Οι στιγμες μας στα Games......

[Tony Corvus]

Εδω θα γραψουμε για στιγμες στα games που μας κοψανε την χολη η που μας εκαναν να δακρυσουμε... [γενικα τις στιγμες μας στα γκαιμς]

 

[Admiral]

Για τις στιγμές που μας έκοψαν τη χολή, μπορώ να βάλω όλο το Amnesia; <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> Πραγματικό παιχνίδι-εφιάλτης, ειδικά το σημείο με τα νερά ήταν απίστευτο.

 

[Tsok]

Resident Evil, διάδρομος, ησυχία, παράθυρα, τζάμια, σκυλιά, χειριστήριο, τοίχος, playstaion, καπούτ.

Δε θα το ξεχάσω ποτέ!

 

[Raz]

Dead Space.Πολύ άγχος αυτό το παιχνίδι.Σε συνδυασμό με την κίνηση του Isaac που πήγαινε σαν χελώνα,άσε...
Τρελή κι αγχωτική ατμόσφαιρα είχαν τα FEAR,Bioshock και Doom 3.

 

[jonirenicus13]

Ποια να βάλεις και ποια ν' αφήσεις απ' έξω.

Θα βάλω μια που σπάνια θα την έχετε συναντήσει. Παίζω μ' ένα φιλαράκι championship manager μετά από εξεταστική. Εγώ πανάθα, αυτός γαύρο. Εκεί που παίζαμε ωραία και καλά, κάμποσα 24ωρα σχεδόν άυπνοι, έρχεται τού φίλου μου μήνυμα στο inbox του (ή όπως το έλεγαν τότε).<span class="bbcode_spoiler"> Το μήνυμα έγραφε ότι ο Πατσατζόγλου πέθανε μετά από ένα αυτοκινητικό δυστύχημα και η ΕΠΟ τού δίνει ως αποζημίωση κάμποσες χιλιάδες ευρώ. Μένεις ή δε μένεις μαλάκας μετά?</span>

 

[Raz]

JonIrenicus13 wrote:
Ποια να βάλεις και ποια ν' αφήσεις απ' έξω.

Θα βάλω μια που σπάνια θα την έχετε συναντήσει. Παίζω μ' ένα φιλαράκι championship manager μετά από εξεταστική. Εγώ πανάθα, αυτός γαύρο. Εκεί που παίζαμε ωραία και καλά, κάμποσα 24ωρα σχεδόν άυπνοι, έρχεται τού φίλου μου μήνυμα στο inbox του (ή όπως το έλεγαν τότε).<span class="bbcode_spoiler"> Το μήνυμα έγραφε ότι ο Πατσατζόγλου πέθανε μετά από ένα αυτοκινητικό δυστύχημα και η ΕΠΟ τού δίνει ως αποζημίωση κάμποσες χιλιάδες ευρώ. Μένεις ή δε μένεις μαλάκας μετά?</span></blockquote>

Αχαχαχαχαχα,δεν παίζει ρε φίλε.Απίστευτο.Κοίτα πάντως,αν ήταν αρκετά τα λεφτά λες κι ευχαριστώ. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Tsok]

Πως μπορεί να ένιωσε αυτός ο τύπος που βλέπω να γράφει στα φόρα της si αυτό:
<blockquote>The year 2042.
After 2,561 goals I finally saw the following goal description : "Goalllllllllllllllllllllllll", "Goallll Goalll Goallllllllll". </blockquote>

 

[petross]

Τα Metro 2033 και η σειρα Stalker με εκαναν και εμενα σαν gamer να πω ΟΥΑΟΥ! Τρομερη, αξεπεραστη ατμοσφαιρα και τα δυο παιχνιδια.

 

[elessar]

Κάθε φορά που βλέπω το φινάλε του Grim Fandango βάζω τα κλάματα.

 

[m@ster chief]

Τα τέλη του new vegas και το τέλος του wrld of goo. Σε βάζουν σε σκέψεις...

 

[Admiral]

Το φινάλε του πρώτου Mass Effect ήταν πάρα πολύ καλό. Αν και κλισέ, η κλιμάκωση και η σκηνοθεσία ήταν τέτοια που ένιωσα ειλικρινά ανατριχίλα όταν ο Shepard βγήκε τραυματισμένος από τα συντρίμμια.

 

[Bathory]

Βάζουμε και κανά σπόιλερ <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Tom G]

Το Amnesia έχει τη θέση του πιο τρομακτικού παιχνιδιού που έχω παίξει.Ειδικά η σκηνή που είπε ο Αdmiral με τα νερά και η πίστα με το κελάρι είναι αρκετές για να τρομάξουν και τον πιο γενναίο.

