Reply To: Win with your boots on!

#466541
grotenfrodgrotenfrod
  • Little Smurf
Offline
Replies: 3305
Been thanked: 31 times

Λέγεται πως ακόμη και οι γύπες, δεν πετάνε πάνω από το Τόρε ντελ Σολ, τόση η φρικωδία του καταραμένου τούτου μέρους.
 
Οι εξορισμένες ψυχές συνωστίζονται στο σαλούν “Ο μονοχέρης Σιού.”, παραιτημένοι στις ξύλινες καρέκλες, χαζεύοντας την
αλκοολική άχλη που μαζεύεται πάνω απ τα κεφάλια τους.

Ένας από αυτούς είναι ξένος ακόμη και για τους ξένους. Τα σπιρούνια του αυλακώνουν δύο παράλληλους στο πάτωμα καθώς
σηκώνει ένα ποτήρι, κάποτε γεμάτο με ουίσκι, πλέον κενό και παγωμένο. Ο ξένος σηκώνεται και με βήματα που διαρρηγνύουν
την ίδια την ύπαρξη, σίγουρα μα και μετέωρα ταυτόχρονα, βγαίνει από το σαλούν.

Απέναντί του θωρεί τον έναν, τον ενσαρκωμένο καπόικο μύθο. Δεν ανταλάσσουν κουβέντα. Όλος ο σεβασμός μεταβιβάζεται
εκατέρωθεν με ένα νεύμα του καπέλου.

Ο άνεμος φέρνει θαρρείς λίγο γρηγορότερα απ την ταχύτητα που πετά το μολύβι, τις κραυγές και τις ασχήμιες των παρανόμων του
Ρίο Γκράντε, δίνοντας χρόνο στον ξένο να ορμήσει προς την κάλυψη, πλάι στον Κλιντ, καθώς η σφαίρες σφυρίζουν γύρω τους.

“Γκρίνγκο, νόμισες πως θα ξεφύγεις από τη συμμορία της Λα Μεσσήνα;” κόμπασε ο μιγάς μπροστάρης τους.
“Γυρίστε τώρα και θα προσποιηθούμε πως αυτό δεν έγινε ποτέ. Θα ξεχάσω ακόμη και τα κομμένα καλώδια.” είπε ο ξένος ήρεμα, στροβιλίζοντας τον κύλινδρο του εξάσφαιρού του.

Η μόνη απάντηση ήταν το καυτό μολύβι που σήκωσε μια αμμοθύελλα γύρω τους.
Ο ξένος και ο Κλιντ κοιτάχτηκαν. Δε χρειάστηκαν λέξεις, το πλάνο της τακτικής ήταν μιλημένο από την εμπειρία τους στη ζωή αυτή.
Δώδεκα παράνομοι βρισκόντουσαν ξαπλωμένοι στο χώμα, στιγμές μετά. Ούτε γύπας δεν θα τους διεκδικούσε.
Ο ξένος ένευσε μια τελευταία φορά προς τον Κλιντ, εκφράζοντας τον ανδροπρεπή του χαιρετισμό. Άνοιξε τη δερμάτινη τσάντα του και έβγαλε
ένα γυάλινο μπουκάλι, γεμάτο με νέκταρ του Τενεσί. Το έτεινε προς τον Κλιντ και ήπιαν και οι δύο μια γουλιά, ποτίζοντας και το χώμα με μια
γουλιά για τους νεκρούς.

Όπως έκανε να φύγει ο ξένος, ο Κλιντ του φώναξε:
“Μποράτσο.”
Γύρισε και είδε τον Κλιντ να του πετά ένα ξύλινο κιβώτιο.
“Άνοιξέ το, αφού βγεις από την πόλη.”

*****

Ο Μποράτσο, έτρεξε τα δάκτυλά του πάνω από τα σκαλιστά ινδιάνικα σύμβολα. Άνοιξε το κουτί καθώς ίππευε μακριά από το Τόρε Ντελ Σολ και χαμογέλασε.

pc-red-cover-1769650503.jpg

"And I'm trying to hold on to my past
It's been so long I don't think I'm gonna last"

Close
Close