Προτάσεις για ταινία

[soad667]

Κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των πολυπλατινένιων κριτών YPO, Dirty Harry, Strat, DJ Silence και Betaf

Oκ σε άλλο πλανήτη ζούμε, απλά τσέκαρα..

 

[Tony Corvus]

 

[tommas]

Από το trailer φαίνεται ψιλοφαίνεται cringιά αλλά περιέργως με ψήνει αρκετά.

 

[Adhan]

Έχει τις στιγμές του, αλλά δε θυμίζει ιδιαίτερα Naked Gun...

 

[Chronomancy]

Θα μπορούσε να γίνει επική σειρά ταινιων

 

[Eaglos]

Ειδα το Sinners. Για spin off Ταραντιντο From dusk till dawn μου εκανε. Ευχαριστα περασε η ωρα αλλα το εχω ξεχασει ηδη. Οι μουσικες του θεωρω οτι θα γερασουν καλυτερα.

 

[maladroid]

Συμφωνώ για το Sinners, περίμενα περισσότερα. Έχει ωραία στοιχεία, από το φολκλόρ μέχρι τον ρατσισμό και το πώς η μουσική διαπερνάει τα πάντα, αλλά σαν αποτέλεσμα το βρήκα λίγο αμήχανο. Ειδικά τα horror στοιχεία δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν επίτηδες ήταν στα όρια της σάτιρας ή αν απλά ο σκηνοθέτης τα θεώρησε κουλ.
Οι ερμηνείες είναι σίγουρα το δυνατότερο κομμάτι της ταινίας, ειδικά ο γέρος πιανίστας.

 

[Borracho]

To Sinners μου άρεσε πολύ. Αναπολογητικά λαϊκό (πάλπι που λέμε στο ΕΚΚ), φασαριόζικο, διασκεδαστικό. Έξτρα πόντοι για την εμμονή του στις θεμελιώδεις αρχές αιδοιολειχίας. Μουσικάρα και τελοσπάντων πέρναγε η ώρα ευχάριστα πολύ, δεν κοίταγα τηλέφωνο ούτε ρολοϊ. Μου άρεσε η εμφάνιση των Buddy Guy και Kingfish στο φινάλε και το έργο έλεγε μια μεγάλη αλήθεια : η ελευθερία είναι μια στιγμή και τη θυμάσαι πικρά για πάντα.

Το Naked Gun το καινούριο στην αρχή το είχα αναθεματίσει ως βαμμένος χούλ του ΘΕΟΥ Λέσλι Νίλσεν, αλλά βλέποντας τα τήζερς και τα τρέηλερς, ψήθηκα. Θεωρώ πως ο Νίσον έχει πλήρη επίγνωση της απόλυτης σοβαρότητας που χρειάζεται ο ρόλος για να βγάλει γέλιο και το έργο έχει γυριστεί για όσους είδαμε μικροί το πρωτότυπο και πια γεράσαμε.

 

[Admiral]

Δεν θυμάμαι αν το είχαμε αναφέρει αλλά θα βγει νέα ταινία Street Fighter και έχει ανακοινωθεί μέρος από το καστ.



Επίσης, trailer για το remake του Running Man:

 

[Eaglos]

Straight to torrent και τα δυο

Πρέπει να έχουν πιάσει τη μαντεμένια σπάτουλα και να ξύνουν τον πάτο του βαρελιού με αυτά τα remakes...

 

[Adhan]

Αυτός ο Κεν φτυστός είναι ρε γμτ. Δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο casting.

Ξανθόμουμπλεμούμπλε τρίγκερμπούμπλεμούμπλε χιονονιφάδεςμούμπλεμούμπλε

 

[tommas]

Γουστάρω πάντως που στο Balrog πρέπει να βρήκαν κανά original artwork του SFII εκ Ιαπωνίας με το Bison φαρδύ-πλατύ στη ζώνη.

 

[Admiral]

Μεγάλη Σκαρλετάρα, δεν τους βλέπει τους άλλους.

 

[captain kal]

Στο WTF Did I Just Watched της ημέρας, το "Shrouds" του David Cronenberg!! Ελάχιστα πιο βατό από το προηγούμενο "Crimes of the Future", πολλοί από ότι διάβασα αργότερα το συνέκριναν με το παλιότερο "Videodrome". Τουλάχιστον είχε την θεά Diane Kruger!!

 

[soad667]

 

[Tony Corvus]

Είδα το F1 με τον Brad Pitt.
Ομολογώ πως δεν είχα καμία προσδοκία για την ταινία.
Ήθελα απλώς να πάω σινεμά και σκέφτηκα "Οκ, ας δούμε τι φρούτο ειναι τούτο".
Δεν είχα διαβάσει καμία κριτική και δεν ήξερα σχεδόν τίποτα, ακόμα και το trailer το είχα ξεχάσει.

