Δεν έχω πλέον κουράγιο για διάβασμα στα games

[Admiral]

Ανοίγω αυτό το thread για να δω αν και άλλοι ώριμοι (αχέμ) gamers σαν και μένα έχουν παρατηρήσει κάτι ανάλογο. Παίζω αυτό τον καιρό το Yakuza 7: Like a Dragon και παρατήρησα ότι αν οι διάλογοι ή οι cutscenes τραβήξουν παραπάνω από 10-20 δευτερόλεπτα, αρχίζω και πατάω το skip χωρίς να με νοιάζει αν χάσω κομμάτι της πλοκής ή του lore.

Παλιότερα δεν ήμουν έτσι. Στα νιάτα μου καθόμουν και διάβαζα με τις ώρες lore και διαλόγους στα RPGs, π.χ. εγώ διαβάσει σίγουρα πάνω από το 70% των βιβλίων που υπήρχαν στο Morrowind. Τα τελευταία χρόνια όμως, είτε λόγω πιο περιορισμένου χρόνου είτε λόγω περιορισμένης υπομονής, εκτιμώ πολύ τα παιχνίδια που σε βάζουν γρήγορα στο gameplay χωρίς πολύ μπλα μπλα, π .χ. τα roguelikes. Δεν έχει σημασία το είδος του gameplay, δηλαδή δεν το γύρισα τώρα στα γεράματα στην αδρεναλίνη και το action, ας είναι και visual novel αρκεί να μην το παρακάνουν οι developers με τους διαλόγους και τις cutscenes.

Έχετε προσέξει και εσείς κάτι παρόμοιο, ή ξεζουμίζετε ακόμη τους διαλόγους και το lore σε κάθε παιχνίδι που παίζετε;

 

[Chronomancy]

Καλημέρα θείο. Ήταν λίγο μεγάλο το κείμενο και το έκανα σκιπ

 

[Chronomancy]

Νταμπλ ποσταδόρες για λόγους lore.

Αμα δεν με εξιτάρει το lore ή η ιστορία, πχ Elder Scrolls & Witcher, έπαιζε ανέκαθεν τρελό σκιπ. Ειδικά σε κάτι ισομετρικά παιχνίδια που σκάνε ατελείωτα σεντόνια κειμένου δεν ασχολήθηκα ποτέ. Ξεκινάς να διαβάζεις και βλέπεις ότι δεν οδηγεί πουθενά.
Χαρακτηριστικά θυμάμαι στα Icewind Dale να πέφτει απίστευτο σπαμ.
Επίσης τελείως άκυρα είναι τα κατεβατά διαλόγου σε κάτι Far Cry, Assassin’s Creed κτλ που βάζουν υλικό απλά για να φαίνεται το παιχνίδι μεγαλύτερο σε διάρκεια.

Εν κατακλείδι όμως, όλα είναι θέμα timing. Ένα καλογραμμένο κατεβατό θα μπορέσω να το απολαύσω μια Κυριακή πρωί με τον καφέ μου που θα είμαι χαλαρός, όπως θα απολάμβανα ένα βιβλίο ή ένα χαλαρό strategy.
Αντίθετα, μετά την δουλειά που το κεφάλι μου είναι καζάνι, σιγά μην με απασχολήσει ο πονοκοιλος του Ζόραν επειδή όταν ταξίδευε με το καραβάνι έφαγε χαλασμένα μανιτάρια. Μετά την δουλειά αν έχω χρόνο για παιχνίδια θέλω ΜΠΑΜ ΜΠΟΥΜ, ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΟΟ

 

[mits@kos]

@Admiral (άσε τη φωτογραφία του Bill Gates κάτω και) έλα στην αγκαλιά μου.

Δεν θέλω μπαμ, μπουμ, εκρήξεις και χαμό μετά τη δουλειά, αλλά σίγουρα δεν θέλω και αδιάφορο σπαμ. Καλή ιστορία ή καθόλου ιστορία, για μεχ πράγματα πλέον δεν δαπανώ χρόνο και φαιά ουσία.

ΕΚΤΟΣ κι αν ο κόσμος είναι τόσο καλός, που δεν με νοιάζει καν η εκτύλιξη μιας καλής ιστορίας για να τον χαρώ.

 

[Chronomancy]

Πάρα πολύ σημαντική προσθήκη γιατί είμαι σίγουρος ότι έχω ψυχογραφήσει τον κόσμο.

