"Πρέπει να θυμίσουμε στους εργαζόμενους ότι είναι τυχεροί που δουλεύουν"

[Borracho]

To rat race από τη στιγμή που κάνεις παιδιά και δεν είσαι ο Κάπταιν Φαντάστικ, δεν το γλιτώνεις. Ξεκινάει αθώα πάντα.

'Μα ρε συ, το να αγοράσουμε σπίτι είναι πιο φτηνό από το να πληρώνουμε νοίκι σα χαζοί και θα μας μείνει το σπίτι.' Λογικό; Λογικό.

'Ε μα πού θα πάρουμε σπίτι, Κυψέλη να μάθει το παιδί να μην πατάει τις σύριγγες -το '18 έφυγα, προ gentrification, τώρα δεν ξέρω πώς είναι- πριν μάθει να διαβάζει; Απαπαπά, Μαρούσι και πάνω κοιτάμε.'

Νάτο το στεγαστικό μας, δόξα τον Αλλάχ.

'Αχ Δημήτρη, τόσο ωραίο σπίτι αλλά ο κήπος είναι ξεροχώραφο, είναι τώρα ωραίο αυτό το πράμα;'

'Εντάξει βρε αγάπη μου, σιγά σιγά θα τον κάνουμε κούκλα'

'Τίιιι σιγά σιγά, αφού δεν ξέρεις από κήπο τίποτα, με τα γκομπιούτερ είσαι όλη μέρα. Να πάρουμε εταιρεία να μας κάνει landscaping.'

Λες εντάξει, θα ανέβει και η μεταπωλητική αξία του σπιτιού.

Παπ το καταναλωτικό κηποδάνειο.

Πριν το καταλάβεις, αλυσοδεμένος στην Κόλαση είσαι, έχοντας κάνει κάθε βήμα με τις καλύτερες των προθέσεων.

Ίσως υπάρχουν τίποτε μυθικά ζευγάρια που όντως μοιράζονται τα πάντα 50-50%, κάνουν ισορροπημένους διαλόγους, με αλληλοσεβασμΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑ.

Αχέμ, αυτά κύριοι, ευτυχισμένη Κυριακή

 

[Northlander]

Ουσιαστικά όταν γυρίζεις με το πρώτο παιδί από το μαιευτήριο σπίτι και κλείνει η πόρτα πίσω και είστε οι τρεις σας, ξεκινά η ενήλικη ζωή.

Exactly 11 years ago. Ίδια μέρα ακόμη, Κυριακή των Βαϊων ήταν.

 

[Tony Corvus]

@Borracho
Το σκέφτεστε για τρίτο?

 

[Norshgaath]

Παντως για ευτυχια και εκτιμηση στην αξια της ζωης, αφηστε τα παιδια και ξεκινηστε τα μανιταρια

Can a psychedelic journey change what you value most?

A recent trial involving healthy volunteers demonstrates that a single dose of psilocybin can prompt lasting changes in personal values, increasing self-acceptance and appreciation for life through acute feelings of spiritual euphoria and profound unity.

www.psypost.org

 

[Borracho]

Καλά τα μανιτάρια, αλλά θέλουν ΧΡΟΝΟ.

Τα παιδάκια συνεπάγονται ολική απώλεια χρόνου και ύπνου για πενταετία έκαστο και μετά είσαι απλώς με 1% για πάρτη σου, τυχερούλη.

 

[Tony Corvus]

"Τα παιδιά είναι ευτυχία"

"Η αγάπη κερδίζει στο τέλος"

"Υπάρχει κατανόηση στις σχέσεις"

"Είσαι στη χώρα με τους πχιο ευτυχισμένους ανθρώπους στην Ευρώπη"

"Κάνε υπομονή να φτάσουν 18 ετών"

"Όλα ξεκινάνε από το mindset και τη νοοτροπία ταηπσιτ"


Και για έξτρα:

 

[Bathory]

"Τα παιδιά είναι ευτυχία"

"Η αγάπη κερδίζει στο τέλος"

"Υπάρχει κατανόηση στις σχέσεις"

"Είσαι στη χώρα με τους πχιο ευτυχισμένους ανθρώπους στην Ευρώπη"

"Κάνε υπομονή να φτάσουν 18 ετών"

"Όλα ξεκινάνε από το mindset και τη νοοτροπία ταηπσιτ"

Αυτά με άδωνη ψυχικής υγείας γίνονται

 

[nitro912gr]

Τα παιδιά είναι ευτυχία αν είσαι βολεμένος με πλάτες από τους γονείς και καλή σταθερή δουλειά με λεφτά. Κάτι που όπως διαπιστώνουμε στο παρόν θέμα, δεν είμαστε και δεν είμαστε ποτέ.

