<blockquote><br>- και εγώ συμφωνώ πως είναι νωρίς για παιδί 3 ετών να το παρκάρεις μπροστά σε μια οθόνη, είτε pc, είτε tablet, είτε κονσόλας είτε ακόμα χειρότερο τηλεόρασης, <br></blockquote><br>Έχω υπόψιν μου φρικαλέα περίπτωση, δεν θα το αναλύσω...<br>θα προσθέσω μόνο ότι και πάλι δεν ρίχνω την ευθύνη στο ps4 (που δυστυχώς εκεί την ρίχνουν οι υπόλοιποι που βλέπουν το πρόβλημα). Η ευθύνη είναι αποκλειστικά στούς γονείς.<br><br><blockquote><br>όμως ειδικότερα στις εποχές που ζούμε θα ήθελα σιγά-σιγά να εξοικειώνεται με την τεχνολογία.<br></blockquote><br>Δεν είμαι και τόσο σύμφωνος ότι απλά να παίζει παιχνίδια είναι εξοικείωση με την τεχνολογία.<br><br><blockquote><br>- Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για πάνω από 1 ώρα την ημέρα και πιθανόν 2 ώρες το ΣΚ.<br></blockquote><br>βρίσκω πάντα τέτοιου είδους όρια, αυθαίρετα.<br><br><blockquote><br>- Απεχθάνομαι (αν και τους καταλαβαίνω) τους γονείς που δίνουν στο παιδί ένα tablet και το "παρατάνε" για να πιούν έναν καφέ. Είναι η στιγμή που τα θέλω τους μπαίνουν πάνω από την διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους.<br></blockquote><br>βλέπε πρώτο και τελευταίο σχόλιο.<br><br><blockquote><br>- Η επιλογή της κονσόλας έχει διττό ρόλο: Αφενός ευκολία χειρισμού (πατάμε ένα κουμπί και ανάβει), αφετέρου ένα 3χρονο αν σε δει να κάθεσαι στο pc που αυτό παίζει, νομίζει πως παίζεις και εσύ και κάπου χάνεται η μπάλα (καθώς στο μυαλό του εσύ "παίζεις" πολλές ώρες ενώ αυτό μόνο λίγο)<br></blockquote><br>Η προσωπική μου άποψη είναι ένας υπολογιστής στο σαλόνι στον οποίο θα παίζουν όλοι (και θα κάνουν δουλειές, και θα μπαίνουν στο δίκτυο, και θα κάνουν κάθε τι που κάνεις σε έναν υπολογιστή και θα παίζεις και μαζί με το παιδί) ενώ για προσωπική δουλειά θα πρέπει έχεις τον δικό σου σε άλλο χώρο τον οποίο δεν θα αγγίζει το παιδί.<br><br>Σε ένα παιδί εγώ δεν θα έδινα δικό του υπολογιστή, ούτε τάμπλετ κλπ. Φυσικά κάποια στιγμή θα έχει δικό του υπολογιστή, δεν ξέρω σε ποια ηλικία αλλά σίγουρα πολύ-πολύ αργότερα <br><br><blockquote><br>- Το σπίτι μου έχει γεμίσει ένα βουνό παιχνίδια (γι αυτό συνήθως ευθύνονται παππούδες, γιαγιάδες, νονές κ.τ.λ.) και σχεδόν κυριολεκτικά δεν χωράμε να περάσουμε. Με μια κονσόλα θα περιόριζα αρκετά τα παιχνίδια στο χώρο και σιγά-σιγά θα του εξαφάνιζα μερικά, αναίμακτα.<br></blockquote><br>Προσωπικά μεγάλωσα σε σπίτι πλημμυρισμένο στα βιβλία και το αισθάνομαι το επιχείρημα. Γενικά τα υλικά αντικείμενα δεν πρέπει να τα συσσωρεύουμε απερίσκεπτα και θα πρέπει ο κόσμος να είναι πιο προσεκτικός στο να μην παίρνει παπαριές δώρα. Ακόμα και έτσι θεωρώ ότι η κύρια επιλογή δώρων θα έπρεπε να είναι βιβλία. Υλικά παιχνίδια πρέπει να υπάρχουν αλλά πρέπει να είναι έξυπνα και να έχουν διάρκεια. <br><br><blockquote><br>- Η αρχή μου σχετικά με την διαπαιδαγώγηση του παιδιού είναι το "παν μέτρον άριστον"<br></blockquote><br>Το «μέτρον άριστον» είναι καλή γενικότερη αρχή για την ζωή, για την διαπαιδαγώγηση περισσότερο σκέφτομαι την αξία τής δυσκολίας. Δεν λέω είναι πολύ σκληρός κανόνας και δεν μπορεί κανείς να τον εφαρμόζει πάντα, αλλά ποτέ δεν πρέπει να θεωρούμε το εύκολο ότι είναι καλό.