5 albums που εχουμε ακουσει περισσοτερες φορες

[theonirvana]

AGAN wrote:
5. ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ NIRVANA (για κάνα χρόνο είχα απαγορεύσει στον εαυτό μου να ακούσει οτιδήποτε άλλο, αναζητούσα την προσωπική μου Νιρβάνα μέσα στις στριγκλιές του Κομπέην)</blockquote>
και εγω αυτο ακριβως.αλλα ειναι διαχρονικο το καψιμο.
Υ.Γ.:ελπιζω να το δει αυτο ο Northlander

 

[Northlander]

Όταν αρχίσεις να ακούς σωστή μουσική έλα και ξαναμίλα μου. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

1. Blind Guardian - Nightfall in Middle-Earth στην εφηβική ηλικία ως ξυπνητήρι (όλο κάθε πρωί) πριν το σχολείο και μετά επί ένα χρόνο κάθε μέρα
2. Death - Symbolic/Human (ένα από τα δύο κοντράρονται)
3. Deep Purple - In Rock
4. Godspeed You! Black Emperor - F# A# (Infinity)
5. Ed Alleyne-Jonhson - Purpe Electric Violin Concerto

Τα άνωθι είναι σίγουρο ότι είναι από τα πιο πολυακουσμένα. Μπορεί να υπάρχουν και άλλα που έχω ακούσει περισσότερο, αλλά δεν είμαι σε θέση μουσική αναδρομή στις προτιμήσεις μου. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[cook]

blind quardian - imaginations from the other side
iced earth- the dark saga
stratovarius - episode
helloween-keeper of the seven keys part 2
savatage -handful of rain

 

[Borracho]

What the hell <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Red Hot Chili Peppers- By The Way την πρώτη φορά που ανακάλυψα ότι το να πιείς ένα μπουκάλι βότκα μόνος και δυστυχής ΔΕΝ είναι η καλύτερη ιδέα στον κόσμο. Διαρκώς στο repeat για τον υπόλοιπο χρόνο, το Pet Sounds των RHCP, ένα αριστούργημα γλυκοτηγανισμένης, ηλιοχτυπημένης καψούρας.

The Twilight Singers- Blackberry Belle. Το τολμηρό ουρλιαχτό του απόλυτου μηδέν στη Γη της Επαγγελίας. Απαραίτητο.

Νeil Young & Crazy Horse- Zuma. Την πρώτη φορά που ακους το Cortez The Killer, το Σύμπαν απλώς ανατινάζεται.

Mark Lanegan- Bubblegum. Ακούγεται ηλίθιο. Είναι από τις πιο heavy ματιές στη σκοτεινή πλευρά. 10/10.

The Afghan Whigs- Black Love. Το απόλυτο ηχητικό noir αριστούργημα, ένα φίλμ για τ'αυτιά και σπίτι του επικού Faded. 'Νuff said.

ΠΙ ΕΣ : To θρέντ και οι επιλογές γαμούν. Savatage πλέον είναι φοβερό που θυμάμαι ΑΚΟΜΑ όλους τους στίχους απ'έξω κι ας τους ακούω πια ψιλοσπάνια. Τεράστια μπάντα που αδικήθηκε κατάφορα από το μάρκετινγκ της αποκλειστικά στο "μέταλ" κοινό. Οι τύποι έχουν παραδώσει πραγματικά επικά άλμπουμ, μεστά περιεχομένου, λυρισμού και ουσίας.

ΠΙ ΕΣ 2 : Βλάσσης Μποράτσος, ειδικό βραβείο τρολιάς <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Ultimus]

Χαίρομαι που πολλοί συμφορουμίτες έχουν πρώτο πρώτο το Nightfall in Middle Earth. :mosh:
Στο αμάξι το έχω και το έχω λιώσει!
Λοιπόν:
1)Blind Guardian - Nightfall in Middle Earth
2)Metallica - Black Album
3)Iron maiden - άπαντα μέχρι ΚΑΙ Fear of the Dark
4)Rammstein - Herzeleid
5)Rammstein - Reise Reise

 

[theonirvana]

Borracho wrote:
What the hell <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Red Hot Chili Peppers- By The Way την πρώτη φορά που ανακάλυψα ότι το να πιείς ένα μπουκάλι βότκα μόνος και δυστυχής ΔΕΝ είναι η καλύτερη ιδέα στον κόσμο. Διαρκώς στο repeat για τον υπόλοιπο χρόνο, το Pet Sounds των RHCP, ένα αριστούργημα γλυκοτηγανισμένης, ηλιοχτυπημένης καψούρας.
</blockquote>
η φατσα του ταξιτζη ειναι ολα τα λεφτα σε αυτο το τραγουδι.

