Ragequit.gr

Περί της FB σελίδας «Θάνατος στα ΖΩΑ – Η Επιστροφή»

Ιούνιος του 2016. Ακραία ζέστη, ψιλομέτρια έκθεση Ε3, σχετική ανομβρία από game reviews, και ως επί το πλείστον μέτριο θέαμα στο Euro 2016 (όπου τα ντέρμπι που διεξάγονται εκτός αγωνιστικών χώρων ανάμεσα στους Hools κατάφεραν να προκαλέσουν μεγαλύτερη εντύπωση απ’ότι τα ντέρμπι που διεξάγονται εντός αγωνιστικών χώρων).  Και ΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΕΦΤΑΝΑΝ ΑΥΤΑ, φίλες και φίλοι, πριν λίγες ημέρες είχαμε ακόμη μια σοκαριστική εξέλιξη που τάραξε συθέμελα την δημοκρατομάνα και προοδευτική χώρα μας, καθώς έκανε την θεαματική της επάνοδο στο Facebook η περιβόητη σελίδα «Θάνατος στα ΖΩΑ», η οποία διαγράφηκε προσωρινά στα τέλη του 2015 μετά από απανωτά reports που υπέστη από τον σοκαρισμένο κυρίαρχο λαό. Αφήνοντας στην άκρη τις ευρύτερα “κρεατοφαγικές” σατυρικές προεκτάσεις της (δηλαδή τον… «αξιοπερίεργο» διαχωρισμό ανάμεσα σε αυτά που θεωρούνται κοινωνικώς αποδεκτά ως «ζώα-σύντροφοι» και «ζώα-τροφή», συν το γεγονός πως οι ζωόφιλοι κρεατοφάγοι εξακολουθούν να τρώνε κρέας άλλων θηλαστικών δίχως τύψεις), πρόκειται στον πυρήνα της για μια 100% χιουμοριστική σελίδα από άποψης υλικού, στην οποία κανείς μπορεί να αντικρίσει «σοκαριστικές» photoshopιές όπως αυτή…

 

…ή αυτή…

 

…και, προφανώς, ποιος μπορεί να ξεχάσει το σοκ που μας προκάλεσε αυτή…

 

Ας υποθέσουμε πως έχουμε ένα γκρουπ από 3 άτομα, καθένα εκ των οποίων αντικρίζει για πρώτη φορά την σελίδα αυτή και αντιδράει με διαφορετικό τρόπο. Καλωσορίζουμε λοιπόν στην χαρωπή μας συντροφιά τον Αγαμέμνονα, τον Κλεομένη και τον Φειδία.


Σε πρώτη φάση ας ασχοληθούμε με τον Αγαμέμνονα. Ο Αγαμέμνονας για τον άλφα ή τον βήτα λόγο έχει «ιδιαίτερη» αίσθηση του χιούμορ. Θεωρεί εικόνες όπως τις παραπάνω τόσο ακραία μη-ρεαλιστικές και στεγνά σατυρικές, που το «σοκ» που προκαλούν καταλήγει να προκαλεί γέλιο. Ο Αγαμέμνονας θεωρεί τον εαυτό του φιλόζωο, έχει μάλιστα και ο ίδιος κατοικίδια, αλλά αυτό δεν τον αποτρέπει από το να γελάει λίγο έως πολύ κάθε φορά που αντικρίζει τις φωτοσωπιές του γκρουπ, και μετά να συνεχίζει την ζωή του. Ο Αγαμέμνονας, λοιπόν, μπορεί να αντιλαμβάνεται και ο ίδιος πως ίσως και να μην έχει αυτό που λέμε «συμβατική» αίσθηση του χιούμορ, αλλά κατά τα άλλα δεν ενοχλεί κανέναν, ζει τη ζωή του ήσυχα και αμέριμνα και δεν πρήζει τα συκωτάκια κανενός.