Μια πρόσφατη επίσης στιγμή(στιγμές θα έλεγα βασικά)που ένιωσα σαν να ήμουν 15 χρονών ξανά(όσον αφορά τον ενθουσιασμό που είχα με τα παιχνίδια τότε που ήταν αρκετά μεγαλύτερος απ'ότι τώρα)ήταν όταν άρχιζα να παίζω το AC3.Μπορεί πολλοί να το κράζουν και καλά κάνουν αλλά εμένα μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

 

[Admiral]

Bathory wrote:
Βάζουμε και κανά σπόιλερ <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /></blockquote>

Ειλικρινά συγγνώμη, δε σκέφτηκα οτι μπορεί ακόμα να υπάρχει κόσμος που δεν έχει παίξει το πρώτο ME. Αλλά οκ, απο τη στιγμή που ο ίδιος πρωταγωνιστής συνεχίζει σε άλλα δύο sequels, δεν είναι και κανένα τεράστιο spoiler να πεις οτι "δεν πέθανε" <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[nihilus]

Μμμ αυτά που μπορώ να θυμηθώ (είτε γιατί είναι πρόσφατα, είτε γιατί δεν ξεχνιούνται) είναι...

Final Fantasy IX: Κλάμα στο τέλος, ήμουν και μικρό τότε...δράμα...

Mass Effect 3: Στο τέλος. Είχα κοντά μου μία πλαστική θήκη που είχε μέσα ζάρια (από αυτές τις κλασσικές παραλληλεπίπεδες), την πήρα και την πέταξα στον τοίχο κάνοντας την θρύψαλα. Πραγματικά πίστεψα ότι η Bioware υποτιμούσε την νοημοσύνη μου περισσότερο από την ελληνική TV.

Amnesia/Penumbra: και τα 2 τα ίδια συναισθήματα φόβου, τρόμου.

Dark Souls: Prepare to Feel edition θα έπρεπε να λέγεται. Τι να πρωτοπείς... από συναισθήματα adventurίλας μέχρι μάυρο δάκρυ όταν βρήκα τον Siegmeyer νεκρό στο Ash Lake, με την κόρη του από πάνω που είχε αναγκαστεί να τον σκοτώσει να κλαίει...

 

[soad667]

Άπειρες τέτοιες στιγμές, αλλά θυμάμαι χαρακτηριστικά πως έπεσα από την καρέκλα μικρός, σε μια πίστα του Doom που ανεβαίνεις ένα ασανσέρ και πάνω σου ορμάει αυτή η μλκ.
<img src="http://images1.wikia.nocookie.net/__cb20111201214117/aliens/images/c/ce/Doom_Demon.gif" alt="Doom_Demon.gif" class="bbcode_img" />

 

[steel_havoc]

Αυτο που γραφει ο Τσοκ το ειχα παθει και εγω με το resident evil 1 ,ταραχτηκα αλλα ευτυχως δεν εσπασα τιποτα :lol: και στο resident evil 2 την ειχα παθει καπως ετσι (ειχε αρκετες τετοιες στιγμες) <span class="bbcode_spoiler">σε εναν διαδρομο οπου οπως προχωραγες εσπαγαν τα τζαμια και μπαιναν μεσα κορακια</span>

 

[jonirenicus13]

Πώς και δεν έχει αναφερθεί κάποιος εκτενέστερα? Στο Bioshock <span class="bbcode_spoiler">όταν κατάλαβα ότι ουσιαστικά ήμουν πιόνι στις ορέξεις τού Atlas? Και όχι τίποτ' άλλο, ξεζούμισα και όλες τις little sisters.</span>

 

[Tsok]

Steel_Havoc wrote:
Αυτο που γραφει ο Τσοκ το ειχα παθει και εγω με το resident evil 1 ,ταραχτηκα αλλα ευτυχως δεν εσπασα τιποτα :lol: και στο resident evil 2 την ειχα παθει καπως ετσι (ειχε αρκετες τετοιες στιγμες) <span class="bbcode_spoiler">σε εναν διαδρομο οπου οπως προχωραγες εσπαγαν τα τζαμια και μπαιναν μεσα κορακια</span></blockquote>

Oh yeah αλλά είχα μάθει από το πάθημα μου :lol: :lol:

 

[Raz]

JonIrenicus13 wrote:
Πώς και δεν έχει αναφερθεί κάποιος εκτενέστερα? Στο Bioshock <span class="bbcode_spoiler">όταν κατάλαβα ότι ουσιαστικά ήμουν πιόνι στις ορέξεις τού Atlas? Και όχι τίποτ' άλλο, ξεζούμισα και όλες τις little sisters.</span></blockquote>

Για μένα όλο το παιχνίδι ήταν ένα shock (και μετά σου λένε HL).Πάλι καλά που δεν επισκιάστηκε πολύ από το Crysis,καθώς είχαν κυκλοφορήσει ίδια εποχή.Θα ήταν κρίμα.