Πλέον έχεις μια ψηφιακή βιβλιοθήκη γεμάτη τίτλους, Δόξα Τω Σουήνη, οπότε ξέρεις υποσυνείδητα πως αν δεν σου κάνει κάτι αυτομάτως πας στο επόμενο. Επίσης είναι τόσο εύκολο το βάλε βγάλε πλέον, όχι όπως όταν κατεβάσαμε ένα παιχνίδι για μια εβδομάδα, που είναι σαν να σκρολλάρεις στο επόμενο σορτ βίντεο.

Παλιά δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσεις ένα παιχνίδι, όσο κακό κι αν ήταν. Είχες δεν έχεις όρεξη, έπρεπε να φας στην μάπα τον κάθε NPC και να ξεσκονίσεις κάθε γωνιά του χάρτη μπας και βρεις κάτι καλό να σε τραβήξει.

Κάποτε πέρασα μήνες όπου στο σπίτι, σαν κτίριο επειδή μέναμε μαζί με τα ξαδέρφια μου, είχαμε μόνο αυτό εδώ από κάτι δημητριακά και ένα FIFA demo.



Όπως και όταν ήρθε στο σπίτι το Baldur's Gate. Μας φαινόταν ολίγον τι πυροβολημένη η ιστορία του πρώτου παιχνιδιού συν του ότι δεν ξέραμε αγγλικά της προκοπής.
Τα ίδια με τα Age of Mythology και Age of Empires.

Και μην μου πείτε ότι δεν συμβαίνει το ίδιο στα πάντα. Δεν σου κάνει η ταινία, επόμενη. Μαλακίζεται η σειρά του Disney, next.

Δεύτερον, δεν έχουμε τον ίδιο ελεύθερο χρόνο πια θειοοοοο. Γεράσαμαν. Πλέον ξέρεις έστω κι ας μην το παραδέχεσαι πως αν σκοτιστείς με την σαχλαμάρα της Ubisoft για να βρεις νόημα στον παιδότοπο που έστησε θα στερηθείς κάτι άλλο. Έχεις συγκεκριμένο αριθμό ωρών της εβδομάδας διαθέσιμες και θες να τις περνάς ποιοτικά. Επίσης ξέρεις μέσα σου ότι έχεις και "λίγα" ψωμιά ακόμη. Δες θες να τρως καρβέλια φυτεύοντας πατάτες στο Fallout. Προτιμας να σκορπάς ψίχουλα στο πληκτρολόγιο γουστάροντας με ένα καλό turn based και μια αποστολή τύπου Baron στο Witcher.

Τρίτον, έχει κι άλλα η λίστα αλλά θα το κόψω εδώ γιατί πείνασα με τα τόσα καρβέλια, έχεις και μια δουλειά που μάλλον σχετίζεται με έκθεση σε οθόνες και κλειστό χώρο. Τρως μίνιμουμ 6 ώρες λοιπόν μπροστά σε μια οθόνη, θεωρώ ότι οι 2 ώρες είναι κωλοβάρεμα. Θα φας θέλοντας και μη κάποιον χρόνο στο κινητό σου. Βάλε και 1-2 ώρες στο ragequit.gr, το καλύτερο και πιο niche website του Σύμπαντος και πέρασε η μέρα. Μετά άντε να κάτσεις πάλι στην παλιοκαρέκλα για να κάνεις ότι έκανες και στο γραφείο της εργασίας σου. Απαπα.

Θα επανέλθω. Πάω να κάνω καμιά βουτιά στην θάλασσα και να φάω κάνα τσίζκεικ πρώτα.

 

[mits@kos]

Μετά άντε να κάτσεις πάλι στην παλιοκαρέκλα για να κάνεις ότι έκανες και στο γραφείο της εργασίας σου.

+1000, σκέψου κιόλας τι γίνεται αν πρόκειται για την ίδια καρέκλα. Απλά δεν.

 

[Dark Archon]

Πλέον μόνο σε adventures και σε διαφημιστικά απο σουπερ μαρκετ κάθομαι να διαβάσω και να δω cutscenes.
Στα υπόλοιπα πέφτει πολύ άκυρο στα πρώτα δευτερόλεπτα..

 

[soad667]

Πάω να κάνω καμιά βουτιά στην θάλασσα

Mόνο στις τσόντες υπότιτλους και ανάγνωση τα πάντα, στα υπόλοιπα σκιπ και φαστ φόργουαρντ.

