Σχόλια σε: LATE TO THE PARTY: MASS EFFECT 3

Από: Stamatimenos

Stamatimenos — Thu, 13 Jun 2019 09:26:45 +0000

Tο ίδιο που έγραψα σε λάθος article:

Πριν λίγο τελείωσα με τη σειρά (control ending). Χαρακτήρα ξανθό sniper και (κυρίως) renegade με όνομα James (apo Kirk) και γκομενάκι είχα την Tali.

Θα πω ότι το αγαπημένο μου ήταν το 2, μετά το 3 και μετά το 1, κυρίως για λόγους που ανέφερες και εσύ, άδειοι πλανήτες που είναι όλοι σχεδόν ίδιοι, και επιπλέον βαρετά και επαναλαμβανόμενα tasks τα οποία ήταν όλα πάνω κάτω το ίδιο: Να σκοτώνεις ζόμπια ή ρομπότια ή εγκληματίες μέσα σε κτίρια που είχαν την ίδια διαρρύθμιση. Αυτό σε συνδιασμό με το ΣΑΠΙΟ combat system με έκανε να καρκινιάσω, αλλά δε το παράτησα γιατί όντως οι χαρακτήρες και το storytelling θυμίζουν KOTOR. Για τα υπόλοιπα απλά έβαλα Easy mode και δε ξαναέκανα side quests ή tasks.

Το 3 θα το κράξω ελαφρώς γιατί το παιχνίδι πλέον ΔΕΝ είναι RPG, είναι γραμμικό όσο δε πάει με κάποια διλήμματα που σου δίνουν την εντύπωση ότι έχουν σημασία, αλλά δεν επηρεάζουν και πολύ το φινάλε. Θα το κράξω και γιατί η τελική μάχη ήταν πολύ underwhelming τελικά. Και ποιο το νόημα να μου φέρει 3-4 banshee μαζί αν απλά πατώντας Space σε μια κονσόλα “εξαφανίζονται” οι εχθροί και προχωράμε?

Συνολικά, ωραία τριλογία. πιάστε τα από την αρχή για να “το νιώσετε” το πράμα.

Από: Niris

Niris — Thu, 07 Mar 2019 02:24:18 +0000

Έχω να πω κάποια πραγματάκια για την σειρά,πολύ καλό το κείμενο του ναύαρχου ,αλλά έχω βιώσει την σειρά από μία άλλη οπτική .Για να καταλάβετε τι εννοώ ας ξεκινήσω από την γνωριμία μου με τo Mass Effect.Ξεκίνησα από τον δεύτερο τίτλο της σειράς , ήμουν πιτσιρίκι όταν βγήκαν τα Mass Effect 1, Star wars KoTOR δεν τα έπαιξα ποτέ (το mass effect 1 το έπαιξα αργότερα αφού είχα παίξει τα 2,3 και το KoTOR το αγόρασα πρόσφατα αλλά περιμένει την σειρά του στον σκληρό).Ήμουν έφηβος και δεν είχα άλλες εμπειρίες από rpg παιχνίδια κυρίως ήμουν φαν των Shooter game,αλλά από μικρός λάτρευα star wars και γενικά το sci-fi setting με συναρπάζει οπότε “ψήθηκα” και δοκίμασα το Mass Effect 2 μια μέρα ,το είχα δει στο Pc master magazine και μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον είχε 90+% και τα σχόλια ήταν πολύ καλά.

Σαν κάποιος που έρχεται από shooter game σε rpg game το παιχνίδι με είχε ενθουσιάσει πάρα πολύ.Epic battles και ταυτόχρονα Character customization και dialogue choices.Όλα πολύ καλά στρωμένα για έναν nooba του rpg gaming σαν εμένα.Δέν ένιωσα ποτέ ότι κάτι έλειπε,αντιθέτως ένιωθα ότι το παιχνίδι αυτό είχε πολλά συν που δεν είχαν άλλα action παιχνίδια που είχα παίξει.Να φανταστώ ότι έρχεστε στο νόημα σιγά σιγά για το τι έχω να πω.Το παιχνίδι δεν προοριζόταν για κάποιον hardcore rpg gamer όχι ούτε καν.Το παιχνίδι ήθελε για κοινό έφηβους όπως ήμουν εγώ που ήθελα δράση αλλά ταυτόχρονα προσπαθούσε να μην χάσει το παλιό κοινό του και να τους κρατήσει όλους ικανοποιημένους.Αλλά τι γίνεται,όσο πιο απλοϊκό και action το κάνανε τόσο πιο πολύ πούλαγε και αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία πλέον κυρ ναυαρχε.H τέχνη πλέον έχει να κάνει με το θέαμα και πολλές φορές την μπερδεύουν με την τεχνική, δεν είναι κανένας developer για την τέχνη όλοι πάνε για τα λεφτά και ότι πουλάει καλύτερα αυτό θα μας σερβίρουν.Ζούμε άσχημες εποχές αν ποτέ υπήρξαν ωραίες.Ο ρομαντισμός στο gaming σβήνει σιγά σιγά και το μόνο που μας μένει είναι το ατελείωτο grind και τα θεαματικά frags.

Από: Skywalker333

Skywalker333 — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

τα τελευταία 10 χρόνια, σπάνια έχω συμφωνήσει μαζί σου σε τοσο μεγάλο βαθμό. kudos Αλεξ.
εξαιρετικά γραμμένα σχόλια και για τα 3 παιχνίδια και τα αρνητικά τους.
ειδικα η λέξη "filler" για το 2 ειναι ακριβως οτι ενιωσα και εγώ και οσο καλα να ηταν τα loyalty κ suicide missions, δεν μπορούσαν να το κρύψουν.