Έπειτα, έχουμε τον Κλεομένη. Ο Κλεομένης δεν βρίσκει την σελίδα «Θάνατος στα ΖΩΑ» και τόσο αστεία. Απορεί για το γεγονός πως υπάρχει κόσμος που βρίσκει την σελίδα αστεία, ίσως και να ενοχλείται λίγο από τις εικόνες της (είτε επειδή δεν αντιλαμβάνεται πως είναι 100% ψεύτικες και χιουμοριστικές/σατυρικές, ή το αντιλαμβάνεται όντως αλλά απλώς δεν ταιριάζουν ιδιαίτερα στην ιδιοσυγκρασία του, τι να κάνουμε, δικαίωμά του) και νιώθει στο πίσω μέρος του μυαλού του πως είναι προσβλητικές για το κατοικίδιό του. Αλλά παρ’όλα αυτά ο Κλεομένης έχει την συναισθηματική ωριμότητα να μην δώσει σημασία σε κάτι που δεν τον αφορά και απλά προσπερνάει την σελίδα αφήνοντας «τους τρελούς στην τρέλα τους», συνεχίζει να ζει την υπόλοιπη ζωή του αναζητώντας αλλού το χιούμορ που τον ενδιαφέρει, και διάγει εν γένει ως απλός ενάρετος δημοκρατικός πολίτης αυτής της χώρας.

Τέλος… έχουμε τον Φειδία. Ο Φειδίας με το που αντικρίζει την σελίδα «Θάνατος στα ΖΩΑ» νιώθει ένα αιμοφόρο αγγείο να πεταρίζει πίσω από το δεξί του μάτι. Μπορεί να αντιλαμβάνεται πως η σελίδα είναι χιουμοριστική, είναι πιθανόν όμως να νομίζει πως πράγματι ο admin της θέλει να μαγειρεύει όντως τα κατοικίδιά του και πως οι φωτογραφίες είναι αληθινές. Θεωρεί πως η ύπαρξη της σελίδας είναι προσβλητική για αυτόν, για την Ελλάδα, για το δημοκρατικό πολίτευμα, για το Σύνταγμα, για την Βουλή, για την Ευρώπη και την ανθρωπότητα γενικά. Άσχετα με το γεγονός πως οι εικόνες της σελίδας είναι 100% ψεύτικες, άσχετα με το γεγονός πως οι αναρτήσεις της σελίδας δεν καταφέρονται εναντίον του Φειδία ή των πιστεύω του (πέρα από την ευρύτερη κρεατοφαγική σάτυρα, προφανώς), άσχετα που το όλο εγχείρημα είναι καθαρά χιουμοριστικό στην πυρήνα του, ο φειδίας θεωρεί πως αυτή η σελίδα αλλά και ΟΛΟΙ όσοι ΤΟΛΜΟΥΝ να την θεωρούν αστεία σε αντίθεση με αυτόν, είναι σκουπίδια που οφείλουν να εξαφανιστούν από προσώπου γης. Ως εκ τούτου, άμεσα φοράει την Σταυροφορική του στολή και μπαίνει στην σελίδα, σχολιάζοντας σε όλες τις αναρτήσεις της με την χρήση φρασεολογίας όπως «ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΝ ADMIN ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΓΕΛΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΥΤΗ», «ΣΒΗΣΕ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΡΕ Π@#$&*ΑΣ ΓΙΕ», «ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΓΕΛΑΤΕ ΕΙΣΤΕ ΑΠΛΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΡΟΥΝ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΝΕΚΡΟΥΣ ΑΥΡΙΟ» και άλλα παρόμοια γλαφυρά. Θα νόμιζε κανείς πως ο Φειδίας έχει συνείδηση του πόσο άσχημα φέρεται αυτή τη στιγμή, όμως ο Φειδίας θεωρεί πως «ΕΙΣΤΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΑΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΕΡΟΜΑΙ, ΨΟΦΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ».

