Προτάσεις για ταινία

[Χειρομαλάχτης]

ροζουλί ανεμοδαρμενα υψη..
δεν μας χαλαει. μαργκοτάκι φορ δε γουί.

.

 

[munkinnousu]

ροζουλί ανεμοδαρμενα υψη..
δεν μας χαλαει. μαργκοτάκι φορ δε γουί.

.

Μουσκέψαμε

 

[Adhan]

 

[Adhan]

"The Substance" vibes

 

[Borracho]

Λοιπόν, σύντομες χιπστεροσημειώσεις :

Με μεγάλη καθυστέρηση, είδα το Black Bag του διαχρονικά αγαπημένου αν και συχνά-πυκνά άνισου και απρόβλεπτου Σόντερμπεργκ. Σφιχτογραμμένο, θεατρικό ουσιαστικά Βρεττανικό κατασκοπικό δράμα που πραγματεύεται την εμπιστοσύνη μέσα στο γάμο. Είχε το γούστο του με την ακραία 'αυτιστική' ερμηνεία της λατρείας Φασμπίντερ αλλά κάτι η απουσία παιδιών ως κιμαδομηχανών ρεαλισμού, κάτι η υπερβολική έμφαση στις ρομαντζάδες (ΜΕΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΑΜΟ, ΤΙ ΛΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙ Μ') στο τέλος δεν μου άφησε κάτι ουσιαστικό.

Το τελευταίο Naked Gun παρά τις υπέροχες προθέσεις του, καταλήγει υπερβολικά χοντροκομμένη φάρσα, με καλαμπούρια φουλ 80'ς screwball, στην λάθος εποχή. Μερικά λειτουργούν ακόμη (η φρικτή οδήγηση με τα στουκαριστά παρκαρίσματα, οι καφέδες σε κάθε πλάνο) αλλά τα υπόλοιπα ήταν λίγο...εχ, κάπως. Φιλότιμο, αλλά ευγενής αποτυχία.

Τέλος, η έκπληξη της εβδομάδας για μένα ήταν το The Surfer με το Νίκαρο τον Κέητζ. Ξεκινά και περιμένεις τυπική Κεητζ C Movie και ξηγιέται ανώμαλο ψυχολογικό θρίλερ, έτοιμο για 3 τα χαράματα Σταρ Τσάνελ. Κατάμαυρο, τέρμα ψυχεδελικό, πολύ ανώτερο καλλιτεχνικά απ' οτιδήποτε περιμένεις μέχρι τα μισά περίπου. Από τα έργα που τρεις φορές είπα να κλείσω, κάτι με κράτησε και τελικά δικαιώθηκα. Δυνατή υπαρξιακή μαυρίλα.

 

[maladroid]

Συμφωνώ για Black Bag, ενώ είχε μια αναντίρρητη ποιότητα, τελικά μου φάνηκε υπερβολικά στημένο και κλινικό, το δε μυστήριο αδιάφορο ως προς την έκβασή του (οκ, δεν ήταν αυτό το νόημα αλλά και πάλι).

Χθες είδαμε με τη σύζυγο το Bring Her Back. Ανατριχιαστικό ανά στιγμές, σπαρακτικό στον πυρήνα του και καλογυρισμένο, τα αδέρφια Φιλίππου έχουν μέλλον.

Κάπου στο ενδιάμεσο κάθισα επιτέλους και είδα το A Serious Man των αδερφών Κοέν. Με πιάσανε τα υπαρξιακά μου και δεν λένε να με αφήσουν.

 

[Borracho]

Πωπώ, με γύρισες πολλά χρόνια πίσω με το A Serious Man. Δυνατή μαυρίλα, την είχα δει σινεμά, άτεκνος και ζωντανός ακόμη, μήτε κι υποψιαζόμουν τί με παραμόνευε στη γωνία.

