NINJA GAIDEN 4

Έτσι όπως κύλησε το 2025, μοιάζει να είναι η «χρονιά του ninja». Προ ολίγων μηνών είχαμε την περίπτωση του Ninja Gaiden: Ragebound, αμέσως μετά εκείνη του νέου Shinobi και να ‘σου η Team Ninja με το νέο πόνημά της, που τιτλοφορείται Ninja Gaiden 4, και βασίζεται πάνω στην 3D προσέγγιση της μακρόβιας αυτής σειράς. Θα προσθέταμε και της πιο επιτυχημένης προσέγγισης, καθώς χάρη στις σκληροπυρηνικές ιδέες του εκκεντρικού Tomonobu Itagaki (RIP), γεννήθηκαν δύο hack ‘n’ slash παιχνίδια που μνημονεύονται ακόμα ως από τα κορυφαία του είδους. Βέβαια, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη, καθώς η αποχώρηση του Ιάπωνα δημιουργού από τη Team Ninja αποτέλεσε τεράστιο πλήγμα για την ποιότητα του franchise. Το πολύ μέτριο Ninja Gaiden 3 και το ανεκδιήγητο Yaiba: Ninja Gaiden Z, οδήγησαν την εταιρεία να αφήσει στην άκρη τους μασκοφόρους ήρωες και να στρέψει το βλέμμα της σε διαφορετικούς δρόμους (βλέπε Nioh).

Δεν προκάλεσε λοιπόν, καμία έκπληξη, όταν η Team Ninja ανέθεσε το κύριο μέρος της δημιουργίας του Ninja Gaiden 4 στην PlatinumGames. Μια ομάδα ανάπτυξης με βαρύ «βιογραφικό» πάνω στα hack ‘n’ slash, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται τίτλοι όπως το Bayonetta, το Metal Gear Rising: Revengeance και το NieR: Automata. Η απόφαση αυτή, ωστόσο, είχε και τις συνέπειες της: ναι μεν το όνομα της PlatinumGames αποτελεί εγγύηση ποιότητας στον τομέα των action games, αλλά η προσέγγισή της απέχει από το όραμα που είχε ο Itagaki στα δύο πρώτα Ninja Gaiden. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

Το Ninja Gaiden 4 μάς τοποθετεί σεναριακά μετά τα γεγονότα του προκατόχου του, όπου ο ξακουστός Ryu Hayabusa σκότωσε τον πανίσχυρο Dark Dragon. Όπως όλα δείχνουν όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό, καθώς η ψυχή του δράκου δεν εξαλείφθηκε πλήρως, με συνέπεια να αιωρείται πάνω από την πόλη του Τόκιο και να προκαλεί μια αλλόκοτη βροχή που γεννά…δαίμονες. Κάπου εδώ έρχεται ο νέος πρωταγωνιστής της ιστορίας, ο Yakumo, ο οποίος ανήκει σε διαφορετική clan από τον Ryu Hayabusa και σκοπεύει να εξοντώσει, οριστικά αυτή τη φορά, τον Dark Dragon, επαναφέροντας την πόλη στην αρχική της μορφή. Κάτι που αποδεικνύεται διόλου εύκολο, καθώς θα πρέπει πρώτα να σπάσουν κάποιες σφραγίδες και… έχετε πιάσει το νόημα.

Σίγουρα, τα Ninja Gaiden δεν είχαν ποτέ κάποιο σενάριο της προκοπής και ούτε το τέταρτο μέρος ξεφεύγει από αυτή τη «φόρμουλα». Παρ’ όλο που το παιχνίδι κάνει απόπειρες να στήσει μια στοιχειώδη πλοκή μέσα από cutscenes και συναντήσεις με διάφορους γνωστούς χαρακτήρες (όπως ο Hayabusa και η Ayane), αυτή καταλήγει αδιάφορη και αποτελεί απλώς δικαιολογία για το μακελειό που πρόκειται να ακολουθήσει. Προσωπικά, μετά το δεύτερο κεφάλαιο, έπαψα να προσπαθώ να παρακολουθήσω τα γεγονότα και αφοσιώθηκα στον τομέα της δράσης, όπου εκεί το Ninja Gaiden 4 τα καταφέρνει περίφημα.

