To Drifter έσπερνε ΑΛΥΠΗΤΑ, υπερποιοτικό Αστραλέζικο (sic) trash με την καλύτερη δυνατή έννοια του όρου.
Resi4 Remake γλυκοκοιτάμε και 'μεις με την κυρά, τελειώσαμε όμως πολύ πρόσφατα το αριστουργηματικά ζοφερό Silent Hill 2 και δεν ψηνόμαστε τόσο γρήγορα για τη Χολιγουντιανή εκδοχή του. Ίσως μπει λίστα κανένα God of War Ragnarok έτσι για το ανεγκέφαλο σινεμασκόπ χραπ-χρουπ, αλλά έχω ενδοιασμούς γιατί είμαι σίγουρος ότι θα είναι απλώς 'περισσότερο από το πρώτο' και κάπου έχω κωλοστουμπώσει με τους πολλούς Θορ-Οντιν-Λόκι-Χέσε-Μέσα.
Το Bloodlines 2 θέλω να το δω, αλλά στα 20Ε και κάτω, ακόμα είναι νωρίς.
Ως τότε, σφηνάκια σέσιονς Grim Dawn σε LAN για ανεγκέφαλη διασκέδαση.
Αν και ΕΑ, το παιχνιδι αξιζει τα λεφτα του. Στρατηγικη μαχη α-λα ισομετρικο souls, συστημα loot α-λα diablo, ΥΠΕΡΟΧΗ εξερευνηση και αισθητικη που, αν και σε πιο grimdark, θυμιζει ori.
Στο ΕΑ στοιχειο, μου αρεσε πολυ η αλλαγη που καναν στο crafting, τωρα φαινεται πολυ καλυτερο. Σιγουρα δεν ειναι για ολους αλλα ειμαι αισιοδοξος για τη ποιοτητα του 1.0
Έχω κλείσει σχεδόν 90 ώρες στο NRfTW.
Όντως εξαιρετικό σύστημα μάχη και υπέροχος τεχνικός τομέας, που το κάνει βέβαια αρκετά βαρύ για ισομετρικό παιχνίδι. Ευτυχώς το performance βελτιώνεται patch to patch.
Έχει βέβαια τα κλασσικά θεματάκια των ΕΑ: Πχ, unbalanced builds (κάποια παντοδύναμα/μονόδρομος κάποια όπως οι casters πολύ δύσκολα/non-viable ή το crafting που αναφέρθηκε με μεγάλη δόση RNG και χρονοβόρο για ένα αξιόλογο item, μόνο και μόνο για βελτιωθεί/αλλάξει αργότερα σε κάποιο update και να νιώσεις ανάλογα για το χρόνο που χάλασες.
Σίγουρα το content και ειδικά το campaign είναι ικανοποιητικό αυτή τη στιγμή αλλά in hindsight θα πρότεινα να περιμένει κάποιος την 1.0
@Borracho Το Ragnarok είναι ο ορισμός του more of the same, από τα sequel που μοιάζουν σαν -πολύ- μεγάλο DLC του αρχικού. Όχι ότι δεν καραγούσταρα με τις νέες περιοχές και το λαχταριστό αιματοκύλισμα, αλλά αν βαριέσαι να κάνεις τα ίδια και να βλέπεις τις ίδιες φάτσες τότε περίμενε κι άλλο μπας και το νοσταλγήσεις.
Με το κενό που υπήρξε στις κυκλοφορίες αυτό τον μήνα βρήκα την ευκαιρία να μειώσω ελαφρώς το backlog, ολοκληρώνοντας επιτέλους την εξαλογία του Kiryu με το Yakuza 6: The Song of Life. Πολύ καλό και αυτό, όπως και σχεδόν όλα της σειράς. Σκέφτηκα να κάνω μια κατάταξη αλλά έχει περάσει αρκετός καιρός (χρόνια) από τότε που έπαιξα τα 0, Kiwami 1 και 2, ενώ τα υπόλοιπα τα έχω πιο πρόσφατα. Το μόνο που μπορώ να ξεχωρίσω αρνητικά ως αγγαρεία ήταν το 3 Remastered. Ο συνδυασμός της παλιάς μηχανής γραφικών, η πολύ αργή αρχή, ο αδιάφορος νέος χάρτης και τα εξίσου αδιάφορα side stories με κούρασαν πολύ. Φαντάζομαι το επερχόμενο Kiwami 3 θα βελτιώσει πολύ την κατάσταση.
