Clair Obscur: Expedition 33

[Tony Corvus]

"This Is Not The End": Clair Obscur: Expedition 33 Director Teases A Potential Sequel Or DLC

Clair Obscur is the franchise, Expedition 33 is the story.

www.thegamer.com

 

[Adhan]

Περιμένοντας για τους purists-gatekeepers-ήξερα την Κλερ πριν το 2025 από το δημοτικό, να λυσσάξουν αφού το γκέημ κλείνει όπως πρέπει και δε χρειάζεται sequel...

 

[Sephir]

Δε χρειάζεται sequel.

Εκτός και αν διηγηθούν την ιστορία κάποιας άλλης Expedition, μόνο που θα γνωρίζουμε ότι δεν θα έχει καλό τέλος...

 

[Borracho]

Αν και το παιχνίδι ήταν σκληρό 10άρι-Τέλειο, η ευκολότερη ιδέα για σίκουελ που μου έρχεται στο μυαλό -και σπόηλερ φρη, μπιότσιζ- είναι να εστιάσουν στη διαμάχη Writers-Painters και να παρουσίασουν μια πιο...μακροσκοπική εκδοχή του κόσμου τους, άντε με κανένα κάμεο τη Μαέλ για ν'αφηνιάσουν τα πλήθη.

Το Εκλαιράκι είναι βάιμπ, μούντ. Οπερατικό μέταλ να σκάει με φόντο την Έκλειψη ενώ κατεβάζεις σαράντα φανταστικομύρια ντάματζ στο εκάστοτε εκτρωματικό πός, μόνο και μόνο για να πας ν'αφήσεις κορδέλα στο μνημείο των πεσόντων συντρόφων σου.

ΤΟΥΜΟΡΟ ΚΑΜΖ ΡΕ.

 

[tommas]

Βγήκε επιτέλους και το part 3.

 

[chek2fire]

Mια και έχω ξεπεράσει τις 30 ώρες στο game μπορώ να πω ότι είναι το αριστούργημα του 2025.
Απίστευτο game σε όλα του και νομίζω η μεγάλη έκπληξη της χρονιάς που ένα άγνωστο μικρό studio βγάζει ένα τόσο τεχνικά άρτιο game.
Τα γραφικά του, ο σουρεαλιστικός του κόσμος οι χαρακτήρες του, η μουσικη του.
Must play game για όλους.

 

[Northlander]

Λοιπόν, πέρασα ένα καταστροφικά νευρωτικό εποικοδομητικό τριωράκι στο πός φάιτ με την Πέηντρες. Την έφτανα γύρω στο 40% της δεύτερης φάσης και με 'κλαιγαν οι ρέγγες.

Διάβασα τα γουίκιζ και σουρπράιζ σουρπράιζ, παίζω ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΑ ΛΑΘΟΣ (σαν γνήσιος παντρεμένος), χρησιμοποιώντας χαρακτήρες βάσει συναισθήματος και ΑΥΤΟ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΟ ΒΑΝΕ ΒΑΝΕ ΠΟΝΤΟΥΣ, δίχως υποψία Κορεάτικου μιν-μάξινγκ. Παρά ταύτα, γιωτάς ξεγιωτάς, έριξα το Ρενουάρ στο δεύτερο ποσφάιτ, να τα ντότζις, να τα πάριζ, να τα κρέηντιεντ κάουντερζ μου, κύριος.

Μετά το τρίωρο στην Πέηντρες εντάξει, κάπου το τερμάτισα με το κάρβουνο κι έριξα τη δυσκολία στο Στόρι, δίχως ίχνος ντροπής. Κύλησε νεράκι η επόμενη απόπειρα και ΠΡΟΦΑΝΩΣ μόλις την έριξα στο 10%, κλατάρουν τα πάντα με hard crash. Μετά γύριζε η κόρη μου απ' την πρώτη μέρα του σχολείου κι αντί να τσιρίζω ωσάν γνήσιος νευρασθενής που και είμαι, έπρεπε να το κλείσω, να την πάρω αγκαλιά και να τη ρωτήσω πώς πέρασε.

Παρεπιπτόντως, ΓΙΑΤΙ ΗΜΟΥΝ ΤΟΣΟ ΒΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΥΟΜΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΤΕΛΕΙΑ ΤΟΤΖΙΖ ΚΑΙ ΠΑΡΙΖ 40 ΩΡΕΣ ΤΩΡΑ; ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΣΙΒΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΥΧΑΚΗΔΕΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ.

Υπ' όψιν συφάφρωποι, όσοι θέλετε ν'απολαύσετε το ταξίδι δίχως να σπάτε χειριστήρια ή να κάνετε σόου αυτιστικής υστερίας στο ΓιουΤούπ, βάλτε τη δυσκολία στο Στόρι εξαρχής.

ΥΓ Εντάξει, η μουσική ανεβάζει το παιχνίδι σε άλλο επίπεδο. Ειδικά αυτά τα επικά ποσφάιτς με τις φραντσέζικες Ναϊτγουισιές να σκάνε τις εντονότερες δυνατές στιγμές, υποβάλλουν ακόμη και μένα που βγάνω φλύκταινες με το που βλέπω τούλι, εύσωμη καλλίφωνο και 45χρονο έφηβο ήρωα στο σανίδι.

