Captain's LogEDITORIALS

Valve: “άγγελος”, “διάβολος” ή κάτι ενδιάμεσο;

Ο όρος “Σταχτοπούτα” ίσως είναι ο μόνος που μπορεί να περιγράψει με ακρίβεια την αλματώδη εξέλιξη, την επιρροή και την τελική κυριαρχία της Valve στο PC gaming αλλά και στο gaming γενικότερα. Πόσες εταιρίες μπορούν να περηφανεύονται οτι το πρώτο τους παιχνίδι σάρωσε σε πωλήσεις, αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς ως η κορυφαία εώς τότε στιγμή ενός ολόκληρου είδους και επηρέασε βαθύτατα όλα τα επόμενα FPS για ολόκληρες δεκαετίες; Πόσες εταιρίες μπορούν να ισχυριστούν οτι η ψηφιακή τους πλατφόρμα θεωρείται πλέον το απόλυτο στάνταρντ, το σημείο αναφοράς για όλους τους υπόλοιπους; Και πόσες, αλήθεια, μπορούν να περηφανεύονται οτι το κατάφεραν με την πλήρη στήριξη και αποδοχή (αν όχι λατρεία) της gaming community; Σίγουρα όχι πολλές. CD Projekt ίσως; Blizzard; Πάντως μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Αν ρίξετε μια ματιά στο προφίλ του υπογράφοντος που συνοδεύει το κάθε άρθρο, ή αν απλώς παρακολουθείτε τα γραπτά μου για ικανό χρονικό διάστημαώστε να έχετε διαμορφώσει προσωπική άποψη, τότε θα ξέρετε ήδη οτι ανήκω στην ομάδα των οπαδών της Valve. Όχι με την εννοία της τυφλής αφοσίωσης, θέλω να πιστεύω, αλλά με τη λογική οτι η συγκεκριμένη εταιρία έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στο χώρο τουgaming με μια σειρά από πρωτοβουλίες που βοήθησαν ειδικά το PC gaming να αντέξει στην πρωτοφανή επίθεση που δέχθηκε στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, να ανακάμψει και να επανέλθει στο προσκήνιο με ακόμα μεγαλύτερη δυναμική. Αυτό, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι μικρό πράγμα. Ωστόσο για κάθε οπαδό της εταιρίας φαίνεται πως υπάρχει και κάποιος που πραγματικά τη σιχαίνεται, τη θεωρεί ως πληγή στο ταλαιπωρημένο κορμί του gaming και αρνείται πεισματικά να δεχθεί οτι ο συνολικός “λογαριασμός” προσφοράς της Valve έχει θετικό πρόσημο. Διάβασα μάλιστα ένα σχόλιο σε forum του εξωτερικού που μου έκανε τεράστια εντύπωση, από έναν χρήστη ο οποίος είπε “προτιμώ χίλιες φορές την ΕΑ και το Origin από την Valve και το Steam”. 

Αδυνατώντας να καταλάβω πώς θα μπορούσε κάποιος να φθάσει με λογικό τρόπο σε μια τέτοια δήλωση, αναρωτήθηκα μήπως το πρόβλημα το έχω εγώ. Μήπως, δηλαδή, η εκτίμησή μου στην εταιρία είναι τόσο μεγάλη που με τυφλώνει ως προς τα ελατώμματα και τα “φάουλ” της. Ενδυόμενος λοιπόν το (ταιριαστό, δεδομένης της επαγγελματικής μου δραστηριότητας) κοστούμι του δικηγόρου του διαβόλου, αποφάσισα να μελετήσω προσεκτικά τα κυριότερα επιχειρήματα της απέναντι πλευράς, να τα αξιολογήσω με ψύχραιμη ματιά και να σχολιάσω κατά πόσον θεωρώ οτι έχουν βάση. Ας δούμε τι προσάπτουν στη Valve οι αντίπαλοί της και αν τελικά έχουν δίκιο!

