Σχόλια σε: Trial and Error

Από: Sephir

Sephir — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Στο 1,5 λεπτό εκνευρίστηκα ήδη.:p

Από: Ser

Ser — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Ναι, Sephir. Φυσικα και εννοω πως ηταν πολυ κουραστικο και βαρετο. Προς θεου δεν ηταν πραγματικα δυσκολο. Μη μας βγει και το ονομα! 😛

Από: Borracho

Borracho — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Limbo= Βαϊμπ, μούντ, ομορφιά. Το ότι είχε και gameplay λογίζεται ως έξτρα μπόνους. Tο trial and error δύσκολα να λειτουργήσει θελκτικά για μένα, αλλά αν είναι σωστό, μιλάμε για κορυφαίο εθισμό!

Από: Bathory

Bathory — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Μόνο εγώ γούσταρα το death and learn (:p) του λίμπο; Ήταν ένας απ’ τους κύριους λόγους που αγάπησα το παιχνίδι.

Από: Sephir

Sephir — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Εχεις δίκιο όσον αφορά το Limbo, είχε αρκετό trial and error, αλλά βουνό σε επίπεδο δυσκολίας δεν ήταν, απλά ήταν κουραστικό. Υποθέτω ότι αυτό εννοείς. Τώρα όσον αφορά το Super Meat Boy και το Isaac, κατά μεγάλο ποσοστό, υπάρχει εξίσου έντονο trial and error (λιγότερο στο Isaac, αλλά υφίσταται), απλώς έχει “καλλωπιστεί” καλύτερα. Ιδίως στο SMB υπήρχαν levels που έχανες δεκάδες φορές μέχρι να ανακαλύψεις το μοτίβο για να βγεις ζωντανός.

Από: Adhan

Adhan — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Βουνό το Limbo!? Ναι είχε μερικά σημεία που πήγαινες κυριολεκτικά στα τυφλά (όπως οι γιγάντιες πρέσες που έπρεπε να παρασύρεις τα παδάκια) αλλά όσο προχωρούσε το παιχνίδι, τόσο πιο εύκολο ήταν να μαντέψεις τι πρέπει να κάνεις για να αποφύγεις το θάνατο. Βοήθαγε αρκετά και το γεγονός ότι αν έχανες, σε εμφάνιζε λίγο πριν το σημείο που είχες σκοτωθεί. Το SMB από την άλλη, είχε στιγμές όπως κάποια bosses ή επίπεδα που δεν έβλεπες τι υπήρχε από κάτω ή μπροστά, με αποτέλεσμα να σκοτωθείς αρκετές φορές μέχρι να μάθεις το σωστό συγχρονισμό κινήσεων, εγώ βρήκα πιο έντονο trial & error σε αυτό από το limbo. Προσωπικά δε με ενοχλεί πολύ αυτή η λογική αρκεί να μην γίνεται κατάχρηση. 😀

Από: Ser

Ser — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Ενας απο τους λογους που σιχαθηκα το Limbo και μου φανηκε βουνο μεχρι να το τελειωσω (και να απογοητευτω περισσοτερο) ηταν το πολυ κακο trial and error του. Παιχνιδια οπως το SMB και το Isaac που αναφερονται εχουν σωστη δυσκολια γιατι ξερεις τι πρεπει να κανεις και εχεις τα μεσα. Δεν σε αναγκαζουν να πεθανεις για δεις την συνεχεια. Γενικα αντιπαθω το trial & error αλλα αν υπαρχει, ας ειναι τουλαχιστον εξυπνο.

Από: Admiral

Admiral — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Δυστυχώς ελάχιστοι developers καταφέρνουν να προσφέρουν σωστό επίπεδο δυσκολίας, χωρίς αδικίες εις βάρος του παίκτη. Η ανάγκη συνεχούς και μονότονης επανάληψης συγκεκριμένων κινήσεων είναι από τα λίγα πράγματα που μπορεί να με αναγκάσει να παρατήσω ένα παιχνίδι.

Από: Adhan

Adhan — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Ουπς, τώρα πρόσεξα ότι αναφέρεται στην προτελευταία παράγραφο. Νύστα λολ…

Από: Adhan

Adhan — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Όμορφο κείμενο!
Θα μπορούσε να γίνει και μια αναφορά στο dark souls (ως πιο σύγχρονο δείγμα), το οποίο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο trial & error.
Πρώτη μου επαφή με τη συγκεκριμένη νοοτροπία στο pc, ήταν με το Gothic. Πρέπει να έχουμε έμφυτο λίγο μαζοχισμό, δεν εξηγείται αλλιώς! Τρώμε ξύλο αλλά γυρνάνε πίσω ζητώντας περισσότερο… 🙂