[AAR] Stellaris, Free Human Union

[Grotenfrod]

Καλησπέρα σε όλους. Ένα γεμάτο After Action Report για το Stellaris ήταν κάτι που ήθελα να κάνω πολύ καιρό τώρα. Μιας και προέκυψε πολύς χρόνος και ανάγκη αξιοποίησης των χυμών της δημιουργικότητας, το αποφάσισα επιτέλους να ξεκινήσω. Τι θα δείτε λοιπόν:<br><br>Ο σκοπός είναι μια ελεύθερη διήγηση του campaign που θα παίξω με ένα faction της Γης που δημιούργησα εγώ και διαφέρει λιγάκι από την βανίλια έκδοση της Paradox. Στο δικό μου σενάριο το 2200 βρίσκει την Γη και τις αποικίες της στο ηλιακό σύστημα, έτοιμες για το πέρασμα στο διαστρικό ταξίδι, μετά από μια μεγάλη διαμάχη μεταξύ των τάξεων τoν προηγούμενο αιώνα. Το όνομα του Faction είναι Free Human Union και ακολουθούν τα settings του παιχνιδιού όπως και τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων.<br><br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i67.tinypic.com/2ex1u6o.jpg" alt="2ex1u6o.jpg" class="bbcode_img" /></span><br><br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i65.tinypic.com/13yphfn.jpg" alt="13yphfn.jpg" class="bbcode_img" /></span><br><br>Καθώς η ημερομηνία του παιχνιδιού ξεκινά το 2200, θα καλύψω με ένα σύντομο χρονικό κάποια συμβάντα έως και αυτό το έτος. Το timeline αυτό είναι προαιρετικό για την ανάγνωση του After Action Report που θα ακολουθήσει, το οποίο θα ακολουθεί λίγο πιο λογοτεχνική προσέγγιση αλλά θα λέγαμε πως είναι το lore του. Θα χαρώ πολύ να ακούσω τη γνώμη σας ή και προτάσεις καθώς θα το διαβάζετε.<br><br><br>Στον ακόλουθο χώρο θα παρατίθονται τα λινκ των updates:<br>http://ragequit.gr/Forum/index.php/topic,7526.msg223805.html#msg223805" class="bbcode_url"> Εισαγωγή. Έτη 2035-2095<br>http://ragequit.gr/Forum/index.php/topic,7526.msg223854.html#msg223854" class="bbcode_url"> Εισαγωγή. Έτη 2101-2200<br>http://ragequit.gr/Forum/index.php/topic,7526.msg223857.html#msg223857" class="bbcode_url"> Κεφάλαιο 1: Ριζοσπαστικοποίηση.<br>http://ragequit.gr/Forum/index.php/topic,7526.msg224022.html#msg224022" class="bbcode_url"> Κεφάλαιο 2: Το Αίνιγμα ενός Νέου Κόσμου<br>http://ragequit.gr/Forum/index.php/topic,7526.msg224103.html#msg224103" class="bbcode_url"> Κεφάλαιο 3. Dot Dot Dash.<br>http://ragequit.gr/Forum/index.php/topic,7526.msg224158.html#msg224158" class="bbcode_url"> Κεφάλαιο 4: The vividness of the galactic streams, dancers on the plane of existence.<br><br>

 

[Grotenfrod]

Αποσπάσματα από την «Σύντομη Ιστορία του 21ου και 22ου αιώνα.» του Elias Callainot.<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<br>Έτη 2035-2095

<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i65.tinypic.com/9gapht.jpg" alt="9gapht.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2035: Επιτυχημένη προσεδάφιση στον Άρη επανδρωμένης αποστολής, ιδιωτικής εταιρίας.<br><br>2040: Πρώτη επιτυχημένη εισαγωγή αστεροειδούς σε σεληνιακή τροχιά για εξόρυξη μεταλλευμάτων.<br><br>2048: Η εξόρυξη αστεροειδών γίνεται απλούστερη και οικονομικότερη λόγω των νέων οικονομικών κινητήρων ιόντων. Ρύθμιση των ζωνών εξόρυξης από τον Ο.Η.Ε.  Έτος που ο πληθυσμός της γης ξεπερνά για πρώτη φορά τα 10 δισεκατομμύρια. <br><br>2049: Κατάρρευση της Αραβικής πετρελαϊκής οικονομίας, αυξημένη ζήτηση και περιορισμένες νέες πηγές οδηγούν την περιοχή σε αποσταθεροποίηση και θρησκευτικούς πολέμους. Άνοιγμα της ζώνης του Αρκτικού κύκλου σε αμερικανικές και ρωσικές εταιρίες, ερήμην του Ο.Η.Ε. Συμμετοχή εταιριών του Καναδά και της Σκανδιναβικής Ένωσης.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i64.tinypic.com/2exppj5.jpg" alt="2exppj5.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2051: Εξαφάνιση του Αμερικανικού πυρηνικού υποβρυχίου «USS Columbia» στα νερά του αρκτικού. Παγκόσμια ένταση.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i66.tinypic.com/5nu06c.jpg" alt="5nu06c.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2052: Στρατιωτικοποίηση της Ανταρκτικής από τις Η.Π.Α. σε απάντηση έρευνας που καταδείκνυε την Ρωσία ως υπεύθυνη για την βύθιση του υποβρυχίου. Αποχώρηση του Κινέζου και Ρώσου πρέσβη από την Ουάσιγνκτον, διακοπή των συνομιλιών. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους είσοδος Ρωσικών στρατευμάτων στην Πολωνία και τις Βαλτικές χώρες και κατάληψη της αντιπυραυλικής ασπίδας του ΝΑΤΟ.<br><br>2054: Ένωση Βόρειας και Νότιας Κορέας μετά από έντονες διεκδικήσεις και απειλές της Ιαπωνίας για την ΑΟΖ.<br><br>2058: Πρώτη χρήση οπλισμού στο διάστημα. Ισραηλινή πλατφόρμα εξόρυξης, καταστρέφει Ινδική ερευνητική αποστολή με προορισμό τον Άρη. Το δυστύχημα αποδίδεται σε σφάλμα.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i68.tinypic.com/a9y07b.jpg" alt="a9y07b.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2059: Κατάρρευση της Wall Street. Λιμός και αναταραχές στις Η.Π.Α. Κήρυξη στρατιωτικού νόμου.<br><br>2060: Αμυντική Ένωση των νεοφασιστικών κυβερνήσεων  Γερμανίας-Γαλλίας-Ουγγαρίας, ενάντια στην διαφαινόμενη Ρωσική απειλή. Εκτεταμένες ξηρασίες στην Ινδία, κύμα μετανάστευσης προς την Ευρώπη και λιμός.<br><br>2061: Συνοριακό επεισόδιο μεταξύ κατεχόμενης Πολωνίας και Ουγγαρίας. Κλιμάκωση της έντασης και κήρυξη πολέμου στη Ρωσία από τον συνασπισμό Γερμανίας-Γαλλίας-Ουγγαρίας. Αποχή των Η.Π.Α. και εσωτερικές αναταραχές.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i63.tinypic.com/2pskhg5.jpg" alt="2pskhg5.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2062: Παράδοση της Ευρώπης στις φλόγες. Ρίψη πυρηνικής κεφαλής από γαλλικό υποβρύχιο στη Μόσχα, μετά από σπασμωδική εντολή της φασιστικής κυβέρνησης του Παρισιού. Απόσυρση της Ρωσίας και συνθηκολόγηση για την αποφυγή ολοκληρωτικής καταστροφής του πλανήτη. Παραμονή στο παλιό status quo και έναρξη συνομιλιών για ενίσχυση του ρόλου του Ο.Η.Ε. Ίδρυση διεθνικιστικών κινημάτων. Ενωμένοι Εργάτες στη Γαλλία, Συνεχιστές του Οκτώβρη στην Ρωσία και Pajaritos Rojos στις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Αδελφοποίησή τους και κήρυξή τους εκτός νόμου.<br><br>2063: Εκατομμύρια νεκροί από το πυρηνικό νέφος σε Ρωσία και Ηπειρωτική Ευρώπη. Αναβάθμιση του Ο.Η.Ε. σε παγκόσμιο όργανο για την αποφυγή της ολοκληρωτικής καταστροφής και εξοπλισμός του με κεφάλαια από τις μεγαλύτερες εταιρίες του πλανήτη. <br><br>2070: Σταθεροποίηση των εξεγέρσεων στην Γη. Περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου του νέου Ο.Η.Ε. με προσχώρηση όλων των ανεπτυγμένων δυνάμεων σε ρόλο ομόσπονδων επαρχιών.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i65.tinypic.com/2ekhbop.jpg" alt="2ekhbop.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2075-2090: Το Μεγάλο Πρόγραμμα Εκβιομηχάνισης ή Τρίτη Βιομηχανική Επανάσταση. Αξιοποίηση και εξόρυξη των πηγών του ηλιακού συστήματος. Αυξάνεται η σταθερότητα λόγω των θέσεων εργασίας στα νέα ναυπηγεία και τα ορυχεία που ιδρύονται σε αστεροειδείς. <br><br>2091: Ίδρυση του σταθμού εξόρυξης Aegis στον αστεροειδή Pallas.<br><br>2092: Ίδρυση του σταθμού εξόρυξης Argos στον αστεροειδή Juno και του Agora στον Vesta.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i67.tinypic.com/2cejw9.jpg" alt="2cejw9.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2095: Πρώτη γενική απεργία στον Argos με αιτήματα για καλύτερη διαβίωση και αμοιβές. Καταστολή της και αντικατάσταση 5.000 διαστημορύχων με κατοίκους παραγγουπόλεων της Γης. Το πόρισμα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. κρίνει πως η απεργία οργανώθηκε από το κίνημα Ενωμένων Εργατών, υπό το νέο όνομα: Human Worker’s Movement (HWM)-Πανανθρώπινο Κίνημα Εργατών (ΠΚΕ). Διώξεις και φυλακίσεις.<br>

