν να πραγματοποιηθούν.

Τελικό συμπέρασμα (και ταυτόχρονα αυστηρά προσωπική μου θέση):

Αν και έχω τιμήσει αρκετά kickstarters, ειδικά ότι έχει σχέση με space sims, οι υποσχέσεις του Chris Roberts (και για να μην ξεχνάμε, και του άλλου ξεχασμένου του David Braben), με αφήνουν παγερότατα αδιάφορο….

….Μέχρι να βγουν τα games στην αγορά. (Τότε θα πάρω ένα μήνα άδεια από την δουλειά, θα έχω μαζέψει από πριν τα χρήματα για να αγοράσω κάνα δύο Physical Collector’s Editions, και θα χαθώ στο διάστημα. Ότι δηλαδή σκέφτομαι να κάνω με το X – Rebirth. Ούτε καν reviews δεν θα περιμένω!!!). Ούτε λεπτό πριν όμως!!!