Reply To: Game of Thrones: A Telltale Series

#389345
Στέφανος ΚουτσούκοςΣτέφανος Κουτσούκος
Οργανωμένος Νεολαίος
Offline
Replies: 10579
Been thanked: 814 times

Μερακλίδικη ανάλυση, χαιρετίζω σε, Ρενιβίντ Ανούλ :salute:

Καθώς δεν τυχαίνω μεγάλος fan του τηλεοπτικού Game of Thrones (το παρακολουθώ ως ευχάριστη σαπουνόπερα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα το χαρακτήριζα “απαραίτητη” θέαση), δεν είχα την παραμικρή απαίτηση/προσδοκία για την αληθοφάνεια και το lore του κόσμου. Το αντιμέτωπισα ως ένα έργο σκοτεινής φαντασίας.

Από εκεί και πέρα, οι βούπες πρωταγωνιστές, σχεδόν μου άρεσαν. Έχω μπουχτίσει να παίζω ήρωες, μεσσίες, σωτήρες και γενικότερα γαμώ-και-δέρνω-και-δεν-νιώθω τύπους. Ο χωριάτης χοιροβοσκός μου έκατσε ως ευχάριστη αλλαγή από τον ηρωϊσμό.

Τέλος, μέχρις ότου η Telltale διπλασιάσει το κόστος παραγωγής της, ποτέ μα ΠΟΤΕ δεν παίζουμε το ίδιο σημείο δυο φορές, γιατί φυσικά αποκαλύπτεται πόσο γραμμικά είναι τα πάντα. Η “ψευδαίσθηση της επιλογής” ήταν και παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος των δημιουργιών της. Αν κρίνεις τα διαδραστικά της φιλμ ως κανονικά, παιχνιδένια παιχνίδια, θα βρεθούν ανατριχιαστικά λειψά. Από την στιγμή που αποδέχεσαι τους εγγενείς περιορισμούς της φόρμουλας όμως και συμφωνείς να αναχωρήσεις μαζί τους, ζεις την περιπέτεια.

Δηλαδή όσο έπαιζα το Game of Thrones, μόνο στο τέταρτο επεισόδιο ένιωσα να βαριέμαι και να μην έχει ουσιαστικό αντίκτυπο καμία από τις επιλογές μου. Στα υπόλοιπα, το ζούσα το πράγμα.

Αλλά έξοχη ανάλυση, ακόμα και αν διαφωνώ σε σημεία, μου αρέσει το πόση προσοχή έδωσες στην λεπτομέρεια.

Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close