Reply To: Win with your boots on!

#466532
0AGAN0AGAN
  • Οργανωμένος Νεολαίος
  • Posts: 1372
Offline
Replies: 1372
Been thanked: 8 times

Ξεπερνόντας τις σκέψεις οπου ο Μπορατσο περιπλέκετε σε όλες τις γνωστες και άγνωστες στάσεις του σεξ με τον Κλίντ -πάντα σε παθητικό ρόλο- ας μεταφερθούμε στην αγρια Δύση.
Αυτή μέσα απο τα μάτια του Σερτζιο Λεόνε και όχι του Τζόν Γουέην.  😆

Τα φύλλα της πόρτας έτριξαν καθώς βγήκε από το Σαλούν.
Ένας ψωριάρης σκύλος έτρεξε να κρυφτεί σε μια γωνία ενώ ο άνεμος έφτυνε καυτές ριπές σκόνης.
Τίναξε το καπέλο του και το φόρεσε όσο τα εξάσφαιρα του κρέμονταν, ακόμα ζεστά, στη ζώνη του.
Ο Μπό Ράτσο δεν ήταν ο τύπος που μπορούσες να ξεγελάσεις. Ειδικά όταν του γέμιζες το ποτήρι με αυτό το απόπλυμα που σερβίρουν τα περισσότερα μπάρ της άγριας δύσης.
Την ίδια στιγμή ένας καβαλάρης ξεπέζεψε από τ’άλογο του και το έδεσε με μια απλή κίνηση στον πάσαλο.
Τα μάτια του Μπό Ράτσο άνοιξαν διάπλατα.
Ηταν άραγε δυνατόν;
Αυτή η φιγούρα κάτι του θύμιζε έντονα, κάτι βαθύ και αγνό σαν παιδική ανάμνηση…
Δε μπορεί, σκέφτηκε…
Είναι μόνο ένα παραμύθι, ένας θρύλος…
Ο άντρας είχε στο στόμα του ένα μισοτελειωμένο πούρο, είχε στους ώμους του ριγμένο ένα πόντσο παρά την κάψα του μεσημεριού ενώ ένα εξάσφαιρο ξεκουραζόταν νωχελικά στο γοφό του…
Για μια στιγμή τα μάτια του συνάντησαν το διαπεραστικό γαλάζιο βλέμμα του…
Δεν υπήρχε αμφιβολία πιά.
Ηταν…
Ηταν ο Ανδρας δίχως όνομα…
Στην σκέψη αυτή ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπο του καθώς ο άνδρας τον κοίταξε γέρνοντας ελαφρά το κεφάλι.
Διάολε, σκέφτηκε ο Μπό καθώς μάζεψε τις σκέψεις του,  θα μπορούσε να με έχει πυροβολήσει 7 φορές με το εξάσφαιρο του όσο εγώ χαμογελώ!
Συγκρότησε το νού του, άνοιξε το στόμα του και είπε:
«Μοιάζεις με κάποιον που εκτιμά το καλό ποτό. Εδώ θα βρείς μόνο ζεστή μπύρα και κάτουρο… Ξέρω ένα σαλούν μετά το Οχυρό Μπράβο, 20 μίλια από εδώ… Πάω στοίχημα ότι θα έχεις κάποια καλή ιστορία να μου διηγηθείς ώσπου να φτάσουμε…»
Ο Ανδρας δίχως όνομα ζύγιασε τα λόγια του Μπό και με ένα νεύμα της κεφαλής κρατώντας το γείσο του καπέλου του, έλυσε το ίδιο απλά τον κόμπο που μόλις είχε κάνει και καβάλησε το άλογο του.
Οι δυό φιγούρες χάθηκαν καλπάζοντας στον ορίζοντα καθώς το άδειο βλέμμα του μπάρμαν κοιτούσε ατάραχα το ταβάνι.
Η τρύπα στο μέτωπο του κάπνιζε ακόμη…

Follow on Feedly

Close
Close