Όταν η καθημερινή επιβίωση είναι άθλος και διαρκής αγώνας, τότε και τα παιδιά είναι άθλος και διαρκής αγώνας.
Η μόνη διαφορά είναι ότι το παιδί σε ανταμείβει με αυτό το μικρό μουτσούνι που σου χαμογελάει και σε αγκαλιάζει γιατί είσαι όλος του ο κόσμος για την ώρα φωνάζοντας μπαμπά και μπαμπά.
Η καθημερινή επιβίωση δεν σε ανταμείβει, απλά κοιτάς να βγει και αυτός ο μήνας και να είστε όρθιοι, σε ένα σπίτι ζεστό και να μην χρωστάτε σε ότι αναπνέει.

 

[Tony Corvus]

Μια χαρά λεφτά βγάζει ο Μπορατσός (δε ξέρω για τους μη-σελεμπριτης).
Καταρχάς, θα σκηνοθετήσει τη νέα ταινία του James Bond (βάλε κάμποσα εκατομμύρια από εκεί), και σύντομα έρχεται και το Dune 3, όπου θα τα κονομήσει ξανά.

 

[Northlander]

Οριακά δεν τον αναγνώρισα χωρίς το καπέλο -αλουμινόχαρτο.

 

[Chronomancy]

Μια λίγο μακρινή εξαδέλφη μου με 2 παιδιά αποφάσισε με τον άντρα της να πάνε και για τρίτο.
Ρίχνουν το 20πλευρο και έρχεται 3. 3 στο ζάρι και 3 στην κοιλιά.
6 αγόρια συν τον πατέρα, τους βλέπω για ομάδα μπάσκετ.

Εφέτο δεν ξέρω τι έχει γίνει αλλά γνωρίζω τρεις περιπτώσεις στο ευρύτερο συγγενολόι με τρίδυμα. Μάλλον δεν θα έπιασε καλά η δόση του εμβολίου έναντι του κοβιντ και θα έδωσε το ανάποδο αποτέλεσμα

 

[Borracho]

Χριστέ μου, τέτοια ακούω και σφίγγεται η καρδιά μου. Ευτυχώς τουλάχιστον είναι στην Ελλάδα οπότε θα 'χουν παππούδες και περιβάλλον για βοήθεια.

 

[nitro912gr]

Χριστέ μου, τέτοια ακούω και σφίγγεται η καρδιά μου. Ευτυχώς τουλάχιστον είναι στην Ελλάδα οπότε θα 'χουν παππούδες και περιβάλλον για βοήθεια.

χμ... σχετικά με αυτό. οκ ναι μεν αλλά.
Εγώ αυτό που βλέπω είναι τρέχω για το παιδί τρέχω και για τους γέρους.

 

[Tony Corvus]

Ρε άφησε την Ελλάδα πίσω σου και πάε στο Λονδίνο ή Ουαλία

 

[Eaglos]

Μια λίγο μακρινή εξαδέλφη μου με 2 παιδιά αποφάσισε με τον άντρα της να πάνε και για τρίτο.
Ρίχνουν το 20πλευρο και έρχεται 3. 3 στο ζάρι και 3 στην κοιλιά.
6 αγόρια συν τον πατέρα, τους βλέπω για ομάδα μπάσκετ.

Εφέτο δεν ξέρω τι έχει γίνει αλλά γνωρίζω τρεις περιπτώσεις στο ευρύτερο συγγενολόι με τρίδυμα. Μάλλον δεν θα έπιασε καλά η δόση του εμβολίου έναντι του κοβιντ και θα έδωσε το ανάποδο αποτέλεσμα

Αντιο ζωη πρακτικα, κυριως για τη μαμα... Τα οικονομικα δεν τα σκεφτομαι καν....

 

[Tony Corvus]

Με κάτι τέτοια εδώ έχουν κονομήσει οι φαμιλιες. Βάση νόμου άπαξ και έχεις 2 και βάλε παιδιά, τότες οι γονείς έχουν 0 φορολογία + 200 ευρώ περίπου (το μήνα) επίδομα για κάθε παιδί.

 

[Borracho]

Tόνεχ αυτό με τη φορολογία στην Πολωνία, ακούγεται σούπερ-γουάου αλλά ισχύει μόνο αν το εισόδημα της οικογένειας είναι κάτω από 30Κ το χρόνο, τουτέστιν, κάτω από το όριο της φτώχιας. Το επίδομα πράγματι ισχύει και βοηθάει. Στη Φινλανδία παίρνουμε 100 ανά παιδί που είναι αστείο προφανώς και κάποια πολύ μικρή μείωση του συνολικού φορολογικού συντελεστή,

Κλαίγονται οι κυβερνήσεις πως δεν κάνει ο κόσμος παιδιά και μετά σε τιμωρούν αμείλικτα έτσι και τολμήσεις ν'ανοιχτείς.

