<blockquote><br>Ελπίζω στην πλήρη απουσία jump scares. Το νόημα του mythos είναι πως "ο τρόμος" είναι τόσο τεράστιος και ανείπωτος που δεν χρειάζεται να πεταχτεί από γωνίες για να σε τρομάξει.<br></blockquote><br><br>Ω ναι. Και όχι μόνο. Θα μου επιτρέψετε να σεντονιάσω λίγο, αλλά γουστάρω κοσμικό τρόμο και μάλιστα αυτές τις μέρες γράφω όχι ένα αλλά δύο δικά μου διηγήματα στο είδος (και μετά θα μπουν στο μπαούλο και μετά θα πεθάνω και μετά θα το βρουν όποιοι κερατάδες μπουκάρουν στο ανήλιαγο λαγούμι μου αφού πεθάνω και μετά θα πάθουν πλάκα με τα αριστουργήματα που βρήκαν στο μπαούλο και θα φροντίσουν να εκδοθούν και μετά θα γίνουν τεράστιες επιτυχίες και όλοι θα λένε τι κρίμα που πέθανε ο Γκού πριν γίνει διάσημος αλλά δεν θα ξέρουν πως ΕΤΣΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ).<br><br>Αχέμ.<br><br>Ο κοσμικός τρόμος που λέτε δεν είναι απλό παρακλάδι ή εξέλιξη του κλασικού τρόμου με τους βρικόλακες και τους λυκάνθρωπους και τα εκδικητικά φαντάσματα. Ανατρέπει πλήρως τη βασική του δομή.<br><br>Στον κλασικό τρόμο έχουμε εισβολή του μη-φυσικού σε μια ασφαλή, λογική, και κυρίως ανθρωποκεντρική πραγματικότητα, και είναι αυτό το μη-φυσικό που προκαλεί φόβο - αν αυτό το μη-φυσικό καταστραφεί, επιστρέφουμε σε μια κανονικότητα όπου οι πρωταγωνιστές, και η ανθρωπότητα γενικότερα, παρά τα όποια προβλήματα της καθημερινής ζωής ή/και επιβίωσης, παραμένουν στην κορυφή της τροφικής πυραμίδας και είναι άρχοντες αυτού του κόσμου. <br><br>Στον κοσμικό τρόμο, είναι η ίδια η πραγματικότητα που προκαλεί τρόμο. Η ανθρωπότητα μπορεί να διατηρεί τα λογικά της μόνο επειδή έχει άγνοια της πραγματικότητας - ο πρωταγωνιστής χάνει τα δικά του όταν μαθαίνει την αλήθεια, όταν έρχεται αντιμέτωπος όχι με το μη-φυσικό, αλλά με αυτό που σε αυτό τον κόσμο είναι απολύτως φυσικό, και ήταν εκεί πριν την ανθρωπότητα και θα είναι εκεί πολύ μετά από αυτή. Σε αντίθεση με τον κλασικό τρόμο που θρίαμβος της κανονικότητας σημαίνει, και βασικά απαιτεί, την ήττα του τέρατος, εδώ ο αναπόφευκτος θρίαμβος της κανονικότητας σημαίνει την ήττα του ανθρώπου. <br><br>Μπορώ να γράψω κι άλλα, αλλά και θα κουράσω (περισσότερο) και προτιμώ τώρα που έχω έμπνευση να επιστρέψω στα διηγήματα.