Η Φινλανδία έχει ένα παράξενο πράμα με τις τιμές. Οι μισθοί είναι 3.5-4Χ φορές πάνω από την Ελλάδα περίπου. Κάποια πράγματα όπως το σούπερ μάρκετ, είναι φτηνότερα από την Ελλάδα. Το ίντερνετ και το ρεύμα επίσης. Στο ρεύμα μάλιστα, προσφέρουν τη δυνατότητα να αγοράζεις με την τρέχουσα τιμή της κιλοβατώρας στο Σκανδιναβικό NordPool. Τουτέστιν, φυσάει πολύ και έχει αιολική ενέργεια; Παίζει και να σε πληρώνει η αντίστοιχη ΔΕΗ. Δεν κάνει πολύ κρύο ΚΑΙ φυσάει ΚΑΙ βρέχει; Ακόμη πιο χαμηλά. Από την άλλη, αν δεν φυσάει και είναι -30, θα πληρώσεις παραπάνω. Προφανώς παρατηρείς τα πάντα μέσω απ. Είπαμε, οργάνωση, όχι μαλακίες.
Το νερό είναι ακριβότερο, σκας 20Ε/κεφάλι και δεν έχει διακυμάνσεις.
Βενζίνη, σέρβις στο αμάξι, συνεργεία, ΚΤΕΟ, ασφάλειες όλα στις ίδιες ή χαμηλότερες τιμές από την Ελλάδα.
Εκεί που σε σφάζουν είναι αν τολμήσεις να πας έξω σε εστιατόριο. Δεν έχουν στην κουλτούρα τους ΚΑΘΟΛΟΥ το έξω (καφέδες, μπαράκια, ταβερνάκια, μεζεκλίκια όλα άγνωστες έννοιες) και βγαίνουν μόνο ας πούμε για δεξιώσεις ή υπερεπίσημα δείπνα/γιορτές που συνήθως τα πληρώνουν εταιρικοί λογαριασμοί. Οι κοινοί θνητοί ΔΕΝ τρώνε έξω γι'αυτό και πληρώνεις κατά μέσο όρο 40Ε το κεφάλι σε κάτι πολύ λαϊκό. Για τα κυριλέ, 100 το κεφάλι και πάλι καλά να λες. Επίσης, οι υπηρεσίες όλες είναι πανάκριβες. Εδώ ο κόσμος κάνει τα πάντα μόνος του, οπότε το να πληρώσεις κάποιον για να σου καθαρίσει το σπίτι ή να φέρεις ηλεκτρολόγο, να πάρεις ταξί κτλ. είναι φαρμακείο. Αυτή την κουλτούρα του σέρβις, τη βλέπουν σαν Ινδικό σύμπτωμα υπανάπτυκτων χωρών.
Νυχτερινή ζωή επίσης δεν υπάρχει. Ούτε βόλτες/περαντζάδες/ιστορίες. Είναι όλα στημένα Προτεστάντικα, το σπιτάκι σου, η γυναικούλα σου, τα παιδάκια σου. Άμα βράζει το αίμα σου, σαλταίρνεις με τόσο άνοστη ζωή. Ιδανική για να μεγαλώσεις παιδιά σωστά και με αξιοπρέπεια αλλά αν έχεις πάει κρυφό σχολειό στη ζούγκλα, ζόρικα τα πράγματα για σένα, αναλόγως βέβαια και ιδιοσυγκρασίας.
Κι όπως έγραψε ο
@vlad καλλιρεργούν τέτοιο αίσθημα ασφάλειας, που τα παιδιά το θεωρούν ΑΠΟΛΥΤΑ λογικό να περπατάνε από τα 6 μόνα τους στο σχολείο και να γυρίζουν το ίδιο ή να μπαίνουν στα δημοτικά ταξί. Δεν μεγαλώνουν με το μαχαίρι στα δόντια όπως εμείς ('Μην πας εκεί, έχει πρεζάκια. Μην πατάς εδώ, είναι σύριγγα, μη μιλάς σε ξένους, θα σε κλέψουν.') και το μυαλό και το δυναμικό τους το επενδύουν όλο στο να βγάλουν χρήματα, να φτιάξουν εφαρμογές, να ασχοληθούν με κάτι δημιουργικό. Δηλαδή τα βλέπω και καταλαβαίνω γιατί είναι μπροστά ως κοινωνία. Από την άλλη, χάνουν στη δύναμη του χαρακτήρα, καταρρέουν αν τους στείλουν λάθος χρώμα καφετιέρα από το Φινλανδό Κωτσόβολο, το θεωρούν πραγματική αναποδιά της ζωής.
Είναι ένα παράδοξο, να'σαι περήφανος για τις αντιξοότητες που ξεπέρασες για να γίνεις αυτός που είσαι και συνάμα να θες την πιο βουτυρομπεμπεδένια ζωή για τα παιδιά σου. Δεν είμαι σίγουρος αν υπάρχει καμιά καλή λύση γι'αυτό.
