Clair Obscur: Expedition 33

[Borracho]

Λοιπόν, τελείωσε η πρώτη πράξη και μπήκαμε φούλ στη δεύτερη.

Spoiler

Ρε σεις, έτσι όπως μου τα 'λεγατε, περίμενα κι εγώ πως στο τέλος της πρώτης πράξης θα έσπαγε κανάς τέταρτος τοίχος κομματάκια, θα βλέπαμε πως όλα αυτά συμβαίνουν σε κάποιο game design studio και οι χαρακτήρες ζουν στο κεφάλι ενός ταλαίπωρου μπαμπάκα και τέτχοια ακραία.

Τολμηρή η επιλογή να σκοτώσουν την λατρεία τον RPat/Gustave αλλά κάπου το έχω ξαναδεί. Ψιλοανακουφίστηκα που δεν έγινε τέρμα φλου/μέτα η φάση και μείναμε στη μυθοπλασία με τον Παππού και την Παραμορφωμένη Πιτσιρίκα. Αλάνι μεγάλο κι ο Βάρσο που για κάποιο λόγο είναι ο Γκουστάβ Λέβελ 100 -όπως και ο Γέρος άλλωστε- και γενικά παραμένει αδιαφιλονίκητο GOTY '25.

Mαγευτικό ως τα τώρα το ταξίδι, ένα υπέροχο, λυρικό παραμύθι.

 

[Bathory]

Λοιπόν, τελείωσε η πρώτη πράξη και μπήκαμε φούλ στη δεύτερη.

Spoiler

Ρε σεις, έτσι όπως μου τα 'λεγατε, περίμενα κι εγώ πως στο τέλος της πρώτης πράξης θα έσπαγε κανάς τέταρτος τοίχος κομματάκια, θα βλέπαμε πως όλα αυτά συμβαίνουν σε κάποιο game design studio και οι χαρακτήρες ζουν στο κεφάλι ενός ταλαίπωρου μπαμπάκα και τέτχοια ακραία.

Spoiler

Αυτό είναι το Άλαν Γουέικ 3 λογικά

 

[Borracho]

Γαμώτο, υπέροχο είναι, πραγματικά το απολαμβάνω και πολλές φορές κάθομαι αυτιστικά και άταρα να περάσω όψιοναλ πόσιζ που είναι εμφανώς σχεδιασμένα για νέους ανθρώπους, άτεκνους, με υγιές ακόμη νευρικό σύστημα.

Μέχρι και τις Γιαπωνέζικες επιρροές του τις συγχωρώ εύκολα (Τζεστράλς, εκατόχγειρες χεροπόδαροι Μονονόκε πόσιδες, Έσκουιε λατρείας κουτουλού) καθώς πετυχαίνει το σχεδόν αδύνατο : συνδυάζει τη μαγευτική αίσθηση μεγάλου, επικού ταξιδιού με παράλληλη ανάπτυξη των χαρακτήρων, όπως την καθιέρωσαν τα JRPG's στα τέλη της δεκαετίας του '80 και αρχές του '90 με αμειγώς Δυτικό μελόδραμα.

Φοβερές οι σεκάνς στον καταυλισμό της αποστολής, με έχει κάνει να αγαπήσω ΚΑΘΕ χαρακτήρα. Οι διάλογοι είναι υψηλοτάτου επιπέδου και κατορθώνουν να με πείθουν απόλυτα πως όλα αυτά συμβαίνουν, ότι ο θεοπάλαβος κόσμος που απεγνωσμένα διασχίζουμε, υπάρχει στ'αλήθεια.

Εντάξει μετά φαρμάρω σάπιους αντιπάλους για λεβελάρω το Ντεμάξιμαμ και το Σκουπουλάρουμ και τα τίντς και θυμάμαι πως παίζω ΑΑΑΑ JRPG αλλά χαλάλι ρε, χαλάλι.

 

[Sephir]

Το ολοκλήρωσα και εγώ πρόσφατα (το είχα αφήσει στη μέση του Act III λόγω υποχρεώσεων), μοναδική εμπειρία πραγματικά.

Δυσκολεύομαι να σκεφτώ πως θα καταφέρουν να το ξεπεράσουν οι δημιουργοί του, όχι τόσο σε θέμα μηχανισμών, όσο σε θέματα αφήγησης, ατμόσφαιρας και χαρακτήρων. Για μένα εύκολα GOTY και ίσως ό,τι καλύτερο έχω παίξει τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια (σε αυτό, βοηθά ότι μου αρέσουν τα JRPG) .

 

[Borracho]

Αν και για μένα τα 20'ς ανήκουν στο Alan Wake 2 ως Υπέρτατο Παμμέγιστο (ΤΜ), επιφυλάσσομαι καθώς δεν έχω ολοκληρώσει ακόμη το Clair Obscur. Σίγουρα πάντως στο Τοπ 5 της δεκαετίας και παιχνίδι-σταθμός. Κι από το πουθενά γαμώτο, απίστευτο.

