Die With Your Boots On

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Τον τελευταίο καιρό ήταν με μηχανική υποστήριξη οπότε τον "περιμέναμε".
Από τους μεγαλύτερους μάστορες της εξάχορδης.
 
Δεκάδες καμένες ταινίες στη φαρέτρα του, αλλού εντελώς ο τύπος. RIP.
 
εφυγε προχτες, νεοτατος, στα 60 ο raul malo, συνθετης και τραγουδιστης μιας απ τις πιο επιτυχημενες αμερικανικες καντρι μπαντες, των Mavericks.
κυριως καντρι μαλλον, γιατι οι μουσικες αναζητησεις του ραουλ απλωνονταν στα λατιν, τα μεξικανοtejano κι εφταναν στις παρυφες της ποπ των 50s και 60s. ειχε κρυσταλλινη φωναρα, πολυ διαφορετικη απ την κλασικη καντρι φωνη που εχουμε στο μυαλο μας κι ηταν και ωραιος τυπος.
δες εδω τι τραγουδαγε μεσα στις συναυλιες των μαβερικς....





οκ, εδω φοραει δίχαλο, αυτα δεν πρεπει να συμβαινουν. ωστοσο οι συχωρεμενοι συγχωρουνται και για πιο βαρια ατοπηματα, οπότε ολα καλα ραουλ, καλο ταξιδι να χεις και ειρηνικη αναπαυση.
 
τραγωδια. ο ρομπ ραινερ και η γυναικα του δολοφονηθηκαν, κατα πασα πιθανοτητα απ τον γιο τους, μεσα στο σπιτι τους.
μεγαλος σκηνοθετης ο ραινερ. αναμεσα στις ταινιες που σκηνοθετησε ειναι οι: This Is Spinal Tap, Stand by Me (1986), When Harry Met Sally... (1989), Misery (1990) και A Few Good Men (1992) και πανω απ ολες, μια απ τις πιο αγαπημενες μου ταινιες εβερ, το Princess Bride.
rip.


 
Last edited:
Έλεος, τι είναι αυτά που συμβαίνουν. Φοβάσαι να ανοίξεις το internet για το τι θα διαβάσεις.
 
Όχι ρε μαλάκα, τί είπες τώρα...εντωμεταξύ χθες βράδυ έβλεπα το Spinal Tap II με το Reiner σε ρόλο σκηνοθέτη/αφηγητή και έτσι χάρηκα που κάπου εμφανίζεται ακόμη. Τραγωδία από κάθε άποψη.
 
Πόσο κρίμα. Εκπληκτική -και ποικιλόμορφη- φιλμογραφία και εν γένει συμπαθέστατη φυσιογνωμία, άφησε το στίγμα του στη γενιά μας κι όχι μόνο.
Να συμπληρώσω ότι έπαιζε κι ένα ρολάκι στην τέταρτη σεζόν The Bear (έδινε επιχειρηματικές συμβουλές στον Ebra). Ήρεμη δύναμη.
 
Μας άφησε και αυτός:

Buck_Rogers_in_the_25th_Century_%281979%29_poster.jpg
 
εντελως τρας σειρα ακομα και για τα τοτε δεδομενα, αλλά οπως καθε παιδικη μνημη, ετσι κι αυτη ερχεται στην σκεψη γλυκια και πασπαλισμενη με αστρόσκονη. θυμαμαι το σπουκυ εκεινο ρομποτακι που μιλαγε, την θεά erin gray (μην ειστε ρε τραχανοπλαγιαδες, σιγα μην ηξερα τ ονομα, το κούκλαρα τωρα...) και βεβαια τον βλαχοαμερικανο μπακ..

εφυγε στα 82 του λοιπον, και αφησε αυτο το μηνυμα στους φανς (μην ρωτας, επιθετικη μορφη καρκινου, οπότε ηξερε οτι το τελος ηρθε):

“Don’t waste your time on anything that doesn’t thrill you or bring you love. See you out somewhere in the cosmos.”

ωραιος.

vult1.png
 
μεγαλη στεναχωρια αποψε στην αντροσπηλια του μαλαχτη. εφυγε ο chris rea στα 74. ηταν ενας απ τους 3-4 καλλιτεχνες που εχω τιμησει με αγορα της πληρους δισκογραφιας τους (μεχρι την αρχη των 90s).

μετα παρατησε το ποπ - σοφτ ροκ υφος και αφοσιωθηκε στην εξερευνηση των κιθαριστικων δρομων, βγαζοντας πολλα ινστρουμενταλ αλμπουμς με κυριο οχημα τα μπλουζ και τις παραλλαγες τους. μεγαλος κιθαριστας με ιδαιτερη slide τεχνικη, δεν κυνηγησε ποτέ το σουπερ σταρντομ, ακομα και την εποχη που θα μπορουσε.

ωραιος τυπος, με χιουμορ και προσωπικοτητα. ταλαιπωρηθηκε πολυ στα θεματα υγειας, αλλά αποδειχτηκε και τρομερα ανθεκτικος. φαντασου οτι διαγνωστηκε με καρκινο στο παγκρεας πριν απο 41 χρονια αλλά μεχρι σημερα ηταν ενεργος και δημιουργικος.

προφανως μου αρεσε η "εμπορικη" φαση του, στα 80s, οταν κι εκανε τις επιτυχιες του μ εκεινη την περιεργη, ζεστη, εντελως χαρακτηριστικη φωνη του.
πιο αγαπημενο το Stainsby girls, που αν το συμπαν ηταν δικαιο θα ειχε σαρωσει τα τσαρτς.

Some girls steal your heart, like most girls do
But a Stainsby girl could break it in two...


αγαπημενες κουβεντες:
...I will be happy if I am 60 because I was not supposed to be 60.

I'm a musician that was successful, I was never a rock star.

Be thankful for what you have; you'll end up having more. If you concentrate on what you don't have, you will never, ever have enough....


και η goat και συναμα Τεραστια Αληθεια:
In three words I can sum up everything I've learned about life: it goes on.


αντιο, χρηστάρα.


 
Chris Rea, μόνο για τα καθαριστικά του πέθαινα. Τα υπόλοιπα δεν ήταν και ποτέ του στυλ μου, αλλά ακόμη και στο Χριστουγεννιάτικο χιτάκι ρε παιδί μου έδινε το κάτι παραπάνω.
Τελικά την έκανε παραμονής του τραγουδιού που τον έκανε τόσο ευρέως γνωστό.
 
Last edited:
Back
Top