 

[Borracho]

Σκαστά είδαμε και το Together όσο ήταν τα παιδιά σχολείο. Περισσότερο μαύρη κωμωδία παρά βαρβάτο body horror, με το διαχρονικό πρεζάκια Φράνκο Τζούνιορ να απαντά στο βασανιστικό ερώτημα 'Τί θα γινόταν αν ο Τσίου τα είχε με 40άρα κολοκυθοκουλτουρογκόμενα και πήγαινε στο δάσος για να καθαρίσει;'

Επιχειρούσε να σατιρίσει την ακραία τάση για cocooning και χάσιμο των ΑΤΕΚΝΩΝ ζευγαριών (ω ευτυχισμένοι, τρισόλβιοι ζωντανοί) ο ένας μέσα στην προσωπικότητα του άλλου και τελικά κατέληγε λίγο ό,τι νάναι, όπου νάναι. Χάσιμο χρόνου δεν το λες, αλλά τίποτε συγκλονιστικό. Θα περάσουν αρκετά χρόνια ώσπου να ξεπεραστεί το Substance ως το απόλυτο body horror ορόσημο.

 

[Tony Corvus]

Τέλος, η έκπληξη της εβδομάδας για μένα ήταν το The Surfer με το Νίκαρο τον Κέητζ. Ξεκινά και περιμένεις τυπική Κεητζ C Movie και ξηγιέται ανώμαλο ψυχολογικό θρίλερ, έτοιμο για 3 τα χαράματα Σταρ Τσάνελ. Κατάμαυρο, τέρμα ψυχεδελικό, πολύ ανώτερο καλλιτεχνικά απ' οτιδήποτε περιμένεις μέχρι τα μισά περίπου. Από τα έργα που τρεις φορές είπα να κλείσω, κάτι με κράτησε και τελικά δικαιώθηκα. Δυνατή υπαρξιακή μαυρίλα.

Τα έλεγα εγώ... Δυνατή εμπειρία στο σινεμά. 2-3 φύγανε από την αίθουσα, διότι δεν μπορούσαν να αντέξουν το μεγαλείο του Κεητζ (ειδικά εκεί που αρχίζει και πίνει το βρώμικο νερό/αποφάγια).

 

[Borracho]

Προφανώς είμαστε στις Έσχατες Ημέρες, καθώς με την κόρη στο σχολείο έχουμε κάτι ΜΥΘΩΔΗ τετράωρα ελεύθερα το πρωϊ με τη γυναίκα. Δεν ξέρουμε οι άμοιροι τί να πρωτοκάνουμε, ωσάν τους αποφυλακισμένους νιώθουμε.

Φοβερά διασκεδαστικό το Weapons, μοντέρνα διασκευή μιας πολύ παλιάς κι αγαπημένης ιστορίας. Σε καμία περίπτωση αυτό που υποδηλώνει το τρέηλερ ή η αφίσσα. Χορταστικό, έξυπνο θρίλερ. Δε σου σκίζει την ψυχή όπως το θεόβαριο Bring Her Back, αλλά προσφέρει αγωνία, δράση, jump scares, έτοιμο για μημορυχείο είναι.

H κουλτούρα παλάντζαρε με τον ογκόλιθο βίντατζ ανδροπρέπειας, Le Samurai του '67. Είναι φοβερό πως ο Αλαίν Ντελόν, δίχως να φιλά έστω κάποια από τις επί της οθόνης παρτεναίρ του, ΠΡΟΦΑΝΩΣ έχει κάμει οκτώ παιδιά στην καθεμιά και αντί να τον μισούν θέλουν κι άλλα. Il n’y a pas de plus profonde solitude que celle du samouraï. Si ce n’est celle d’un tigre dans la jungle. Peut-être….

Nobody 2, υπερ-ποιοτικό Τομ και Τζέρι για ενηλίκους. Απείρως πιο κάφρικο κι 'ελαφρύ' σε σχέση με το ήδη Μικιμάο πρώτο, παραμένει τιμιότατη 80'ς μπα(ρ)μπαδοταινία, όπως δεν τις φκιάνουν πια. Εγγυημένη απόλαυση και γελάνε και τα μουστάκια όλων των συντελεστών του.

Μπόνους, ακά Τσάρλι Σιν (οχό-χο, θα μου συγχωρέσετε το φρικτό καλαμπούρι, αλλά κατηγορώ το Φίλιο Ιστότοπο) στο Νέφλιξ, έξοχα διασκεδαστικό πορτραίτο του ειδώλου, του ηγέτη όλων ημών των τιγροαίματων ροκστάρ από τον Άρη. Αν μη τί άλλο υπογραμμίζει την τεράστια σημασία του να γεννηθείς στο σωστό Τ.Κ, την σωστή χρονιά.