 

[Χειρομαλάχτης]

δεν ειναι τοσο η βαρεμαρα, ειναι ο Χρονος που λιγοστευει και αγχωνει οσο ναναι (δεν μιλαω για τον ελευθερο)...
απ την αλλη εξαρταται και απ το κειμ, ακομα και το ειδος.

- ναι, στο γουιτσε δεν εχασα γραμμη κειμενου. οταν εχεις να κανεις με γκοτύ, μαθαινεις απ εξω και το μενου με τα σετινγκς, τι να λεμε?
- στα κλικλικια, που ειναι ο κυριος αγρος της εξειδικευσης μου, με λιγη εμπειρια ξερεις ακριβως που παει το πραγμα. αν ο ντεβ ειναι τοσο βλακας που να ριχνει ποταμους κειμενου, πατας σκιπ και περιμενεις να δωσει ο μπαρμπας την αποστολη να σηκωθεις να φυγεις.
- απ την αλλη, στα αντβεντσουρς ξερωγω, δεν γινεται να προσπερνας το κειμενο αερα. εκει δινονται σοβαρα χιντς, και η εξελιξη της πλοκης. ειναι χαζο να κανεις σκιπ, γιατι μετα θα χαθει η μπαλα.

βεβαια οσο το σκεφτομαι, εμφανιζονται κι αλλες παραμετροι. ας πουμε στα φουμου μπορω ακομα να κατσω να κοιταω τα ατριμπιουτς 50 παίχτηδων για να διαλεξω καναδυό. θελω να πω οταν ο πυρηνας του παιχνιδιου το υπαγορευει, δεν μπορεις να καμεις κι αλλιως. ασε που μονο ετσι θα βρεις τα γουωντερκιντς του θανατου. αν περιμενεις απ τους σκαουτς, σωθηκες.

 

[Sephir]

Ισχύει σε μεγάλο ποσοστό, αλλά εξαρτάται και από το παιχνίδι (π.χ. adventures, δεν γίνεται να μην διαβάσεις) και το πως έχει στηθεί. Έβαλες το Yakuza ως παράδειγμα, αλλά συνήθως τα Ιαπωνικά παιχνίδια δεν είναι και ό,τι καλύτερο σε αυτόν τον τομέα, καθώς φλυαρούν υπερβολικά, φορτώνοντας το κεφάλι σου με πολλές, συνήθως αδιάφορες, πληροφορίες. Στο τελευταίο Indiana Jones π.χ., δεν έχασα διάλογο, αλλά ήταν και το κινηματογραφικό ύφος που δεν με άφησε να το κάνω.

Γενικά, θα έλεγα ότι αυτό συμβαίνει όσο περισσότερο μεγαλώνεις και δεν ισχύει μόνο στο gaming: και 'γω έχω παρατηρήσει ότι δεν αντέχω εύκολα να διαβάζω ογκώδη βιβλία ή να παρακολουθώ μακροσκελείς ταινίες.

 

[Norshgaath]

Ακριβως!

Οταν υπαρχουν ρηχοι διαλογοι σκιπαρεις ανελεητα για το gameplay.
Ομως κατι Vagrus, Disco Elysium, Roadwarden, Suzerain, Life and Suffering of Sir Brante κλπ σε κρατανε και γουσταρεις να διαβαζεις εως και τη τελευταια λεξη

 

[Bathory]

@Admiral

 

[Bathory]

Στα σοβαρά τώρα, ανάλογα το genre προφανώς, και ανάλογα το παιχνίδι, αν θα σε πιάσει ή όχι, και την ποιότητα διαλόγων/cutscenes.
Δύσκολα κάνω κάτι σκιπ κάτι εγώ προσωπικά, αν και καμιά φορά κάνω το lifehack του @Northlander, διαβάζω πιο γρήγορα και διαγώνια διαλόγους και πατάω το κουμπί να προχωρήσει στην επόμενη ατάκα, χωρίς να γίνεται σκιπ ολόκληρος ο διάλογος.

