Reply To: Interesting stuff

#341584
NorthlanderNorthlander
  • Admin
Offline
Replies: 13157
Been thanked: 190 times

τί και ποιο είναι αυτό το στοιχείο που κάνει τον Κουτσούμπα σοβαρή μορφή της πολιτικής μας ζωής

Αυτό που μάλλον κάνει και το Λεβέντη, πόσο μάλλον σοβαρή και την ίδια την ερώτηση. Για το ταμείο από περνάω? :)

Edit: Είπα στην αρχή να το πάρω ως αστείο και ως γραφικό, αλλά επειδή το παιχνιδάκι εντυπωσιασμού έχει ξεφύγει και στο τέλος “πες-πες, κάτι θα μείνει” ας κάνω απόπειρα να απαντήσω, παρότι στο παρελθόν έχει αποδειχτεί “επιχειρήματα” που δεν ταιριάζουν σε αυτά που θέλουμε να ακούσουμε δεν είναι επιχειρήματα. Και μιλάω για παιχνίδι εντυπωσιασμού, διότι δεν είδα πουθενά ολόκληρο κείμενο, παρά μόνο κομμένες και ραμμένες δηλώσεις από τις οποίες ο καθένας μπορεί να συμπεράνει ό,τι θέλει.

Σχετικά με το δεύτερο σκέλος έχει ξαναγίνει η κουβέντα κατά το παρελθόν, αλλά όταν τα “επιχείρηματα” δεν συνάδουν με την άποψή μας, τα απορρίπτουμε ως μη λογικά και άρα μη πειστικά. Επαναλαμβανόμαστε επομένως: το ζήτημα της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΚΚΕ (Τζαννετάκης πρωθυπουργός με τρία υπουργεία στο ΚΚΕ, μεταξύ των οποίων και αυτό της Εργασίας) ήταν διττό. Μιλάμε για το 1989 όπου η χώρα είχε “μολυνθεί” από τα σκάνδαλα επί ΠΑΣΟΚ – μεταξύ των οποίων και αυτό του Κοσκωτά, και ο πρωθυπουργός Αν. Παπανδρέου (αυτός ο ιστορικός, άμεμπτος ηγέτης, /s) έπρεπε να δικασθεί ως παραλήπτης και γνώστης όλων αυτών των παρασκηνίων. Σε περίπτωση αδυναμίας συγκρότησης κυβερνήσεως ο Αν. Παπανδρέου δεν θα έβλεπε ποτέ την είσοδο του δικαστηρίου, θα την έβγαζε λάδι και φυσικά αυτός που θα πλήρωνε τη νύφη για άλλη μία φορά θα ήταν ο λαός, με κάμποσα άτομα να έβγαιναν στην ανεργία χωρίς ούτε καν δεδουλευμένα και αποζημιώσεις. Σε ένα τέτοιο δίλημμα το ΚΚΕ ανέλαβε (και πλήρωσε) το πολιτικό κόστος να συγκροτήσει συγκυβέρνηση, ώστε να δικαστεί (ως όφειλε) ο πρωθυπουργός και να μην τη γλίτωνε με νομικά παραθυράκια, αλλά και ο κόσμος να πάρει τα χρήματά του. Μιλάμε για έντονο πολιτικό παρασκήνιο, περίπου 3-4 χρόνια προτού εξόχως σοβαρή πολιτική φυσιογνωμία που τώρα νοστραδαμίζει για οικουμενικές κυβερνήσεις, εκλογές και φυσικά για να “κάνουμε ό,τι θέλει η Μέρκελ” μοίραζε καρκίνους (βέβαια αυτό κρίνεται μόνον ως “αστοχία”). Το δεύτερο ζήτημα που συνέβαλε καθοριστικά σε αυτήν την κίνηση όταν έγινε αυτή η διαβόητη κοινή κυβέρνηση είναι ότι η πλειονότητα της ηγεσίας του ΚΚΕ είχε στήσει μαγαζάκι με στόχο να απορροφηθεί το ΚΚΕ (εξωτερικού όπως λεγόταν) από τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, το λεγόμενο ΣΥΝ. Ο τελευταίος πρόσφατα (μετά το 2006) μετονομάστηκε πάλι ΣΥΡΙΖΑ (επί προεδρίας Αλαβάνου, με