 

[Sephir]

Με τυχαία σειρά, μερικά που μου ήρθαν τώρα στο μυαλό:

<b><span style="color:#ffffff">Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son: </span></b>Η κορυφαία συνθετική στιγμή της Σιδηράς Παρθένου και ένας παντοτινός δίσκος. Ακόμα θυμάμαι απ' έξω σχεδόν όλους τους στίχους, ενώ ήταν υπεύθυνο για να ανοίξω το λεξικό για να μάθω μερικές "άγνωστες" τότε λέξεις στα αγγλικά.

<b><span style="color:#ffffff">Paradise Lost - Draconian Times: </span> </b>Αριστουργηματικός δίσκος από τα παιδιά από το Halifax, κοντράρεται στα ίσα με το Icon για το ποιο είναι καλύτερο, αλλά το συγκεκριμένο έχει ξεχωριστή θέση για μένα, καθώς αυτό άκουσα πρώτο. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

<b><span style="color:#ffffff">Savatage - Gutter Ballet: </span></b> Μεγάλη λατρεία, μάζευα σαν τρελός τους δίσκους τους μετά που αγόρασα το Gutter σε προσφορά του Metropolis, επειδή απλά ήθελα κάτι από αυτούς στη δισκοθήκη μου. Η ήττα που έφαγα μόλις άκουσα το ομότιτλο δεν λησμονιέται...

<b><span style="color:#ffffff">Queensryche - Operation: Mindcrime: </span></b> Τι να πρωτοπείς γι' αυτό το δίσκο. Ενα από τους καλύτερους δίσκους μουσικής που έχω ακούσει ποτέ, ανεξαρτήτως ιδιώματος. Απλά ιδιοφυές.

<b><span style="color:#ffffff">Gamma Ray - Land of the Free: </span></b> Τρελό λιώσιμο, κορυφαίος και κλασικός δίσκος, το Rebellion in Dreamland θα πρέπει να διδάσκεται στις σημερινές μπάντες για το πώς πρέπει να φτιάχνεται το σωστό power metal τραγούδι και όχι τα στρουμφάκια με συνοδεία δίκασης.

 

[kuivamaa]

Πέντε; Στο περίπου.

1. Metallica - Master of Puppers. Το έχω σε βινύλιο,μπλουζάκι,παρτιτούρα κοκ.Σίγουρα ο κορυφαίος metal δίσκος της ιστορίας (προσωπική γνώμη βέβαια) και ένα μεγάλο "what if", εξαιτίας της απώλειας του Burton. Εκτός από τα τυπικά thrash metal αριστουργήματα (Το θρυλικό ομώνυμο,Battery,Disposable heroes κλπ) βλέπουμε τη μπάντα σε φοβερές "την ψάχνω" στιγμές. Νεοκλασικό σόλο και ιδιότροπα μέτρα στο Leper Μessiah, πρώιμο Death Metal στο λαβκραφτικό The Thing That Should Not Be και φυσικά το γλυκόπικρο Orion, Post metal προτού καν υπάρξει το είδος...

2. Paradise Lost - Icon. Και το Draconian Times ισάξιο είναι αλλά αυτό κυκλοφόρησε λιγο νωρίτερα-δεν σταμάτησα να το ακούω ποτέ (όπως και τα άλλα της λίστας).

3. Anthrax - Sound of White Noise. Τόσο μα τόσο υποτιμημένο αλμπουμ. Ο καλύτερος ήχος που είχαν ποτέ...Έχει να κάνει και με το ότι δεν μου αρέσει ο ρημαδοBelladonna που είχε πάρει τον πούλο τότε. Αλλά διάολε, Hy Pro Glo,Only,This is Not An Exit,Black Lodge...

4. Cardigans - Gran Turismo. Δεν έχω εξήγηση, έτσι απλά.

5. QOTSA - Lulabies to Paralyze. Μια νότα να ακούσω και κόλλησα. Είναι ένα παζλ, ο ήχος, η παραγωγή, η μίξη, οι συνθέσεις, η φωνή. Δεν θα μπορούσα να διασκευάσω κανένα κομμάτι από αυτόν τον δίσκο γιατί είναι τόσο πολύ του γούστου μου που δεν θα άλλαζα ούτε τρίχα.

