Σχόλια σε: SPELUNKY

Από: soad667

soad667 — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Ατελείωτο κάψιμο το παιχνίδι. Όντως έχει τον τρόπο του να σε σκοτώνει με 3 χιλιάδες διαφορετικούς τρόπους και πάντα να φαίνεται ότι έφταιγες εσύ. Όχι ότι σε πτοεί αυτό από το να δοκιμάσεις “άλλη μία φορά”.

Από: Adhan

Adhan — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Άνετα από τα πιο υπερτιμημένα indie που έχω ασχοληθεί, όχι κακό μεν αλλά.
Ας τα πάρουμε τα πράγματα ένα-ένα:
Η μουσική μόνο ανύπαρκτη δεν είναι, υπάρχει και μάλιστα είναι αρκετά καλή.
To παιχνίδι δεν έχει ταυτότητα, προσπαθεί απεγνωσμένα να αυτοπροσδιοριστεί αλλά δεν τα καταφέρνει. Τι είναι; Action; Platform; Arcade μήπως; Που στοχεύει; Στο ρεαλισμό; Στην τύχη; Στην ικανότητα;
Επίσης είναι μη ισορροπήμενο, προφανώς κατά του παίκτη. Θάνατος από μαγαζόταρα επειδή τον πέτυχε όπλο εχθρού; Check. Πέτρα ή βέλος ή καπάκι σεντουκού (μετά από έκρηξη) στο κεφάλι μετά από έκρηξη; Check. (Φωνή developer) Τι νομίζεις, ότι είσαι καλά καλυμένος; Δε μας νοιάζει πρέπει να δεχτείς damage, το λέει το εγχειρίδιο του καλού (out of my ass) roguelike.
Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς, ότι μαζεύεις τσούκου τσούκου health και έρχεται ένας random λόγος και σε τελειώνει μονόχιτο, είμαστε σόβαροι; Για να μην πω για το optional content σε περιοχές όπου για να το δεις πρέπει να χορέψεις γυμνός σε ναρκοπέδιο κι ακόμα κι αν επιβιώσεις δεν είσαι σίγουρος ότι θα δεις; Γουάτ γουερ δέι θίνκιν;! Ή μήπως οι υπερκινητικοί, θανατηφόροι εχθροί που βρίσκονται σε παιχνίδι που στο 99% των περιπτώσεων δεν σου δίνει την ευκαιρία να ανταπαντήσεις (γιατί κάποιος πανέξυπνος αποφάσισε πως όοοοολααα τα αντικείμενα πρέπει να πιάνουν χώρο στα χερια του σπελούνκερ επειδή π.χ. αν μπορούσες να έχεις πρόσβαση σε διαφορετικά όπλα θα έσπαγε τις ισορροπίες και θα γινόταν παντοδύναμος ο παικτης) και ακόμα όταν κάτι πάει να γίνει η πλειοψηφία των όπλων είναι για τον...
Κρίμα πάντως γιατί έχει μερικές ωραίες ιδέες αλλά ήθελε ακόμα pathάρισμα και fine tuning μέχρι την τελική του μορφή.
Α, και last but not least, σχεδόν κανένα ρίβιου δεν προειδοποιεί ότι υπάρχει χρόνικό όριο σε κάθε επίπεδο με την μορφή ενός αθάνατου πνεύματος που σε ακολουθεί μετά το πέρας των 2.5 λεπτών και ένα άγγιμα ισοδυναμεί με gameover. Συνηθίζεται μεν στην πορεία αλλά οι απρόσεκτες κινήσεις, το άγχος και η δικαιολογημένη οργή είναι μέσα στο πρόγραμμα για τις πρώτες (αρκετές) ώρες ενασχόλησης. Και τα shortcuts είναι ψιλοάχρηστα καθώς σε ξεκινάνε σε προχωρημένο επίπεδο αλλά με μηδαμινό εξοπλισμό (καλή τύχη στο να τελειώσεις τις παγωμένες σπηλιές με τον αρχικό αριθμό σχοινιών λολ). My 0.02 euros :p

Από: soad667

soad667 — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

u mad bro? :p

Από: rikimaru

rikimaru — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Οι παγωμένες σπηλιές περνιούνται εύκολα και από το shortcut, μόνο στον τελευταίο κόσμο υπάρχει θέμα. Οι τυχαίοι θάνατοι είναι ελάχιστοι, το πιο πιθανό είναι ότι στους περισσότερους θα περάσουν και τελείως απαρατήρητοι. Επίσης οι εχθροί ειναι ανίκητοι μόνο στον τελευταίο κόσμο και αυτό αν πας “γυμνός” από το shortcut.
Από εκεί και πέρα σίγουρα κάποιες φορές τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα και άλλες πιο δύσκολα, λογικό είναι από τη στιγμή που όλα είναι random generated αλλά το βασικό είναι ότι άσχετα από αυτό, το παιχνίδι έχει πολύ καλό learning curve. Οι 2 πρώτοι κόσμοι π.χ μπορεί να σου φάνε πολύ χρόνο για να τους περάσεις αλλά από ένα σημείο και μετά θα τους βγάζεις πολύ άνετα.
* Αυτό που λες με το φάντασμα το ανέφερα εμμέσως αλλά πραγματικά δεν θυμάμαι να υπήρξε φορά που να έπαιξα “σωστά” και να μου εμφανίστηκε το φάντασμα.

Από: Crinus

Crinus — Tue, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000

Από τα καλύτερα του 2013. Ίσως το καλύτερο.