τα αλλα δυο δεν τα επαιξα ποτε…:(

κ μαλλον ηρθε η ωρα να πιασω τα 3 τελευταια

…σιγουρακι αγορα!!

Καλά ναι, εννοείται υπήρχαν πολύ δυσκολότερα παιχνίδια, αλλά το άλμα στη δυσκολία από το 2ο ήταν παραπάνω από εμφανές, ακόμα και στο easy που είπες. Στο οποίο το παιχνίδι σε τρόλαρε και κοβόταν κάπου στο 4o (ή 5ο δε θυμάμαι) chapter και έπρεπε να παίξεις σε μεγαλύτερη δυσκολία αν ήθελες να το δεις ολόκληρο :/

Είχε καλές ιδέες και κάποιες βελτιώσεις σε σχέση με το δεύτερο, αλλά συνολικά θεωρώ το 2 το πιο fun και αξιομνημόνευτο (και καλύτερο ost κατά τη γνώμη μου).

Τότε δεν είχα ιδέα, αυτά ήταν μυστικιστικές γνώσεις που δεν έβρισκες ούτε στον ειδικό τύπο (τουλάχιστον τον εγχώριο, τότε ακόμα δεν παρακολουθούσα ξένα περιοδικά, και πού να τα έβρισκα άλλωστε) στις προ ίντερνετ εποχές.

Βέβαια καταλάβαινα πως το παιχνίδι ήταν διαολεμένα δύσκολο, ειδικά αν διάλεγες οτιδήποτε πέρα από το τέρμα χαμηλό επίπεδο δυσκολίας (που και εκείνο ήταν πολύ δύσκολο). Αλλά άλλες εποχές, πιτσιρικάς με ένα νέο παιχνίδι ανά εξάμηνο, άφριζε-ξάφριζε το έλιωνες. Άλλωστε γούσταρα, δεν θυμάμαι καν να παθαίνω εγκεφαλικά λόγω της δυσκολίας, όπως έκανα με Battletoads αλλά και το κατά τα άλλα αγαπημένο Gunstar Heroes.

Φαντάζομαι ξέρεις ότι οι δυτικές-αγγλικές versions σε σχέση με την Ιαπωνική (Bare Knuckle 3) ήταν (εκνευριστικά) πολύ πιο δύσκολες, έτσι; Το συνηθισμένο τότε, ήταν το ανάποδο…

My bad, είναι τόσα πολλά τα διαφορετικού χρώματος/skins αλλά με ίδια movesets αληταριά, που όλο και κάποιος θα μου διέφευγε… 😛

Ναι το 2ο ήταν μεγάλος έπος, άνετα κόντραρε τα Final Fight.

Φαίνεται να έχουν διατηρήσει κινήσεις και αντιπάλους από τα προηγούμενα στο 4 και το art style μου φέρνει κάπως σε Shank, αν και θα προτιμούσα sprites.

Έλα ρε, σου ξέφυγε ο Jack.

In other words, τέλεια νέα, το δεύτερο της σειράς το είχα λιώσει στο σχετικό Mega Drive/Genesis emulator.