οριστικοποίηση επί Τσίπρα). Αυτά τα άτομα απαρτίζοταν από Δαμανάκη, Ανδρουλάκη (τον τύπο που έγραψε το μν), Λαφαζάνης, Δραγασάκης με επιρροή και από τον Μάρκο Βαφειάδη ο οποίος είχε διαγραφεί και είχε αυτομολύσει πολύ καιρό νωρίτερα στο ΚΚΕ εσωτ. και μετά εξελέγει και με το ΠΑΣΟΚ. Μπορεί για κάποιον εφήμερο ερευνητή της ιστορίας που απλώς γουστάρει να πετάει τσιτάτα να φαίνονται φαιδρά όλα αυτά, αλλά τέτοιες οργανωμένες ομαδούλες (στην πολιτική αργκό “φράξιες”) έχουν αυξημένη βαρύτητα και επιπτώσεις στις πολιτικές αποφάσεις ενός κόμματος. Όταν φυσικά το κόμμα δεν είναι απλώς μαγαζί κάποιου που αποφασίζει να βάλει συγγενή πρόσωπα, επειδή του κρατάνε την πόρτα στα ταξίδια (το ακούσαμε και αυτό, αλλά παρεκτρέπομαι). Όλη αυτή η πολιτική κρίση που είχε το ΚΚΕ μεταφράστηκε σε διάσπαση (ουσιαστικά μαζική φυγή της ΚΝΕ υπό την ηγεσία του Γράψα και δημιουργία δύναμεων όπως το ΝΑΡ – που πλέον συμβάλει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Λίγα χρόνια αργότερα τα άτομα που έκαναν το “μαγαζάκι”, αλλά είχαν βάλει το Φλωράκη ως κόσμημα, ηττήθηκαν στο 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ οπότε και πήγαν μαζικά στο Συνασπισμό, προτού βρουν στέγη στο ΠΑΣΟΚ. Βέβαια η ηγετική μορφή που ηττήθηκε τότε δεν ήταν άλλος από το Γιάννη Δραγασάκη, όνομα που πρέπει να λέει πολλά αφού είναι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης “Αριστεράς” του Αλ. Τσίπρα τώρα. Για να ξέρουμε ποιοι ήταν που προσπαθούσαν να κάνουν κουμάντο τότε και συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία αυτής της συγκυβέρνησης.
Επομένως αν συγκρίνεις το ΚΚΕ του τότε με όλα τα προβλήματα που είχε και σε περίοδο λίγο πριν τη διάσπαση με το τώρα, τότε η πολιτική σου ανάλυση μπάζει. Πολύ. Αν πάλι κρίνεις με τα τωρινά κριτήρια το τότε, πάλι μπάζεις. Πολύ. Συμπερασματικά, “λαγός” της ΝΔ το ΚΚΕ δεν ήταν, και ας έχει κολλήσει η ρετσινιά, ώστε να χρησιμοποιείται από άτομα ως “κριτική εκ των αριστερών”. Το ΚΚΕ περνούσε κρίση εκείνην την περίοδο (και για να είμαστε ειλικρινείς και αρκετά νωρίτερα, αφού υπήρξαν λάθη και σε εκείνο το μοιραίο '82) και μεταφράστηκε στην πολιτική του γραμμή. Παρόλα αυτά κάποιες αποφάσεις ελήφθησαν με στόχο την ανακούφιση και διεκδίκιση συμφερόντων των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων. Κάτι για το οποίο κατηγορείται το ΚΚΕ ότι δεν κάνει τώρα, και ότι για αυτό έπρεπε να είναι με το ΣΥΡΙΖΑ και το Λεβέντη. Δεν σας πιάνει πουθενά κανείς μπαγάσες (ξέρετε ποιοι είστε). Είτε θα προδώνει το λαό όταν θα κάνει συγκυβερνήσεις, είτε θα τον προδίδει που δεν κάνει συγκυβερνήσεις και δεν προδίδει την πολιτική του εμπειρία και θεώρηση. Το κοινό είναι ότι το ΚΚΕ φταίει που έχουμε καπιταλισμό.