Από: Sephir

Sephir — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Λίγο-πολύ, συμφωνώ. Διασκέδασα πολύ και με τρία Mass Effect, αλλά αυτό που έμεινε χαραγμένο στο μυαλό μου ήταν το πρώτο, κυρίως γιατί ήταν το πιο αυτόνομο από τα τρία και περιείχε το μυστήριο να ανακαλύψεις τι ακριβώς συμβαίνει. Ειδικά οι Reapers παρουσιάζονταν σαν κάτι με θεϊκή υπόσταση. Κρίμα που τελικά η Bioware απομυθοποίησε το ίδιο της το σενάριο.

Για το Andromeda τώρα, μια εσάνς από reskinned Dragon Age: Inquisition φέρνει, πολλή τρεχάλα και μπαμ-μπουμ, ελπίζω τα ατού του να μην περιορίζονται μόνο εκεί. Αν θέλω να παίξω shooter, υπάρχει και το Gears of War 4...

Από: WickedMan

WickedMan — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Έχοντας μεγάλη συμπάθεια προς το είδος της space opera, μπορώ να πω ότι ο έρωτας μου για τα ME συγκρίνεται μόνο με τον έρωτα του Κουτσούκου για τα Witcher. Τα ΜΕ έχουν σαφέστατα μειονεκτήματα, τα περισσότερα από τα οποία αναφέρεις στο άρθρο σου. Το μόνο στο οποίο διαφωνώ είναι το cover-based 3rd person στοιχείο το οποίο εμένα γενικά μου αρέσει, αλλά ok, γούστα είναι αυτά. Αυτό που δε νομίζω ότι αναφέρεις είναι ότι τα ME δεν είναι δυνατόν να κρίνονται ως παιχνίδια καθώς απλούστατα δεν είναι τέτοια. Τα ΜΕ (που στην πραγματικότητα αποτελούν μία οντότητα, έναν οργανισμό) είναι ένα έργο τέχνης, απλά και ξεκάθαρα.

Αυτό που έχουν καταφέρει οι άνθρωποι της Bioware και της "κακιάς" EA (που φαίνεται ότι για το μόνο που δε φταίει είναι για το Brexit και για την κρίση του ελληνικού χρέους) είναι να μας προσφέρουν μια πολύωρη εμπειρία που όμοια της εγώ προσωπικά δεν είχα βιώσει ποτέ μου και πολύ αμφιβάλλω αν θα ξαναβιώσω στο εγγύς μέλλον. Κρατώντας το πνεύμα ενός από τα καλύτερα RPG της 20ετίας (KOTOR 1) και πασπαλίζοντας συχνά τις μάχες με λίγο από το μίγμα "επικής απελπισίας" που χαρακτήριζε το Halo, έχτισαν έναν κόσμο που ομοιό του δεν έχουμε ξαναδεί στη 3D εποχή του gaming. Ειλικρινά δεν ξέρω πόσοι έχουν καταλάβει ότι μπορεί πολύ εύκολα κανείς να γράψει εκατοντασέλιδες διπλωματικές πάνω σε ΑΠΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ LORE ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ όπως για το σύστημα διακυβέρνησης των Quarians, για το ρόλο των Krogan στην αλληλουχία Rachni - Krogan Wars (ντροπή σου που σκότωσες την πρώτη Rachni Queen παρεμπιπτόντως) και για πολλά άλλα που τώρα είμαι πολύ νυσταγμένος να θυμηθώ.

Η αποτυχία των δημιουργών στο σεναριακό χειρισμό αυτού του τιτάνα που οι ίδιοι δημιούργησαν ήταν εντέλει σαφέστατη, αλλά όχι άρκετη για να αφαιρέσει πολύ από την τριλογία και από αυτά που ζήσαμε στην πορεία της. Έχουμε, δηλαδή, για μία ακόμη φορά το περίφημο "σύνδρομο του Lost", όπου ο (ίσως και φυσιολογικός βάσει του μεγέθους του εγχειρήματος) σεναριακός εκτροχιασμός του φινάλε δεν αναιρεί την αναμφισβήτητη ιδιοφυία του συνόλου και την ανάδειξή του ως σημείο αναφοράς για το μέλλον του μέσου που εκπροσωπεί.

ΥΓ: Αν και δε μου αρέσει να τα διαχωρίζω, συμφωνώ γενικά με τη σειρά 1>2>3 μόνο και μόνο για τα περισσότερα RPG στοιχεία του 1 που αναπόφευκτα θυμίζουν το KOTOR.
ΥΓ2: Μοιράζομαι το κακό σου προαίσθημα για το Andromeda, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι διαφορετικό από το να Πιστεύω.
ΥΓ3: ... I am the very model of a scientist Salariaaaaaaaaaan! :)

Από: Admiral

Admiral — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Η αναφορά μου στο εκπληκτικό sci-fi universe που η Bioware δημιούργησε (σχεδόν) εκ του μηδενός είχε σκοπό να αναγνωρίσει στην Bioware τα σημαντικά επιτεύγματά της στη σειρά. Είναι πάγια η θέση μου οτι το μέγεθος της οργής και της απογοήτευσης των φανατικών είναι ευθέως ανάλογο με την εκτίμηση για την δουλειά της εταιρίας μέχρι εκείνο το σημείο. Η σύγκρισή σου με το Lost είναι απίστευτα εύστοχη, και τα δύο προϊόντα αποδεικνύουν το παλιό συγγραφικό αξίωμα οτι οι σε μια ιστορία πρέπει να ξεκινάς γράφοντας το τέλος.