Η κατάσταση που εξέλαβα όταν levelαρα στο BfA ήταν αυτή παρακάτω.

https://i.imgur.com/5mOjOkQ.jpg

Παρόλα αυτά συμφωνώ στα συμπεράσματά σου. Η Blizzard πλέον έχει περιορίσει την πρόοδο του παίκτη πίσω από το διαβόητο timegating, ώστε να μπορεί να επεκτύνει όσο μπορεί τη συνδρομή. Αυτό που είδα από τους hardcore παίκτες της guild στην οποία βρισκόμουν ήταν ένα τεράστιο burnout το πολύ μίας εβδομάδας, όπου κυριολεκτικά είχαν δει τα πάντα (ΚΑΙ τα reputations) και έπειτα περιστασιακό log in για να κάνουν το raid και τα dungeons που ήθελαν. Για κάποιον κάζουαλ, μπορεί να έχει περισσότερη διασκέδαση αν απλώσει αυτόν τον χρόνο, ειδάλλως θα αρκεστεί στο να levelάρει alts όποτε τελειώσει με τον κύριο χαρακτήρα του.

Είμαι ψηλοαπογοητευμένος με το παίγνιο. WoW άκουγα και έλεγα ότι πρέπει να σπέρνει… δε μπορεί να έφτασε τυχαία 10Μ subs και ακόμα και τώρα που είναι σε πτώση να έχει (έστω) 5Μ. Δεν είναι με τίποτα κάτι τόσο εντυπωσιακό όσο φάνταζε για μένα. Ίσως άργησα πάρα πολύ να το παίξω και έχασα την αίγλη του vanilla και των πρώτων expansions.

Το leveling αν και είναι γρήγορο (σε είκοσι μέρες ήμουν 120 με σχετικό κάξιμο και ως εντελώς νέος παίκτης), είναι από τα πιο βαρετά leveling που έχω κάνει. Μαρτύριο, dungeon-άθλιο quest chain-dungeon-νέο άθλιο quest chain (με ελάχιστες εξαιρέσεις). Στο BfA τα πράγματα σε σχέση με τα quests άλλαξαν λίγο προς το καλύτερο, κυρίως γιατί άρχισα να τους δίνω λίγο περισσότερη σημασία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τα χαζά, πέρα δώθε, σκότωσε 5 κατσίκια ή μάζεψε κακάκια ύαινας δε με ξενέρωσαν πολλές φορές.

Έφτασα λοιπόν στο end game και μέσα σε λίγες ώρες έφτασα 340 ilvl, για πλάκα. Μερικά dungeons ακόμα και 354 ilvl. Αν ασχολιόμουν περισσότερο με dungeons θα ήμουν εύκολα πάνω από 360 αλλά τα βαρέθηκα. Κάνω δυο τρία την εβδομάδα για το χαβά με guild mates. Εντελώς νέος παίκτης, μέσα σε ένα μήνα 354 ilvl; Και για να φτάσω τους καλύτερους να χρειάζομαι απλά περισσότερο κάψιμο σε dungeons που τα “έχω”; Too ez.

Ήδη υπάρχουν μέρες που δε ψήνομαι ιδιαίτερα να μπω. Κάτι που δε συνέβαινε για παράδειγμα με το Guild Wars 2 που έχει σαφώς καλύτερα quests (για μένα) ενώ σαν δομή είναι και εκεί πολύ καλύτερο. Έχω 1500+ ώρες στο gw2 και δε μπορέσα ακόμα να βγάλω ούτε το 5% των raids (δεν ασχολήθηκα και πολύ οκ) και μπαίνω σε ένα μήνα στο wow και βγάζω το uldir (σε νόρμαλ) σχετικα εύκολα;

Γενικά ψάχνω πράγματα να κάνω στο wow πλέον, εντελώς διαφορετικά από το gearing up. Σκοπός Α’ να γίνω exalted με τα factions του BFA. Από εκεί και πέρα, το WoW προσφέρει έναν τεράστιο και εντυπωσιακό κόσμο προς εξερέυνηση και πάρα πολλά achievements. Μάλλον προς τα εκεί θα κινηθώ εφόσον βρω κάτι ενδιαφέρον. Μόλις αγόρασα τη δεύτερη συνδρομή μου και πολύ πιθανό να είναι και η τελευταία μου.

Ακομα και για τα light dungeon. δηλαδη εμπαινες σε dungeon με random τυπους οι οποιοι απλα ηθελαν να πανε στο επομενο dungeon. rogue που ηθελαν να τανκαρουν, healers με band aid κτλ. καρναβαλι το εκαναν και ναι, η αναμονη για να βρεις κοσμο να μπουκαρεις καπου, ειχε και αυτο την μαγεια του γιατι εκτιμουσες καποια πραγματα. Στησανε το πανηγυρακι πανω στο greed.

Σιγουρα, καποιες στιγμες φανταζαν εφιαλτης αλλα στο τελος ηταν περιπατος στο παρκο. αλλες φορες ξεκινουσε σαν περιπατος στο παρκο και εφτανες σε σημειο που σκεφτοσουν να κανεις delete το quest.

Καποτε υπηρχαν καποιες σχετικες ισορροπιες και μετα ξεκινησαν τα παραξενα. ο χαρακτηρας σου, απο ατομο με κινητικα προβληματα σκοτωνε και τον θανατο. αλλες φορες σαρωνες και ξαφνικα ενοιωθες οτι εχασες τις ικανοτητες σου. αυτα δεν ηταν αστικοι μυθοι και σεναρια συνωμοσιας. Το παιχνιδι το μαγειρευαν συνεχεια και συνεχεια και συνεχεια.