Πάντως την ίδια τακτική που χρησιμοποιήσες στο άνω post, χρησιμοποιούσε και ο Πάγκαλος και κάθε τελειωμένος ΠΑΣΟΚος, και έχουμε καταλήξει να βγαίνει η γιαγιούλα και λέει “το ΚΚΕ φερέφωνο της δεξιάς” αλλά δεν ξέρει καν τι σημαίνουν τα αρχικά του. Ξέρω ότι δεν σε έπεισα, αλλά ίσως να προβλημάτισα λίγο παραπάνω κάποιον τρίτο που διάβασε το πραγματικά εντελώς ασύνδετο ζήτημα της Κυβέρνησης Τζαννετάκη με το τι έγραψε ο Κουτσούμπας προχτές στη Real News. Πάλι καλά που δεν έκανες και σοβαρή κριτική στο ΚΚΕ και δεν ανέφερες τη Βάρκιζα γιατί θα έτρεχα να κρυφτώ από την ντροπή, μάνμου.

Το πρώτο σκέλος της ερώτησής σου είναι εντελώς ασόβαρο και γίνεται για λόγους εντυπωσιασμού και μόνο (προσπαθεί να προκαλέσει εντυπωσιασμό aka προβοκάρει άρα είναι προβοκατόρικη), επομένως δεν χρίζει σοβαρής αντιμετώπισης. Εάν θέλεις να την αναδιατυπώσεις, θα μπορούσα να την αντιμετωπίσω ως σοβαρή και ίσως να απαντήσω καλύτερα (ελπίζοντας να καταλαβαίνες ότι το γράφω ειλικρινώς και όχι για να σε προσβάλω). Δεν παρέθεσες καθόλου την άποψή σου για τα παραπάνω λεγόμενα (αν και μπορώ να υποθέσω), δεν παρέθεσες τα υπόλοιπα συμφραζόμενα (δεν τα βρήκες ή δεν ήθελες να τα βάλεις – το πρώτο δεκτό, το δεύτερο μεμπτό και κατακριτέο), και απλώς είναι σαν να απομονώνω απόψεις που έχει πει ο Λεβέντης και να λέω στο τέλος “ας μου πει κάποιος γιατί δεν είναι για τον μπέοντα”. Ειδικά το τελευταίο το κάνω μετά χαράς, αλλά αναλύω την άποψή μου και είμαι ιδιαίτερα δεικτικός ως την πολιτική του ανάλυση. Πράγμα που δεν είδα επ'ουδενί στο παραπάνω post σου.

Για το ταμείο από πού περνάω?

inb4 κολαούζος pitsinius έρθει και (ξαν)ανακαλύψει ότι έχουμε capital controls, αλλά έχει άποψη για το τι τρέχει με την απλή αναλογική και πόσο για τον πούτσο είναι ο north και το ΚΚΕ

Edit 2: Σοβαρά τώρα, πότε θα τη στείλεις την κόπια του DOOM, να κανονίσω το πρόγραμμά μου.  :silly:

Edit 3: Κατάφερα να βρω ολόκληρο το άρθρο (υπογράμμιση δική μου). Πάντως ενδιαφέρον ότι το ΚΚΕ είναι στο Interesting Stuff. Νόμιζα ότι ήταν στα αζήτητα.

«Όσο περνάει ο καιρός τόσο αποκαλύπτεται ότι η αλλαγή του εκλογικού νόμου απ’ τη μεριά της κυβέρνησης δεν υπαγορεύεται από κάποια θέση αρχής ή από διάθεση ικανοποίησης ενός πάγιου αιτήματος, όπως αυτού της απλής αναλογικής. Άλλωστε, η κυβερνητική πρόταση που μπήκε στη διαβούλευση δεν είναι η απλή αναλογική, που θα σήμαινε υποχρεωτικά κανένα μπόνους και κανένα πλαφόν εισόδου στη Βουλή, ως απαραίτητες προϋποθέσεις για να υπάρχει “ισότητα ψήφου” και ακριβής αποτύπωση του εκλογικού συσχετισμού σε έδρες. Μάλιστα, στο σημείο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί και από θέσεις που είχε μέχρι ν’ αρχίσει να τις αλλάζει “σαν τα πουκάμισα”.

Η αλλαγή του εκλογικού νόμου υπηρετεί δύο βασικές επιδιώξεις. Απ’ τη μια ο αποπροσανατολισμός του λαού από τον καθημερινό του Γολγοθά, εξαιτίας των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης, η αλλαγή ατζέντας ενόψει και της αξιολόγησης του φθινοπώρου, που περιλαμβάνει νέες αντιδραστικές ανατροπές στα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Απ’ την άλλη η προετοιμασία νέων συμπράξεων για τη δημιουργία νέων αντιλαϊκών κυβερνήσεων. Άλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ φανερά πλέον φλερτάρει με δυνάμεις και πρόσωπα της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κι άλλες δυνάμεις της λεγόμενης κεντροαριστεράς.