 

[nerdy_alhths]

Μόνο 5;;; Και ολόκληρα;;; Και albums;;; Δε γίνεται ρε παιδιά, γι αυτό κι εγώ θα απαντήσω με τους 2μισι καλύτερους Τζέημς Μποντ του κινηματογράφου:

1) Σων Κόνερι (οκ αν έβαζα άλλον στην πρώτη θέση θα ήταν σαν να έλεγα ότι ο Manos437g σιχαίνεται τα adventures! ιεροσυλία χαχαχα)
2) Borracho (αστειάκι αυτό για να νιώσω εντός παρέας ragequit, ξέρω ότι δεν έπαιξε ποτέ τον Τζέημς Μποντ!)
3) Ρότζερ

 

[Borracho]

Φίφη είσαι λατρεία γαμώτο, μόλις προήχθης σε Ragequit Fan #1 <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[alucard]

Μαλακίες, πες αλήθεια. Μετά το χθεσινό την έβαλες να γράψει κάτι "πιασάρικο" για να της κάνεις σπέσιαλ αφιέρωμα και αξίωμα. Παραδέξου το επιτέλους !!!

 

[Adhan]

Στέφανε, Ζαχαρίας ή Όλιβα...(αν και μπορώ να μαντέψω)?

Βασίλη το Orion ΔΕΝ είναι post-metal.Isis, Neurosis, Red Sparrows, Altars of Plague, Pelican, Dirge κτλ. παίζουν post-ιές. :cheer:

 

[Borracho]

Ρε αλήθεια, ο Φίφης σίγουρα ΔΕΝ είναι η Αθηνά που όμως είναι ο Τάσος <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Και σαφώς Όλιβα. Ο Αρχηγός μπορεί να 'ναι άτεχνος και τσαπατσούλης, αλλά βγάζει πάθος απίστευτο και συναίσθημα. Ο Ζαχαρίας είχε τρελή φωνή, αλλά του έλειπε η απόγνωση του Αρχηγού.

 

[Adhan]

Borracho wrote:
Ρε αλήθεια, ο Φίφης σίγουρα ΔΕΝ είναι η Αθηνά που όμως είναι ο Τάσος <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Και σαφώς Όλιβα. </blockquote>

Πσσσσσ.... μάιντφακ... :lol: :lol: :lol:
Όσο για το δεύτερο σκέλος, σωστά μάντεψα :cheers: . Ο Ζακ είχε πιο μεστή, δουλεμένη φωνή αλλά ο [strike]Κρις[/strike] Τζον οπως είπες είχε αυτή την τρέλα και την απόγνωση στη φωνή του και γενικά έδινε μια πιο θεατρική υπόσταση στη μουσική τους

 

[ccwr]

Πέντε ε; Δύσκολη ερώτηση... Ας γράψω τα 5 πρώτα που μου έρχονται:

1) Camel- Mirage
2) Pink floyd- The dark side of the moon
3) Blue Oyster Cult- Don' t fear the raper
4) Beatles- Abbey Road
5) Blind Guardian- Somewhere far Beyond(tribute στα εφηβικά μου χρόνια)

 

[Borracho]

Άνταν, ο Τζόν Όλιβα τραγούδαγε πάντα, ο Αρχηγός. Ο Κρίς ήταν ο μικρός αδερφός/κιθαρίστας που χάσαμε πρόωρα!

 

[Adhan]

Ωχ ! Εκ παραδρομής :malakas:...

 

[kuivamaa]

Ακούω πολύ Post φίλε Adhan και η εντύπωση που μου δίνει το Orion ότι αποτελεί πρόγονο του είδους μου σχηματίστηκε ακριβώς ακούγοντας μπάντες όπως οι Isis.

 

[Bathory]

Ζαχαρίας φωνάρα ρε! Προσωπικά όμως αγαπώ πιο πολύ απ' όλα το Poets And Madmen, όπου για ΄μένα ο αρχηγός πιάνει τρελά λιντ βόκαλς, ίσως τα πιο ώριμα που έπιασε ποτέ.

 

[andrikos_of_steel]

<b>Whitesnake - 1987</b> (αιώνια αγαπη και παντοτινή...)
<b>Rainbow - Long Live Rock 'n' Roll</b>
<b>Queensryche - Operation: Mindcrime</b> (ειδικα η τριαδα "The Mission", "Suite Sister Mary", "The Needle Lies" καθε φορα με ανατριχιαζει απίστευτα...)
<b>Haggard - Eppur Si Muove</b>
<b>Nightwish - Oceanborn</b> (και οι ίδιοι έχουν πει ότι δεν πρόκειται να ξαναγραψουν τέτοιο αλμπουμ)

Μιας και το έχουν κανει κι αλλοι, ισοψηφώ και εγώ ένα αλμπουμ στην πέμπτη θέση. Συγκεκριμένα διπλό αλμπουμ <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> Η ροκ όπερα <b>"Once And Future King"</b> του <b>Gary Hughes</b>...