 

[Grotenfrod]

Αποσπάσματα από την «Σύντομη Ιστορία του 21ου και 22ου αιώνα.» του Elias Callainot.<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
Έτη 2101-2200

<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i64.tinypic.com/2nu0qqx.jpg" alt="2nu0qqx.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2101: Ίδρυση του ερευνητικού σταθμού Hyperion, σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο από την ανεξάρτητη επιστημονική κοινότητα και κεφάλαιο ιδιωτών και ιδεολόγων. Ουδέτερος καθώς δεν ανήκει σε κρατική οντότητα ούτε επιχείρηση που υπάγεται σε αυτές.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i66.tinypic.com/14e2uqu.jpg" alt="14e2uqu.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2110: Ποινικοποίηση της τεκνοποίησης στη γη χωρίς έγκριση από τα αρμόδια όργανα του Υπουργείου Ανάπτυξης του Ο.Η.Ε. Ποινή στους παραβάτες, εξαγοράσιμη με υπηρεσία σε ορυχεία, 10 χρόνια για κάθε πλεονάζον μέλος.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i65.tinypic.com/4oodx.jpg" alt="4oodx.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2113: Πρώτη μέτρηση ραδιενέργειας στο σημείο 0 στη Μόσχα. Άνοιγμα ζωνών στην πόλη υπό προϋποθέσεις. Έρευνες αποκαλύπτουν πως το Μαυσωλείο του Λένιν στη Μόσχα είναι άδειο και η σορός αγνοείται. <br>2135: Ολοκλήρωση ενός πρωτοτύπου Warp Drive από τον ερευνητικό σταθμό Hyperion. Αποστολή του στον Σείριο με απώλειά του. Η τύχη του αγνοείται.<br>2151: Γέννηση της Juliette Dubois στην Γη, στο ομόσπονδο κράτος της Γαλλίας από αστική οικογένεια βιομηχάνων χρωμίου και ηλίου.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i64.tinypic.com/xpvjvp.jpg" alt="xpvjvp.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2170: Η Juliette Dubois προσχωρεί στο ΠΚΕ (HWM) ενώ βρίσκεται στον Argos και συντάσσει την διπλωματική της εργασία στην Γεωλογία Αστεροειδών. <br>2174: Κήρυξη συντονισμένων απεργιών σε Vesta, Pallas και Juno.<br>2175: Άφιξη σκαφών του Ο.Η.Ε. για βίαιη λύση της απεργίας σε Pallas και Juno. Όταν κορυφώνεται η φάση της εισβολής με μονάδες εδάφους, οι αντάρτες ανατινάζουν και τους δύο σταθμούς μαζί με τις προσδεμένες μονάδες του γήινου στόλου. Επιζήσαντες συσπειρώνονται στον σταθμό Agora στην Vestia.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i67.tinypic.com/3h8ci.jpg" alt="3h8ci.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2176: Προσέγγιση των επαναστατών του Agora με την ερευνητική κοινότητα του Hyperion. Μυστική παροχή πρωτοτύπου ασπίδας πεδίου που καλύπτει όλο τον αστεροειδή σε συνεργασία με το ερευνητικό πρόγραμμα του Hyperion και τον τμηματάρχη ενέργειας Yi Situ.<br>2177: Συντριβή κορβετών του Ο.Η.Ε που πλησιάζουν τον αστεροειδή Vesta για κατάπνιξη της επανάστασης. Αργότερα την ίδια χρονιά, αποχώρηση του Σινο-Ινδικού συνασπισμού από τον Ο.Η.Ε. και ένταση στην Γη, λόγω των τεράστιων ελλείψεων σε πρώτες ύλες. Ανοιχτές μάχες με επαναστάτες μέλη του ΠΚΕ (HWM) στην Γη.<br>2185: Ύπαρξη θυλάκων ελεγχόμενων από τον HWM στην Γη. Συγκρούσεις στις αμφισβητούμενες ζώνες μεταξύ του Ο.Η.Ε και του Σινο-Ινδικού συνασπισμού.<br>2186: Καταστροφή όλων των δορυφόρων και πλατφορμών εξόρυξης του Ο.Η.Ε στο διάστημα από τον ναυπηγηθέντα στόλο των επαναστατών του ΠΚΕ (HWM).<br>2187: Αποκλεισμός της Γης από σκάφη του HWM. Βομβαρδισμός βάσεων εδάφους από το διάστημα σε στόχους του Ο.Η.Ε και του Σινο-Ινδικού Συνασπισμού.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i67.tinypic.com/2qusrhf.jpg" alt="2qusrhf.jpg" class="bbcode_img" /><br><span style="font-size:8pt">https://flowerzzxu.deviantart.com/art/Tianhua-xu-stand-by-661910206" class="bbcode_url">image credit</span><br></span><br>2188: Τελική παράδοση άνευ όρων των παγκοσμίων κυβερνήσεων στο ΠΚΕ (HWM).<br>2190: Πλήρης απαλλοτρίωση των περιουσιών της άρχουσας αστικής τάξης των ομόσπονδων κρατών της Γης. Διάλυση των συνόρων και ίδρυση της Κυβέρνησης του Free Human Union (F.H.U.) με έδρα την Γη και μέλη τις αποικίες του ηλιακού συστήματος. Πρώτη γενική γραμματέας η Juliette Dubois.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i64.tinypic.com/23lhawk.jpg" alt="23lhawk.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2195: Ολοκλήρωση του προγράμματος πλοήγησης μέσω υπερ-ταχείων μεταξύ των Ηλιακών Συστημάτων και εγκατάλειψη του ασταθούς προγράμματος Στρέβλωσης του Χωροχρόνου. Υπεύθυνος του προγράμματος ο Yi Situ στο θεωρητικό κομμάτι και ο  Liam Page στην κατασκευή των κινητήρων και των χαρτών πλοήγησης.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i67.tinypic.com/2hgycnb.jpg" alt="2hgycnb.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2196: Ολοκλήρωση και παράδοση των πρώτων ερευνητικώaν σκαφών με δυνατότητα διαστρικού ταξιδιού.  Το FHUS Enigma με κυβερνήτη τον Bogdan Makarov αναλαμβάνει το ταξίδι και την εξερεύνηση του συστήματος γύρω από το Barnard’s Star και το FHUS Pathfinder με κυβερνήτη τον Dmitri Ivannikov, την ολοκλήρωση της χαρτογράφησης του ηλιακού μας συστήματος και έπειτα το ταξίδι στον Σείριο και τον εντοπισμό πιθανών υποψηφίων για αποικισμό.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i63.tinypic.com/m8mbl2.jpg" alt="m8mbl2.jpg" class="bbcode_img" /></span><br>2199: Έναρξη της τελικής χαρτογράφησης του ανθρωπίνου γονιδιώματος υπό την Anna Larionov, με σκοπό την θεραπεία της ανθρώπινης υπογεννητικότητας που επέφερε η μόλυνση στη γη και οι συνθήκες διαβίωσης στις αποικίες.<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i64.tinypic.com/2hyi8lk.jpg" alt="2hyi8lk.jpg" class="bbcode_img" /><br><span style="font-size:8pt">https://nalro.deviantart.com/art/Foresight-123987167" class="bbcode_url">image credit</span><br>2200: Εορτασμός των δέκα χρόνων από την επιτυχία της επανάστασης και οι πρώτες εκλογές που έχουν καθοριστεί σε 10ετή βάση. Γενική Γραμματέας η Juliette Dubois με 75,6% των ψήφων. Αναχώρηση του FHUS Enigma για το Barnard’s Star. <br>

 

[Grotenfrod]

<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
Κεφάλαιο 1: Ριζοσπαστικοποίηση.