Αυτό δείχνει και η παρουσία του κ. Τσίπρα στη συνάντηση των ευρωσοσιαλιστών, αλλά και η προσπάθεια να στηθεί ο νέος κάλπικος διπολισμός, τύπου “αριστερά – δεξιά”, “πρόοδος – συντήρηση”.

Ούτως ή άλλως η κοινή βάση για συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ μ’ αυτά τα κόμματα, αλλά και με τη ΝΔ, υπάρχει. Είναι το 3ο μνημόνιο που συνυπέγραψαν. Είναι οι κατευθύνσεις της ΕΕ, η πάση θυσία παραμονή σε αυτή, οι επιταγές του κεφαλαίου για ανάκαμψη της κερδοφορίας του, με το λαό χρεοκοπημένο.

Το ΚΚΕ έχει ξεκαθαρίσει ότι θα ψηφίσει την απλή, ανόθευτη αναλογική, που υπερασπίζεται χρόνια τώρα. Δεν θα μπει, όμως, σε αλισβερίσια και παιχνίδια αποπροσανατολισμού. Επιφυλασσόμαστε για το τελικό νομοσχέδιο που θα έρθει στη Βουλή. Θα ψηφίσουμε πιθανές επιμέρους διατάξεις με τις οποίες συμφωνούμε, όπως αυτή για την ψήφο στα 17 και την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών.

Τα διάφορα επιχειρήματα που ακούγονται, κυρίως από ορισμένους “λαγούς”, προκειμένου να μην εφαρμοστεί η πραγματική απλή αναλογική, εκθέτουν όσους τα λένε. (σημ: εδώ φωτογραφίζει τις παπάτζες που είπε ο Λεβέντης, ότι όποιος δεν ψηφίσει το νομοσχέδιο δεν είναι αριστερός – γιατί δεν έχει σημασία τι λέει το νομοσχέδιο, αλλά πώς το ονομάζουμε)

Η επίκληση της τουρκικής παρέμβασης, με τον τρόπο που τίθεται, είναι επικίνδυνη, γιατί ανοίγει ζήτημα εθνικής τουρκικής μειονότητας στη Θράκη, κάτι που αποτελεί πάγια γραμμή της Άγκυρας. Εξάλλου αν η Τουρκία θέλει να παρέμβει, μπορεί να το κάνει και σήμερα μέσω των βουλευτών που -έτσι κι αλλιώς- στηρίζει ποικιλοτρόπως το τουρκικό προξενείο στα διάφορα αστικά κόμματα. Όσο για τον “κίνδυνο” να μπουν στη Βουλή “γραφικότητες”, προφανώς, όλους αυτούς που τον επικαλούνται, δεν τους ενοχλεί ότι στη Βουλή υπάρχει αυτή τη στιγμή η ναζιστική ΧΑ, υπάρχουν κόμματα και πρόσωπα που είχαν καταγραφεί ως “εξέχουσες” γραφικότητες της πολιτικής ζωής και που βέβαια καθόλου δεν τους εμπόδισε το 3%.

Το ΚΚΕ δεν θεωρεί τον οποιοδήποτε εκλογικό νόμο καταλύτη φιλολαϊκών εξελίξεων. Ο λαός θα μπορούσε να ματώνει και με κυβερνήσεις που θα προέκυπταν από έναν αναλογικότερο εκλογικό νόμο. Αυτό που χρειάζεται είναι ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός δύναμης να αλλάξει πραγματικά, σε βάρος των κομμάτων που συναθροίζονται στο δρόμο του κεφαλαίου και της ΕΕ. Να αλλάξει υπέρ της ανασύνταξης ενός εργατικού – λαϊκού κινήματος, μιας κοινωνικής συμμαχίας, που θα παλεύει και για τα άμεσα αιτήματα, αλλά και για τις ριζικές ανατροπές στην οικονομία και την εξουσία, δηλαδή θα δρα σε αντικαπιταλιστική – αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση. Και γι’ αυτή την προοπτική χρειάζεται η συσπείρωση γύρω από ένα πιο ισχυρό ΚΚΕ».

Close
Close