 

[Admiral]

Αν και για μένα τα 20'ς ανήκουν στο Alan Wake 2 ως Υπέρτατο Παμμέγιστο (ΤΜ), επιφυλάσσομαι καθώς δεν έχω ολοκληρώσει ακόμη το Clair Obscur. Σίγουρα πάντως στο Τοπ 5 της δεκαετίας και παιχνίδι-σταθμός. Κι από το πουθενά γαμώτο, απίστευτο.

Άμα έστησες πωπό στον Σουίνη αφαιρείται αυτόματα η υποψηφιότητα σου για game of the decade.

 

[Borracho]

No Tim, No Masterpiece, Χούκο.

#ΣαςΠονάει

 

[Tony Corvus]

Esquie, mon ami

 

[Borracho]

Έπεσε ο πρώτος Άξον, είναι σχεδόν αστείο πόσο κολοσσιαία υπερπαιχνιδάρα από το πουθενά ξηγιέται.

Μου άρεσει ΠΑΡΑ πολύ το γεγονός ότι έχει μπόλικο χιούμορ, άψογα δοσμένο. Μου θύμισε πως τα πιο αγαπημένα μου παιχνίδια, πάντοτε έσπαγαν τη μαυρίλα και το δράμα ακριβώς τη σωστή στιγμή. Και κερδίζει πάρα πολλούς πόντους από το ότι οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι. Σχολιάζουν και παρατηρούν την ιστορία παράλληλα με τον παίκτη, δεν κάθονται σα χάπατα να συζητάνε περί ανέμων και υδάτων ενώ εσύ ουρλιάζεις σαν άλλος Τσάκωνας 'ΑΦΟΥ ΜΩΡΕ ΜΠΑΤΖΑΝΑΚΙΣΣΑ ΤΟΥ ΡΕΝΟΥΑΡ ΕΙΝΑΙ, ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΙΠΕ, ΞΥΠΝΑΤΕ!'

Και μηχανικά, ένα απίστευτο πράγμα, με κάνει ν'αγαπώ και να θέλω να παίζω με ΟΛΑ τα μέλη της ομάδας. Ακόμα και όσα αρχικά φαίνεται πως έχουν τέρμα γκάου μηχανισμούς (Σιέλ, Μονόκο) στο τέλος καταλήγω να τ'αγαπάω και να τα χρησιμποιώ περισσότερο από τα στανταράκια.

Σαπώ σαπώ.

 

[Borracho]

Στο Μονόλιθο, περνώντας την πιο-κλασσικό-JRPG-πεθαίνεις 'πίστα με όλες τις πίστες κι όλα τα τέρατα του παιχνιδιού, έτσι, για να θυμηθείς ΤΙ ΤΑΞΙΔΑΡΑ ΕΚΑΝΕΣ'.

Έχω εντωμεταξύ μια αμυδρή υποψία πως αντί για φινάλε, θα 'μαστε περίπου στα μισά μόλις πέσει η Paintress, έτσι;

 

[Sephir]

Έχω εντωμεταξύ μια αμυδρή υποψία πως αντί για φινάλε, θα 'μαστε περίπου στα μισά μόλις πέσει η Paintress, έτσι;

Spoiler

Ο Esquie αποκτά τη δυνατότητα πτήσης, συνεπώς ανοίγει ο χάρτης και μπορείς να επισκεφθείς πολλά optional μέρη. Ωστόσο, μπορείς να πας απευθείας για το φινάλε, αν και δεν στο προτείνω (κατ'εμέ, ολοκλήρωσε πρώτα όσο πιο πολλά relationship quests μπορείς).

 

[Borracho]

Ανεβάζω τα relationship levels τακτικά στο camp, πρέπει να είμαι γύρω στο 5 με όλους/ες. Κουέστ συγκεκριμένο ατομικό δεν μου έχει δώσει κανείς, φαντάζομαι ανοίγουν μετά την Paintress σαν προετοιμασία για το 'αληθινό' φινάλε;

 

[mits@kos]

Μποράτσε τελικά σου άρεσε;

 

[Dim Gian Bot]

Μποράτσε τελικά σου άρεσε;

(Το botάκι περιμένει εναγωνίως την μπορατσοαπάντηση για να την καταχωρίσει στο "σωστό" θρεντ)

 

[Bathory]

Spoiler

Ο Esquie αποκτά τη δυνατότητα πτήσης, συνεπώς ανοίγει ο χάρτης και μπορείς να επισκεφθείς πολλά optional μέρη. Ωστόσο, μπορείς να πας απευθείας για το φινάλε, αν και δεν στο προτείνω (κατ'εμέ, ολοκλήρωσε πρώτα όσο πιο πολλά relationship quests μπορείς).

