SCOTT PILGRIM EX

Η Καναδική Tribute Games εξελίσσεται σε σοβαρό παράγοντα των arcade beat’ em ups, καθώς συνεχίζει να «επενδύει» στο είδος, κυκλοφορώντας αισίως το τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι που φέρει την υπογραφή της, μετά το Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder’s Revenge και το Marvel Cosmic Invasion. Αυτή τη φορά, μετά τις χελώνες και τους υπερήρωες της Marvel, επιλέγει να ακολουθήσει το σύμπαν των κόμικς του Bryan Lee O’ Malley, δημιουργώντας το Scott Pilgrim EX, τον πνευματικό διάδοχο του Scott Pilgrim VS The World, ενός αρκετά παλιού παιχνιδιού της Ubisoft, το οποίο, προ-πενταετίας, επανακυκλοφόρησε και εμφανίστηκε και στα PC μας.

Ωστόσο, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, που εκμεταλλευόταν και την κυκλοφορία της ομώνυμης ταινίας, το Scott Pilgrim EX έχει ως επιρροή τη μίνι-σειρά animation του 2023, το Scott Pilgrim Takes Off. Παρ’ όλα αυτά, το παιχνίδι εξιστορεί γεγονότα μετά την υπόθεση του animation, όντας μια πρωτότυπη ιστορία με την υπογραφή του ίδιου του O’ Malley, πράγμα που σημαίνει ότι, αφενός δεν απαιτείται να έχετε παρακολουθήσει τη σειρά, αφετέρου, αν την έχετε παρακολουθήσει, ίσως πάρετε μυρωδιά για το τι ακριβώς θέλει να μας πει ο ποιητής. Η αλήθεια είναι ότι το παιχνίδι περιλαμβάνει μπόλικη αφήγηση και διαλόγους των πρωταγωνιστών με πολλές χαρακτηριστικές μορφές της σειράς, που μάλλον «φεύγουν» αδιάφορα για όποιον δεν είναι προσκείμενος στο σύμπαν που έχει δημιουργήσει ο O’ Malley, αλλά ο τρόπος που έχει στηθεί η ιστορία είναι γεμάτος με αστεία gags, easter eggs και «κλεισίματα του ματιού» προς γνωστά gaming franchises, καθιστώντας την παρακολούθησή της μια ευχάριστη εμπειρία.

Βέβαια, η πλοκή ενός beat’ em up είναι το λιγότερο ενδιαφέρον στοιχείο, καθώς εκεί που οφείλει να εστιάσει κανείς, είναι στο σύστημα μάχης. Όσοι είχατε δοκιμάσει το πρωτότυπο παιχνίδι, θα διαπιστώσετε ότι δεν απομακρύνεται ιδιαίτερα από τους μηχανισμούς του. Δηλαδή, η εφαρμογή ενός πολύ πετυχημένου συνδυασμού γρήγορης δράσης και ικανοποιητικού ρεπερτορίου κινήσεων, με συχνή έμφαση στα όπλα, στις ultimate κινήσεις, αλλά και με ορισμένα, πολύ light, RPG στοιχεία. Μη φανταστείτε όμως κάτι εξεζητημένο, καθώς τα RPG στοιχεία περιορίζονται σε τέσσερα στατιστικά (Strength, Defense, Speed και Willpower), τα οποία αυξάνονται όσο ανεβαίνουμε level ή/και «φοράμε» εξοπλισμό στους ήρωές μας.

Ο εξοπλισμός, αλλά και η ενίσχυση γενικότερα των ηρώων μας, γίνεται κατόπιν εξερεύνησης του χώρου που κινούμαστε, ο οποίος είναι μη γραμμικά σχεδιασμένος, τύπου hub (αν έχετε παίξει το River City Girls, θα καταλάβετε τι εννοούμε) και, μεταξύ άλλων, αποτελεί μια φανταστική εκδοχή του Toronto. Αυτό σημαίνει ότι το Scott Pilgrim EX δεν ακολουθεί την πεπατημένη των γραμμικών levels, αλλά μας επιτρέπει να κινούμαστε ελεύθερα μέχρι το επόμενο checkpoint του χάρτη. Φυσικά, στην πορεία είναι εφικτό να ανακαλύψουμε αρκετά μυστικά, να παίξουμε σε mini-games (ως επί το πλείστον, βασισμένα στο «ξύλο») και να προβούμε σε αγοραπωλησίες στα διάφορα καταστήματα που υπάρχουν στην περιοχή. Εξάλλου, τα χρήματα παίζουν μεγάλο ρόλο στο παιχνίδι για οτιδήποτε θελήσουμε (από εξοπλισμό και θεραπευτικά items, μέχρι νέα skins), τα οποία αποκτάμε όσο εξοντώνουμε τους διάφορους τύπους που μας επιτίθενται.

Υπάρχουν τρεις φατρίες εχθρών, τα Robots, οι Demons και οι… Vegans, με αρκετούς τύπους να εντοπίζονται μεταξύ τους (αν και από ένα σημείο και μετά, ανακυκλώνονται και απλά αλλάζουν χρώμα), οι οποίοι συχνά συνοδεύονται και από ευφάνταστα bosses. Το Scott Pilgrim EX γενικά δεν είναι δύσκολο παιχνίδι, ωστόσο διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν αρκετά bosses που αποτελούν σοβαρά difficulty spikes, είτε γιατί διαθέτουν πολύ ισχυρές επιθέσεις και μας κάνουν αρκετή ζημιά, είτε γιατί το παιχνίδι φροντίζει να «φορτώσει» την οθόνη με πολλούς εχθρούς, προτού φτάσουμε σε κάποιο από αυτά. Συνεπώς, σε κάποιες περιπτώσεις ίσως χρειαστεί να κάνουμε λίγο grinding για να επιβιώσουμε, ενώ το γεγονός ότι τα θεραπευτικά αντικείμενα δίνονται με το σταγονόμετρο (κάτι που ίσχυε και στο πρώτο παιχνίδι), δυσχεραίνει πολύ την κατάσταση σε κάποιες αποστολές, ιδίως προς το τέλος των δώδεκα Quests που χρειάζεται να ολοκληρώσουμε, έως ότου φτάσουμε στο φινάλε.

