Όταν τον ρωτούσαμε “γιατί ρε θείο ακούς από αυτό το παλιό πικάπ και όχι απο το νέο σαρπ που έχει την κασέτα” η απάντησή του ήταν “γιατί έχει καλύτερο ήχο παιδιά μου”. Και όντως είχε. Ένα καλό πικάπ ήταν σαφώς καλύτερο από τη σαβούρα boombox που κυκλοφορούσε τότε. Το ίδιο μας απαντούσε και για τον ζεστό, αναλογικό ήχο του παλιού ραδιοφώνου με τις λάμπες σε σχέση με τα τρανζιστεροειδή (sic).

Φυσικά αυτές οι απόψεις ανήκουν στη σφαίρα της ψυχοακουστικής για μένα. Άλλοι προτιμούν τον κρυστάλλινο ψηφιακό ήχο ενός SACD ή DVD-AUDIO, ο περισσότερο κόσμος είναι απόλυτα ικανοποιημένος με το CD και τα πιτσιρίκια γουστάρουν τη σαβούρα των MP3 στα 128Kbps.

Το αντίστοιχο του μπαρμπαγιώργη σήμερα λέγεται χίπστερ. Αντί για πικάπ μαζεύει παλιές φωτογραφικές μηχανές, περιοδικά, ρούχα και φυσικά υπολογιστές.Όχι για λόγους νοσταλγικούς (αφού πολλοί είναι πιτσιρικάδες). Όχι για να το χρησιμοποιήσει, αλλά απλώς να το λατρέψει σαν ένα τοτέμ, όπως οι πρωτόγονοι λαοί. Να πουλήσει μούρη επίσης. Και να διακοσμήσει το χώρο του.

Συνεπώς, ρετρολαγνεία είναι μια μόδα που θα περάσει. και θα επανέλθει. και θα ξαναφύγει.

Πριν κάποια χρόνια είχα πάει σε ένα Amigathering. Kαι είδα πολλά μοντέλα σε άψογη κατάσταση, διατηρημένα απο τους χρήστες τους, να παίζουν kick off ή κάποια demos. Με φρίκη μου διαπίστωσα πως ήμασταν η γενιά-πειραματόζωων του home computing. Άθλιες αναλύσεις με “τρελό” Interlacing και refresh rate που σε κάνουν να ξερνάς στο μισάωρο. Θυμάμαι άλλωστε, πως μετά από μερικές ωρίτσες παιxνιδιού στον amstrad, το κεφάλι μου πονούσε. Και τα νεύρα μου έσπαγαν με τον Spectrum ZX 48K, όταν μετά απο 5 λεπτά έπρεπε να ξαναγυρίσω πίσω την κασέτα γιατί είχε γίνει λάθος στο φόρτωμα. Οι δισκέτες είχαν εντυπωσιακά υψηλά failure rates, όπως και οι σκληροί δίσκοι.

Το πλέον επαχθές στην όλη υπόθεση, ήταν πως ο υπολογιστής ανήκε στους ολίγους έχοντες και εύπορους. Ο εκδημοκρατισμός επήλθε ξεκάθαρα με το baby-boom των IBM PCs από τα τέλη της δεκαετίας του 80 και σε όλη τη δεκαετία του 90. Και σήμερα μπορείς να πάρεις ένα android pc-in-a-box με 80 ευρώ και να το συνδέσεις στην τηλεόραση.

Τώρα, αν θες πραγματικά να γίνεις game designer/developer καλό είναι να έχεις παίξει ΠΟΛΛΑ computer games και φυσικά, παλιά games.
Η έμπνευση δεν έρχεται ουρανοκατέβατη.

ΥΓ: Περιμένω πως και πως το Project CARS στο PC, αλλά προς το παρόν έχω φάει ανυπέρβλητο εγκεφαλικό κάψιμο με τα Gran Turismo 2, 3 και 4 σε epsxe και PCSX2 emulators. Και έτσι έπαψα να βρίζω τους κονσολιέρηδες, αφού άρχισα να τους νοιώθω.