Αυτό ξαναπές το. Από μάζωξη-ψυχαγωγία ατόμων με παρόμοια βιώματα-ιδεοληψία και συμμετοχή σε μια γιορτή μουσικής προσβάσιμης στα περισσότερα κοινωνικά στρώματα (και δεν πιάνω καν τα μηνύματα ή τους λόγους γέννησης αρκετών subgenres), έγινε ατραξιόν των περσόνων του τίποτα , του καυχήματος...