Spoiler

Σωστή παρατήρηση, αλλά μετά το πέρας αυτών των quests καλό θα είναι κάποιoς να πηγαίνει φινάλε, γιατί αλλιώς ο κίνδυνος να πας τίγκα overleveled στο φινάλε και να φύγουν τα πάντα μονόχιτα ξέρω γω είναι πολύ πιθανός.

 

[tommas]

Spoilers ofc.

 

[Admiral]

Άμα δω στα Game Awards το Clair Obscur να χάνει το Game of the Year από κανέναν Κοτζίμα ή κανένα πιθηκάκι της Nintendo, θα τρέξω γυμνός πάνω στην σκηνή και θα σφαλιαρίσω τον Τζοφ Κίλι.

 

[Borracho]

Τα 'χει σβήσει όλα με αδιανόητο προβάδισμα, ένιωσαν από Alan Wake 2 to '23, οπότε θεωρώ αρκετά πιθανό να πάρει τα δικαιού του, ακόμη και από τον Dorito Pope.

 

[Borracho]

Λοιπόν, πέρασα ένα καταστροφικά νευρωτικό εποικοδομητικό τριωράκι στο πός φάιτ με την Πέηντρες. Την έφτανα γύρω στο 40% της δεύτερης φάσης και με 'κλαιγαν οι ρέγγες.

Διάβασα τα γουίκιζ και σουρπράιζ σουρπράιζ, παίζω ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΑ ΛΑΘΟΣ (σαν γνήσιος παντρεμένος), χρησιμοποιώντας χαρακτήρες βάσει συναισθήματος και ΑΥΤΟ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΟ ΒΑΝΕ ΒΑΝΕ ΠΟΝΤΟΥΣ, δίχως υποψία Κορεάτικου μιν-μάξινγκ. Παρά ταύτα, γιωτάς ξεγιωτάς, έριξα το Ρενουάρ στο δεύτερο ποσφάιτ, να τα ντότζις, να τα πάριζ, να τα κρέηντιεντ κάουντερζ μου, κύριος.

Μετά το τρίωρο στην Πέηντρες εντάξει, κάπου το τερμάτισα με το κάρβουνο κι έριξα τη δυσκολία στο Στόρι, δίχως ίχνος ντροπής. Κύλησε νεράκι η επόμενη απόπειρα και ΠΡΟΦΑΝΩΣ μόλις την έριξα στο 10%, κλατάρουν τα πάντα με hard crash. Μετά γύριζε η κόρη μου απ' την πρώτη μέρα του σχολείου κι αντί να τσιρίζω ωσάν γνήσιος νευρασθενής που και είμαι, έπρεπε να το κλείσω, να την πάρω αγκαλιά και να τη ρωτήσω πώς πέρασε.

Παρεπιπτόντως, ΓΙΑΤΙ ΗΜΟΥΝ ΤΟΣΟ ΒΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΥΟΜΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΤΕΛΕΙΑ ΤΟΤΖΙΖ ΚΑΙ ΠΑΡΙΖ 40 ΩΡΕΣ ΤΩΡΑ; ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΣΙΒΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΥΧΑΚΗΔΕΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ.

Υπ' όψιν συφάφρωποι, όσοι θέλετε ν'απολαύσετε το ταξίδι δίχως να σπάτε χειριστήρια ή να κάνετε σόου αυτιστικής υστερίας στο ΓιουΤούπ, βάλτε τη δυσκολία στο Στόρι εξαρχής.

ΥΓ Εντάξει, η μουσική ανεβάζει το παιχνίδι σε άλλο επίπεδο. Ειδικά αυτά τα επικά ποσφάιτς με τις φραντσέζικες Ναϊτγουισιές να σκάνε τις εντονότερες δυνατές στιγμές, υποβάλλουν ακόμη και μένα που βγάνω φλύκταινες με το που βλέπω τούλι, εύσωμη καλλίφωνο και 45χρονο έφηβο ήρωα στο σανίδι.

 

[Myrmidonas]

Γενικά εύκολο το θύμαμαι στο δευτερο επίπεδο δυσκολίας, τουλάχιστον στο μειν στορυ, εκεί που έριξα την δυσκολία ήταν σε μαχες με οπτιοναλ μποσις, στο ένα επειδή είμασταν σε στολμειτ για ώρες και εγώ δεν μπορουσα να την σκοτώσω αλλά ούτε αυτή εμένα. και στο άλλο μπος που όχι μονο έριξα δυσκολία αλλά κοίταξα και γκαιντ ειναι ο γνωστός γαμιάς ιφ γιου νοου, γιου νοου