Σκέφτηκα να περάσω κατευθείαν σε Yakuza 7 για να απολαύσω επιτέλους την turn-based μάχη αλλά είπα να κάνω ένα διάλειμμα και εγκατέστησα το Star Trek: Resurgence. Κράμα adventure/visual novel στα πρότυπα των πιο πρόσφατων παιχνιδιών της Telltale, δεν έχω παίξει πολύ αλλά οι αρχικές εντυπώσεις είναι θετικές. Το setting είναι η εποχή TNG-DS9-VOY οπότε κατευθείαν ξεκινάμε με το δεξί, ενώ η πλοκή και οι διάλογοι είναι σε καλό επίπεδο, περίπου διακόσιες φορές καλύτερα από οποιοδήποτε σύγχρονο Star Trek.
Καλά έκανες, take your time, το Like a Dragon είναι φανταστικό και η πραγματικά, η καλύτερη δυνατή εισαγωγή που θα μπορούσε να έχει ο Ίτσιμπαν, και καλό θα ήταν να παιχτεί όπως του αρμόζει, μακριά απ' την οποιαδήποτε υπόνοια burn out.
Ίσως φταίει που έπαθα ρισέτ γιατί πέρασε κανένα δίμηνο χωρίς σοβαρό κέημ, αλλά συνέλαβα εαυτόν να τρώγεται ξανά για το Phantom Liberty.
Εχτυπήθη στο GoG και μου είπα 'Μαν, ξέχνα απγκρέηντς, σκίλς, ιστορίες. Παίχτο σα walking simulator για να χαρείς το στόρι κι αν σε ζορίσει καμιά αποστολή, ασχολείσαι να θυμηθείς το άξουαλ κέημπλεϊ. Καρφί για Dogtown λοιπόν, so far so good. Το παιχνίδι πραγματικά ασύλληπτα όμορφο με HDR και Path Tracing/Ray Tracing όλα ούλτρα. Το DLSS 4.5 και το frame generation βοηθούν τα μέγιστα, η δουλειά στο optimization είναι ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ.
Το άφησα μια στιγμή εκεί που τρουπώνω στη Dogtown, παίζω συντηρητικά σε Deus Ex mode μέχρι να θυμηθώ τη χαρά του πίου πίου. Μου άρεσε το μπάσιμο με τη Songbird, άρχισα σιγά σιγά να θυμάμαι πράγματα.
Εντωμεταξύ ρε παιδιά έχω μάους με Chroma Sense τα πώς τα λεν της Razer και συντόνισε το διαολεμένο με το CPunk2077. Όταν τα έσκαγε η Σόνγκμπερντ στο Ρέλικ του V, αναβόσβηνε ρυθμικά κόκκινο το μάους, μετά έσβηνε τελείως, μου έκανε τρελή εντύπωση. Κλάιν λεπτομέρεια που ποτέ δε θα σκεφτόμουν να ζητήσω ή να θεωρήσω απαραίτητη, αλλά δίνει την επιπρόσθετη πινελιά άγριας μιναριάς στη φάση, πολλάν μου άρεσε.
Έκανα resume το remake του Halo στο xbox 360 αυτές τις μέρες που είχα να το ακουμπήσω μήνες αναίτια. Η αιτία ήταν πως φίλος μου είπε πως παίζει τρελό plot twist παρακάτω από τη μέση που βρίσκομαι, συν πως το δεύτερο παιχνίδι είναι ανώτερο σε όλα από αυτό και φουλ ανατρεπτικό από την αρχή. Ε πώς να μην μου δημιούργησει hype όλο αυτό μετά
Πως και παίζεις το 1 θα μου πεις; Εμ έχω τερματίσει τα 3,4 και reach και μιας και μερικά χρόνια πριν σε ταξίδι μου στο Λονδίνο τα πήρα όλα physical στη κονσόλα με 1 λίρα το παιχνίδι πρέπει επιτέλους να παίξω και τα υπόλοιπα. Εννοείται θα χτυπήσω και το νέο remake του Halo στο PS5 ή PC τώρα που κοντοζυγωνει και αυτό!