<br><br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i66.tinypic.com/2wfrbwi.jpg" alt="2wfrbwi.jpg" class="bbcode_img" />

<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
2170 μ.Χ.

<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<b>3 Juno<br>Διάμετρος    (233 km)[2]<br>Επιφάνεια    216 000 km2[5]<br>Οικισμός:      Argos (Level I, II, III)<br>Πληθυσμός:  7.868<br>Σύνθεση:      78% Λατίνο-Βραζιλιάνικος | 11% Μαρόκο - Βόρεια Αφρική | 2% Ευρωπαϊκός-Αμερικανικός | 9% Λοιποί/Αυτόχθονες </b>

<br><br>Κανένα τουριστικό γραφείο δεν θα σε φέρει ποτέ στο δεύτερο επίπεδο του Argos. Βαθιά μέσα στον αστεροειδή, με μια μεγάλη κεντρική θολωτή αίθουσα να σου δίνει την ψευδαίσθηση ανοιχτού ουρανού. Διάβολε οι σκαφτιάδες μπήκαν ακόμη και στον κόπο να ζωγραφίσουν αστέρια με κάποιο φωσφορούχο χρώμα που θα σου προκαλεί τουλάχιστον 45 μορφές καρκίνου. Εάν ο δρόμος σου δεν είναι προς το τρίτο επίπεδο, την Κόλαση, δεν σε φέρνει τίποτα εδώ. Όλοι οι γήινοι σταματούν στο πρώτο επίπεδο, που θα μπορούσες να το πεις μέχρι και όμορφο, με τα λευκά αποστειρωμένα πλαστικά του και το Hard Rock Café του. Μπορείς να πάρεις μια κονκάρδα Hard Rock Café JUNO, να την κοτσάρεις σε κάποιο βίντατζ τζιν μπουφάν και να μιλάς με αέρα μυστηρίου για τα ταξίδια σου στο Ηλιακό σύστημα και τα ορυχεία των αστεροειδών.<br><br>Το δεύτερο επίπεδο οι ντόπιοι το λένε Μέση Γη. Κάποιος μερακλής μάλιστα έχει σκαλίσει στο βράχο έναν νάνο και ρούνους τριγύρω. Οι Γήινοι έσκαψαν πολύ βαθιά. Το 2170 το προσδόκιμο ζωής για τους ντόπιους ήταν γύρω στα 40. Αν δεν πέθαινες από ατροφίες των οστών και συγγενείς ασθένειες, θα πέθαινες σίγουρα από κάτι σχετικό με την τροφή. Δηλητηρίαση, διάτρηση στομάχου και αβιταμίνωση τις είχες στο τσεπάκι τον πρώτο χρόνο διαμονής. Βλέπεις τα υδροπονικά στην επιφάνεια των κρατήρων ήταν γεμάτα σόγια η οποία υποτίθεται πως θα έδινε γευστική ποικιλία στο φαγητό και διατροφική αξία. Την σόγια την μετέτρεπαν μαζικά σε χυλό και την κατέψυχαν στην επιφάνεια. Δύο γεύματα τη μέρα, θλιβερά στην όψη και άγευστα. Οπότε εκεί που δεν κοίταζαν οι πάνω, στις γωνιές και τις αχαρτογράφητες σωληνώσεις της Μέσης Γης και πιο κάτω, στην Κόλαση, μεγαλώναμε κάθε φύσεως πρασινάδα. Λαγούμια γεμάτα με μανιτάρια σε όλα τα τοιχώματα με αέρα θολό από τα σπόρια και δεντράκια που ρουφούσαν το άρρωστο φως των προβολέων. Υπήρχε ένας Τούρκος που μπορούσε να σου φτιάξει κεμπάπ που όλοι έλεγαν πως ήταν ακριβώς σαν κρέας, αν και σχεδόν κανένας μας δεν είχε φάει κρέας για να ξέρουμε τη διαφορά.<br><br>Οπότε καταλαβαίνεις πως όταν μπήκαν οι δύο κοπελιές στον Μαυριτανό, ξεχώριζαν από όλο τον συφερτό μας. Τι να πω όμως, τελικά ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις. Κατηγορούσαμε τότε συχνά τους γήινους, πως μας έχουν για δεύτερης κατηγορίας ανθρώπους, για ζώα, αλλά τελικά είναι ανθρώπινη η διάκριση κι ο ρατσισμός και πάντα επικίνδυνα. Όπως και να έχει, κανένας δεν τις πείραξε, όλοι έμειναν στα δικά τους βάσανα και ποτήρια. Ο τυπάς αυτός που έφτιαχνε τους εξωσκελετούς και έπαιζε κιθάρα –να τον άκουγες να παίζει, σε πήγαινε μέχρι την Ανδαλουσία και πίσω πάλι- που τονέ ξέραμε όλοι πως είναι μέλος της Ένωσης τότε, τις πλησίασε, είχαν πιάσει κουβέντα. Πιτσιρίκια, γέλαγαν φλέρταραν και τα συναφή. <br><br>Πότε και γιατί έσκασε η έφοδος δεν ξέρω. Βαρέσανε πρώτοι, στο ψαχνό κανονικά. Εκπαραθυρώθηκα και έχω μια σειρά 20 ράμματα να το θυμάμαι, αλλά έζησα και δεν με συνέλαβαν. Το αίμα όμως πρόλαβα να το δω.<br><b>Τζόνυ Ιριάνικους. Απόσπασμα από το «Ημερολόγια των μεθυσιών μου.»</b><br><br>
<hr class="bbcode_rule" />
<br><br>«Ζουλιέτ, μαλάκω, τσέκαρε δεν έχει φώτα εδώ καν! Ηλίθια θα μας απαγάγουν εδώ κάτω.» είπε μισό-σοβαρά η Κριστίν και πήγε να χαζογελάσει όταν ένας πίδακας ατμού ξεχύθηκε από κάτι γρίλιες δίπλα της και έβγαλε μια στριγκλιά.<br>«Τσέκαρε τον θόλο.» Η Ζουλιέτ την κοπάνησε στο δερμάτινο πάνω από το στήθος για να την σταματήσει, κόβοντάς της την ανάσα και της έδειξε προς τα πάνω. Στο σκοτεινό πέτρωμα ήταν ζωγραφισμένα άστρα, αλχημικά σύμβολα και γαλαξίες. Η Κριστίν αναρωτήθηκε αν έπρεπε να βγάλει έξω από την τσάντα της την αναλογική μηχανή για να τα φωτογραφίσει ή αν κάποιος θα σκεφτόταν να την κλέψει. Αρκέστηκε στο να κάνει ένα επιφώνημα θαυμασμού.<br><br>Η αλήθεια είναι πως η Ζουλιέτ δεν ένιωθε κάποια ιδιαίτερη απειλή. Μετά τον μεγάλο ανελκυστήρα που τις έφερε ως εδώ, ακολούθησαν ένα πλατύ λαγούμι, πολλών μέτρων σε πλάτος και ύψος, γεμάτο με μαγαζάκια και σπίτια από μεταλλικά φύλλα στις πλευρές του. Από την οροφή κρεμόταν κάθε λογής αντικείμενο, κορδέλες, καλώδια, και αρμαθιές με αποξηραμένα μανιτάρια. Τα μαγαζάκια στην άκρη του δρόμου πουλούσαν μπιχλιμπίδια και τα περισσότερα έβραζαν κάτι μεταξύ σούπας και τσαγιού. Το τέλος του λαγουμιού τις έφερε σε έναν μεγάλο χώρο που άνοιγε σε έναν θόλο, στολισμένο με ζωγραφιές που λαμπύριζαν. <br><br>«Είμαστε εκτός της περπατημένης Κριστίν. Ψαγμένες ταξιδεύτριες. Ξέρεις National Geographic style» της έκανε κλείνοντάς της το μάτι.<br>«Οκ, δεν λέω, δεν είναι τόσο άσχημα όσο το κάνουν να ακούγεται πάνω, αλλά δεν ξέρω τι το κάνει καλύτερο από το Μπουένος Άιρες με οροφή…»<br>«Είσαι ξενέρωτη γαμώτο. Έφτασες μέχρι την ζώνη των αστεροειδών και θα έχεις να θυμάσαι τον Πωλ-τον-μαλάκα-μικροτσούτσουνο-μπάρμαν.»<br>«Ναι, οκ δεν βλέπω τίποτα πουτσαράδες λατίνους εραστές τριγύρω ούτε και εδώ. Ξέρεις μπορεί να φταίει η βαρύτητα.» και έκανε μια κίνηση με το μικρό της δάχτυλο. <br>«Κριστίν είσαι απίστευτος αστειάτορας. Οκ, δες, «Ο Μαυριτανός»! Παραδέξου πως φαίνεται να ξέρουν από διασκέδαση εδώ σε σχέση με πάνω τουλάχιστον.»<br>«Ο Μαυριτανός» ήταν φτιαγμένος με λαμαρίνες, σταθερά πριτσινωμένες και πάνω από την πόρτα του, η  οποία είχε ένα φινιστρίνι στο κέντρο, έλαμπε κυανό νέον με το όνομα στα Γαλλικά. Με μπογιά από κάτω, «I went to the worst of bars hoping to get killed but all I could do was to get drunk again.»<br><br>Μπήκαν μέσα, ο χώρος ήταν μεγάλος, πρέπει να βρισκόντουσαν εκεί πάνω από τριακόσια άτομα. Την μυρωδιά του αλκοόλ μπορούσες σχεδόν να την αγγίξεις στον αέρα, να την εισπνεύσεις και να ξεχάσεις τα πάντα, κοινωνός του προαιώνιου τραγουδιού της ανθρωπότητας. Ένας καταραμένος βράχος στο διάστημα και βρήκαμε τρόπο να μεθύσουμε, να φτιάξουμε κάτι να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι είμαστε σκεπτόμενος άνθρακας που πεθαίνει. Έπιασαν ένα τραπέζι με σκαμπό, σχετικά κοντά στην είσοδο.<br>Τα ποτά τους είχαν την γεύση πετρελαίου και χτύπαγαν κατευθείαν ανάμεσα στα μάτια. Μερικοί τύποι παραδίπλα τους έστειλαν ποτά για κέρασμα και σήκωσαν τα ποτήρια τους προς το μέρος τους. Οι κοπέλες ήπιαν και ανταπέδωσαν τον χαιρετισμό. Ένας τύπος με μακριά καπαρντίνα και μαλλί έπεσε καθώς πέρναγε πάνω στην Ζουλιέτ.<br><br>«Παρντόν, γήινες για την…παραφορά.» είπε με μια κωμική υπόκλιση άλλου αιώνα.<br>«Πςςς είσαστε κοφτερά μυαλά εδώ πάνω δικέ μου ε; Το τσάκισες το κατεστημένο, στην υγειά σου ρε διαστημορύχε!» είπε η Ζουλιέτ στον τύπο που θα μπορούσε να είχε δει στο τρίτο έτος της Καλών Τεχνών του Παρισιού, πίσω στην πατρίδα, εξίσου εύκολα.<br> Ο τύπος γέλασε βροντερά και χτύπησε την Ζουλιέτ στην πλάτη.<br>«Δεν σας το είχα στη Γη, πως ξέρετε ακόμα να μιλάτε. Νόμιζα πως ξέρετε μόνο τη λέξη μάλιστα και μετά πάτε σαν ρομποτάκια.» Χόρεψε έναν χορό μεταξύ μαριονέτας και ρομπότ.<br>«Κριστίν, ΝΑΙ, υπάρχει μετεμψύχωση! Αρχαία πνεύματα του Μαρξ και του Τσε έφτασαν μέχρι εδώ και βγήκε ο πολεμιστής του φωτός….» έκανε ένα νεύμα με το ποτήρι, κουνώντας το ποτό γύρω γύρω, πρόσχαρη μα ειρωνική. «Ο φίλος….» ξαναέκανε με νόημα.<br>«Μάρκο, ευχαρίστησή μου.» Άπλωσε το χέρι του. Η Ζουλιέτ το αγνόησε.<br>«Οπότε Μάρκο, ντόπιε, ψήστο, που μπορούμε να βρούμε τρελοαμανίτες εδώ πέρα;»<br>Ο Μάρκο την κοίταξε για λίγο και μετά την Κριστίν. <br>«Κριστίν, δεν τα μασάει τούτη τα λόγια της ε;» της έκανε.<br>«Τούτη, ή αλλιώς Ζουλιέτ.» του είπε η Ζουλιέτ και έκανε την αντίστοιχη υπόκλιση άλλου αιώνα.<br>«Τι να τα κάνεις όμως; Λέω, αν ασπούμε ξέραμε που να τα βρούμε;»<br>«Να φτιάξω φάρμα μανιταριών στη Γη και να πλουτίσω με την επιχειρηματική μου ιδέα. Είμαστε φοιτήτριες και σε ρωτάμε για ψυχοτροπικά. Επίσης αν πιστεύεις πως είμαστε πράχτορες για να σπάσουμε τον φοβερό κύκλο του εγκλήματος, πιστεύω πως έναν όροφο πάνω δεν δίνουν δεκάρα για τη μυκητίαση των διαδρόμων σας. Cheers!» και του χτύπησε το ποτήρι.<br>Ο Μάρκο τις κοίταξε και τις δύο για μια στιγμή. Έβαλε το χέρι στην εσωτερική τσέπη της καπαρντίνας και έβγαλε ένα σακουλάκι με μερικά ξεραμένα μανιτάρια μέσα του. <br>«Κέρασμά μου, μην ειπωθεί πως είμαστε αφιλόξενοι εδώ πάνω.» Άφησε το σακουλάκι πάνω στο τραπέζι. Πήγε να πει κάτι αλλά τον διέκοψε ένας δυνατός ήχος ενός παραθύρου που έσπασε και ο τόπος γέμισε καπνό.<br>Κραυγές από παντού.<br>«Πέστε κάτω ΤΩΡΑ!»<br>Κραυγές…Κραυγές….Λευκό φως.<br>Όταν ήρθε πίσω η όραση της Ζουλιέτ είδε τον Μάρκο να αρπάζει το όπλο ενός πεζοναύτη και να τον χτυπά στο πρόσωπο. Μια ριπή. Έπεσε στα γόνατά της, κρατώντας το κεφάλι της. Πλάι της είδε την Κριστίν, γεμάτη αίματα, χτυπημένη.<br>Ούρλιαξε.<br>«ΌΧΙΙΙΙΙ! Γουρούνια!!!!»<br>Έπεσε πάνω στην Κριστίν, κλαίγοντας και ουρλιάζοντας υστερικά. Κάποιος την γράπωσε βίαια από το μπράτσο και είδε ένα κοντάκι όπλου να έρχεται προς το πρόσωπό της. Όλα μαύρισαν. <br><br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i66.tinypic.com/2vi1fs7.jpg" alt="2vi1fs7.jpg" class="bbcode_img" />