Επιχείρημα: Η Valve καθιέρωσε περιοριστικό DRM

Steam

Το Steam ως πλατφόρμα δεν προσφέρει μόνο υπηρεσίες προς τους gamers και τους developers. Ο Steam client περιλαμβάνει επίσης και ένα ισχυρό σύστημα DRM το οποίο “δένει” τα games με τον προσωπικό Steam account του εκάστοτε χρήστη. Η χρήση της συγκεκριμένης μεθόδου DRM φέρνει μαζί της και μια σειρά περιορισμών, λόγου χάρη την αδυναμία μεταβίβασης ενός αντιτύπου από τη στιγμή που θα ενεργοποιηθεί σε συγκεκριμένο λογαριασμό, την υποχρεωτική φόρτωση του Steam client πριν από την εκτέλεση των games -με ορισμένες εξαιρέσεις για DRM-free games- και την πλήρη αποδοχή της Steam Subscriber Agreement για τη συνέχιση της χρήσης της υπηρεσίας (περισσότερα γι’ αυτό το θέμα παρακάτω). Άρα ναι, είναι αλήθεια οτι το Steam περιλαμβάνει και ένα σύστημα DRM με αρκετούς περιορισμούς. 

Ωστόσο, αξίζει να θυμηθούμε ποια ήταν η επικρατούσα τάση στο PC gaming πριν από την καθιέρωση του Steam. Οι επικριτές της Valve ίσως ξεχνούν οτι η προ Steam εποχή δεν ήταν μια DRM-free ουτοπία στην οποία όλοι παίζαμε PC games χωρίς περιορισμούς. Η εποχή εκείνη στιγματίστηκε από δρακόντεια συστήματα προστασίας τύπου TAGES (με τον διαβόητο περιορισμό στο μέγιστο αριθμό εγκαταστάσεων!), Securom (που δεν σε άφηνε να εγκαταστήσεις το παιχνίδι αν ανίχνευε στον υπολογιστή σου πρόγραμμα disc cloning) και Starforce (που μπορούσε μέχρι και να χαλάσει το DVD drive!). Επομένως μπορώ να δεχθώ το επιχείρημα οτι το Steam περιλαμβάνει DRM και δεν είναι “αθώο” σε αυτό τον τομέα, αρκεί να προστεθεί η επισήμανση οτι είναι σαφώς πιο ήπιο από τις προηγούμενες λύσεις και συν τοις άλλοις παρέχει ορισμένες χρήσιμες υπηρεσίες στον παίκτη.

Επιχείρημα: Η Valve περιορίζει τα δικαιώματα των gamers

Steamlibrary

Πριν από κάμποσο καιρό η Valve ανανέωσε τους όρους της Steam Subscriber Agreement (την συμφωνία απόδοχής όρων για τη χρήση της υπηρεσίες) απαγορεύοντας στους χρήστες του Steam που κατοικούν στις ΗΠΑ την κατάθεση μαζικών αγωγών εναντίον της εταιρίας, υποχρεώνοντάς τους να ακολουθούν συγκεκριμένη νομική οδό για την επίλυση των διαφορών τους με την Valve. Το πρόβλημα δεν είναι η απαγόρευση αυτή καθεαυτή (αφού άλλωστε είναι νόμιμη με βάση το αμερικανικό δίκαιο) αλλά το γεγονός οτι η Valve ουσιαστικά “εκβίασε” τους χρήστες της υπηρεσίας να αποδεχθούν την εν λόγω τροποποίηση ή αλλιώς να χάσουν εντελώς την πρόσβαση στα παιχνίδια που είχαν αγοράσει! Η πράξη αυτή μπορεί να ήταν νόμιμη σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, καμία αντίρρηση. Δεν ήταν όμως καθόλου ηθική, αφού η εταιρία εκμεταλλεύτηκε την άρρηκτη σύνδεση μεταξύ ενός Steam account και των αγορασμένων games για να υποχρεώσει όλους τους χρήστες να πατήσουν “I agree”, αφού κανένας εχέφρων άνθρωπος δεν θα εγκατέλειπε τα παιχνίδια του κατ’ αυτό τον τρόπο. Εδώ κατά τη γνώμη μου δε χωράει καμία περαιτέρω συζήτηση, οι επικριτές της Valve έχουν απόλυτο δίκιο. 