Εννοείται πως παράλληλα συνεχίζω και το Bloodstained Ritual of the Night. Πολύ μπλέξιμο ρε αδερφάκι μου το παιχνίδι σε σχέση με το Symphony of the night. Έχω φάει πολλές ώρες πήγαινε έλα χωρίς ουσία. Alan Wake είχα πει θα παίξω από την αρχή το παιχνίδι με το remaster αλλά δεν ξέρω αν θα το κάνω επειδή είναι στη μέση στο original.
Ένα ακόμα game uninstall, γιατί μάλλον δεν μου ταιριάζει: Titanfall 2.
Πολύ platforming για το τίποτα, ενώ τα boss fights (titans) είναι μάλλον puzzles και τύχη!! (πενήντα τόνων όχημα, αποφεύγει τις βολές, λες και είναι στο μπαλλέτο Μπολσόι!! Δεν ισχύει ο νόμος της αδράνειας εκεί?) Στο μεταξύ αυτή η μ@λ@κία, μαλλον σε τιμωρεί, αν παίζεις με ποντίκι/πληκτρολόγιο!!
Τελείωσα ένα playthrough του Star Trek: Resurgence, θα κάνω κι ένα δεύτερο για να δω την επίδραση διαφορετικών επιλογών. Συνολικές εντυπώσεις πολύ θετικές, θα μπορούσε να είναι άνετα μια καλή ταινία Star Trek και εννοείται ότι είναι χιλιόμετρα μπροστά από τις πρόσφατες σειρές. Μόνα αξιοσημείωτα μειονεκτήματα το αρκετό jank (φαίνεται ότι το παιχνίδι κυκλοφόρησε βιαστικά και δεν έτυχε ιδιαίτερου after-launch support) και το απλοϊκό gameplay στις σκηνές δράσεις αλλά οκ, το περιμένεις αυτό από τέτοια games.
Μετα απο μεγαλη αποχη λογω χρονου επανερχομαι . Παιδι και δουλεια δεν αφηνουν χρονο για τιποτα. Λιγο το βραδυ παιζω και καταληγω undead τις μερες.
Εντονο flashback αυτη την περιοδο με battle brothers στο laptop για να βγαλω τον μισθοφορο απο μεσα μου. ps5 και rdr2 ξανα. Βολταρω και ξαναβολταρω στον υπεροχο κοσμο του και ψαχνω οτι δεν ειχα πετυχει στο πρωτο playthrough.
Και λιγο tainted grail στο ενδιαμεσο.
Expedition 33. Είμαι ακόμα στην αρχή και δεν μπορώ να εκφέρω πραγματική άποψη, αλλά απο τα λίγα που έχω δει φαίνεται αρκετά καλό. Συνδιάζει turn-based μάχη με real time reactions. Η εισαγωγή είναι φανταστική πάντως.
Συνεχίζουμε δυναμικά με adventures μέσα στον Γενάρη. Κατάφερα να τερματίσω 2 και βλέπουμε πως θα πάει ο επόμενος μήνας.
Monolith - κλασσικό point & click adventure με sci-fi setting που με εξέπληξε ευχάριστα. Συμπαθέστατη κεντρική ηρωίδα, έχοντας μαζί της σαν βοηθό και συντροφιά το πιστό ρομποτάκι CORE. Σε γενικές γραμμές διαθέτει λογικούς γρίφους (2-3 θα τους χαρακτήριζα αρκετά δύσκολους). Κάποιες φορές χρειάστηκε να βγάλω χαρτί και μολύβι για να κρατήσω σημειώσεις, να κάνω πράξεις κτλ, πράγμα που το βάζω στα θετικά. Διαθέτει και in-game walkthrough αν τα βρεις μπαστούνια.