Το burning crusade, για μενα, ηταν απο τις καλυτερες στιγμες το WOW. ηταν wow!!! ειδικα στο pvp, επαιζα τοσες πολλες ωρες που νομιζα οτι θα με βρουν νεκρο με τη μουτρα μου κολημενη στα πληκτρα. Μετα το μαγειρεψαν τοσο πολυ που εχασα καθε διαθεση για warcraft. Οι νεοι παιχτες, ναι, πολλοι γουσταραν την φαση και μαλλον εκει πονταραν τα παντα. ρε φιλε, ασε και κανενα τοκεν για τους φονταμελιστες παιχτες σου. αυτοι σε εκαναν αυτο που εγινες.

Καποιες απο τις αλλαγες που εγιναν πολυ αργοτερα, πηδηξαν με γυαλια και αμμο τους παλιους παιχτες. Hunter χωρις mana. περασα χρονια και χρονια μελετωντας skills και αφιερωσα χρονο για δοκιμες και κατεληξα σε συγκεκριμενα build και μολις ειπα, εδω ειμαστε, αυτο δουλευει και οι κοποι μου απεδωσαν καρπους…. εεεε τωρα δεν θα εχεις mana και θα εχεις μια μαμαμικα και μιση και ξεκινα απο την αρχη. τα ιδια και με τον paladin.

Οταν κανεις reset στα παντα, δεν σε νοιαζει η ανεση των παλιων παιχτων αλλα το δολωμα για να φερεις περισσοτερο κοσμο στο wow. stick to the story και ασε την κινηση σε εμας.

δυστυχώς το social-aspect έχει χαθεί γενικά στα mmo. άμα δεις όλα μα όλα μπορείς να παίξεις άνετα σόλο το μεγαλύτερο κομμάτι του content που έχουν.

Monetization κύριοι, κλείνει και τα καλύτερα σπίτια.

Όταν κυκλοφόρησε το WoW, πίσω στο 2004, το γεγονός πως ζητούσε συνδρομή ήταν “βαρύ” πολύ για ένα κοινό που είχε συνηθίσει στο μοντέλο “Αγοράζω παιχνίδι/παίζω παιχνίδι για πάντα’. Τα micro-transactions δεν υπήρχαν ούτε κατά διάνοια.

Όταν αργότερα νομιμοποιήθηκαν από το ποίμνιο (μπεεεεε), δεν ήταν χαζή η Μπλίζαρντ να μείνει έξω από το χορό. Πληρώνει ο νουμπάς; ΟΛΑ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ και βάρα τον κώλο σου κάτω “skilled” πάλιουρα. Τα μαθηματικά είναι αμείλικτα και προχωράνε βάσει Κ.Κ.Π (Κατώτερου Κοινού Παρονομαστή)

Δεν φοβόντουσαν να χάσουν την κότα, ήθελαν απλά να κάνουν το παιχνίδι προσιτό σε όλους.

Αν επιστρέψεις σε vanilla server θα δεις ότι σε σχέση με τώρα το παιχνίδι είναι πολύ αδυσώπητο και δεν συγχωρεί λάθος κινήσεις. Ένα λάθος pull και καπούτ!

Περισσότερα κόκκινα mobs στις αρχικές περιοχές, περισσότερα elite που σε ανάγκαζαν να ψάξεις group, πιο δύσκολο progression, professions που για να τα ανεβάσεις έπρεπε να βρεις συγκεκριμένους trainers σε συγκεκριμένα σημεία (πχ enchanting, έπρεπε να πας Uldaman) ή spells που έπρεπε να κάνεις αρκετά δύσκολα quests (druid aquatic form πχ) και γενικά τέτοια πράγματα που έκαναν ορισμένα aspects του παιχνιδιού δύσκολα με αποτέλεσμα να μην μπορεί ο καθένας να τα φτάσει και έτσι έδινε ένα ενδιαφέρον uniqueness το να έχεις καταφέρει πχ να έχεις το aquatic form.

Το να υπάρχει κάτι που δεν μπορεί η σάρα και η μάρα να το έχουν, του δίνει επιπλέον αξία μόλις το αποκτήσεις μετά κόπων.

Τώρα όλα είναι στο πιάτο όλων, έτοιμα, με ελάχιστο κόπο. Από εκεί που όλο το παιχνίδι είχε ένα challenge να ασχοληθείς μαζί του, τώρα έχει νόημα μόνο το end game και κατά εμέ και αυτό έχει χάσει την δόξα του 40man που δεν μπορούσε ο καθένας να πάρει μέρος (ούτε εγώ μπορούσα πχ… και θαύμαζα τους τύπους που το έκαναν.)

Επίσης έθιξες και το ψιλοχαμένο social-aspect του παιχνιδιού. Και αυτή είναι μια λυπηρή διαπίστωση, δυστυχώς..

Πάντως από το λίγο που έχω προλάβει να παίξω, αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι τα τοπία στο Kul-Tiras και το μουσικό ντύσιμο εκείνων των περιοχών.

Μεγάλο φάουλ όμως της Blizzard να απαιτεί exalted reputation με 2 factions του Legion προκειμένου να ξεκλειδώσεις φυλές στο BfoA. Νομίζω είναι η πρώτη φορά που ένα προηγούμενο expansion έχει τέτοιο αντίκτυπο σε περιεχόμενο που κυλοφόρησε μετέπειτα.

Εξαιρετικό άρθρο και από τους 2 σας!

Περιμένω να δω απαντησούλα από κάποιον που μπήκε στα ναρκωτικά σε ώριμη ηλικία με τις υποχρεώσεις να του βαραίνουν το σβέρκο!