διεκοψα την θεαση της ομιλιας του Μεγαλου Τιμονιερη Αλεξη Τσιπρα για να απολαυσω ντο στο μπηλιβι για απειροστή φορά.
δε με ρωταει κανεις, αλλά θα τοποθετηθω ετσικιαλλιώς.
λοιπον, μ αυτες τις διασκευες εχω δυο τυπου, εντελως διαφορετικα, θεματα.
- το πρωτο ειναι εγκυκλοπαιδικό/απορια. ο κιθαριστας/πιανιστας/βιολονιστας που καμνει ινστρουμέντα διασκευη ενος ασματος, τι πρεπει/ειναι "σωστο" να κανει? να παιζει τις νοτες που παιζει ο αντιστοιχος ομολογος του στην οριτζινα βερσιό? Ή να παιζει τις νοτες που πιανει ο τραγουδιστης, δηλαδη την μελωδικη τους γραμμη? το μελισακι ηβρε λυση. παιζει με τ αριστερο τα ακομπανιαμεντα που παιζει ο jonathan cain στο αλμπουμ και με το δεξι αυτα που τραγουδαει ο πέρης. ευγε, (μελισουλα) μελισάκι.
- το δευτερο θεμα ειναι σοβαρο. δεν μ αρεζει που βγαινει η πιανίστρω ξωβυζη και ξώμπουτη. δεν το κατανοω, ειναι ηλιθιο. αν θελω να δω βύζο/μπουτι/υποψια βρακιού, δεν θα μπω εδω καλη μου, υπαρχουν αλλα σαιτς γι αυτο. αν παλι θελω ν ακουσω τον Υμνο, ελαχιστοτατα θα ενδιαφερθω για τους τορνευτους μηρούς σου. αρα λουζ/λουζ η φαση σου. μια λυση θα ητο να παιζουν πιανο τσίτσιδες ολωσδιολου, οπότε θα ενιωθαν σιγουρα και πιο ανετα απ οτι τωρα με τα στενα/σφιχτα, φορεματα και μινιφουστίτσες.
---------
κι ενα ακομα πιο σοβαρο (και σορυ γι αυτο). σοδα, εισαι ο μοναδικος αθρωπος δω μεσα που για καποιους λογους που αγνοω, το γραψιμο του μου θυμιζει τον αγαπημενο κουνέλο. οπότε συχωρα με, αλλά θα σεντονιαζω καμμια φορα οταν σου γραφω, οσο κι αν το βαριεσαι θανασιμα. αυτα.