Ο Ορμπάν στην Ουγγαρία έκανε ΟΝΤΩΣ μαγκιά, δίνει 30Κ δώρο σε οικογένειες που κάνουν τρία παιδιά, αλλά είναι κομμάτι δηλητηριασμένο κύπελλο. 3 παιδιά είναι αντίο ζωή για καμιά δεκαετία, οπότε αν τα βάλεις στη ζυγαριά, δεν είναι και ΤΟΣΟ δελεαστικό. Τώρα αν έχεις μάχιμους παππούδες κοντά, κέρδισες λαχείο. Απ' όσο διαπιστώνω πάντως, όλο και περισσότεροι παππούδες δεν το 'χουν στο παραμικρό με τη σκληρή παιδοκομία των εγγονιών. Άμα μεγαλώσουν, χαιρόπουλος, να τα πας βόλτα στο πάρκο για να γκομενίζεις ως υπεύθυνος ζάντι, το κάνει κι ο αδερφός μου ο τσιρκολάνος.

Ας μείνουμε πάντως ον-τόπικ, δεν έχει νόημα να το κάνουμε διαγωνισμό μιζέριας και προσωπικής καταστροφής, αμαρτία είναι.

Έτσι πάντως ρολάρει το σύστημα : όσο είσαι μόνος, ζμπούτσα σου όλα, μαχητικός, αγωνιστής, έχεις ενέργεια και θέληση. Κάμεις παιδάκια, τελειώνει ο ύπνος, η συντροφικότητα κι η χαρά. Μένεις φορολογούμενο ζόμπι που μόνο στη δουλειά ανασαίνεις. Πριν το καταλάβεις είσαι 55 και η φασούλα σου δεν αφορά απολύτως κανέναν πια. Σου μένει μονάχα η γνώση και η περηφάνια πως έπεσες στη μεγαλύτερη φωτιά και άντεξες. Αν είσαι πολύ τυχερός, έχεις καφενείο να τα ψιλογρυλίζεις με τους άλλους επιζώντες του ίδιου πολέμου.

Υγείες.

 

[Northlander]

Ναι, δεν είναι ζήτημα flex. Το μόνο πρόβλημα που είχα βιώσει στο πετσί μου και είναι τέρμα τοξική μαλακια είναι όταν έχεις τους φρεσκοαποφοιτους νεανίες που έχουν χρόνο να περνάνε στην κουζίνα τσατάροντας με τα μέλη της διαχείρισης, διότι "κλάιν ποιος παιδικός-μπορώ να κόψω απλήρωτη υπερωρία να δείξω ότι μασάω σίδερα", και κλαίγονται γιατί ο γονέας-συνάδελφος κόβει μαχαίρι το ωράριο και σηκώνεται να φύγει στην ώρα του βρέξει-χιονίσει. Ειδική μεταχείριση και καλά, γκρινιάζουν και στο αφεντικό που έχει τη γυναίκα-βραβείο να κάνει μαθήματα yoga στην εταιρεία για φοροαπαλλαγές και δεν καταλαβαίνει γρι τι είναι μερό-κάματος. Όλα ωραία.

Ταιριάζει με το θέμα του τοπικ, διότι ακριβώς αυτό το μενταλιτέ έχουν στο μυαλό τους για αυτόν το συνάδελφο, ενδεικτικό της αλλοτριωμένης συνείδησης τους.

Ευτυχώς τώρα μακριά και αγαπημένοι από το τοξικό κόρπορετ, ψυχικό ζεν δεν ανταλλάσσεται με τίποτα.

 

[Borracho]

Τεράστια αλήθεια. Τοξικό κόρπορεητ είναι μονάχα για αζώητους πιτσιρικάδες που δεν έχουν ΤΙΠΟΤΕ άλλο και κοιτάνε να μαζέψουν χαρτί. Ίσως αν ήταν εφικτό στο δικό μας κόσμο όταν ήμασταν νέοι, να το κάναμε κι εμείς. Από τη στιγμή που κάνεις παιδιά, τα προσωπικά όρια είναι αδιαπραγμάτευτα. Κάπου χάνεις, κάπου κερδίζεις.

Στην τελική, το να κοιμάσαι ήσυχος και να ξυπνάς ήσυχος κι ας ξέρεις πως θ'ανέβεις το Γολγοθά του μικροαστού, δεν ανταλλάζεται με τίποτα.

 

[Northlander]

Ούτε καν μικροαστός. Εφαπτόμενο απολειφάδι εργατικής αριστοκρατίας.