Reply To: Συναυλιες (των μεταλλων και μη)

#404521
lelos kouneloslelos kounelos
  • Οργανωμένος Νεολαίος
  • Posts: 6716
Offline
Replies: 6716
Been thanked: 172 times

όταν γυρίζω ένας ψηλός (μου έριχνε καμιά 15αριά εκ.) ήταν στο σημείο που είχα αράξει. Σκατά σκέφτομαι, τεντώνομαι δεξιά, τεντώνομαι αριστερά,
οπτικό πεδίο μικρό. Με βλέπει με την άκρη του ματιού, γυρνάει και μου λέει, “έλα μπροστά να βλέπεις”…

Τι μου θυμισες. Μια χοντρη ειχε κατσικωθει μπροστα μου. Το εφερνε σιγα σιγα προς τα πισω. Ηρθε και κολησε μπροστα μου. Κουνιοταν και ετριβε τα μπριζολοκωλομερια της πανω μου. Τα ενοιωθα που ανοιγαν σαν πορτ παγκαζ. Λεω οπως ανοιγει ο οριζοντας, θα μου σκασει κανενα bar απο την βαλβιδα αποσυμπιεσης. Σε καποια φαση ενοιωσα να σφηνωνω αναμεσα απο τις μπριζολες της. Αντε, εγινα το πρωτο ζωντανο στρινγκ.

Κλωτσησα και πατησα κατι παλικαρακια, για να παω λιγο παραπερα. Με ακολουθησε σαν το ματι την πυγολαμπιδα στο σκοταδι.
Αν θυμαμαι καλα, μετα την παρεσυρε ο ” κυκλωνας” και δεν την ξαναειδα. Ισως και να την κλωτσησα εγω για να παει προς τα εκει.

Το Gaming είναι μια σωματονοητική κατάσταση και όχι μια χρονοχωρική διαδικασία.

Follow on Feedly

Close
Close