<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<span style="font-size:8pt">quarter_c_by_artozi</span>

 

[captain kal]

Απλά προσκυνώ!!  :worshippy: :worshippy:<br><br>And I salute you!!!  :salute: :salute:

 

[Grotenfrod]

<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
Κεφάλαιο 2: Το Αίνιγμα ενός Νέου Κόσμου

<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i64.tinypic.com/35j028l.jpg" alt="35j028l.jpg" class="bbcode_img" />

<br><b>19 Ιουνίου 2200</b><br>Ώρα πλοίου 20:01. Τα φώτα στον διάδρομο μπροστά του έπεσαν σιγά σιγά σε ένταση, μέχρι που έμεινε μονάχα ένα αναιμικό κόκκινο φως για να φωτίζει ίσα ίσα το περίγραμμα των κιβωτίων που ήταν δεμένα και στερεωμένα στο πάτωμα. Ήταν η ώρα που στο σκάφος έπεφτε η θεωρητική νύχτα, ώστε να μπορούν να διατηρήσουν μια έννοια βιορυθμού και να ελαττωθεί και η κατανάλωση καφέ. Καθώς θυμήθηκε τον καφέ ο Ελίας Καλαϊνότ, έκανε μια μικρή παράκαμψη μέχρι τον μεσόδομο αναψυχής για να γεμίσει την κούπα του μαύρο κατράμι. Μετά συνέχισε την πορεία του προς την Σάλα.<br>Η Σάλα ήταν ένας χώρος στο πάνω δεξί τμήμα του FHUS Enigma, ακριβώς στην γωνία που σχημάτιζε η υπερκατασκευή του πλοίου. Εκεί τμήμα της εξωτερικής θωράκισης μπορούσε να αποτραβηχτεί στην άκρη αποκαλύπτοντας μια μεγάλη τζαμαρία που έβλεπε έξω στο σύμπαν, τουλάχιστον όταν δεν υπήρχε κίνδυνος μικρο-αστεροειδών και κάποια έξαρση ακτινοβολίας. Συνήθως πάντα υπήρχαν τουλάχιστον μερικά άτομα εκεί, αλλά για καλή του τύχη, ο Ελίας ήταν μόνος του όταν μπήκε.<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i63.tinypic.com/vdiizb.jpg" alt="vdiizb.jpg" class="bbcode_img" />