Επιχείρημα: Η Valve εγκατέλειψε το Half-Life και αγνοεί τους fans

HL3

Πού είναι το Half-Life 3; Το παιχνίδι που έβαλε τη Valve στον χάρτη των μεγάλων developers έχει μείνει εδώ και πολλά χρόνια χωρίς επίσημο sequel. Η εταιρία τηρεί σιγή ιχθύος μετά την κυκλοφορία του Half-Life 2: Episode 2, αρνούμενη να δώσει την οποιαδήποτε πληροφορία για την πορεία της ανάπτυξης του παιχνιδιού ή έστω να αναγνωρίσει την ύπαρξή του, προκαλώντας εύλογα παράπονα από τους οπαδούς της σειράς που διψούν για κάποιο έστω ψίχουλο από την Valve. Ο Gabe Newell έχει δικαιολογήσει την εν λόγω στάση λέγοντας οτι η εταιρία δεν θέλει να αποκαλύψει το οτιδήποτε σχετικά με το Half-Life 3 πριν αποφασίσει για την κατεύθυνση που θέλει να δώσει στη σειρά, έτσι ώστε να μην παραπλανήσει άσκοπα τους gamers. Παράλληλα, η εταιρία έχει πραγματοποιήσει ξεκάθαρη στροφή από τα παραδοσιακά single player games (τύπου Half-Lfe ή Portal) στα παιχνίδια με έντονο το στοιχείο του multiplayer και των microtransactions (DOTA2, Team Fortress 2, Left4Dead). Επομένως μια μερίδα των οπαδών της Valve νιώθει “αποξενωμένη” και προσδοκά την επιστροφή της εταιρίας στο στυλ των παιχνιδιών που την καθιέρωσαν.

Έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται; Νομίζω πως ναι. Η εμπορική επιτυχία των πρόσφατων τίτλων της Valve δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ειδικά η τρομερή απήχηση του DOTA2, όμως έχουν περάσει ήδη τρία χρόνια από το τελευταίο παιχνίδι της Valve με σημαντικό single player περιεχόμενο (Portal 2) και δεν έχουμε ακούσει ούτε καν ψιθύρους για κάποιο νέο single player game. Τίποτα απολύτως για επόμενο Portal ή για κάποιον καινούριο single player τίτλο, τίποτα απολύτως για το επόμενο κεφάλαιο της ιστορικής σειράς Half-Life. Αυτό, όπως και να το κάνουμε, πονάει. Ο υπογράφων κατατάσσει τον εαυτό του στους gamers με σαφή προτίμηση στο single player και σχετική αδιαφορία για το multiplayer, οπότε ακόμα και για εμένα ένα μεγάλο μέρος της πρόσφατης παραγωγής της Valve είναι αδιάφορο. Θέλω τουλάχιστον να μάθω σε ποιο στάδιο ανάπτυξης βρίσκεται το Half-Life 3, η απόλυτη σιγή καταντά εκνευριστική. Ακόμα και κάτι απλό, μια δήλωση του στυλ “Ναι, το HL3 βρίσκεται υπό ανάπτυξη αλλά αργεί ακόμα” θα καθησύχαζε τους οπαδούς της σειράς. Πιστεύω πως αξίζουν τουλάχιστον αυτό.

Admiral

Αφοσιωμένος PC gamer, ο Αλέξανδρος παίζει τα πάντα ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής, δείχνει όμως προτίμηση σε turn-based, strategy, RPGs και θεωρεί το UFO: Enemy Unknown ως το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών. Κατά τα άλλα, προσπαθεί να κρύψει τα χελωνίσια αντανακλαστικά του αποφεύγοντας το competitive multiplayer γιατί, λέει, "δεν του ταιριάζει" και αναζητά τρόπους ώστε να αναγνωριστεί η "Church of Gaben" ως επίσημη θρησκεία στη χώρα μας.

