Reply To: Το Myst και λοιπά first-person adventures

#370512
Great0ldOneGreat0ldOne
  • Οργανωμένος Νεολαίος
  • Posts: 3828
Offline
Replies: 3828
Been thanked: 43 times

Μη μπλέκουμε παιχνίδια. Το Atlantis III ήταν πράγματι πολύ μπροστά από άποψης αισθητικής, και αρκετά κοντά σχεδιαστικά με αυτό που ονομάζουμε Myst-clone.

To Atlantis 1 (aka Atlantis: The Lost Tales) από την άλλη, ήταν άλλο φασούλι.

Κατ’ αρχάς, να πούμε πως στην εποχή του, ήταν ίσως το πιο εντυπωσιακό εικαστικά παιχνίδι ever. Μη κοιτάτε που σήμερα η χαμηλή ανάλυση μας κάνει να τα βλέπουμε με μισό μάτι, το 1997 ήταν αποκάλυψη και από καθαρά τεχνολογικής πλευράς. Οπότε συμφωνούμε με τον Hellion στο αισθητικό αποτέλεσμα που μας έδωσε η Cryo.

Δε θα το κατέτασα στα Myst-clones όμως, εκτός πια και αν κάποιος πιστεύει πως το κύριο χαρακτηριστικό του Myst είναι η προοπτική πρώτου προσώπου, οπότε και το Doom, Myst-clone είναι.

Στο Atlantis: The Lost Tales, είχες συχνή αλληλεπίδραση με NPCs, δεν επισκεπτώσουν διακριτούς “κόσμους” όσο κι αν άλλαζες τοποθεσίες, οι λίγοι γρίφοι ήταν κυρίως inventory-based και όχι μηχανικοί, και πιο σημαντικό από όλα, δεν είχες την ησυχία σου να εξερευνήσεις.

Η πρόοδος βασιζόταν σε πολλά κομβικά σημεία στην σωστή και ταχύτατη αλληλουχία κινήσεων, συχνά αρκετά “κουφών”, κάνοντας το gameplay να συγγενεύει περισσότερο με το Dragon’s Lair παρά με το Myst.

Στην προ-internet εποχή, δεν ήταν εύκολο να έχεις εικόνα για την υποδοχή που είχε ένας τίτλος στο κοινό (κύρια πηγή πληροφόρησης για εμάς, ο AΠαΤσου, με την τάση του να τα βλέπει όλα τέλεια), αλλά η Cryo πρέπει να έφαγε αρκετό κράξιμο για αυτό το σχεδιασμό.

Δε μπορεί να είναι τυχαίο που η σειρά άλλαξε τελείως κατεύθυνση με το Atlantis 2, το οποίο ήταν Myst-clone μέχρι αηδίας.

Follow on Feedly

Close
Close