Αν υπήρχε μια λέξη που θα μπορούσε να περιγράψει το Ninja Gaiden 4 αυτή θα ήταν «φρενήρες». Το παιχνίδι διατηρεί ένα πραγματικά καταιγιστικό ρυθμό, υιοθετώντας ταυτόχρονα όλους τους κατάλληλους μηχανισμούς που τον υποστηρίζουν. Ο Yakumo είναι ένας απίστευτα γρήγορος και ευέλικτος τύπος, του οποίου τις δυνάμεις μπορούμε να διαχειριστούμε με ακρίβεια, χάρη στον άψογο χειρισμό που έχουν υλοποιήσει οι άνθρωποι της PlatinumGames. Εννοείται πως προτείνεται η χρήση controller, αν και το παιχνίδι υποστηρίζει κανονικά και πληκτρολόγιο/mouse.

Υπάρχουν δύο βασικά κουμπιά επιθέσεων (light και heavy attack), όπου η εναλλαγή τους δημιουργεί εντυπωσιακά combos, τα οποία μπορούμε να αυξήσουμε σε ποικιλία και αριθμό, ξεκλειδώνοντάς τα από τα αντίστοιχα shops που συναντάμε κατά τη διάρκεια της περιπέτειας. Αν και το button-mashing μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό μέχρι ενός σημείου (και σίγουρα αν παίζουμε σε χαμηλότερο επίπεδο από το Hard), η πραγματική διάσταση της μάχης αποκαλύπτεται όταν γνωρίζουμε τι κάνουμε. Τότε το παιχνίδι αποκτά έναν άγριο ρυθμό, με το αίμα να ρέει κυριολεκτικά ποτάμι και οι μάχες να θυμίζουν περισσότερο μια πορφυρή χορογραφία παρά συμβατικές μονομαχίες.

Εξάλλου, το αίμα αποτελεί βασικό παράγοντα της μάχης για τον Yakumo, καθώς όσο μεγαλύτερο «λουτρό» δημιουργεί, τόσο γεμίζει η μπάρα για το πολυπόθητο Bloodraven Form. Κρατώντας πατημένο το σχετικό κουμπί, οι επιθέσεις με το τρέχον όπλο ενισχύονται και σαν τεχνική, είναι άκρως απαραίτητη τόσο ενάντια σε θωρακισμένους εχθρούς όσο και στην ανακοπή ισχυρών εχθρικών επιθέσεων. Το Ninja Gaiden 4 αποθεώνει την επιθετική προσέγγιση, συνεπώς η στρατηγική εναλλαγή μεταξύ κανονικής και Bloodraven μορφής θα πρέπει να γίνει κτήμα του παίκτη, όπως επίσης και η τακτική χρήση του parry, η οποία δημιουργεί ανοίγματα για μερικά πολύ σκληρά punishments. Φυσικά, μπορούμε να βασιστούμε, ως ένα σημείο, στο block και στο dodge (εξάλλου, εντοπίζονται στο ίδιο κουμπί), αλλά υπάρχουν περιπτώσεις, όπως στα bosses παραδείγματος χάρη, όπου η έγκαιρη απόκρουση είναι σχεδόν επιβεβλημένη, προκειμένου να προκαλέσουμε αξιόλογη ζημιά.

Ο Yakumo δεν σταματά εκεί: λίγο αργότερα αποκτά πρόσβαση και σε άλλες δυνατότητες (όπως το Berserk mode και τα Bloodbath kills), καθώς και σε τρία ακόμη όπλα, που ανοίγουν ακόμη περισσότερο το μονοπάτι για πιο σύνθετα combos και νέες επιλογές στη φαρέτρα μας, ανάλογα με τις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.. Προκλήσεις που σίγουρα δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες. Το Ninja Gaiden 4 είναι ξεκάθαρα ένα απαιτητικό παιχνίδι, πάνω από τον μέσο όρο των περισσότερων σύγχρονων hack ‘n’ slash. Οι εχθροί είναι πολυάριθμοι, πολύ επιθετικοί και δεν χαρίζουν κάστανα. Αν τους αφήσουμε να μας χτυπήσουν, θα το κάνουν χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό, οπότε συνιστάται να είμαστε διαρκώς σε κίνηση και να εφαρμόζουμε τακτικά τις τεχνικές που έχουμε μάθει (δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει αναλυτικό training mode και ουκ ολίγα tutorials).

