Reply To: Torment: Tides of Numenera

#402147
Maverick StrangeMaverick Strange
  • Οργανωμένος Νεολαίος
  • Posts: 1481
Offline
Replies: 1481
Been thanked: 31 times

Θα πω το εξής, για να αβαντάρω ελεεϊνά το επερχόμενο ρηβιού :)

Inventory/Combat System/Character Development/Εξοπλισμός : ισχνά εώς ανύπαρκτα, το Torment ήταν πλήρες γεύμα στον συγκεκριμένο τομέα με τα τατού και την περιεργίλα του, εδώ έχουμε σνακ σαντουιτσάκι που δείχνει να έχει μπει περισσότερο για το φαίνεσθαι.

Γραφικά/Απεικόνιση του Κόσμου : Εδώ δυστυχώς χάνει ΠΑΡΑ πολύ το παιχνίδι, καθώς οι άπειροι καλογραμμένοι NPC's με τους οποίους συνομιλούμε δεν έχουν καν πορτραίτα, μόνο κάποια άθλια μοντέλα χαρακτήρων στην Unity. Τα οποία δεν εμφανίζονται καν στους διαλόγους (όπως πχ στο Tyranny). Με άλλα λόγια, η οποία αίσθηση απόδοσης χαρακτήρων λαμβάνει χώρα αποκλειστικά και μόνο στο κεφάλι μας, βάσει του τρόπου ερμηνείας των απείρων κειμένων που διαβάζουμε. Αυτό αφαιρεί για μένα πάρα πολλούς πόντους από τον παράγοντα “immersion” καθώς έχω διαρκώς την αίσθηση πως διαβάζω interactive novel διανθισμένο με κάποια “στολίδια” για το ξεκάρφωμα.

Γραφή/Κόσμος/Χαρακτήρες : Η ίδια η γραφή, είναι καλή. Δηλαδή σου περνάει το νόημα πως η Νουμενέρα είναι ένας γαμωπερίεργος κόσμος με άφθονη απόκρυφη ιστορία. Το σημαντικότερο πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι δίχως συγκεκριμένους χαρακτήρες (στο πρώτο δεκάωρο παιχνιδιού τουλάχιστον) που να σου εμπνέουν κάποια πάθη ή κάποιο ενδιαφέρον πέραν του κλασσικού RPG διακυβεύματος “Είμαι ο ήρωας, θα ανακαλύψω τί μου συμβαίνει”) δεν έχουν και πολύ νόημα. Οι πρώτοι 5 NPC's που βρήκα και πήρα στην ομάδα κάργα αδιάφοροι/στερεοτυπικοί, δεν πλησιάζουν τους companions του Torment ούτε γι'αστείο.

Επίσης, στην περιοχή του Sagus Cliffs (το μισό παιχνίδι ουσιαστικά, απ' όσο υποπτεύομαι και μετά τις περικοπές) διαπίστωσα άπειρες “αναφορές” σε τοποθεσίες, πρόσωπα, διαλόγους και καταστάσεις του αρχικού Torment. Μέχρι και…Bronze Sphere πήρα στο inventory ως, φαντάζομαι, κάφρικο easter egg. Αλλά πολλά κομμάτια είναι ξεσηκωμένα αυτούσια από στιγμές στην Sigil, μείον τους χαρακτήρες, την καλλιτεχνική διεύθυνση, το vibe και το πάθος.

Ελπίζω και θέλω με όλη μου την καρδιά, το παιχνίδι να ανθίσει σε κάποιο υπερ-έπος, αλλά ως τώρα τρώω μια παγωμάρα απίστευτη. Σαν generic post apocalyptic/weird RPG από ανεξάρτητο στούντιο που αγοράζεις στο GoG για 10 δολλάρια, στέκει. Τώρα αν θα πάει πουθενά παραπάνω, μένει να φανεί.

Το παιχνίδι μάχες ΔΕΝ έχει, ακόμη και αν θέλεις να είσαι καραγιωτάς/ντουγάνι/καθυστερημένος (ιεροσυλία αντίστοιχη του να παίζεις Dishonored 2 σαν τον Shredder) ζήτημα να μπλεχτείς σε 5 (χωρίς πλάκα) τουλάχιστον στην πρώτη πόλη. Παίζοντας σωστά, μόνο τις scripted έχεις, δηλαδή…2; ;Ίσως μου ξεφεύγει καμία.

Αδέρφια, εσάς με τους κολλέκτορες, δεν σας καλοβλέπω.

ΥΓ Ακόμα και με τον Silver Tongued Mind Reading Nano μου,η πλειοψηφία των διαλόγων λύνεται με απλό “Persuasion Check”. Ναι, παρέχονται αρκετές επιλογές ως προς την επίλυση μπόλικων quests και είναι όλα “στο χέρι”, δεν έχει fetch quests και filler αηδίες. Αλλά θέλω να δω μετά από 20 ώρες πώς θα έχουν εξελιχθεί τα συγκεκριμένα.

*κρύος ιδρώτας*

Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close