Έβγαλα χτες αυτή τη μάχη. Προσωπικά, με κούρασε το recap (κυρίως λόγω OCD να παίξω ΌΛΕΣ τις μάχες) μέχρι να φτάσω στην Paintress. Πέρασα 2 φορές, όπου μου έδωσε το σαγόνι στο χέρι. Πάω για την τρίτη και κάθονται ΌΛΑ τα skills, ΌΛΑ μου τα parries, ΌΛΑ τα Perfect. Πάει στο τέλος και ρίχνει Cursed - You're going to die in 2 turns. Και κάπου εκεί σκάει η Maelle με το skill που τρώει όλα τα shields σε Virtuozo stance. Παράλληλα σκάει Gradient Attack. Μένει τόσο AP για να λήξει όλη η μάχη με Gustave's Homage skill. Peak gaming moments που δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να επαναλάβω, τέρμα αξιομνημόνευτο. Βγήκε hitless τελικά.

Επιμένω αποκλειστικά σε Parry και έχω απολαύσει το ΑΡ generation, όλα τα builds είναι full energise. Και φυσικά Verso - Monoco bros μαζί για πάντα.

Μέχρι στιγμής έχω μερικές ενστάσεις για το πώς θα μπορούσαν να "κατευθύνουν" τον παίκτη στο ότι είναι το τελικό showdown (τόσα πράγματα που έμειναν μη προσβάσιμα, ανεξερεύνητα "έδιναν" ότι το παιχνίδι δεν έχει τελικό boss την Paintress). Ψήγματα βέβαια. Act 3 και "We continue".

 

[erevos]

Έχει έξτρα σκηνές.

Έρχεται και νέο περιεχόμενο, ως ευχαριστώ του studio για τα 5 εκατομμύρια αντίτυπα σε πωλήσεις.

https://www.gamesradar.com/games/rpg/clair-obscur-expedition-33-is-getting-a-whole-new-location-extra-late-game-bosses-and-more-as-a-thank-you-to-players-as-the-french-jrpg-hits-5-million-copies-sold/

 

[Northlander]

What a ride...

Games Tight.

 

[MaverickStrange]

Το παιχνίδι είναι όντως εκπληκτικό. Δεν εκπλήσσομαι που ήδη συζητάνε για σικουελ.

 

[Tony Corvus]

 

[erevos]

Εντάξει, τα σάρωσε τα βραβεία.
Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη.

Edit: Τι ήταν αυτό με τον Simon στο τέλος του βίντεο;

 

[Northlander]

Edit: Τι ήταν αυτό με τον Simon στο τέλος του βίντεο;

Εκτός από το Verso's Drafts level το patch λέει ότι φέρνει περισσότερες μάχες στο Endless Tower με τα bosses να είναι ακόμη πιο δύσκολα. Εικάζω προς τα εκεί πάει.

Πάλι καλά που το τερμάτισα στο νήμα, πήγα με one-shot obliteration cheese tactic, δεν θα καθόμουν 12 ώρες να μάθω το parry pattern, ειδικά όταν η μάχη σπάει αρκετά συχνά από τα cinematics.

 

[erevos]

Τα νέα bosses στο Endless Tower είναι ΑΝΕΛΕΗΤΑ. Τα one-shot tactics δεν πιάνουν, πρέπει να είστε τέλειοι στα dodges & parries.
Εγώ δεν μπορώ να τα βγάλω, παραίτησα, είδα τις μάχες στο youtube. 3 από τις 4 έχουν cutscenes στο τέλος.






Οι cutscenes μαζεμένες:



Absolute cinema.

 

[The Nameless One]

Χθες τελείωσα το έπος. Ότι και να πεις είναι λίγο για το παιχνίδι. Ήμουν στην δουλειά και σκεφτόμουν συνεχώς σκηνικα, διαλόγους και χαρακτήρες.
Αν και δεν είναι το καλύτερο παιχνίδι που έχω παίξει, είναι σίγουρα η καλύτερη εμπειρία που έχω βιώσει σε επίπεδο συναισθημάτων από τίτλο. Βασικά, εάν έπρεπε να χρησιμοποιήσω μια λέξη για να το χαρακτηρίσω θα ήταν αυτή, εμπειρία! Όποιος δεν δέχεται τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ως μορφή τέχνης να παίξει expedition 33.
Θέλω να γράψω και άλλα, ίσως αργότερα. Ακόμα επεξεργάζομαι αυτά που ένιωσα.
Και φυσικά οι άνδρες δεν κλαίμε

 

[Borracho]

ΠΟΤΕ δεν κλαίμε. Άντε κανένα σκουπιδάκι να μπει στο μάτι. Επειδή φυσάει.

Από τους ελάχιστους τίτλους που μεταφέρουν εκπληκτικά την αίσθηση του Μεγάλου Ταξιδιού και του Ανείπωτου Άθλου. All time classic.

 

[chek2fire]

Μόλις το τελείωσα. Απίστευτη εμπειρία και μπαίνει άνετα στο πάνθεον με τα καλύτερα game που έχουν κυκλοφορήσει ever.

Η ιστορία, η μουσική τα γραφικά του τα πάντα σε κορυφαίο επίπεδο.

Στο final boss πηγα με level 56 αν και διάβαζα ότι πρέπει για να το βγάλεις να είσαι τουλάχιστον 70. Σίγουρα ηταν αρκετά δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.