NINJA GAIDEN: RAGEBOUND

Η ιστορία των Ninja Gaiden ξεκινά πολλά χρόνια πριν, και συγκεκριμένα από το 1988. Αν και το πρωτότυπο και τα sequels του μεγαλούργησαν κυρίως στις κονσόλες, κάποιες εκδόσεις του κυκλοφόρησαν και για τα PC της εποχής, σε μεγαλειώδη CGA γραφικά. Όταν γύρω στο 2004, υλοποιήθηκε πετυχημένα η μετάβασή του σε 3D, τα Ninja Gaiden κέρδισαν πολλούς περισσότερους οπαδούς, ενώ θεωρούνταν κάτι αντίστοιχο με τα σημερινά Dark Souls, όσον αφορά το υψηλό επίπεδο πρόκλησης.

Γενικότερα, τα παλαιότερα Ninja Gaiden, ως προϊόντα της εποχής τους, ήταν «άδικα» απέναντι στους παίκτες. Ωστόσο, οι καιροί έχουν αλλάξει και πλέον οι «φθηνές» τακτικές δυσκολίας δεν έχουν θέση στο σύγχρονο gaming. Κάτι που αντιλήφθηκαν η The Game Kitchen (Blasphemous) και η Dotemu (SOR4), καθώς η απόφασή τους να δημιουργήσουν το Ninja Gaiden: Ragebound, ως φόρο-τιμής στους προπάτορές του, συνοδεύτηκε από μια άρτια, ισορροπημένη υλοποίηση του gameplay του. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το Ninja Gaiden: Ragebound σεναριακά αποτελεί ένα spin-off της «κανονικής» σειράς των Ninja Gaiden, καθώς πρωταγωνιστής δεν είναι ο Ryu Hayabusa, αλλά ένας εκπαιδευόμενος του, ο Kenji Mozu της Hayabusa Clan. Η υπόθεση εμπλέκει δαίμονες που προσπαθούν να μπουν στη διάστασή μας, αντίπαλες φατρίες ninja όπως η Black Spider Clan και το… FBI, σε μια πλοκή που, αν και διαθέτει συγκροτημένη δομή, παρουσιάζει ελάχιστο ενδιαφέρον. Επί τους ουσίας, το παιχνίδι στοχεύει στο να προσφέρει μια δυνατή, old-school, arcade/platform εμπειρία – και σε αυτό το κομμάτι τα καταφέρνει περίφημα.

Χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι ότι παίζουμε με δύο πρωταγωνιστές. Εκτός του Kenji, θα χειριστούμε και την assassin Kumori, η οποία για διάφορους λόγους, που δεν θα «spoilάρουμε» εδώ, γίνεται κάποια στιγμή «ένα» με τον Kenji, δανείζοντας του τις δυνάμεις της.

Ο Kenji είναι αποκλειστικός χειριστής του σπαθιού, με το οποίο εξοντώνει τους εχθρούς από κοντινή απόσταση και αποκρούει τα επερχόμενα projectiles. Αντίθετα, η Kumori χρησιμοποιεί kunai για επιθέσεις από μακριά και διαθέτει και μερικούς ακόμα άσους στο μανίκι της, οι οποίοι μας βοηθούν να ανακαλύψουμε μυστικά ή να εκτελέσουμε κάποιες πανίσχυρες επιθέσεις (συνήθως one-time, σαν τις «ευχές» στα Shinobi), εξαιρετικά χρήσιμες ενάντια στα bosses.

Σημαντικός μηχανισμός στο gameplay του παιχνιδιού αποτελεί το guillotine boost, μια ειδική επίθεση που, με το σωστό timing, μπορεί να κάνει deflect σχεδόν τα πάντα και ταυτόχρονα δίνει μια «ώθηση» στον τρέχοντα ήρωά μας, επιτρέποντας του να πηδήξει ψηλότερα. Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ότι αυτή η κίνηση είναι απολύτως απαραίτητη σε πολλές στιγμές του παιχνιδιού — ιδίως όταν οι διαθέσιμες πλατφόρμες είναι περιορισμένες.

Εκτός αυτού, υπάρχει ένας ακόμα ενδιαφέρων μηχανισμός, εκείνος του Hypercharge. Συχνά-πυκνά, ορισμένοι εχθροί εμφανίζονται να περιβάλλονται από μια χρωματιστή αύρα, μπλε ή μωβ, και αν τους χτυπήσουμε με την κατάλληλη επίθεση (σπαθί για τη μπλε, kunai για τη μωβ), ο χαρακτήρας μας γίνεται hypercharged. Για λίγα δευτερόλεπτα λοιπόν, η επόμενη επίθεση μας θα είναι τόσο ισχυρή που σκοτώνει ακαριαία και τους πιο θωρακισμένους εχθρούς (ή προκαλεί μεγάλη ζημιά σε κάποιο boss). Αυτό το καθιστά ως ένα πλεονέκτημα που πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου, όταν εμφανίζονται τέτοιοι αντίπαλοι. Εναλλακτικά, αν είμαστε σίγουροι για τις ικανότητές μας, μπορούμε να κάνουμε hypercharged το χαρακτήρα μόνοι μας, κρατώντας το κουμπί της επίθεσης πατημένο για λίγο, με αντάλλαγμα μια μικρή ποσότητα από το health μας.