Ωστόσο, αυτός ο φρενήρης ρυθμός είναι και ο παράγοντας που διαχωρίζει το Ninja Gaiden 4 από τα δύο πρώτα μέρη της σειράς, που είχαν ως ιθύνοντα νου τον Itagaki. Το στήσιμο του παιχνιδιού θυμίζει περισσότερο Bayonetta παρά Ninja Gaiden, και αυτό φαίνεται αρκετά, όταν σε μεταγενέστερο σημείο, χειριστούμε για κάποια levels τον Ryu Hayabusa, ο οποίος είναι αισθητά πιο «βαρύς» από τον Yakumo. Χωρίς οι μηχανισμοί να υπολείπονται σε ποιότητα και βάθος (κάτι αδιαπραγμάτευτο), το σύστημα μάχης είναι λιγότερο μεθοδικό και σίγουρα σίγουρα πιο επιεικές από τα παλαιότερους τίτλους. Στο τελευταίο δεν θα του βάζαμε αρνητικό πρόσημο, ωστόσο αυτή η ασταμάτητη σφαγή μπορεί να γίνει κάποιες φορές κουραστική.

Ο λόγος είναι ότι ο σχεδιασμός των levels είναι γραμμικός, κατά κύριο λόγο, με κάποιες παρακάμψεις που οδηγούν συνήθως σε παράπλευρες μάχες (με την ανάλογη ανταμοιβή φυσικά, όπως τα Purgatories ή side missions), και όταν δεν ασχολούμαστε με το traversal, έχουν τη λογική της αρένας. Ουκ ολίγες φορές, ιδιαίτερα όσο προχωράμε στο παιχνίδι, θα βρεθούμε σε καταστάσεις όπου μπορεί να χτυπάμε τα πλήκτρα για αρκετά λεπτά της ώρας, με ολοένα και περισσότερους εχθρούς να γίνονται spawn ξανά και ξανά. Σε συνδυασμό με τη σχετικά αδιάφορη (πλην λίγων εξαιρέσεων) υλοποίηση του περιβάλλοντος, με τα σκοτεινά χρώματα και τους neon φωτισμούς, την αχρείαστα μεγάλη διάρκεια κάποιων κεφαλαίων και την άνοστη ιδέα να επαναλάβουμε μερικά από αυτά, ελέγχοντας τον Ryu Hayabusa αυτή τη φορά, καταλήγουν σε μια αναπόφευκτη «κόπωση».

Αυτό, θα λέγαμε ότι είναι και το μεγαλύτερο θέμα που αντιμετωπίζει το Ninja Gaiden 4. Παρ’ όλο που εμπλουτίζει τακτικά το gameplay με νέες κινήσεις και όπλα, δείχνει ότι δεν υπήρχε η ανάλογη έμπνευση για να αξιοποιήθει μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια από την αρχή μέχρι το τέλος. Ακόμα και τα bosses δεν εκπλήσσουν, παρά το πληθωρικό παρουσιαστικό τους και το φαντεζί ρεπερτόριο κινήσεων, ενώ έχουν και την ενοχλητική συνήθεια να διαθέτουν τουλάχιστον δύο φάσεις (νισάφι!).

Φυσικά, αν περιείχε και αυτά τα στοιχεία το Ninja Gaiden 4, τότε θα μιλούσαμε για ένα παιχνίδι-σταθμό. Εφόσον δεν τα διαθέτει, τότε το παιχνίδι αξιολογείται ως ένα πολύ καλό action game. Αν βάλουμε και στην εξίσωση τον άψογο τεχνικό τομέα – η μηχανή της PlatinumGames είναι εξαιρετική και ευέλικτη- (no stuttering!), πρόκειται για ένα παιχνίδι που θα ικανοποιήσει τόσο τους φίλους της σειράς (για τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς, δε βάζω το χέρι μου στη φωτιά) όσο και όσους επιζητούν ένα καταιγιστικό παιχνίδι δράσης.

Go to discussion...