 

[Chosen Undead]

Εγώ έχω θέμα να με παίρνει ο ύπνος τελευταία ειδικά όταν δεν βρίσκω που πρέπει να πάω και κάνω κύκλους

 

[nitro912gr]

το τελευταίο παιχνίδι που είχε κείμενο ήταν το Pathfinder που παράτησα εκεί στο τέλος που χωρίζει το party, ότι έπεσε μπροστά μου το διάβασα και το χάρηκα. Από την άλλη, μπορεί απλά να είναι η εξαίρεση στον κανόνα γιατί παίζω λιγότερα παιχνίδια με μπλαμπλα, από ότι παιχνίδι χωρίς.

 

[Χειρομαλάχτης]

ξεστομισες τεραστια αληθεια, τσοζεν.
ειδικα στα κλικλίκια, ξυπναω στη μεση της νυχτιάς και βρισκω τον ηρω είτε σε αποσυνθεση, πεθαμενο απο ωρα, ή στην καλυτερη να εχει κουτουλησει στον βορειο τοιχο του χαρτη....
κι εχει διαλυθει και το φογκ οφ γουωρ κατα λαθος, που ειναι μεγαλη γιωτομπαλιά και ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ γεγονος.

 

[Borracho]

Χαίρομαι που διαπιστώνω γεροντική ομόνοια επί του θέματος. Είναι και η συσσωρευμένη πλέον εμπειρία σε κάθε είδος παιχνιδιού. Μια φορα κι ένα καιρό, ΚΑΘΕ τίτλος ήταν μια μοναδική αποκάλυψη.

Πλέον όλοι όχι μόνο γνωρίζουμε επακριβώς τί γουστάρουμε και για ποιούς λόγους, αλλά έχουμε και ανά πάσα στιγμή 2-3 καινούρια παιχνίδια ΑΚΡΙΒΩΣ στα μέτρα μας.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να χαραμίζουμε ώρες ξεκοκκαλίζοντας ημι-αυτιστικό lore που κανένα αντίκτυπο δεν έχει στη gaming εμπειρία μας έτσι κι αλλιώς.

 

[Northlander]

^tl;dr lol

 

[Eaglos]

Καθως ανδρωθηκα σε μπιλιαρδαδικα ταΐζοντας με κερματα τα ηλεκτρονικα, η εννοια διαβασμα και video games ηταν ασυνδετες. Μεχρι 2-3 γραμμες κειμενο και μετα skip.

Τα παιχνιδια που διαβασα ηταν μετρημενα στα δαχτυλα. Hero Quest 1, Full Throttle, Diablo 1, Starcraft 1, Thief 1, Max Payne 1. Σε ολα τα υπολοιπα, τοτε και σημερα, κλικ, space, ESC, οτιδηποτε για να προχωρησει και να παιξω.

Δεν ειναι θεμα χρονου αλλα οπτικης. Παιζω παιχνιδια, διαβαζω βιβλια/κομικ. Δυο διακριτα και διαφορετικα πραγματα στο μυαλο μου.

Ακομα και να ειχα διαθεση, μετα απο δεκαδες αναγνωσματα Tolkien, Dragonlance, Lovecraft, sci fi, graphic novels κλπ, τα σεναρια και η γραφη στα games δεν μου λενε κατι.

Οποτε, δεν με ενδιεφερε ποτε το διαβασμα στα games. Για αυτο και δεν ασχοληθηκα ποτε με adventures, παιχνιδια γριφων και συναφη.

 

[ebon page]

Το να σκιπάρεις διαλόγους, cut-scenes κτλ σε ένα παιχνίδι δεν το πολύ καταλαβαίνω να πω την αλήθεια. Θέλω να πω πως αν το κάνω αυτό για μένα σημαίνει πως το παιχνίδι δεν μου αρέσει, δεν μου τράβηξε το ενδιαφέρον, οπότε πάει για uninstall.

Όπως δεν βλεπεις μια ταινία που σου αρέσει δίχως ήχο και υποτίτλους, το ίδιο κάνεις και σε ένα παιχνίδι που σου αρέσει. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Ειδικά κάτι adventures, rpg κτλ άμα δεν κάτσεις να διαβάσεις την ιστορία δεν βλέπω τον λόγο γιατί να ασχοληθείς.

Ίσως παίζει ρόλο πως η ιστορία ενός παιχνιδιού (ταινίας, σειράς, βιβλίου) για μένα είναι το πιο σημαντικό. Οπότε κάθομαι και διαβαζω τα πάντα, δεν κάνω σκιπ. Αν κάτι δεν μου αρέσει/τραβήξει το ενδιαφέρον μετά από κάποια ώρα, απλά πάει για uninstall..