Αν αναλογιστεί κανείς την τοποθέτηση των εχθρών, των πλατφορμών, αλλά και τη συχνότητα εμφάνισης των «κυρίων» με τις αύρες, γίνεται φανερό ότι πίσω από όλα αυτά υπάρχει ένα ιδιαίτερα μελετημένο πλάνο. Εφόσον το ακολουθήσουμε πιστά, το παιχνίδι αποκτά έναν φρενήρη ρυθμό και ένταση – σαν έναν ανίερο χορό – όπου οφείλουμε να χρησιμοποιήσουμε τα κατάλληλα skills την κατάλληλη στιγμή. Τυχόν εμπόδια, μάλιστα, συχνά μετατρέπονται σε βοηθητικά μέσα, επιτρέποντάς μας να προχωρήσουμε παρακάτω με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα.

Ουσιαστικά, εκεί εντοπίζεται και η πραγματική πρόκληση που προσφέρει το Ninja Gaiden: Ragebound. Δηλαδή όχι τόσο στο να φτάσουμε στο τέλος της εκάστοτε πίστας, που χωρίς να είναι κάτι εύκολο, δεν γίνεται ποτέ σαδιστικό (βοηθά σε αυτό και η ύπαρξη πολλών checkpoints), όσο στο να ολοκληρώσουμε τα challenges και την πίστα σε εύλογο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό rank. Τα challenges διαφέρουν σε κάθε πίστα και κυμαίνονται από απλά, όπως να μην πέσουμε σε κάποια κενό, μέχρι πιο απαιτητικά όπως να νικήσουμε ένα boss σε λιγότερο από ένα λεπτό. Παρεμπιπτόντως, τα διάφορα bosses διαθέτουν αρκετή πρόκληση, αλλά όπως και σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι, δεν γίνονται εκνευριστικά, καθώς έχουν περιορισμένο μοτίβο επιθέσεων που λίγο-πολύ μαθαίνεται, ύστερα από μερικές προσπάθειες.

Εφόσον, λοιπόν, κυνηγάμε το S+ rank, που συνδυάζει ταχύτητα και συλλογή όλων των collectibles, ίσως χρειαστεί να επαναλάβουμε την ίδια πίστα ξανά και ξανά, κάτι που μπορεί να φτάσει στα όριά τους ακόμη και τους πιο σκληροπυρηνικούς completionists. Για όσους έχουν πιο έντονη την «ψυχαναγκαστική» φλέβα, υπάρχει η δυνατότητα να τοποθετήσουμε στο Kenji κάποια negative perks (π.χ. να μην μπορεί να θεραπευτεί), διεκδικώντας έτσι ακόμη υψηλότερο score στην αξιολόγηση. Καλή τύχη.

Στην περίπτωση που δεν μας ενδιαφέρει η αξιολόγησή μας, το Ninja Gaiden: Ragebound εξυπηρετεί εξίσου καλά το σκοπό του, προσφέροντας μια διασκεδαστική εμπειρία, αν και σχετικά σύντομη, καθώς δεν θα χρειαστούν πάνω από έξι με επτά ώρες παιχνιδιού για να δει κανείς τους τίτλους τέλους. Ο χρόνος αυτός, φυσικά, αυξάνεται κατακόρυφα αν σας «κολλήσει» το μικρόβιο του υψηλού ranking.

Στα του τεχνικού τομέα, το παιχνίδι προσφέρει πολύ αξιόλογα pixel-art γραφικά (Game Kitchen και Dotemu είναι αυτές), με λαμπερά χρώματα και ικανοποιητικό animation, ενώ το δυναμικό soundtrack μοιάζει να έχει ξεφυτρώσει από κάποιο ξεχασμένο παιχνίδι της δεκαετίας του ’90 και είναι απολαυστικό. Εν ολίγοις λοιπόν, αν ψάχνετε για ένα εκρηκτικό, διασκεδαστικό και προκλητικό (στα πλαίσια που εσείς θέλετε) hack ‘n’ slash/platform, το Ninja Gaiden: Ragebound δεν πρόκειται να σας απογοητεύσει.

Go to discussion...