Τρία demos εγκατέστησα φέτο, ανάμεικτες οι εντυπώσεις.
Το Replaced ήταν στη wishlist από το πρώτο reveal trailer τρία(!) χρόνια πριν. Jaw-dropping πιξελούμπα, κόσμος βυθισμένος στο νέον και τη καταχνιά, κουλ πρωταγωνιστής, μια χαρά θα περάσουμε. Οι μάχες νομίζω είναι πιο συχνές απ'όσο δικαιολογούν τα mechanics, ήδη στη μισή ώρα του demo άρχισα να τις βαριέμαι και αμφιβάλλω ότι στο πλήρες παιχνίδι θα έχουν πολύ μεγαλύτερη ποικιλία.
Συνολικά βγάζει αόριστα vibes Deadlight, για όποιον το θυμάται. Παραμένει wishlist, μαντεύω ότι τα reviews θα κυμανθούν στο 8/10.
The Eternal Life of Goldman. Είδα τα σχόλια εδώ κι είπα να το τσεκάρω. Δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό της παρέας (αλίμονο...), νομίζω πέρα από την αρχική ΟΥΑΟΥ εντύπωση, υπάρχουν θεμελιώδη θεματάκια που το κρατάνε πίσω. Πρώτα πρώτα ενώ η αισθητική και το animation γαμωδέρνουν, υπάρχει υπερβολικά πολλή πληροφορία στην οθόνη. Ζαλίστηκα. Ύστερα, ο χειρισμός είναι οκ αλλά η κίνηση δεν είναι αρκετά snappy που λένε. Π.χ. ο τρόπος που πιάνεσαι στους κρίκους και το pogo είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα ότι θέλει ραφινάρισμα, ειδικά αν το platforming ζορίζει αργότερα. Τέλος, οι διάλογοι και γενικά το story δεν με έπεισαν. Πολλή φλυαρία χωρίς λόγο, το κείμενο αρκετά αδούλευτο, η κεντρική ιδέα (όσο αχνοφαίνεται) μάλλον βγάζει vibes Whispered World, που οκ δεν είναι το φόρτε μου. Στα θετικά ο μηχανισμός με το πολυμορφικό μπαστούνι έχει πλάκα και αρκετό potential.
Το έβαλα wishlist αλλά το παρακολουθώ με καχυποψία.
Death Howl. Έχει κυκλοφορήσει ήδη από το Δεκέμβριο, βγήκαν και κάποια reviews, ωστόσο είδα το demo φάτσα-φόρα κι είπα why not. Turned-based folk/παγανιστικό horror με grid mechanics (τύπου Into the Breach) συν deckbuilding. Ο κόσμος του διακατέχεται από έναν γοητευτικό μυστικισμό, ενώ οπτικά και μουσικά το παιχνίδι διαθέτει πολύ ιδιαίτερη ταυτότητα. Διάβασα ότι θέλει αφοσίωση να μάθεις τους μηχανισμούς και κάνα 40ωρο για να ολοκληρωθεί, οπότε κάπου εκεί με έχασε. Αν ήταν 10-12 ώρες νομίζω θα βρισκόταν ήδη wishlist.