Δεν έχω πλέον κουράγιο για διάβασμα στα games

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Ισχύει. Αν όμως μου πεις τώρα να διαβάσω το Όνομα του Ρόδου και το Εκκρεμές του Φουκώ, θα σου έλεγα να πας να δεις αν έρχομαι.
Συγγνώμη για το derail αλλά αμφότερα είναι εκπληκτικά βιβλία. Το εκκρεμές θέλει μια στοιχειώδη υπομονή στις πρώτες 30 σελίδες για να μπεις στο ρυθμό του έργου και μετά θα έλεγα πως είναι πολύ στρωτό αν αρέσει σε κάποιο η ιστορία, η εσάνς κρυφής αποκεκαλυμμένης ιστορίας, συνωμοσιών και της ποπ κουλτούρας επ' αυτών (βλέπε Ντάινεκεν Λιακόπουλους κτλ).
 
Ο ρυθμός πάει αριστερά-δεξιά, αριστερά-δεξιά, σαν ΝΤΙΝΓΚ ΝΤΟΝΓΚ, εκκρεμές;
 
Συγγνώμη για το derail αλλά αμφότερα είναι εκπληκτικά βιβλία. Το εκκρεμές θέλει μια στοιχειώδη υπομονή στις πρώτες 30 σελίδες για να μπεις στο ρυθμό του έργου και μετά θα έλεγα πως είναι πολύ στρωτό αν αρέσει σε κάποιο η ιστορία, η εσάνς κρυφής αποκεκαλυμμένης ιστορίας, συνωμοσιών και της ποπ κουλτούρας επ' αυτών (βλέπε Ντάινεκεν Λιακόπουλους κτλ).
Μα ναι, δεν είπα το αντίθετο. Τα διάβασα πριν 25+ χρόνια, απλά λέω ότι πιθανότατα δεν θα το έκανα τώρα.
 
Εκκρεμές και Ρόδο τα διάβασα φοιτητής, χωρίς (smart) κινητό ακόμα, χωρίς γκόμενα, χωρίς δουλειά και όλα αυτά τα ωραία που σταδιακά διαβρώνουν τη φαντασίωση του πεφωτισμένου νεανία ότι κάποτε θα φτιάξει το επόμενο μεγάλο Έργο από τα διαμάντια κουλτούρας που με τόση προσοχή μαζεύει...
Ωστόσο το αγαπημένο μου νομίζω ήταν ο Μπαουντολίνο, είχε πολλά γεωγραφικά πέρα-δώθε που ανάθεμα κι αν εξυπηρετούσαν σε τίποτα, αλλά το κεντρικό θέμα μού "μίλησε" περισσότερο από των άλλων δύο βιβλίων.

Γενικά ο Έκο αρεσκόταν στο να πλατιάζει, ειδικά σε περιγραφές χώρων/αντικειμένων, που ομολογουμένως δοκίμαζαν την υπομονή μου ακόμα και τότε, τώρα νομίζω θα έφευγε σούμπιτος για το τζάκι (που δεν έχω).

Σας θαυμάζω όλους εσάς που έχετε ακόμα υπομονή και πειθαρχία να διαβάζετε (μεγάλα) βιβλία, σε μένα το brain rot των social μαζί μ' όλα τα προαναφερθέντα έχουν κάνει ζημιά μεγάλη και χρειάζομαι μήνες για να τελειώσω ένα βιβλίο κανονικού μεγέθους (300-400 σελίδες). Μόνο κόμιξ (συγνώμη: graphic novels) κι αυτά όχι τόσο συχνά πλέον.
Κατάρα.
 
Το διάβασμα βιβλίων και γενικά ό,το απαιτεί συγκέντρωση και φαντασία είναι μεγάλη θεραπεία στην σύγχρονη εποχή.
Έχω διάσπαση προσοχής και σε συνδυασμό με την δουλειά μου που είναι χοπ χοπ δεξιά κι αριστερά συν τα εκατό διαβολάκια που στέλνει ο σύγχρονος πολιτισμός καταπάνω μας, με έχουν γονατίσει.

Οταν ξέρω ότι δεν έχω να κάνω τίποτε άλλο στην ημέρα μου, το άνοιγμα ενός βιβλίου ή το daydreaming κοιτώντας τα σύννεφα ή το ταβάνι, είναι το μόνο σημείο που με ηρεμεί οπότε νομίζω ότι έχουμε ακόμη όπλα στην φαρέτρα μας για το σύγχρονο brain rotting.
 
Αν δεν έχει διαστημόπλοια ή εξωγήϊνους, δεν κάθομαι να ασχοληθώ!!!!!
 
Ξεδιάντροπα έψαξα να δω αν μπορώ να παίξω το Elden Ring σε easy mode αλλά για τα aesthetics.
 
Back
Top