Ποια ήταν η καλύτερη περίοδος του PC gaming; Τα 90s ή σήμερα;

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
. Επίσης καθόλου αμελητέα ποσότητα στη δημιουργία αναμνήσεων η πράξη της αγοράς του game αυτή καθαυτή, θυμάμαι δηλαδή συγκεκριμένα περιστατικά που περπάταγα χιλιόμετρα για να πάω σχολείο το μαγαζί που είχε ένα συγκεκριμένο game που ήθελα (εννοείται λόγω του review στο PC Master). Θυμάμαι πώς μάζεψα τα λεφτά, αν πήγα ΣΚ ή αμέσως μετά το σχολείο σαν τον κλέφτη, ποιο φιλαράκι είχε έρθει για παρέα κτλ. Τώρα βλέπω παιχνίδια στη βιβλιοθήκη του Steam που δεν θυμάμαι καν πώς και πότε βρέθηκαν εκεί.

Θα πάω κι εγώ με τα 90s λόγω μαγείας κι όλων αυτών που αναφέρθηκαν στα υπέρ ήδη, αν και όντως η καλύτερη εποχή για PC gaming είναι τώρα με εξαίρεση τις τιμές. Όμως με ένα PC 7ετίας που έχω παίζω σχεδόν τα πάντα ικανοποιητικά και δεν νιώθω καμία ανάγκη αναβάθμισης μέχρι να βγει νέο Cyberpunk.

Mε αφορμή τα λόγια του maladroid παραπάνω να μοιραστώ τις θύμισες μου από απόκτηση μερικών τίτλων. Το πλαίσιο είναι ότι έμενα σε χωριό 20 χμ. από Ηράκλειο Κρήτης.

Crusader No Remorse: Αφού πρόσθεσα CD-ROM drive στον 486 120Mhz το 1996, έπρεπε να το εκμεταλλευτώ επιτόπου, οπότε τσίμπησα και αυτή την παιχνιδάρα από εκείνο το κατάστημα.

The Pandora Directive: Αφού έχω παίξει το demo από PC Master κι έχω πάθει πλάκα, το πετυχαίνω σε κατάστημα και παθαίνω αμοκ γιατί δεν είχαν βάλει τιμή, και δεν ξερω πως, δεν ειχε κάν barcode, οπότε δεν ήθελαν να μου το δώσουν. Ελληνική έκδοση με συρταρωτό λευκό κουτί και το εξωφυλλο σαν θήκη. Τα θυμάστε, έτσι; Κατάφερα να τους πείσω να μου το πουλήσουν στην τιμή του Παπασωτηριου (19.000 δρχ) που είχα δει σε καταχώρηση του PC Master.

Τex Murphy Overseer: Τηλεφωνική παραγγελία από τον Παπασωτηρίου της Αθήνας και αποστολή με ταχυδρομείο. Το PC μου 2 χρόνια μετά το Pandora, δεν την πάλευε πια. Το έπαιξα με καμιά 10αριά frames και σε κάποια cut scenes κράσαρε. Όποτε έβαζα τα saves σε δισκέτες και πήγαινα σε ιντερνετ καφέ στο Ηράκλειο με το ΚΤΕΛ, Σάββατα πρωί, και περνούσα τα σημεία.

Ωραίες εποχές που αν δεν τελείωνες το παιχνίδι, δεν έπαιρνες άλλο.
 
Το Pandora Directive ήταν το πρώτο game που αγόρασα στη ζωή μου, μάλιστα στο δικό μου εξώφυλλο έγινε τσαπατσουλιά στην εκτύπωση και το σχέδιο είχε "είδωλο".
Σαν χθες θυμάμαι να παίρνω επιτέλους τον πολυπόθητο Cyrix 6x86 με CD-ROM ώστε να τρέχει όλα τα σύγχρονα games. Λέω στον μαγαζατορα (Καβάλα) ε ολόκληρο PC πήρα, θα μου κάνετε δώρο ένα παιχνιδάκι, όχι;

Όχι.

Το πλήρωσα κανονικότατα το Pandora και ο ενθουσιασμός της ημέρας ελαφρώς επισκιάστηκε από τη μιζέρια του τύπου. Ευτυχώς το παιχνίδι με αποζημίωσε και με το παραπάνω. Πάντως δεν νομίζω να είχα δώσει 19.000 δρχ., κάτι σε 12 μου έρχεται αν και μετά από τόσα χρόνια φέξε μου και γλίστρησα.
 
Μην έκανε 21Κ και δεν θυμάμαι εγώ καλά κι εσύ θυμάσαι το 21 αντεστραμμένο :) Το 12 ακουγεται πολυ φθηνό για τέτοιο παιχνίδι. Εκτός αν σου έκανε έκπτωση λόγω της αγοράς του PC.
 
90's ρε με κλειστα μάτια. Οι ιστορίες που έχουμε όλοι μας από τις αγορές εκείνης της εποχής μας έχουν μείνει και τις διηγούμαστε ακόμη. Οι ανταλλαγές κασετών με φίλους, το μάζεμα σε σπίτια για κοοπ, οι σημειώσεις χαρτών και κωδικών για τις πίστες που περνούσαμε, τα πρώτα κρακς και τα χεξ εντιτορς και πολλά άλλα. Τι να λέμε, την κασέτα του A link to the past ακόμα τη βγάζω έξω και τη θαυμάζω αναπολώντας τις ώρες που καιγόμουν στο snes. Και φυσικά αραιά και που, θα κάνω ένα πλέιθρου στον εμιουλάτορα, πρέπει να είναι το παιχνίδι που έχω τερματίσει τις περισσότερες φορές, με δεύτερο το curse of monkey island.
 
Back
Top