Reply To: Περί τρεξίματος, δεν μου ‘ρχεται

#387904
Chronomancy
  • Οργανωμένος Νεολαίος
  • Posts: 6965
Offline
Replies: 6965
Been thanked: 7 times

Χανίμπαλε είμαι της αντίθετης άποψης. Ξυπολητάκος και γυφτάκος at the same time. Πρώτη φορά που έτρεξα στη ζωή μου ήταν 5χλμ και δεν φόραγα πατούμενα. Το έβγαλά άνετα και με καλό χρόνο. Κάτι παραπάνω από 20 λεπτά, συν ότι ήταν ανηφορικός ο δρόμος. Έκτοτε δεν ξανάτρεξα αλλά λόγω καθμερινών προπνήσεων στο σκι κρατούσα τις γάμπες μου σε σέξυ κατάσταση. Για 3 χρόνια που είμαι φοιτητής αποφάσισα ότι πρέπει να σαπίσω όσο δεν γίνετε. Και τώρα που έκοψα το τσιγάρο είπα να το συνδυάσω με γυμναστική για να έχω ένα έξτρα κίνητρο. Γυμναστήριο δεν μπορώ να πάω οπότε μου μένει μόνο το τρέξιμο και κάνα μπασκετάκι. Δοκίμασα με αθλητικά κι ενώ υποτίθεται είσχύουν αυτά που λες για τουςν κραδασμούς εγώ παρατήρησα το αντίθετο. Προσγειώνεσαι στη φτέρνα όταν τρέχεις ελαφρώς και προς την καμάρα σε πιο έντονο ρυθμό. και τα 2 με καταπονούν. Με την ποδάρα και το νύχι έξω τρέχεις περισσότερο στα δάχτυλα και δεν νιώθεις καμία καταπόνηση. Απλά θέλει δρόμο που να μην είναι σαν τους δρόμους της Πάτρα. Ελπίζω να βρω τρόπο να τρέχω στο παμπελοπονησσιακό.

EDIT: Αυτό με τα σκυλιά ισχύει. Συνήθως τρέχω βράδυ λόγω δροσιάς και έλλειψης αυτοκινήτων & κόσμου. Έχει τύχει να με πάρουν στο κυνήγι σκυλιά 5-6 μαζεμμένα σε αγέλη ή ότι άλλο ήταν. Μπορεί να έτρεχα για αρκετή ώρα αλλά το morale boost ήταν τόσο που τον μπολτ τον έτρωγα με το κουταλάκι :P

Follow on Feedly

Close
Close