<br>Αυτό που του έλειπε περισσότερο στο σκάφος δεν ήταν κάτι βρώσιμο ή πόσιμο (μάλιστα το απόθεμά τους σε μπύρες είχε καλύτερη ποικιλία από την Dnurken Northerner, την καλύτερη μπιραρία του Μάντσεστερ). Αυτό όμως που εκτιμούσε και δεν είχε στον ελάχιστο βαθμό εδώ και τρείς μήνες, από τότε που το FHUS Enigma άφησε την Γη δηλαδή για το σύστημα του Barnard’s Star, ήταν η ιδιωτικότητα. Δεν υπήρχε ένα μέρος σε ολόκληρο αυτό το καταραμένο σκάφος, μια πρόβλεψη για να μείνει ένας άνθρωπος για λίγες στιγμές μόνος του, να σκεφτεί, να διαβάσει, να ακούσει τον ατελείωτο βόμβο και γουργούρισμα των μηχανών του πλοίου μόνος. Εκτός αν φυσικά ήσουν ο κυβερνήτης, Bogdan Makarov, ή ο γιατρός του σκάφους, που παρότι παιδαρέλι είχε το πλεονέκτημα της πριβέ καμπίνας.<br>Αφέθηκε να πέσει στην πιο μπροστινή πολυθρόνα, έκλεισε για λίγο τα μάτια ακούγοντας την ησυχία γύρω του και τα άνοιξε για να λουστεί από το πορτοκαλί φως του αστέρα του Μπάρναρντ, που κάλυπτε πλέον το 1/10 της επιφάνειας του τζαμιού. Πλησίαζαν επιτέλους τον πρώτο πλανήτη στο διάβα τους και τελευταίο του συστήματος, τον αέριο γίγαντα Barnard’s Star V, περίπου ίσο στο μέγεθος με τον Ουρανό. Καθώς ακόμη βρισκόντουσαν πίσω από τον πλανήτη, δεν μπορούσαν να δούνε λεπτομέρειες της ατμόσφαιρας, αλλά τα μοντέλα που προέκυπταν από το φάσμα του, έδειχναν μια εικόνα αρκετά παρόμοια με τα σύννεφα του Δία και τις καταιγίδες ανάμεσα στις ζώνες τους. Προς το παρόν έβλεπε μπροστά του μια τεράστια, επιβλητική εβένινη μάζα με ένα λεπτό φωτισμένο μισοφέγγαρο στα όριά της. Το σύστημα αυτό, με ένα κεντρικό άστρο ελάχιστα μεγαλύτερο από τον Δία, ήταν σαν ένα σύστημα μινιατούρα. Μπορούσε να εντοπίσει άλλους τρεις πλανήτες αυτή τη στιγμή, να λάμπουν στο μέγεθος της γροθιάς του, αν την σήκωνε σε αντίθεση. Όλοι κατάφωτοι από το γερασμένο φως των εννέα περίπου δισεκατομμυρίων χρόνων του ερυθρού νάνου.<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i64.tinypic.com/11rfbt0.jpg" alt="11rfbt0.jpg" class="bbcode_img" />

<br>Έβγαλε από την τσάντα του τον χοντρό φάκελο με τα σχέδια για το σκάφος Hecate-06, ένα ερευνητικό μη-επανδρωμένο σκάφος που στάλθηκε με συμβατική προ-διαστρική τεχνολογία προς το αστέρι, το 2082. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κοσμοναυτικής υπηρεσίας και τις διορθώσεις του αξιωματικού ναυτιλίας του FHUS Enigma, θα συναντούσαν το σκάφος κάπου μεταξύ του Barnard’s Star III και ΙΙ. Τον γέμιζε δέος πως αυτός θα άγγιζε πρώτος την κάψουλα με τα αντικείμενα που έβαλαν μέσα οι επιστήμονες πριν από έναν αιώνα. Πως θα μπορούσαν να είχαν φανταστεί πως θα προλαβαίναμε να αναπτύξουμε τεχνολογία που θα έκανε το ταξίδι των 120 χρόνων του Hecate-06, μέσα σε τρεισήμισι μήνες; Πως θα μπορούσαν να φανταστούν ότι ο Hecate-06 θα περισυλλεγόταν από έναν αρχαιολόγο του μέλλοντος για να επιστραφεί σε μουσείο στην Γη, μνημείο της ανθρωπότητας που ξεπερνά τα όρια που έχει θέσει στον εαυτό της…<br>Από το ντοσιέ με τις σημειώσεις και τα σχηματικά του σκάφους γλίστρησε μια φωτογραφία και έπεσε απαλά στην μοκέτα, πλάι στην μπότα του. Την σήκωσε. Από την ανασκαφή στην Αίγυπτο για την μεταφορά της νεκρόπολης στην κοιλάδα των βασιλέων, λόγω του νέου μεγα-φράγματος του Νείλου. Όλη η ανασκαφική ομάδα και η Εύα πλάι του…<br>«Α ρε συντρόφισσα Εύα, ποιος θα το περίμενε πως θα σε σκεφτόμουν 8 έτη φωτός μακριά, υπό το φως ενός ξένου ήλιου…» μονολόγησε νοσταλγικά και ένιωσε δαιμονισμένη ανάγκη για να επισκεφθεί το απόθεμα μπίρας του Enigma. Η πόρτα άνοιξε και στην Σάλα μπήκαν γκαρίζοντας 3 πεζοναύτες από τον θάλαμό του. Κατάρα. <br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i64.tinypic.com/295barc.jpg" alt="295barc.jpg" class="bbcode_img" />

<br>

 

[Grotenfrod]

<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
Κεφάλαιο 3.  Dot Dot Dash.<br><img src="http://i63.tinypic.com/2u3w08n.jpg" alt="2u3w08n.jpg" class="bbcode_img" />

<br>https://www.youtube.com/watch?v=eH3Hct6coWQ<br><br>Μαγνητισμένα κοίταζε τις βελόνες του μηχανήματος να πηγαίνουν πάνω κάτω, πλέκοντας ίνες, παράγοντας κρέας. Καμιά ανάγκη για θάνατο πλέον, καμιά ανάγκη για ελλιπή διατροφή επίσης. Γκροτέσκες ίνες πλέκουν το μίγμα βλαστοκυττάρων, ένα τελευταίο ψέκασμα και η άμορφη μάζα μπροστά σου γίνεται ένα μοσχαρίσιο μπιφτέκι. Πέμπτη. Πέμπτες είναι οι burgeroμέρες στο FHUS Enigma. Ο Elias έπιασε με το ένα χέρι το πιάτο με το μπέργκερ του και με το άλλο άρχισε να γεμίζει ένα μισόλιτρο Koutský 12° Světlý Ležák. Πίστευε ακράδαντα ότι το κυριότερο συστατικό για μια επιτυχημένη μπύρα είναι το πόσο δυσπρόφερτη είναι. Σήμερα ένιωθε πως χρειαζόταν κάτι που δεν θα μπορούσε να ζητήσει προφορικά. Δεν λυπήθηκαν κανένα έξοδο για το Enigma.<br>«Δόκτορ Ελίας Καλλαϊνότ στο δωμάτιο κυβερνήτη.» η ανακοίνωση διέκοψε για λίγο την βαβούρα στο μεσόδομο ψυχαγωγίας. Ο Ελίας τράβηξε μια ρουφηξιά από την μπύρα του όσο ακόμα περπατούσε προς το τραπέζι.  Τίμια.<br>Στρώθηκε πλάι στους πεζοναύτες του θαλάμου του. <br>«Θα τον αφήσεις να περιμένει;» του έκανε ο Γκας, ένα ντερέκι από κάποιο καλαμποκοχώρι της Νεμπράσκα. <br>«Δεν είμαι πλήρωμα και επίσης τρώω, μπορεί να περιμένει θαρρώ.»<br>Μερικές στιγμές πέρασαν και ενώ έφτανε στα μισά του μπέργκερ του, πασαλειμμένος με σάλτσα σε όλο του το γένι, άκουσε τα μεγάφωνα ξανά:<br>«Δόκτορ Ελίας Καλλαϊνότ στο δωμάτιο κυβερνήτη, ταχέως.»<br>Με το στόμα ακόμη γεμάτο μπιφτέκια, τράβηξε μια γερή ρουφηξιά από το ποτήρι του και ξεκίνησε ένα εσωτερικό μαντρά γαμωσταυριδίων μέχρι να φτάσει στην πόρτα του δωματίου του Μπόγκνταν Μάκαροφ, κυβερνήτη του FHUS Enigma.<br><br>Σαν μπήκε μέσα είδε τον Μπόγκνταν στο γραφείο του, σκυμμένο πάνω από μερικά σλάιντ και περιστοιχισμένο κι από άλλα ακόμη πίσω του, σε έναν φωτισμένο πίνακα για αντίθεση. Όλα απεικόνιζαν τον Barnard’s Star V, τον αέριο γίγαντα από τον οποίο απείχαν μόλις 7 μέρες πλέον.<br>«Παρακαλώ Ελία, κάθισε.» του έκανε ένα νεύμα προς την καρέκλα. Ανασηκώθηκε από το γραφείο και ακούμπησε με την πλάτη στην ράχη της καρέκλας του, πιάνοντας τον ατμιστή του. Μια μυρωδιά που μάλλον εξομοίωνε πούρο απλώθηκε και ένα μικρό νέφος βγήκε από τα ρουθούνια του.<br><br>Σίγουρος πως δεν το έκοψε από το φαγητό με την ανάγκη για την παρουσία του «ταχέως» για να τον ρωτήσει για την υγεία του, του έκανε παρόλα αυτά ένα νεύμα και ένα μακρόσυρτο «Ε..νταξ μια χαρά.» Η μόνη άλλη φορά που είχαν μιλήσει ήταν όταν το καλωσόρισε στο πλοίο και μια φορά που δεν μίλησαν ακριβώς αλλά ο Ελίας του έκανε μια παρουσίαση της αποστολής για το Hecate από την αρχαιολογική σκοπιά. Ο Μπόγκνταν ήταν κάτι λιγότερο από σαράντα χρονών, με Ουκρανική καταγωγή, γεννημένος και μεγαλωμένος όμως στον επιστημονικό σταθμό Hyperion. Ξανθά χαρακτηριστικά, ξυρισμένος πάντα και διορισμένος στο Enigma ακριβώς λόγω της ιστορίας του με το Hyperion καθώς δεν ήταν κάποια προεξέχουσα φιγούρα στους πόλους κάποιου από τα κόμματα ιδεολογίας.<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<br><img src="http://i63.tinypic.com/2hwirk.jpg" alt="2hwirk.jpg" class="bbcode_img" />