Έγινε απόπειρα για υπερ-ντεμέκ 28 Years Later ελέω αγάπης στο χρονικογράφο της πρεζονιότης Ντάνι Μπόιλ, αλλά έκλεισε στο 20λεπτο. Σαν κακοστημένο επεισόδιο του Walking Dead: Daryl Dixon, με Σκωτσέζικες προφορές. Το ξέρουμε πως κάνουν ρηγιούνιον οι Oasis ρε μαν, αλλά πήγαμε 45 χρονώ αθρώποι ασούμ. Άστο. Γκετ γουίθ δι τάημζ.

 

[munkinnousu]

Έγινε απόπειρα για υπερ-ντεμέκ 28 Years Later ελέω αγάπης στο χρονικογράφο της πρεζονιότης Ντάνι Μπόιλ, αλλά έκλεισε στο 20λεπτο.

το πρώτο μισάωρο είναι και το πιό δυνατό σημείο της ταινίας. Χάσατε κάτι τεράστιες μαλαπέρδες των alpha male ζόμπι, ένα 30λεπτο σνουζφεστ και ένα τέλος που μοιάζει σαν από λάθος στο μοντάζ να βάλανε σκηνές από άλλη ταινία.

 

[Borracho]

Δηλαδή δέκα λεπτά ακόμα και θα 'χαμε προκάμει τις βοϊδόπουτσες; Γαμώτο, στο καλύτερο το έκοψα. Μόνο τους μικροτσούτσουνους χοντρούς στο δάσος προκάμαμε και μείναμε με την πίκρα

 

[Χειρομαλάχτης]

το μαργκοτακι της καρδγιας μας εδωκε πονο στην πρεμιερα της ταινιας με το ντυσιμο-γδυσιμο της. ομορφη θέα, αλλά δεν μας εχει συνηθισει σε τετοια υπερβολικα. πλησιαζουν τα 40 κι αρχισε η μιντλ έιτζ κριση μαλλον....

Η «γυμνή» εμφάνιση της Μάργκοτ Ρόμπι -Εμφανίστηκε με το πιο αποκαλυπτικό φόρεμα ever - iefimerida.gr

Η Μάργκοτ Ρόμπι ξέρει πώς να συγκεντρώνει όλα τα βλέμματα επάνω της και το έκανε για άλλη μία φορά, με μια εμφάνιση που θα μείνει στην ιστορία.

www.iefimerida.gr

 

[Northlander]

Από το εξαιρετικό Zone of Interest, καπάκι το Sisu για να καθαρίσει η εγκεφαλική παλέτα.

 

[Borracho]

To Zone of Interest μέτραγε πολύ. Ανατριχιαστικά κλινική ματιά στον ψυχισμό του Κακού.

Το Σίσου, ποιοτικός Φινλαντέζικος Ταραντίνο, Σρεδερικής κλίμακας και βαρβαρότητας σφαγή Ναζιδίων, 10/10, no notes.

 

[Northlander]

Βγαίνει και το 2ο τώρα που θα σφαζει Μπολσεβίδια, φαίνεται ακόμη πιο εξωφρενικό.

 

[Adhan]

Πολύ κουλτούρα πιάσατε εδώ. Πάμε λίγο...

 

[Tony Corvus]

Εδώ στην Ελλάδα είδα αρκετές "νέες" ελληνικές ταινίες. Μια από αυτές ήταν και μια του πολυτάλαντου Θανάση Τσαλταμπάση.
Οκ, δε χρειάζεται να γράψω κάτι άλλο για αυτόν τον μαλάκα ολκής που βανδαλιζεί τη νοημοσύνη μας χωρίς βαζελίνη.
Πέμπτη και 12.

 

[Havanezos]

 

[Borracho]

Eddington: 'Βατός' Άρι Αστέρ, βλέπεται και από σχετικά νηφάλιο κοινό. Ολόμαυρη επισκόπηση της αποσύνθεσης της Αμερικανικής κοινωνίας τα τελευταία 5 χρόνια, μέλλει ν'αποτελέσει καλτ χρονοκάψουλα. Μηδέν συναισθηματικό δέσιμο με τους χαρακτήρες κι άλλη μια ημι-αυτιστική ερμηνεία από τον Τιτάνα Φήνιξ. Καλό δεν το λες ακριβώς, αλλά έχει ένα μακάβριο ενδιαφέρον.