Σαφής βελτίωση στην εν λόγω κατάσταση, εντοπίζεται με την προσθήκη του online co-op, το οποίο υποστηρίζει μέχρι τέσσερις παίκτες. Η ύπαρξη επτά συνολικά playable χαρακτήρων, με τον καθένα να έχει αρκετές διαφορές στον τρόπο παιξίματος (π.χ. ο Lucas είναι τεράστιος και δυνατός, αλλά λίγο πιο αργός, ενώ η Roxie διαθέτει σπαθί που έχει μεγαλύτερο reach από τους υπόλοιπους χαρακτήρες), ανεβάζει σημαντικά το replayability του τίτλου, ο οποίος δεν ξεπερνά τις πέντε ώρες για το πρώτο playthrough. Ωστόσο, στη δική μας εμπειρία, διαπιστώσαμε αρκετά προβλήματα, με πολλά sessions να τερματίζονται άδοξα λόγω αποσυνδέσεων ή παίκτες να αποσύρονται κατά τη διάρκεια τους. Σίγουρα, αν παίξει κανείς με γνωστούς και φίλους, η εμπειρία θα είναι διαφορετική, με την προϋπόθεση όμως ότι το παιχνίδι θα κατορθώσει να τους κρατήσει το ενδιαφέρον.

Το Scott Pilgrim EX έχει την κακή συνήθεια να επαναλαμβάνεται στο gameplay του, ίσως περισσότερο από το αναμενόμενο. Σε ένα είδος όπου η επαναληψιμότητα αποτελεί, από τη φύση του, κοινό παρονομαστή, εστιάζει τη δομή του στο backtracking. Σχεδόν σε κάθε αποστολή, καλούμαστε να πάμε στο objective, να μας ενημερώσει ο εκάστοτε χαρακτήρας ότι κάποιο αντικείμενο μας λείπει, να πάμε να το βρούμε (όλα αυτά εμφανίζονται στο χάρτη, ευτυχώς) και να επιστρέψουμε. Το μοτίβο αυτό γίνεται λίγο κουραστικό, καθώς στο ενδιάμεσο μας επιτίθενται παρόμοιοι εχθροί (μπορούμε να τους αποφύγουμε, αλλά αυτό σημαίνει λιγότερα χρήματα και experience) και στα μάτια μας καθρεφτίζονται συνέχεια οι ίδιες τοποθεσίες.

Σίγουρα, οι τοποθεσίες αυτές είναι πολύ ευφάνταστες, καλοσχεδιασμένες και σχεδόν πάντα δείχνουν επηρεασμένες από πολύ γνωστά games του παρελθόντος (Ghosts ‘n’ Goblins, Final Fantasy, Mario κλπ), δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση οικειότητας στον παίκτη. Ωστόσο, από ένα σημείο και έπειτα παύουν να έχουν τον ίδιο αντίκτυπο και απλά προσπαθούμε να φτάσουμε, το γρηγορότερο δυνατό, στο επόμενο quest.

Ίσως ένα καθαρό arcade mode να ήταν χρήσιμο στην περίπτωση του Scott Pilgrim EX, ώστε αν θέλει κάποιος απλά να σπάσει μερικά κεφάλια, να μπορεί να το φορτώσει στον υπολογιστή και να το πράξει, χωρίς να χρειάζεται να τρέχει από εδώ και από εκεί, μέσα στους ψηφιακούς δρόμους του ημι-ανοικτού Toronto. Τουλάχιστον, η πόλη είναι γεμάτη από save points (στο στυλ του Sonic the Hedgehog), ώστε να μη χάνεται πολύς χρόνος άπαξ και θελήσουμε να διακόψουμε το παιχνίδι, ενώ παράλληλα το ότι ο μηχανισμός μάχης μπορεί να γίνει πολύ διασκεδαστικός, ιδιαίτερα όταν έχουμε αναβαθμίσει τους χαρακτήρες μας, βοηθά στο να παίζεται το παιχνίδι σε μικρά sessions.

Εξάλλου, το οπτικοακουστικό κομμάτι του Scott Pilgrim EX συμβάλλει στην ευχάριστη ενασχόληση μαζί του. Το pixel-art που υιοθετεί είναι υπέροχο, με πελώριους, πολύχρωμους χαρακτήρες και περιβάλλοντα, γεμάτα κίνηση και ζωντάνια, και ένα πρωτότυπο rock soundtrack από το συγκρότημα Anamaguchi να συνοδεύει τη δράση. Δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από τη Tribute Games, η οποία κατορθώνει για μια ακόμη φορά να υλοποιήσει ένα άρτιο και ολοκληρωμένο beat’ em up, που δεν φτάνει μεν τις κορυφές του είδους (εκεί βρίσκονται τα Absolum και Streets of Rage 4), αλλά δεν θα απογοητεύσει τους φίλους του είδους.

Go to discussion...