Ο Φειδίας όχι μόνο φέρεται σαν αγενής τραμπούκος επειδή δεν βρίσκει την σελίδα αστεία, αλλά παράλληλα θεωρεί πως ο ίδιος είναι τόσο φωτεινή, μονάκριβη και ευαίσθητη χιονονιφάδα, και πως οι ιδέες του, τα πιστεύω του και η αίσθηση του χιούμορ του είναι τόσο «ΣΩΣΤΟΤΕΡΑ» και «ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΕΡΑ» σε σχέση με τα πιστεύω όσων διαφωνούν με αυτόν, που καταλήγει να πιστεύει όντως πως οτιδήποτε δεν εναρμονίζεται με αυτά που εκείνος θεωρεί σωστά οφείλει να ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ από το ίντερνετ. Και όχι μόνον αυτό, αλλά οφείλουν κατ’αυτόν να ΠΕΘΑΝΟΥΝ όσοι ΤΟΛΜΟΥΝ να συμφωνούν με αυτά που ο Φειδίας διαφωνεί, άσχετα που κανείς τους δεν έχει κάνει κάτι στον Φειδία προσωπικά, ούτε καταφέρθηκε ενάντια σε αυτά που πιστεύει.

Ο Φειδίας, και όλοι όσοι ταυτίζονται με αυτόν και με τις πρακτικές του στο ζήτημα, είναι ένας ΜΠΕΤΟΣΤΟΚΟΣ ΜΕ ΦΑΣΙΖΟΥΣΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ. Ένα ΚΑΘΙΚΙ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ που έχρισε τον εαυτό του σωτήρα των ψυχών του Ελληνικού ίντερνετς χωρίς να του το ζητήσει κανένας.

Ο Φειδίας είναι ένας από τους λόγους που το νεοελληνικό κράτος από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα έχει φτάσει στο σημείο που έφτασε.

Ο Φειδίας καταλήγει να είναι ένα από τα ΖΩΑ τα οποία επιθυμεί να σατυρίσει η σελίδα που κατά τα άλλα τον ενοχλεί.

Ο Φειδίας είναι ένα ΘΛΙΒΕΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗΝ.

Aααα, αυτή η εικόνα εκτός από τα ζώα προσβάλει και το Σαλάμι Αέρος, την ΔΕΥΤΕΡΗ μεγαλύτερη αξία του Ελληνισμού, μιας και ως γνωστόν ο Τσολιάς το 1940 φώναζε ΑΕΡΑ στην Πίνδο. Μα, δεν θα τον βάλει φυλακή κανίς (χεχ) αυτόν τον άνθρωπο πια;

 

Προφανώς το παράδειγμα της σελίδας «Θάνατος στα ΖΩΑ» είναι μόνο το τελευταίο από σωρεία αντίστοιχων περιπτώσεων στο Ελληνικό FB. Νωπές είναι οι μνήμες από την υπέρτατη χιουμοριστική σελίδα «Ελύτης – Ο Ποιητής του Αιγαίου», η οποία δέχθηκε μήνυση από έναν αντίστοιχο ΜΠΕΤΟΣΤΟΚΟ (που πλασάρει τον εαυτό του και ως… διανοούμενο μάλιστα) ο οποίος θεώρησε πως η σελίδα… προσβάλει την μνήμη του ποιητή, και άρα ο ίδιος ΟΦΕΙΛΕ να ΒΓΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ και να ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΑΣΜΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΧΙΟΥΜΟΡ. Και πιο πριν, η περιβόητη υπόθεση με τον «Γέροντα Παστίτσιο» με τον υπεύθυνο της σελίδας να καταδικάζεται μάλιστα από τα δικαστήρια της Θεοκρατικής Δημοκρατίας του Ελλαδιστάν (για μεγαλύτερο εφέ παραλογισμού και υποκρισίας, ας αναλογιστούμε και πως, την ίδια εποχή που ο admin του Παστίτσιου διωκόταν ποινικά στην Ελλάδα, ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Αντώνης Σαμαράς βρισκόταν στην Γαλλία λίγο καιρό μετά την τρομοκρατική επίθεση στα γραφεία του περιοδικού Charlie Hebdo, και διαδήλωνε χέρι-χέρι με τον Φρανσουά Ολάντ ως διαμαρτυρία στο ότι… άνθρωποι διώκονται και πεθαίνουν επειδή σατύρισαν θρησκευτικές προσωπικότητες!). Και πιο πριν, ένα blog το οποίο… ΤΟΛΜΟΥΣΕ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΙ τον Δημοσθένη Λιακόπουλο και τις προφητείες του περί ΕΛ, ΝΕΦΕΛΙΜ, ΕΛΟΧΙΜ και την έλευση της Κόκκινης Αρκούδας («Ευλόγησον, Γέροντα!»), το οποίο είχε την ίδια τύχη και έκλεισε συνοπτικά μετά από λίγους μήνες λετουργίας.