<br><br>«Λυπάμαι αν σε διέκοψα από κάτι.» Ο Ελίας του έκανε ένα νόημα που πάνω κάτω μεταφραζόταν ως: δεν βαριέσαι…<br>«Λοιπόν ο λόγος που σε κάλεσα εδώ είναι μάλλον σημαντικός. Θα έλεγα πως μερικώς έχει να κάνει με το Hecate-06.»<br>«Τι με αυτό;»<br>«Με τα τελευταία δεδομένα που έχω στα χέρια μου, φαίνεται πως δεν θα μπορέσουμε να το επιστρέψουμε στην γη.»<br>Ο Ελίας πετάχτηκε από την καρέκλα του, όρθιος. Ήταν έτοιμος να τα κάνει όλα λίμπα, αν επρόκειτο για κάποια λογιστική μαλακία των καραβανάδων. Είχε προετοιμαστεί τα τελευταία χρόνια για αυτό, έκανε κάθε ηλίθια διαστημική εκπαίδευση, άφησε την καριέρα του στην Γη και ανέχθηκε όλο το χαμένο χρόνο στο διάστημα, σε έναν θάλαμο με άλλους επτά βρωμίλους πεζοναύτες…<br>«Ηρέμισε Ελία. Ο λόγος που δεν θα μπορέσουμε να φορτώσουμε το Hecate στο hangar μας, είναι γιατί θα φορτώσουμε πιθανότατα κάτι άλλο. Κάτι που εγγυώμαι πως θα είναι πολύ παραπάνω του ενδιαφέροντός σου.»<br>Ο Ελίας τον κοίταξε λιγάκι μπερδεμένος.<br>«Τι είναι αυτό σύντροφε Κυβερνήτη;»<br>«Άντεξε για λίγο ακόμα την φλυαρία μου.» του έκανε καθησυχαστικά με τα χέρια του. Διάλεξε ένα από τα σλάιντς μπροστά του και του το έδειξε. <br>«Πριν μερικές ώρες εντοπίσαμε μια αχνή εκπομπή. Δεν είναι επικοινωνιακή αλλά έχει σταθερό ρυθμό, πιθανότητα κάποιο ραδιενεργό στοιχείο. Που φυσικά δεν θα έπρεπε να βρίσκεται σε αυτό το σημείο.» Του έδειξε κάποια στιγμιότυπα στο σλάιντ.<br>«Οπότε επικεντρωθήκαμε στην πηγή της εκπομπής και απ’ό,τι φαίνεται από τα ESM μας, έχουμε ένα τεχνητό αντικείμενο διαμέτρου περίπου πέντε μέτρων σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Και είμαστε σίγουροι πως δεν είναι το Hecate-06»<br>Ο Ελίας περίμενε πολλά πράγματα, αλλά σίγουρα όχι αυτό. Δεν απέκλειε φυσικά πως το όνειρο ενός αρχαιολόγου σε μια τέτοια αποστολή θα ήταν να βρει απομεινάρια κάποιου εξωγήινου πολιτισμού, αλλά ήξερε πως τις περισσότερες πιθανότητες θα είχε ο συνάδελφός του που θα επισκεπτόταν το σύστημα του Σείριου, με μεγαλύτερες πιθανότητες για κατοικήσιμους εξωπλανήτες… Είχε απορροφηθεί για τόσο καιρό με το Hecate-06 που είχε σβήσει κάθε άλλο ενδεχόμενο.<br>«Που βρίσκεται τώρα; Πότε θα το προσεγγίσουμε;» ρώτησε τον Μπόγκνταν. <br>«Προς το παρόν το χάσαμε καθώς είναι από την άλλη πλευρά του πλανήτη. Εκτιμώ πως σε δύο μέρες θα είμαστε σε θέση να το φορτώσουμε στο hangar αν είναι ασφαλές.»<br>«Οπότε αυτό αλλάζει τα  πάντα…» σχεδόν μονολόγησε ο Ελίας.<br>«Έτσι φαίνεται.»<br>«Μπορεί να χρειαστώ κάτι καλύτερο από μια Κούτσκι Ζβέτλι Λεζάκ…»<br>Για τις επόμενες μέρες συνέχισαν με τα πρακτικά του ζητήματος για ραδιοχρονολόγηση του αντικειμένου και τα υλικά που θα χρειαζόταν ο Ελίας για να στήσει από τώρα το εργαστήριό του στο hangar. Το μεγάλο πλεονέκτημα του να έχεις έναν κυβερνήτη μεγαλωμένο στον επιστημονικό σταθμό Hyperion, είναι πως η πρώτη γλώσσα που μιλάει είναι αυτή της επιστήμης. Αυτές τις δύο μέρες οι δύο τους κοιμήθηκαν το ελάχιστο δυνατό, μετατρέποντας ακόμα και με χειρωνακτική εργασία το hangar στην πρώτη διαστημική ανασκαφική αποστολή της ανθρωπότητας.<br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i63.tinypic.com/2ni86xd.jpg" alt="2ni86xd.jpg" class="bbcode_img" />

 

[Grotenfrod]

<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
Κεφάλαιο 4: The vividness of the galactic streams, dancers on the plane of existence.

<br><br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i67.tinypic.com/2chpzz6.jpg" alt="2chpzz6.jpg" class="bbcode_img" />