18 Comments

  1. Ναύαρχε, μια παρατήρηση στο θέμα του DRM. Αν θυμάμαι καλά, η Valve δεν υποχρεώνει έναν developer να βάλει DRM στο παιχνίδι του, ακόμα και το βασικό CEG ( Custom Executable Genaration). Οπότε έγκειται αποκλειστικά στον δημιουργό αν θα έχει DRM το παιχνίδι του. Επίσης, αν δεν απατώμαι, πολλά games μπορούν να εκκινηθούν και χωρίς την χρήση του Steam Client.

  2. [quote]Διάβασα μάλιστα ένα σχόλιο σε forum του εξωτερικού [b]που μου έκανε τεράτια εντύπωση[/b][/quote]

    Πλάκα κάνεις, έτσι; :p

    Πρέπει να αυξήσεις τις επισκέψεις σου στο Steam forum και να αρχίσεις να διαβάζεις και youtube comments πάνω στην τρέλα. Μετά δεν θα νιώθεις τίποτα. 😉

  3. Ξέχασες να αναφέρεις ότι σύμφωνα με την EULA, το Steam σου παραχωρεί το δικαίωμα να παίζεις τα παιχνίδια που αγόρασες και μπορεί ανά πάσα στιγμή και χωρίς προειδοποίηση να παύσει το λογαριασμό σου, αν αυτή κρίνει ότι θίγονται το συμφαίροντά της ή όταν πράττεις ,σύμφωνα με δικά του κριτήρια,εκτός της EULA.
    Με λίγα λόγια, τίποτα στο λογαριασμό σου δε σου ανήκει, πληρώνεις για ενοικίαση και για όσο διάστημα θέλει η Valve. Ε, αυτό δεν το λες και κίνηση υπέρ των PC Gamer, αλλά μόνο υπέρ της βιομηχανίας, που κατάφερε να πληρώνεις ΠΟΛΛΑ και να μη σου ανήκει τίποτα και να λες και ευχαριστώ για το ήπιο DRM…

  4. Μου προξένησε τόσο μεγάλη εντύπωση που έκανα και typo 🙂 Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις πόσο μίσος και αντιπάθεια μπορεί να τραβήξει μια εταιρία, ακόμα και όταν έχει αποδεδειγμένα προσφέρει.

  5. Σε γενικές γραμμές, είναι έτσι όπως τα λες. Δυστυχώς δε βλέπω κάποια εναλλακτική χωρίς καθόλου DRM. Είτε θα γυρίσουμε στα προηγούμενα συστήματα που περιέγραψα είτε θα ακολουθήσουμε το κονσολοειδές μοντέλο του hardware-based DRM που κλειδαμπαρώνει τα πάντα. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια ρεαλιστική τρίτη λύση, μακάρι να υπήρχε.

  6. Το γκρην λαητ αποδειχτηκε μεγαλο κακο. Βγαινουν πολλα ιντι(και καλα) γκεημς (που τα περισσοτερα ειναι 0 % ποιοτητας φτιαγμενα στο ρπτζι μεηκερ).
    Αυτο εχει ως αποτελεσμα να μενουν αλλα γκεημς πολυ καλης ποιοτητας στην αφανεια ;/