Να τονίσω πως δεν είμαι fan της Formula 1 και ήμουν σχεδόν βέβαιος ότι θα με αφήσει αδιάφορο.
Προς μεγάλη μου έκπληξη, όμως, η ταινία κατάφερε ουκ ολίγες φορές να με κάνει να κρατηθώ από το κάθισμα.

Η σκηνοθεσία στις σκηνές με τα μηχανοκίνητα ήταν εξαιρετικές, οι διάλογοι απλοί αλλά διασκεδαστικοί, και το γενικό feeling της ταινίας ήταν απολαυστικά νοσταλγικό.

Μου θύμισε ταινίες των 80s, αυτές που έβλεπες με ένα χαζό χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπο, χωρίς να προσπαθούν να σε εντυπωσιάσουν. Fun to watch, ξεκάθαρα.

Ο σκηνοθέτης είναι ο ίδιος που έκανε το Top Gun: Maverick και φαίνεται.

Είναι ένα τίμιο 8/10 και θα την ξανάβλεπα στα καπάκια ευχαρίστως.

Φακ. Έγραψα τόσες αράδες για ετούτη τη ταινία. Οπότε ριχτε τον όβολο σας και πάτε στο σινεμά να τη δείτε!





Είδα και το Superman.
Οκ, μια τυπική comic book movie, δίχως το μελόδραμα της Marvel.
7 στα 10

 

[Borracho]

Εύγε Τόνεχ, συμφωνούμε απόλυτα. F1 και Maverick είναι υπερ-τίμια 80'ς μπλοκμπάστερς, απόλυτα συνειδητοποιημένα και όσοι μεγαλώσαμε με σωστές αρχές, κλαίγοντας σε κάθε διαφήμιση Μάλμπορο, δεν μπορούμε να μην τα εκτιμήσουμε. Στάζουν τεστοστερόνη και ανδροπρέπεια.

 

[maladroid]

Είδα πρόσφατα τρία true kino αριστουργήματα κι είπα να μοιραστώ εντυπώσεις.

Ballerina (John Wick spinoff): Ιεροσυλία, το ξέρω, αλλά οριακά πέρασα καλύτερα με τούτο 'δω παρά με το τρομερά κουραστικό JW4. Μια απ'τα ίδια, προφανώς, ιστορία εκδίκησης και καρτουνίστικοι χαρακτήρες, lore και μπόλικα cameos που μας θυμίζουν ότι είμαστε στον κόσμο του JW, ωραία νεο-νουάρ αισθητική και ΠΟΛΥ ξύλο. Η Ana αρκετά πειστική, μακελεύει goons σε διάφορες πίστες ανά την υφήλιο, ωστόσο τρώει και τις φάπες της καθότι νουμπάκι ακόμα. Θετική εντύπωση μου έκανε το πολύ λιτό styling που της έκαναν, δεν προσπάθησαν να εκμεταλευτούν τους διψασμένους fans της Ana δείχοντας μίνι, ντεκολτέ, σκηνές στο ντουζ και δε συμμαζεύεται, ώστε να αφοσιωθεί ο θεατής στα skillz της και την κλωτσοπατινάδα. Στα αρνητικά η απόλυτη προβλεψιμότητα της πλοκής και φυσικά το γεγονός ότι το franchise έχει κορεστεί ήδη σε επικίνδυνο βαθμό.
Και μιλώντας για βαθμούς: 6.5/10

Beetlejuice Beetlejuice: Tim Burton είχαμε. Μετά τα ύστερα 80s και τα χρυσά 90s που μας χάριζε το ένα cult classic μετά το άλλο, ξέμεινε από ιδέες και γέμισε το δημιουργικό κενό με πλεόνασμα CGI. Στο ΒΒ ευτυχώς επιστρέφει στα practical effects, ξαναφέρνει Michael Keaton και Winona για ένα last dance, αλλά η ταινία δεν έχει νεύρο, το χιούμορ και τα ευρήματα είναι σποραδικά, και το σενάριο αναιμικό και προχειρογραμμένο. Ειδικά οι τρεις "κακοί" της ταινίας (Bellucci, Justin Theroux και ο psycho πιτσιρικάς) είναι όλοι πάρ' τον έναν και χτύπα τον άλλο - μηδέν charisma ή αίσθηση απειλής. Τελικά η ταινία βλέπεται, δεν είναι το απόλυτο ναυάγιο, αλλά δεν σου μένει τίποτα και σίγουρα δεν είναι το comeback του Burton που περιμένουμε οι φανς εδώ και 15+ χρόνια.
6/10