<br>https://www.youtube.com/watch?v=a1kQQB3nZ90<br><br>Σε όλο το πλοίο ήταν λες και είχες αφαιρέσει τον ατμοσφαιρικό αέρα και είχες αντλήσει τόνους με υγρή σιωπή που είχαν πλημυρίσει τα πάντα, καθώς γινόταν η τελική προσέγγιση με το άγνωστο αντικείμενο. Ο Ελίας στεκόταν στην γέφυρα του FHUS Enigma, με καρφωμένα τα μάτια μπροστά του. Ένας προβολέας σάρωνε, περνώντας πάνω από την ανώμαλη και φαινομενικά πετρώδη επιφάνεια, δημιουργώντας μακριές σκιές στις χαρακώσεις ανάμεσα από όπου ξεπεταγόντουσαν σίδερα και παγωμένες καλωδιώσεις.<br>Το μόνο που ακουγόταν στην γέφυρα ήταν οι σταθερές εντολές του Μπόγκνταν για τις κινήσεις των προωθητών RCS και η ακουστική απόδοση του μετρητή της ραδιενεργής ακτινοβολίας. Το αντικείμενο φαινόταν πλέον καθαρά μπροστά τους, με φόντο τον γιγάντιο πλανήτη από πίσω. Φαινόταν σαν ένας βράχος που είχε μολυνθεί από κάτι που τον έκανε να σπάσει και να βγάλει μεταλλικά εξανθήματα και δεκάδες περικοκλάδες φλεβών. Μπροστά από το τζάμι της γέφυρας πέρασαν οι τέσσερις φιγούρες που θα έδεναν το αντικείμενο για να το τραβήξουν μέσα στο σκάφος. Πλησίασαν την βραχώδη επιφάνεια και τρύπησαν για να περάσουν γάτζους. Όσο το τρυπάνι έσκαβε σε παγερή διαστημική σιωπή, η ανάσα όλων στην γέφυρα είχε κοπεί. Σε λίγα λεπτά το αντικείμενο ήταν πλέον εντός του πλοίου. Τότε μόνο έσπασε το ιερό δέος και ζητωκραυγές υψώθηκαν μαζί με τα καπέλα του πληρώματος. Κρακ-κρακ οι φελλοί των σαμπανιών της πρώτης επαφής, χτύπησαν το ταβάνι. Ποιος θα το περίμενε τελικά πως θα τις άνοιγαν αυτοί πριν από το FHUS Pathfinder τελικά…<br>~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br>«Για προσέχτε λιγάκι, Edun, βλέπεις ακριβώς πάνω στα δεξιά σου, δεν είναι βράχος!»<br>Ο Edun σκαρφαλωμένος πάνω στη σκαλωσιά, κοίταξε το σημείο που του έδειχνε ο Ελίας. <br>«ROKK, JA!» φώναξε και ύψωσε τον αντίχειρα. Σαν κάποιος χαμένος γιός του Θορ, ύψωσε το κρουστικό δράπανο σαν το mjolnir και άρχισε να πελεκάει την πέτρα μπροστά του.<br>«ΓΑΜΩ Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΓΑΜΗΣΕΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ!» φώναξε μάταια ο Ελίας, τρέχοντας προς τον κοκκινομάλλη μεταλλωρύχο. Έφτασε στη βάση της σκαλωσιάς κουνώντας τα χέρια του πάνω κάτω σαν τον παλαβό, έτοιμος να την γκρεμίσει ολόκληρη αν χρειαστεί. Γιατί έπρεπε να βιώνει τα ίδια όπως σε κάθε ανασκαφή ακόμη και εκατομμύρια αστρονομικές μονάδες μακριά από το Λούξορ και την Τροία; <br>Ένιωσε ένα χέρι να τον σταματά, πιάνοντας τον από τον ώμο. Γυρνώντας είδε την Saga, συμπατριώτισσα του Edun. Το μισό μαλλί της ήταν ξυρισμένο, το μούτρο της μουτζουρωμένο, τα μπράτσα της κάθιδρα και στο άλλο της χέρι κρατούσε ένα λοστάρι. Οι γαμιόληδες και οι δυο τους έμοιαζαν λες και είχαν επιβιβαστεί στο Enigma στην διαδρομή, αφού το πλεύρισαν με το διαστρικό τους Drakkar, έτσι όπως έπλεαν στον γαλαξία.<br>«Έχουμε υπερβεί το όριο για σήμερα.» Του έκανε δείχνοντας το ρολόι στον τοίχο να μετράει επιπλέον πέντε λεπτά από το  μηδέν. Το ραδιενεργό στοιχείο του αντικειμένου δεν ήταν υψηλής επικινδυνότητας μεν, αλλά ο κυβερνήτης επέμενε στην τήρηση αυστηρού ορίου ημερήσιας παραμονής. Έσκυψε μπροστά του και έβγαλε την παροχή του εργαλείου του Edun και έκλεισε το μάτι στον Ελία. <br>«Δουλεύει κι αυτό υποθέτω.» Είπε ο Ελίας και έτριψε τα μάτια του που έτσουζαν από την κούραση και την σκόνη.<br>«Τι θα έλεγες για καμιά μπυρίτσα, Ja;» του κοπάνησε το λοστάρι στο πλευρό και γέλασε.<br>Ο αρχαιολόγος κοίταξε το αντικείμενο πίσω του. Είχε πλέον αρχίζει να καθαρίζει. Οι αμέτρητοι αιώνες που είχε μείνει στο διάστημα είχαν συγκεντρώσει πάνω του ένα χοντρό κάλυμμα από σκόνη αρχικά, που μαζί με πάγο σχημάτισαν ένα πέτρινο κουκούλι. Το αντικείμενο εντός, ήταν πολύ μικρότερο, όσο περίπου ένα παλιό γήινο αυτοκίνητο και επιτέλους, δύο εβδομάδες μετά μπορούσαν να δουν την επιφάνειά του. Καλυμμένη εξ ολοκλήρου με κάποιο είδος γραφής, ή διακόσμησης αποτελούμενο από κύκλους που ένωναν καμπύλες γραμμές. Τίποτα ζωντανό, τίποτα οργανικό.<br>Γύρισε μπροστά του. Μια απολύτως ζωντανή και οργανική μεταλλωρύχος τον περίμενε με ένα λοστάρι στο χέρι και ένα λερωμένο βαμβακερό αμάνικο κολλημένο πάνω στο στήθος της που πήγαινε πάνω κάτω με μια αρμονική (και ζωντανή) περιοδικότητα. <br>«Ναι, γάμα το, πάμε.»<br>Τις πρώτες μέρες που το έβαλαν μέσα, δεν υπήρχε περίπτωση να βγει από το χάνγκαρ και να μην τον περιλούσουν με ερωτήσεις, είτε όταν πήγαινε για φαγητό είτε για ύπνο. Όλοι πίστευαν πως θα βγάλει από εκεί μέσα καμιά εξωγήινη μούμια που θα κρατάει βολικά στα χέρια της την ιστορία όλου του λαού της. Στα αγγλικά κατά προτίμηση. Ο ίδιος, ήξερε βέβαια πόσο αργή διαδικασία είναι η ίδια η ανασκαφή και πόσο πιο αργή ακόμα, η δημοσίευση κάποιου αποτελέσματος που να έχει νόημα. Ευτυχώς ο ενθουσιασμός του πληρώματος καταλάγιασε σύντομα και μπορούσε πλέον να πιεί ίσαμε και τη μισή του μπύρα χωρίς να τον ρωτήσουν κάτι σχετικό.<br>Αφού έκανε ένα ντουζ, μπήκε στον μεσόδομο ψυχαγωγίας και βρήκε την Saga να τον περιμένει ήδη, ομοίως μπανιαρισμένη. Βρήκε μια μπύρα να τον περιμένει, υγρή και θελκτική πάνω στο σουβέρ της.<br>«Τι είναι αυτή;»<br>«Δεν ξέρω, έλεγε 12% αλκοόλ, δεν θυμάμαι το όνομα.»<br>«Ναι, έχω μια θεωρία για τα ονόματα…»<br>Τσούγκρισαν και πήρε μια καλή γουλιά.<br>«Saga, δεν σε ρώτησα ποτέ τι έκανες πριν έρθεις εδώ.»<br>«Σαλόνι ομορφιάς στο Παρίσι.»<br>«Πρέπει να μου φτιάξεις σίγουρα τα νύχια τότε.»<br>Γέλασαν.<br>«Αποτεφρωτήριο στο Νέο Δελχί.»<br>«Μπα, δεν αφήνεις τέτοια δουλειά λαχείο για εκδρομή σε άλλο άστρο.»<br>«Μάντεψε τότε.»<br>Την μπάνισε πάνω κάτω. Ήταν όμορφη γυναίκα, με χαρακτηριστικό σκανδιναβικό μούτρο, ξανθά σχεδόν στην απόχρωση του λευκού μαλλιά από την πλευρά που δεν ήταν ξυρισμένα και δυνατά μπράτσα με σκόρπια τατουάζ. Μπορούσε να διακρίνει μερικούς ρούνους ανάμεσά τους.<br>«Ρέικιαβικ; Γεωθερμικά;» <br>«Οκ, λοιπόν, θα σου πω τι έκανα, στο τέλος της βραδιάς όμως. Εσύ όμως; Κυνηγός Μαμούθ αν κρίνω απ’ το σαγόνι, το σαγόνι ποτέ δεν ψεύδεται!»<br>«Ναι και ναι.» τσούγκρισαν, γουλιά. Στάθηκαν για λίγο χαζεύοντας γύρω. Όταν ξεκίνησε το ταξίδι ο μεσόδομος ψυχαγωγίας θύμιζε περισσότερο τραπεζαρία φυλακής. Πλέον είχε μετατραπεί σε παμπ. Σε μια έμπνευση που έχριζε μελέτης όταν θα επέστρεφαν, οι θαμώνες είχαν βάλει και τις οθόνες να παίζουν μαγνητοσκοπημένους αγώνες μέχρι και από τον 20ο αιώνα. Όλη η μαγεία βρίσκεται στην αυθυποβολή.<br>«Οπότε Saga, τι σκέφτεσαι για το αντικείμενο; Δεν νομίζω πως σε άκουσα ποτέ να εικάζεις εσύ κάτι.»<br>«Δεν με νοιάζει ιδιαίτερα.»<br>«Αφήνοντας το κομμάτι της σημαντικότερης ανακάλυψης της ανθρωπότητας στην άκρη για μια στιγμή, μπα, πως και το λες αυτό;»<br>«Ξέρεις, δεν θέλει ιδιαίτερη σκέψη. Από την όψη του και την απόθεση πετρωμάτων, φαίνεται πως είναι πολύ παλιό» Ήπιε γουλιά, σκούπισε με την ανάποδη του χεριού το στόμα και το κατέβασε με την παλάμη στον προσαγωγό του. <br>«Πόσο παλιό λες;» Τον ρώτησε.<br>Σε όλο το σύστημα του αστεριού του Μπάρναρντ υπήρχαν πλέον μόνο τρία τσιγάρα. Άνηκαν και τα τρία στον Ελία Καλαϊνότ. Έβγαλε το πακέτο από την τσέπη, πήρε ένα στο στόμα, πρόσφερε το άλλο στην Saga που το δέχτηκε, και άναψε.<br>«Εικάζω, σύμφωνα και με τις μετρήσεις πως ίσως πλησιάζει και το μισό εκατομμύριο έτη.» Ένα τσιγάρο σε ολόκληρο το σύστημα του αστεριού του Μπάρναρντ. Εκτός αν είχαν βάλει τσιγάρα στην χρονοκάψουλα του Hecate-06. Μάλλον δεν θα είχαν βάλει τσιγάρα. Ποιος ξέρει. <br><br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i67.tinypic.com/keueyq.jpg" alt="keueyq.jpg" class="bbcode_img" />