  7. Ωραίο κείμενο, εύστοχοι προβληματισμοί αλλά γιατί δεχόμαστε ότι 2 είναι οι δρόμοι : DRM ελαφρύ α-λα steam ή τα σκληροπυρινικά του παρελθόντος? Νομίζω πως έχει αποδειχτεί πως υπάρχει και άλλος δρόμος, καθόλου DRM, π.χ. τα Witcher που μια χαρά εμπορικά πήγαν! Δηλαδή : δώσε στον gamer παιχνίδια με μεράκι, ποιότητα και σωστή υποστήριξη και αργά ή γρήγορα θα τα πάρεις τα λεφτά του! Δεν με τσαντίζει τόσο η προϋπόθεση ύπαρξης internet(ε θες ατσίβια, trade cards, badges, profiles κτλ. κάπου πρέπει να στηθούν όλα αυτά!) αλλά όλα τα υπόλοιπα περί EULA, DRM κτλ. τα βρίσκω απαράδεκτα. Κοινώς, μέσα στις πολλές καλές υπηρεσίες και δυνατότητες (κακά τα ψέματα) που σου προσφέρει το Steam έχωσε και τις κουτσουκέλες του σαν “Δούρειος Ίππος”. Επίσης θα ήθελα και μια αναφορά στο ζήτημα “μονοπώλιο” που πάει να στήσει το Steam, δηλαδή : σιγά σιγά games εκτός Steam αρχίζουν και δεν έχουν πολλές ελπίδες, αφού χιλιάδες gamers στήνουν την συλλογή τους με το τι διαθέτει αυτή η πλατφόρμα και μόνο! Μιλάω φυσικά για μικρά και indie κυρίως studio, φανταστείτε αν μείνει κάποιο αποκλεισμένο από το Steam (δεν πετύχει η….προεκλογική καμπάνια του Greenlight ρε αδερφέ!) πόσο κόσμο χάνει!

  8. Ίσως τους βολεύει, γιατί είναι εύκολο να κάνουν συνεχή updates εάν υπάρξει πρόβλημα. (Από την περιήγηση μου στα σκοτεινά δρομάκια του Internet, φαίνεται ότι είναι εύκολο, να σπάσει το DRM του Steam. Αλλά γίνονται συνεχής updates ,και τα γνωστά groups δεν βρίσκουν ενδιαφέρον, να σπάνε συνέχεια το ίδιο game). Ένα επιπλέον DRM πρόβλημα: Αγοράζεις game της Ubisoft από το Steam, και βρίσκεσαι αντιμέτωπος και με 2ο DRM (Uplay).

  9. Ωραίο κείμενο Αλέξανδρε !

    Το Steam, όπως και να το κάνουμε, πουλάει. Όταν κάτι πουλάει, είναι καλό και θα πάει ακόμα καλύτερα. Οι εταιρίες βλέπουν ότι το steam είναι ο ευκολότερος τρόπος να διαθέσουν ένα παιχνίδι. Γιατί να μην το κάνουν; Δεν πουλάνε τίποτα και βγάζουν χιλιάδες φράγκα. Όπως έγραψες και συ πολύ σωστά, αέρα πουλάνε. Γιατί να μπει ο άλλος στο ρίσκο να φτιάξει retail κομμάτια που ίσως δεν πουλήσουν και μπει και “μέσα”. Από τη μεριά τους δεν έχουν άδικο. Όπως άδικο δεν έχουμε και ‘μεις οι gamers, που θέλουμε να λειτουργεί το pc game μας όπως το cd μουσικής. Open, play ! Τόσο απλά…

    Δεν πρόλαβα τα προηγούμενα DRM από τις εταιρίες, αλλά ακόμα και το Steam χακάρεται πολύ εύκολα το drm του, οπότε δεν έσωσε την παρτίδα το Steam. Απλά διευκόλυνε το χρήστη με πολλές απόψεις. Δικαιολογίες για αυτά που κάνει… ένα σωρό. Δίκιο; 50-50. Άκρη να βγάλεις; Δεν πρόκειται… Και αυτοί που κέρδισαν το δικαστήριο στη Γερμανία, αν θυμάμαι σωστά, δεν κατάφεραν τίποτα. Το πολύ πολύ να κλείσει το steam στη Γερμανία. Στα τσάκια του του Gaben. Ούτε κατάφεραν να πουλήσουν όσα αγόρασαν, ούτε τίποτα. Επαναλαμβάνω, αν θυμάμαι σωστά…

