Πολύ έτσι αγνά και ιδεολογικά, χωρίς να ξύσουμε πιο κάτω, γιατί δεν θα καταλήξουμε ποτέ πουθενά :
Έσκασε ο Τσίπρας, νέος, αριστερή ρητορική και αφήγημα, κατέβασε σύντροφο Βαγούφ, δεν είχε δοκιμαστεί στο παρελθόν, τα έλεγε σωστά. Ως αντιστεκόμενο νιάτο των πλατειών και των πορειών λες, να, κάτι καινούριο. Είπαμε, ιδεολογικά και έξω έξω.
Έκανε και δημοψήφισμα. Και το 70% του Όχι το έκανε Ναι. Εκεί ήξερα πως η χώρα είχε τελειώσει και τυπικά, μονόδρομος η εξορία/μετανάστευση.
Όταν λέω ότι κατέστρεψε την Αριστερά (που στην Ελλάδα είναι πλήρως συστημικοί επαγγελματίες αντιπολιτευτές, άλλη πληγή από εκεί) εννοώ πως λιάνισε ακόμα κι αυτό το εφηβικό όνειρο των πρωτοετών, πως θα έρθει ένας νέος άνθρωπος να τα λέει ωραία και μαχητικά και ΑΞΟΥΑΛΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΚΙΟΛΑΣ. Δημιούργησε φρικτό προηγούμενο δηλαδή, το χειρότερο των εγκλημάτων του είναι πως τσάκισε την ελπίδα πως θα έρθει και κάποιος καινούριος και ΟΝΤΩΣ θα τα κάνει σωστά.
Ο Πινόκιο είναι όσο δεξιός είναι και ο Κούλης, απλώς θα φωτογραφίζεται σε συναυλίες του Αγγελάκα αντί για του Νταλάρα. Έρμη Ελγεντινή. Τόσο όμορφη χώρα και τόσο βαθιά θαμμένη.