Reply To: Παλιές κάρτες ήχου: Ταξίδι στο παρελθόν και οδηγός εξομοίωσης.

#428725
vtheofilisvtheofilis
  • Member
Offline
Replies: 3674
Been thanked: 18 times

Covox Sound Master / Sound Master Plus / Sound Master II – 1989 / 1990 / 1991

Η Creative δεν ήταν η μόνη που μυρίστηκε παραδάκι από την αγορά του ήχου στο PC. Η πρωτοπόρος Covox, το 1989 παρουσίασε την 8 bit ISA κάρτα Sound Master. Βασισμένη στο PSG ( Programmamble Sound Generator ) ΑΥ 8930 της Microchip, συμβατό με το AY 8910 της General Instruments. Παρείχε υποστήριξη για 3 φωνές, όπως το AY 8910 και το SN76496 του PCjr, αλλά με τον κατάλληλο προγραμματισμό, μπορούσε να παράγει πολύ εντυπωσιακό ήχο. Επιπροσθέτως συμπεριλαμβανόταν ένα DAC για αναπαραγωγή ψηφιακών εφέ και ομιλίας, και το ΑΥ 8930 παρείχε υποστήριξη DMA. Η κάρτα είχε μια μονοφωνικήέξοδο ήχου, και 2 joystick θύρες, οι οποίες ήταν συμβατές με τα χειριστήρια CX-40 της Atari και τα χειριστήρια του Sega Master System.

Η Sound Master δεν απέφερε τις πωλήσεις που περίμενε η Covox, ούτε υποστηρίχθηκε πολύ. Το AY 8930 συνήθως αξιοποιούνταν ως ΑΥ 8910, και ακόμα και αν αξιοποιούνταν πλήρως, είχε υποδεέστερο ήχο από την Ad Lib. Οι θύρες για Joystick  ήταν ένα πλεονέκτημα, αλλά η ασυμβατότητα τους με τα περισσότερα joystick, εξαφάνιζε τα όποια οφέλη. Η Sound Blaster, που βγήκε το ίδιο διάστημα, ήταν πλήρως συμβατή με την Ad Lib και την CMS, και είχε θύρα συμβατή με τα περισσότερα joystick. Και όλα αυτά, σε μια πολύ καλή τιμή.

Μαθαίνοντας από τα σφάλματα της, η Covox παρουσίασε το 1990 την 8 bit ISA κάρτα Sound Master Plus. Χρησιμοποιούσε, όπως η Ad Lib και η Sound Blaster, ένα OPL2, αντί του ΑΥ 8930, κάνοντας την ουσιαστικά κλώνο της Ad Lib. Οι θύρες για τα Joystick απαλείφθηκαν, αλλά το DAC παρέμεινε, και έδινε ικανότητα αναπαραγωγής ψηφιακών εφέ και ομιλίας, αλλά ήταν ασύμβατο με αυτό της Sound Blaster. Οπότε απαιτούσε επιπρόσθετη υποστήριξη για την αναπαραγωγή ψηφιακών εφέ, με αποτέλεσμα να υποστηριχθεί ελάχιστα. Αυτό, μαζί με την έλλειψη gameport ( είχε μόνο μια μονωφωνική έξοδο ήχου και ένα ποτενσιόμετρο για την ρύθμιση της έντασης, όπως η Ad Lib ), την έκανε να μοιάζει σαν κλώνος και ανταγωνίστρια της παλιάς πλέον Ad Lib, και όχι της Sound Blaster. Όπως ήταν αναμενόμενο, ούτε και αυτή πούλησε αρκετά.

To 1991, η Covox παρουσίασε την τρίτη και φαρμακερή της υλοποίηση, την Sound Master II. Μαθαίνοντας από τα λάθη της, διατήρησε το OPL 2, και έδινε μαζί ένα Driver με την μορφή ενός προγράμματος TSR ( Terminate and Stay Resident), που έκανε το DAC της κάρτας συμβατό με το DAC της SB, ώστε να είναι συμβατό με αυτό. Αυτό όμως σήμαινε και την κατανάλωση πόρων, που μόνο άφθονοι δεν ήταν, καθώς υπήρχαν και άλλα TSR στα συστήματα της εποχής, ούτε εγγυότανε 100% συμβατότητα με την Sound Blaster, που πλέον ήταν το καθιερωμένο πρότυπο. Η κάρτα είχε μια έξοδο για ακουστικά, μια για ηχεία, μια είσοδο για μικρόφωνο ή άλλη πηγή ήχου, μια gameport, και ένα ποτενσιόμετρο για την ρύθμιση της έντασης. Πούλησε και αυτή ελάχιστα, υποστηρίχθηκε απευθείας ελάχιστα, και ήταν το κύκνειο άσμα της Covox.

Η Sound Master:

Sound_Master.jpg

Η Sound Master Plus:

Covox_Sound_Master_Plus.jpg

H Sound Master II:

Sound_Master_II.jpg

Close
Close