δεν ηρθε ακομα η ωρα, ισως στο επομενο μουντιαλ. οι αφρικανικες ομαδες ειναι κανενα δεκαλεπτο συγκεντρωσης και πειθαρχιας μακρια απ τους τελικους και τα κατσαρολια. φανηκε στο βελγιο - σενεγαλη, φανηκε ακομα πιο εντονα σημερα, που νομιζαν οτι το ματς εληξε στο 75, και μαλλον (εννοειται το απευχομαι βεβαια) θα φανει και στο ματς μαροκο - γαλλια. για μενα, ενας δικαιος τελικος φετος θα ηταν μαροκο - αιγυπτος κι οι μπουκ θα πηγαινανε στον κουβα και θα χανοσαντε δις απο τα στοιχηματα και θα χαιρομαντε εντονα. δεν εμελλε να συμβει ομως.
νεξτ ταιμ.
βλεπω στο μπρακέτο το παθ της αρχεντινης μετα τους ομιλους και απορω. ουτε ο μεσι να ειχε καμει τα ματσαρισματα. ολες οι αλλες ομαδες καποια αληθινα δυσκολα ματς κι οι αργεντινοι ειχαν το πιο δυσκολο σημερα (που δεν λες την αιγυπτο και υπερδυναμη). τους αντιπαθω πλεον, ο μεσης πηρε το κατσαρολι του στο καταρ (γλυφοντας ασυστολα τους εμιρηδες), οπότε τους καμνω κανσελ. χιλιες φορες γαλλια η ισπανια (η προφανως μαροκο).