Η ιστορία είναι δεμένη και ολοκληρωμένη με αρχή, μέση και τέλος η οποία προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ. Καταφέρνει να κρατήσει το μυστήριο και το ενδιαφέρον σου καθ' όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Το βασικό θέμα το οποίο διαπραγματεύεται στο τέλος, δίχως να είναι πρωτότυπο, είναι παρ' αυτά κάτι που πολλές φορές το ξεχνάμε στη ζωή μας και είναι καλό να μας το θυμίζουν που και που.
Το μόνο "αρνητικό" κομμάτι που βρήκα και πάσχει το παιχνίδι είναι ο τεχνικός τομέας. Τα γραφικά, lip-sync, κίνηση κτλ, ειδικά σε κοντινά πλάνα, cut-scenes, είναι περασμένης δεκαετίας. Προσωπικά δεν με πείραξε, ούτε επηρέασε αρνητικά την συνολική εμπειρία μου. 8/10 από μένα.
Kathy Rain 2: Soothsayer - Η Kathy επιστρέφει αυτή τη φορά ως ιδιωτική ντετέκτιβ με στόχο να ξεσκεπάσει την ταυτότητα ενός serial killer, ερευνώντας μια σειρά φονικών που έχουν λάβει χώρα στην πόλη Kassidy. Το δεύτερο μέρος της σειράς ακολουθεί την δομή του πρώτου παιχνιδιού ξετυλίγοντας την ιστορία σε 6 chapters/ημέρες.
Τα pixel art γραφικά είναι πολύ όμορφα και το voice acting (ειδικά αυτό της Kathy) σε πολύ υψηλά επίπεδα. Οι γρίφοι του παιχνιδιού κινούνται σε λογικά επίπεδα. Προσωπικά τους βρήκα πάρα πολύ εύκολους, δεν κόλλησα σε κανέναν, πράγμα σπάνιο.
Το πρόβλημα του παιχνιδιού για μένα (όπως και στο πρώτο) είναι η ιστορία. Οι πρώτες μέρες έχουν πολύ ενδιαφέρον, όσο προσπαθείς να ξετυλίξεις το κουβάρι με τους φόνους, ψάχνοντας στοιχεία σε άρθρα εφημερίδων, ανακρίνοντας και συζητώντας με διάφορους χαρακτήρες κτλ. Μέχρι εδώ όλα καλά.
Από ένα σημείο και μετά όμως --ΣΠΟΙΛΕΡ ΑΛΕΡΤ--
μετά την 4η-5η μέρα το παιχνίδι κάνει στροφή ξανά προς το μεταφυσικό. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η 6η και τελευταία μέρα, όπου περιμένεις την κορύφωση της ιστορίας, ουσιαστικά αποτελεί μια επανάληψη αυτών που είχες δει και βιώσει στο πρώτο παιχνίδι. Συναντάς και αντιμετωπίζεις τους ίδιους "εχθρούς", ενώ παράλληλα δεν δίνεται κάποια λογική ή έστω ικανοποιητική εξήγηση γιατί έκαναν όλους αυτούς τους φόνους. Αντί το παιχνίδι να είναι όντως ένα παιχνίδι μυστηρίου, το γυρνάει στο μεταφυσικό με χαρακτήρες και ιστορία που δεν δένουν μεταξύ τους. Νομίζω πως οι δημιουργοί της σειράς δεν έχουν ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους τι ακριβώς θέλουν να κάνουν με την Kathy Rain και τι ιστορία θέλουν να μας διηγηθούν.
Ένα αρνητικό σημείο που παρατήρησα είναι πως κάποιοι χαρακτήρες ενώ αρχικά μοιάζουν σημαντικοί, στο τέλος ελάχιστο ρόλο παίζουν στην εξέλιξη της ιστορίας. Μοιάζουν παραμελημένοι σαν οι δημιουργοί του παιχνιδιού να είχαν περαιτέρω σχέδια για αυτούς, αλλά για κάποιο λόγο ποτέ δεν έγιναν πράξη και έμειναν έξω από την τελική έκδοση.