    Υ.Γ. Μας άγχωσες με την απουσία σου. Ρίξε κάνα forum post να ξέρουμε ότι ζεις… (αν έχεις account στο forum 😛 χεχεχε )

  10. Κανένα DRM δεν έμεινε άσπαστο. Το πραγματικό πρόβλημα δεν το είχαν ποτέ οι πειρατικές εκδόσεις, γιατί απλά δεν χρειαζόταν να καταφεύγεις σε αλχημείες, για να κάνεις το παιχνίδι σου να δουλέψει. Το πρόβλημα το είχαν αυτοί που πλήρωναν (και μάλιστα πολλά) για το προϊόν. Μερικές αναφορές μόνο:
    Το σύστημα του πρώτου Bioshock είχε online activation (νομίζω επέκταση του securom). Εγώ κατάφερα την τρίτη μέρα μετά την αγορά του παιχνιδιού να συνδεθώ, για να λάβω το εκπληκτικό “Authentication Failed”. Μετά τη σαστιμάρα και αφού έβαλα 3-4 ακόμα φορές το cd key, κατάφερα να παίξω. Και είχα το δικαίωμα να κάνω 3 φορές εγκατάσταση, μετά κλείδωνε (και ήθελε mail για να μου κάνουν reset τον counter [b]του παιχνιδιού μου[/b]).

    Τί να πρωτοπώ για το Starforce. Όσοι αγόραζαν παιχνίδια με starforce, έχαναν αρχεία από το σκληρό τους, χάνονταν τα CD-DVD από τη λίστα συσκευών, αρνούνταν να εκκινήσει την εγκατάσταση γιατί κάποιο πρόγραμμα στο σκληρό σου παραβίαζε copyrights και φυσικά εγκαθιστούσε backdoor spyware και παρακολουθούσε τα πάντα στον υπολογιστή σου, μήπως και εγκαταστήσεις κανένα πρόγραμμα αντιγραφής και κάνεις “παράνομες” αντιγραφές του παιχνιδιού που (δεν) σου ανήκει και αγόρασες (ειδικά το Aalchohol δεν το πήγαινε μία). Γι’αυτό και το Splinter Cell:Chaos Theory δεν το αγόρασα ποτέ (Straforce 10 νομίζω).

    Το securom μια από τα ίδια με το starforce, ίσως λίγο πιο ήπιο, αλλά με παρόμοια προβλήματα.

    Το χειρότερο φυσικά ήταν να ακούς από γνωστούς σχόλια τύπου “Αφού ρε μακάκα δε θα παίξει, γιατί δε το κατεβάζεις να το παίξεις;”

    Ε, μετά από αυτά, κάποιοι είπαν και ευχαριστώ για το DRM του Steam,που τελικά είναι και το πιο άδικο, γιατί ούτε λίγο, ούτε πολύ, σου λέει ότι όταν πληρώνεις δεν αγοράζεις (με την έννοια ότι δε σου ανήκει το προϊόν για το οποίο μόλις πλήρωσες), αλλά ότι η Valve (Steam) σου παρέχει μια άδεια περιορισμένης χρήσης για το ποσό που πλήρωσες και βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια της τυχόν άρσης αυτής της άδειας, αν κρίνει ότι παραβιάζεις τους κανόνες χρήσης (με κριτήρια τα οποία δεν και πολύ είναι σαφή στο χρήστη).

    Ούτε λόγος για Uplay και σχετικά. Εγώ προσωπικά σταμάτησα να αγοράζω παιχνίδια της Ubisoft, Blizzard και ΕΑ, όπου επιβάλουν always online DRM. Αν αποφασίσουν να τα κάνουν φυσιολογικά, τότε βλέπουμε. Μπορώ να πω ότι ζω μια χαρά και χωρίς αυτά.

Αφήστε μια απάντηση

Related Articles

Check Also
Close
Back to top button
Follow on Feedly