<br><br>«Οπότε, κάτι με τέτοια τεχνολογία, υπήρξε κάποτε, κοντά σε εμάς, όσο η Λούσι έπλεκε τη γούνα της…» Ο Ελίας φύσηξε τον καπνό με σπουδή και της έκανε νόημα να κόψει κάτι. «Οκ…όσο οι συνάδελφοί σου κυνήγαγαν μαμούθ ή κάτι, καταλαβαίνεις τι εννοώ. Οπότε μάλλον δεν είναι πια τριγύρω. Τουλάχιστον σε αυτή την πλευρά του γαλαξία.»<br>«Πιθανότατα, βάσει των δικών μας δεδομένων τουλάχιστον.» της έκανε στρίβοντας ελαφρά το μούσι του. <br>«Οπότε μας φέρνει σχεδόν στην αρχική κατάσταση. Ένα σύμπαν άδειο εκεί έξω. Πολύ καλύτερο από ένα γεμάτο σύμπαν.»<br>Ο Ελίας σηκώθηκε για να γεμίσει τα ποτήρια τους ξανά. Τα άφησε στο τραπέζι και απάντησε.<br>«Λογικό μεν, αλλά ξέρεις… στερεί κάτι από την έννοια του νοήματος για…για όλα.»<br>«Μα δεν υπάρχει κανένα απολύτως νόημα Ελία.»<br>«Χαιρετίζω τον μηδενισμό σου αλλά ξέρεις… γιατί υπάρχουμε;»<br>«Για να πεθάνουμε πολεμώντας και να μπούμε στη Βαλχάλα!» Έβγαλε μια ιαχή και κοπάνησε το χέρι στο τραπέζι, με μπύρες να πετάγονται τριγύρω, πεθαίνοντας στα γέλια.<br>«Και για αυτό φυσικά!» και του έσφιξε τον καβάλο.<br>~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br> Στεκόταν με την πλάτη του στη ράχη του κρεβατιού. Πλάι του η Saga κοιμόταν μισοσκεπασμένη, το δέρμα στην κοιλιά της λαμπύριζε σαν βελούδο. Στην δεξιά της πλευρά ένα κυκλικό τατουάζ με ρούνους.<br>Έκλεισε τα μάτια του και είδε μπροστά του τα σχήματα του σκάφους. Κύκλοι που περιέχαν άλλους κύκλους, ενωμένοι με καμπύλες γραμμές. Καμπύλες της Saga, κατέβαιναν από τα λαγόνια της σαν ρυάκια προς την θάλασσα της ηδονής. Ρούνοι. Κύκλοι. Έπιασε το τελευταίο τσιγάρο αυτού το ηλιακού συστήματος. Η φλόγα άστραψε. Η Saga σάλεψε πλάι του και της πέρασε το τσιγάρο. Ακολούθησε με το δάχτυλό του τα λαγόνια της και έμεινε στο τατουάζ της. Έκανε έναν κύκλο με το δάχτυλο. Δύο… Τρείς…<br>«Ξέρεις ποτέ δεν σου είπα τελικά τι δουλειά έκανα.» είπε βραχνά η Saga.<br>Ξαφνικά πετάχτηκε από το κρεβάτι. Άρχισε να ντύνεται αλαφιασμένος.<br>«Τι σε έπιασε» έκανε η Saga «Έχω πει στα κορίτσια να μη μας ενοχλήσουν απόψε.»<br>«Η Εύα!» ψέλλισε ο Ελίας καθώς έβαζε τη ζώνη του.<br>«Η γυναίκα σου;»<br>«Τι; Όχι…» κοίταξε λίγο παραξενεμένος μια την Saga, μια το δωμάτιο.<br>«Ο αλγόριθμος της Εύας.»<br>Έτρεξε μέχρι τον σταθμό εργασίας του στο χάνγκαρ κάνοντας μια εσωτερική επίκληση να έχει μαζί του τα αρχεία των ανασκαφών στην Αίγυπτο. Ναι! Ήταν εκεί. Πήγε να πιάσει το τελευταίο τσιγάρο στο σύμπαν. Λάφυρο των βίκινγκς. <br>Τα σκαναρίσματά του και οι δοκιμές του έκαναν δύο μέρες να πιάσουν τόπο. Η πρώτη λέξη που μπόρεσε να εντοπίσει με σιγουριά ήταν ο Γαλαξίας και ο Πλανήτης καθώς είχαν σχηματική απόδοση. Μαζί με άλλες που αποτέλεσαν τα κλειδιά άρχισε σιγά σιγά να αποκαλύπτει διάσπαρτα κείμενα. Ένα όμως είχε σημασία. <br>Ο κυβερνήτης στεκόταν απέναντί του και τον κοιτούσε μουδιασμένος όταν έτρεξε με το κείμενο στο δωμάτιό του.<br>«Είσαι σίγουρος για αυτό;»<br>«Δεν μπορεί να βγάζει λογικό νόημα αν είναι λάθος. Αν όχι στις λεπτομέρειες, τότε στο κύριο νόημα είναι σωστό…»<br><i><b>Οργανικές μορφές ζωής, ζήστε, αυξηθείτε, δημιουργήστε, στην ζωηράδα των χρωμάτων των γαλαξιακών ρυακιών, χορευτές στην διάσταση της ύπαρξης. Διότι τίποτα δεν<br>θα έχει σημασία στο αέναο μέτρημα του τίποτά σας, μόλις εκκαθαριστείτε.</b></i><br><br>
<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i64.tinypic.com/20zrb5i.jpg" alt="20zrb5i.jpg" class="bbcode_img" />

<br>

 

[tommas]

Τι έπος είναι αυτό...<br><br>Φοβερή δουλεία φίλε Γοδεφρείγε, keep it up.

 

[Grotenfrod]

<div class="bbcode_center" style="text-align:center">
<img src="http://i67.tinypic.com/w03pc3.jpg" alt="w03pc3.jpg" class="bbcode_img" />

<br>Διαλειμματάκι σήμερα λόγω ανωτέρας βίας που με απέτρεψε από το να ολοκληρώσω την συνέχεια της ιστορίας. Χαίρομαι πολύ για το ενδιαφέρον για αυτήν, πραγματικά είναι κάτι το οποίο μου γεμίζει πολύ ευχάριστα την μέρα. Πρακτικά όλα τα κεφάλαια ως τώρα μεταφράζονται βέβαια σε περίπου 20 λεπτά real life παιχνιδιού. Μετά αυτές τις αρχικές στιγμές που έχουν και την μεγαλύτερη θαρρώ ένταση σε κάθε παρτίδα στελάρη, θα κινηθούμε με λίγο μεγαλύτερη ταχύτητα και θα κάνουμε και ένα "zoom out" για να δούμε πως μεταφράζονται αυτές οι περιπλανήσεις στον χάρτη εντός παιχνιδιού. Θα με ενδιέφεραν πολύ οι προτάσεις σας στο πως θέλετε να κινηθεί το let&#039;s play όσον αφορά την ταχύτητα των γεγονότων και τους χαρακτήρες ή σε κάποια πτυχή του κόσμου αυτού που θα θέλατε να δείτε παραπάνω. <br><br><br>Teaser για το Κεφάλαιο 5:<br><span class="bbcode_spoiler"><img src="http://i64.tinypic.com/2wecrcm.jpg" alt="2wecrcm.jpg" class="bbcode_img" /></span>