Είναι δύσκολος γρίφος οι βαθμολογίες. Θα μπορούσε να υπήρχε ξεχωριστή βαθμολογία, για τους παλιούς, διαφορετική για τους νέους gamers, αλλά τότε αντιμετωπίζεις άλλα προβλήματα, π.χ. τι βαθμολογία θα στείλεις στο metacritic. Τελικά ίσως δεν θα έπρεπε να υπήρχε καθόλου!!

Παιδιά το συζητήσαμε, αλλά η παρουσίαση έχει βαθιές ρίζες στην Ελληνική gaming πραγματικότητα στα τέλη της δεκαετίας του ’80, χώρια τις αναφορές στο Δάσκαλο που θα έπρεπε να βγουν/συμπτυχθούν καθώς δεν θα είχαν νόημα για κάποιον Αμερικάνο ή Γερμανό.

Ουσιαστικά θα ήθελε φουλ λογοτεχνική μεταγραφή/μεταφορά σε ένα διαφορετικό πλαίσιο και αν κάποιος Σαουδάραβας πρίγκηπας μας πλήρωνε για να παρουσιάζουμε παιχνίδια, μετά χαράς να το έκανα το project μου της ημέρας. Είχα μια όμορφη επικοινωνία με τους Coles, οι οποίοι ναι μεν γούσταραν την παρουσίαση και τη σούμα, αλλά παράλληλα χαλάστηκαν που δεν έβαλα γκαζωμένο 100άρι ως “παλιός που καταλαβαίνει”.

Κάτι τέτοιο φυσικά θα ήταν αδύνατο, καθώς ο τίτλος, παρά το νοσταλγικό του καϊμάκι, δεν μπορεί να σταθεί μόνος του για ένα πιτσιρικά που δεν έχει λιώσει τα παλαιότερα της σειράς. Ιδανικά, δεν θα έπρεπε να έχει βαθμολογία, αλλά ας όψονται οι καταραμένες συμβάσεις…

Συμφωνώ, πιστεύω πως οι Coles θα το εκτιμήσουν πολύ :).

Δεν ασχολήθηκα καθόλου με την σειρά, γιατί το κόλλημα μου ήταν πάντα το Διάστημα!! Αλλά νομίζω ότι θα έχω τις ίδιες αντιδράσεις, αν βρω και παίξω τον πνευματικό διάδοχο του Wing Commander!! ( Και μην ακούσω χαζομάρες για SC και λοιπά multiplayer!!). Παιχνίδια χρονομηχανές!!!!

Κόκκινο πουκάμισο…με πήγες πολύ πίσω τώρα. Θυμάμαι το έπαιξα δυο-τρια χρόνια μετά την κυκλοφορία του το Dragon Fire και δεν είχα ιδέα πόσο πολύ Ελληνικό στοιχείο είχε μέσα. Έπαιζα με ένα μόνιμο υπομειδίαμα χαράς με όλες τις…φιλότιμες μεταφράσεις και αναφορές που έβρισκα εκεί μέσα!

Έχει τις ανισότητες και τις ιδιοτροπίες του, αλλά φυσικά αυτές τις είχαν και τα θρυλικά Quest For Glory. Kαι προφανώς, έλα στην αγκαλιά μου ΓΚΟΥΝΕΛΙΟΝ.

T-shirt “Δεινόσαυρος Ποιότητας” στον κύριο και έλα στην αγκαλιά μου ΓΚΟΥ!

Θα γίνουμε σε λίγο πάνελ Α.Σ (Ανώνυμοι Σπασίκλες)…καρέκλες σε κύκλο, μοιραζόμαστε τις εμπειρίες, κλαίμε όλοι μαζί αγκαλιά πάνω σε περιτυλίγματα από 80’ς junk food, ευλαβικά διατηρημένα στις χρονοκάψουλές μας. Σ’ευχαριστώ που μοιράστηκες την ανάμνηση Πάβελ!

Ισχύει, η φιλοσοφία σχεδιασμού του είναι απαρχαιωμένη και σίγουρα θα ξενίσει το νέο και συνηθισμένο σε πολύ μεγαλύτερες ανέσεις κοινό. Και σε ευχαριστώ εκ βαθέων για τα καλά σου λόγια!