Εύγε μαλάχτη μου! Και προσπαθούσα να θυμηθώ πώς λεγόταν εκείνο το δισκάδικο στη Χαριλάου Τρικούπη. Από εκεί ψώνιζα κυρίως.
Μία από τις τελευταίες μου αγορές από κει ήταν και το "κασελάκι" των Ρετάλικα:
Ένα γλυκόπικρο ταξίδι στον χρόνο. Συγκινητική η συνέντευξη του πρώτου. Περιγράφει ένα dream job που δεν μπορείς να βρεις πουθενά πια, γιατί απλώς έχει χαθεί η ανθρωπιά (ή μεγάλο μέρος αυτής) και η αγάπη γι' αυτό που κάνεις (γιατί ελάχιστοι πια κάνουν αυτό που αγαπούν).
Πέρα από το τετραπλάσιο...
Όσοι έχετε αϋπνίες, περάστε μια βόλτα από το "The Un-official Podcasts ( Ράδιο, δίχως μουσική; ) Θρεντ". Η πρόσφατη προσθήκη κάνει δουλίτσα νομίζω.
Τυχαίο ταγκ @Borracho :Ρ
Κι εγώ νομίζω ότι θα είναι μια απ' τα ίδια, γι' αυτό και δεν έχω μεγάλες προσδοκίες. Όμως, το πρώτο ήταν από τα λίγα παιχνίδια που έχω ευχαριστηθεί τόσο πολύ, οπότε μάλλον δεν θα με πείραζε ιδιαίτερα μια, ας το πούμε, "επανάληψη".