Mολις τερματισα το NINJA GAIDEN 4! Τελειο ηταν με πολυ αγρια σφαγη και αιμα! Σημερα η αυριο θα ξεκινησω το high on life. Μετα τους δαιμονες παω να σφαξω εξωγηινους. Μαλιστα ενας φιλος στο steam που επαιξε το high on life μου εχει πει οτι εχει εξωγηινους που μοιαζουν με Utroms/Krang. Ανυπομονω να τους σφαξω και αυτους. Μου εστειλε και φωτογραφια πριν απο μηνες που εδειχνε εναν μικροι μπλε εξωγηινο που μοιαζει με utrom μεσα ενα ρομποτ με κοκκινο βρακι και γυαλια. Για να δουμε ειμαι περιεργιος πως ειναι τα utrom στο high o n life.!!
Και γω τερμάτισα το Halo: Combat Evolved Anniversary. Το λάτρεψα. Ειδικά από τη μέση και πέρα που έγινε όντως....το κάγκελο. Είχε απόλυτο δίκιο ο φίλος μου που επέμενε να το συνεχίσω άμεσα. Πραγματικά το έχω απορία πώς θα είναι το remake που έρχεται. Αρκετά δύσκολο πάντως σε δυσκολία normal. Συνέχεια ξεμενα από σφαίρες σε πολλά σημεία και έκανα αλχημείες για να τα βγάλω πέρα!
Θα δοκιμάσω να παίξω το Halo 2 τώρα. Και λέω θα δοκιμάσω γιατί δεν ξέρω κατά πόσο θα τη παλέψω με την original xbox έκδοση. Αν όχι θα περιμένω να πέσει τιμή το master chief collection.
Σκέφτομαι να ξεκινήσω και το Final Fantasy VII Remake. Δεν το είχα κάνει λόγω των FFXV και Lighting Returns που δεν έχω τελειώσει αλλά δεν σκοπεύω να ασχοληθώ μαζί τους ξανά άμεσα.
Και γω τερμάτισα το Halo: Combat Evolved Anniversary. Το λάτρεψα. Ειδικά από τη μέση και πέρα που έγινε όντως....το κάγκελο. Είχε απόλυτο δίκιο ο φίλος μου που επέμενε να το συνεχίσω άμεσα. Πραγματικά το έχω απορία πώς θα είναι το remake που έρχεται. Αρκετά δύσκολο πάντως σε δυσκολία normal. Συνέχεια ξεμενα από σφαίρες σε πολλά σημεία και έκανα αλχημείες για να τα βγάλω πέρα!
Θα δοκιμάσω να παίξω το Halo 2 τώρα. Και λέω θα δοκιμάσω γιατί δεν ξέρω κατά πόσο θα τη παλέψω με την original xbox έκδοση. Αν όχι θα περιμένω να πέσει τιμή το master chief collection.
Σκέφτομαι να ξεκινήσω και το Final Fantasy VII Remake. Δεν το είχα κάνει λόγω των FFXV και Lighting Returns που δεν έχω τελειώσει αλλά δεν σκοπεύω να ασχοληθώ μαζί τους ξανά άμεσα.
Όταν προχωρήσεις και τα υπόλοιπα Halo κάνε ένα ranking, είμαι περίεργος να δω πώς τα βαθμολογούν και οι υπόλοιποι. Π.χ. για μένα το καλύτερο από όλα ήταν το Reach.
Aπό όσα έχω παίξει μέχρι τώρα για μένα ήταν 4,3,1,reach. Ο κολλητός που είναι άρρωστος με τα παιχνίδια αυτά μου είπε 3,2,1 και πως τα άλλα δεν τα υπολογίζει. Σοκαρίστηκε όταν του είπα για το 4 αλλά προσωπικά το λάτρεψα για την ατμόσφαιρα του. Λες και ήμουν σε ταινία Alien ένιωθα, ειδικά προς το τέλος. Πάντως ένα πράγμα είναι σίγουρο πως συμφωνούμε το 3 έχει μακράν το καλύτερο multiplayer. Χρόνια παίζουμε 8 και 12 άτομα ταυτόχρονα σε ένα σπίτι pvp με 3 xbox 360 και 12 χειριστήρια!