Το… μιασματικό χιούμορ του «Ελύτης – ο Ποιητής του Αιγαίου». Σα δεν ντρέπονται τα παλιόπαιδα, να αναζητούν χιούμορ σε κάτι που εγώ ο τόσο μορφωμένος τυπάς θεωρώ πως πρέπει να διαβάζεται μόνο στα σοβαρά και με απόλυτη ευλάβεια. Μήνυση και φυλακή όλοι τους για να ξεβρωμίσει ο τόπος.


Το ευρύτερο ζήτημα μπορεί να χαρακτηριστεί άνετα και ως πρόβλημα έλλειψης δημοκρατικής παιδείας εν γένει. Περισσότερο όμως θα έλεγα πως στον πυρήνα του είναι πρόβλημα έλλειψης ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΗΣ παιδείας. Όσο «ψωνίστικο» και ελιτιστικό και να ακούγεται, όσοι έχουν κλείσει αρκετά χρόνια από τότε που πρωτομπήκαν στον μαγικό κόσμο του ίντερνετ, έχουν κάποια παραπάνω στρατηγικά «γαλόνια» εμπειρίας. Και αυτή η εμπειρία, που προέκυψε από την χρόνεια τριβή με την σκοτεινή πλευρά του ίντερνετ, τους επιτρέπει είναι περισσότερο «ψημένοι» στις καταστάσεις που μπορούν να προκύψουν σε αυτό. Μπορούν να εντοπίσουν τα trolls (ή να trollάρουν και οι ίδιοι επιτυχημένα), μπορούν να αγνοήσουν πιο εύκολα ότι δεν τους αρέσει, μπορούν να γελάσουν με κάποια πράγματα που ο μέσος μεσήλικας οικογενειάρχης δεν μπορεί να καταλάβει… και, γενικότερα, μπορούν να διαχωρίσουν με μεγάλη ευκολία την «ιντερνετική» από την «πραγματική» ζωή.

Αυτό το τελευταίο είναι κάτι που απλά ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ όσοι πρωτομπήκαν στο ίντερνετ πριν λίγα χρόνια, όσοι το πρωτοβίωσαν στα 50 τους, ή όσοι γενικά ασχολήθηκαν ανά τα χρόνια με αυτό μόνο για να στέλνουν το περιστασιακό μεηλ στους συγγενείς τους. Όταν όλοι αυτοί οι «αρχάριοι» ανακάλυψαν το Facebook, δεν μπήκαν καν στον κόπο να μάθουν 5 πράγματα για τον ιντερνετικό κόσμο και το «netiquette» που λέγαμε παλιά, και απλά το αντιμετωπίζουν ως απλή προέκταση της πραγματικής ζωής. Έτσι, το να δουν πχ μια σελίδα που δεν έχει σε ιδιαίτερη υπόληψη έναν καλλιτέχνη που αυτοί εκτιμούν, θεωρούν πραγματικά πως είναι κάτι αντίστοιχο του να μπαίνει κανείς μέσα στο σπίτι τους και να καταστρέφει τους δίσκους που έχουν στα ράφια τους. Το να γράψει κάποιος μια πολιτική θέση που δεν είχαν αναλογιστεί αυτοί εδώ και τόσα χρόνια, είναι αντίστοιχο του να έρχεται κάποιος με έναν τηλεβόα στο σαλόνι τους και να τους λέει να καταλύσουν το πολίτευμα. Και, ομοίως, το να βγάζει κάποιος χιούμορ με κάτι το «αντισυμβατικό», είναι για αυτούς κάτι τόσο ανώμαλο και εχθρικό προς οτιδήποτε θεωρούν πως πρεσβεύουν οι ίδιοι επειδή… δεν είχαν διανοηθεί καν πως είναι ποτέ δυνατόν κάποιος να φτιάξει ψεύτικες εικόνες για κάτι τέτοιο και μάλιστα να γελάει με αυτές, δεν υπάρχει καν ως έννοια στον κόσμο τους αυτή η ενέργεια. Και, ως γνωστόν, οτιδήποτε δεν μπορούμε να κατανοήσουμε, το φοβόμαστε, το δαιμονοποιούμε, και κατ’επέκτασην το αναγάγουμε σε απειλή και το πολεμάμε. Δημοκρατικά πράματα.

