Σχόλια σε: THE OUTER WORLDS

Από: Stamatimenos

Stamatimenos — Fri, 16 Oct 2020 17:09:25 +0000

Από συντρόφους μου άρεσε η κυνηγέσσα, αλλά ΝΤΑΞΕΙ είμαι απλός άνθρωπος, είδα βυζγιά, πάτησα add. Δεν ασχολήθηκα όμως παρα μόνο για το questline της, μιας και είχα solo build.

Από: Stamatimenos

Stamatimenos — Fri, 16 Oct 2020 12:48:33 +0000

Το έπαιξα το γκέμι πριν διαβάσω το review. Με χάλασε λίγο η μικρή διάρκεια, αλλά κατά τα άλλα απολαυστικότατο και ειδικά αν mainάρεις τα “sniper rifles”.

Να σημειωθεί πως πιστεύω ότι κάποιοι πλανήτες δεν είναι επισκέψιμοι όχι λόγω DLC, αλλά επειδή πρόκειται για gas giants που δεν έχουν στερεή επιφάνεια.

Από: Spahar

Spahar — Thu, 31 Oct 2019 17:13:59 +0000

Σε απάντηση στο Κώστας Καλλιανιώτης. Προς το παρόν έχω άποψη για τον Vicar Max και την Parvati, και θα συμφωνήσω για τον Max. Μέχρι εδώ που έχω δει τουλάχιστον, το quest του και γενικότερα η αναζήτηση του δίνει μια επιπλέον πτυχή στον κόσμο του TOW με το plan και το equation.

Από: Starscream

Starscream — Thu, 31 Oct 2019 16:48:00 +0000

Σε απάντηση στο Κώστας Καλλιανιώτης. Και να σκεφτείς ότι στο δικό μου playthrough ο Vicar Max φυτεύτηκε στο χώμα από εμένα τον ίδιο.

Από: Κώστας Καλλιανιώτης

Κώστας Καλλιανιώτης — Thu, 31 Oct 2019 16:20:21 +0000

Σε απάντηση στο Spahar.

Ο πρώτος που ξεχωρίζει θεωρώ πως είναι ο Vicar Max που αποκτάς ήδη από το Edgewater. Εκτός του ότι ήταν ενδιαφέρουσα η συναναστροφή μαζί του (να το παίζει “ο ντόπιος ιερέας” και να χλευάζει έτσι ανοιχτά το ποίμνιό του, δεν το βλέπεις και συχνά), είναι ο μόνος ίσως του οποίου η προσωπική ιστορία με ιντρίγκαρε αρκετά ώστε να την διερευνήσω από καθαρή περιέργεια και όχι επειδή “ε, πήρα το quest, ας το τελειώσω”.

Οι δεύτεροι είναι… συνδυαστικά, αφενός το πρώτο ήμισυ της Parvati, πριν αρχίσει το δακρύβρεχτο στόρι της περί ασεξουαλικότητας δηλαδή (απ’ότι διάβασα αργότερα, την συνέγραψε αρχικά ένας writer ο οποίος στα μισά πήρε άδεια από την Obsidian για λόγους υγείας, οπότε ολοκλήρωσε τη συγγραφή ένας άλλος, τελείως διαφορετικός), αφετέρου κάποιες πτυχές της Nyoka (ξανά, το γεγονός ότι είναι τόσο κραυγαλέα αλκοολικός με ιντρίγκαρε αρκετά σε σχέση με τους υπόλοιπους “αποστειρωμένους” NPCs).

Από: Spahar

Spahar — Thu, 31 Oct 2019 16:06:07 +0000

Άφησα στην άκρη το Disco Elysium (το οποίο το έμαθα από το review εδώ) για χάρη του. Στις 20 ώρες και το απολαμβάνω πάρα πολύ στο hard (ανούσιο να το παίξεις σε κάτι λιγότερο από hard, και αυτό το λέω ενώ παίζω σχεδόν πάντα το normal). Είναι εμφανές ότι σε κάποια σημεία είναι ικανοποιητικό, αλλά στο σύνολο του είναι ένα καλοδουλεμένο παιχνίδι. Η ιστορία, ο κόσμος και η γραφή προσωπικά μου αρέσουν και με τραβάει να το συνεχίσω.

Αν και μόλις έφτασα τους 4 companions (χωρίς να έχω προλάβει να “ζήσω” τους δύο καινούργιους), ποιοι είναι οι δύο που αναφέρεις ότι ξεχωρίζουν;

Από: Maximum Armor

Maximum Armor — Thu, 31 Oct 2019 08:15:48 +0000

“Δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για Obsidianικό, TimCainικό RPG αν δεν υπήρχαν στο φινάλε ξεχωριστά Ending Slides για καθεμιά από τις περιοχές που επισκεφθήκαμε και επηρεάσαμε στην πορεία του παιχνιδιού.”

Αυτό ακριβώς περίμενα να δω! Έτσι πρέπει να είναι ένα RPG.

Από: Γιώργος Δεμπεγιώτης

Γιώργος Δεμπεγιώτης — Thu, 31 Oct 2019 07:07:13 +0000

Δεν έχω φτάσει στο τέλος, αλλά ύστερα από 12 ώρες περίπου, συμφωνώ με το review. Άκρως διασκεδαστικό παιχνίδι, χωρίς να είναι τίποτε groundbreaking. Σίγουρη αγορά όταν βγει στο Steam, με όλα τα DLC’s του (υποθέτω), προς το παρόν περιορίζομαι στο Xbox Game Pass…