Thunderbolts*: Το βάζω εδώ αντί για το Μαρβελοθρέντ για να το δει ο Στέφανος και να σχολιάσει με τον γνωστό δεικτικό του τρόπο που ΚΑΘΟΛΟΥ δεν θυμίζει καζούρα στο προαύλιο δημοτικού σχολείου. Εδώ που τα λέμε, βέβαια, η συγκεκριμένη ταινία τη σηκώνει την καζούρα της. Μια μίξη Suicide Squad με Winter Soldier περίμενα και τελικά είδα μια χλιαρή σούπα με ντεμέκ αντι-ήρωες που πέφτουν "τυχαία" ο ένας πάνω στον άλλο, ανταλλάσουν πέντε φάπες κι αστειάκια, και τελικά πιάνονται απ'τον ώμο σε φάση "είμαστε ΠΟΛΥ BROKEN ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟΙ BRO, αλλά μαζί μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα". Χμμ, ίσως το έκανα να ακούγεται σαν Guardians of the Galaxy, στην πραγματικότητα δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση, μη γελιέστε.
Κακοί; Ψάξτε αλλού, εδώ ξέχασαν να βάλουν. Γενικά έχω κουραστεί από αυτό το μοτίβο: στις 9 από τις 10 σύγχρονες ταινίες της Disney και της Pixar, οι κακοί είτε είναι τέρμα παρεξηγημένοι και τελικά μπαίνουν στον ίσιο δρόμο με συνοπτικές, είτε δεν υπάρχει κακός, αλλά για όλα φταίνε το πολιτικό σύστημα/οι κοινωνικές ανισότητες/τα απαρχαιωμένα πρότυπα κι η κακιά η ώρα. Δεν λέω ότι όλα τα παραμύθια χρειάζονται τον κακό βεζύρη τους, αλλά διάολε αυτό το genre λειτουργεί καλύτερα όταν εχθρός είναι ο Jafar ή ο Dormammu παρά η πατριαρχία που δεν αφήνει την πρωταγωνίστρια να γίνει οδηγός Φόρμουλα 1 ξερωγώ. /rant
Πίσω στο Thunderblots, λίγο το σώζουν κάποιες ερμηνείες και το συμπαθητικό πρώτο μισάωρο, αλλά με το που κλείσαμε ώρα είχα ήδη αρχίσει να χασμουριέμαι.
5/10

 

[Borracho]

Το βάζω εδώ αντί για το Μαρβελοθρέντ για να το δει ο Στέφανος και να σχολιάσει με τον γνωστό δεικτικό του τρόπο που ΚΑΘΟΛΟΥ δεν θυμίζει καζούρα στο προαύλιο δημοτικού σχολείου.

Είμαι απλά νταής.

(Ναι αγαπούλα μου, σιδέρωσα, έπλυνα, μαγείρεψα και κοίμησα τα παιδάκια, τί νόστιμη παντοφλίτσα μου ετοίμασες, νιάμ νιάμ τσόμπ)

Το Jw4 ήταν άθλιο πραγματικά. 25 λεπτά άντεξα, σαν κακοστημένο βιντεογκέημ κύλαγε. Ούτε το πρώτο μποσφάιτ δεν άντεξα να δω. Χαίρομαι που ακούω ότι ρέφαραν στη Μπαλλαρίνα.

Για Σκαθαροζούμη 2, μην ακούτε άνιωθο Μαλαντρουά, είναι υπέροχο φεσάκι για γερογκοθάδες, ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ. Γέλασα με την ταλαίπωρη πσυχούλα μου.

 

[Robin Hood]

Χθες σε θερινό συνοικιακό σινεμά είδα το F1. Πρώτα απ' όλα θέλω να πω ότι ελπίζω να είμαι στα 60 μου τόσο cool όπως είναι ο Brad Pitt!

Η ταινία αξίζε και λογικά αξίζει να τη δει κάποιος σε κλειστή αίθουσα να πατάνε γκάζι και να νιώθεις τα μηχανικά άλογα να συνταράζουν το κάθισμα. Δυόμιση ώρες ταινία κι έφυγαν νεράκι. Και ναι οι πρωταγωνιστές οδηγούσαν κανονικά. Αληθινά αυτοκίνητα. Ειδικά διαμορφωμένα βέβαια τα οποία πήγαιναν μέχρι 90 χλμ. αλλά και πάλι σου έδιναν αυτή την αληθοφανή αίσθηση που δεν σου δίνουν τα CGI. Μετά το Top Gun ο σκηνοθέτης μας παρέδωσε μια ταινία που το bonding σε μια ομάδα ανθρώπων δίνουν ένα ωραίο αποτέλασμα.

Αντρικά δάκρυα κυλούσαν στο τέλος όταν ακούστηκαν οι ατάκες:
- Do they have the car?
- No, but we have the driver.
Και
- He is flying....