Γέροντας Παστίτσιος. Ευλόγησον και καλή μας όρεξη εμάς τους αμαρτωλούς.

Ίσως είναι απλά και ευρύτερο σημείο των καιρών, βέβαια. Ζούμε στην εποχή των Social Justice Warriors, του Safe Space, του Triggering, της ακραίας πολιτικής ορθότητας. Όλοι αισθάνονται Φειδίες. Όλοι νομίζουν πως είναι οι άσπιλοι, οι αμόλυντοι, οι καθαροί, οι έχοντες την μοναδική αλήθεια, οι ευαίσθητοι ιππότες της καλοσύνης, και οτιδήποτε εκληφθεί ως προσβλητικό (ακόμα κι αν δεν υπάρχει ΟΥΔΕΜΙΑ τέτοια πρόθεση) ταμπελιάζεται ως το απόλυτο κακό της κοινωνίας μας και άμεσα γίνεται στόχος ιερού πολέμου μέχρι την τελική του πτώση. Εδώ είχαμε κόσμο που ενοχλήθηκε από ένα χιουμοριστικό ποιηματάκι που είχε γράψει ένας backer στο Pillars of Eternity, στα ΖΩΑ θα σκαλώναμε;

Τι μπορεί να γίνει, λοιπόν; Να κόψουμε διά νόμου το ίντερνετ σε όσους είναι πάνω από 65; Να θεσπίσουμε υποχρεωτικά test IQ σε όσους κάνουν αίτηση για νέα γραμμή ίντερνετ; Να στείλουμε ακόμα περισσότερες κατάρες σε αυτούς που μας στέλνουν κατάρες, μέχρι να νικήσουμε; Να μην κάνουμε απολύτως τίποτα και να αφήσουμε τον ζωντανό οργανισμό που είναι το ίντερνετ να προσαρμόσει τα δεδομένα σταδιακά από μόνο του; Να trollάρουμε με λεπτή ειρωνία και να σπάμε πλάκα με τον όχλο χωρικών που συνοστίζονται με δάδες και πιρούνες έξω από το κάστρο μας;

Μην ρωτάτε εμένα, εγώ ένα απλό Editorial για να κράξω έγραψα. Ποιος είμαι εγώ εξάλλου – ένας ανώμαλος που γελάει με φωτογραφίες γατών photoshopαρισμένες πάνω σε ένα κανταΐφι είμαι, τι σημασία θα μπορούσε να έχει η άποψή μου…

…αλλά για όνομα του Θεού, ΜΗΝ είστε σαν τον Φειδία. Μπας και αγειάσουμε ποτέ κι εμείς σε αυτήν την ημιhardcorοποιημένη γωνιά των Βαλκανίων.

ΥΓ. Στον Φειδία (τον δικό μας, όχι τον αρχαίο γλύπτη) αφιερώνουμε το Άκου, Ανθρωπάκο του Βίλχελμ Ράιχ. Καλό βράδυ και καλά μυαλά.

Exit mobile version