χρονό, ο αλεξαντερ ειναι πουλαίν μου. αρχικα, σκεψου τι εχει τραβηξει ολ αυτα τα χρονια που η πουταναηζωη εριξε στον δρομο του τον αλαφουζο. ηρθε για να παιξει στην ομαδα που υποτιθεται τον χρειαζοταν στο 9 και χωρις να παιξει σ ενα (1) φιλικο, τον στελνουν στον κομποτιακό.
μετα τον φερνουν πισω και πεφτει πανω στον γκανταλφ τον λευκο, τον μαγιστρο των παγκων, που προτιμουσε, θε μου φυλαγε, τον στυλο του μαριμπορ για βασικο σεντερ φορ. μονο αναγκαστικα τον εβαζε κατι σκαρτα δεκαλεπτα. κι ηταν η εποχη που ο αλεξ ειχε τρομερη ρεντα. τον εβαζε 10 λεπτα μεσα, το κολλαγε ο αλεξ. αν θυμασαι, ειχε φτασει καποια στιγμη να ειναι ο πρωτος ποδοσφαιριστης παγκοσμιως σε γκολ/λεπτο κι ομως ο σερβος μουρινιο τον ειχε παρκαρισμενο στον παγκο. πιστευω ξεκαθαρα οτι ηταν ο λογος που χασαμε εκεινο το κατσαρολι.
μετα λογικα ηταν ρεζερβα του φωτη, αν και τις λιγες φορες που επαιξαν μαζι, μια χαρα συνεργαζονταν. αλλά πεσαμε σε κοουτσεζ που θελανε εναν σεντερ φορ βασικο. ακομα και τωρα, που τον εχουνε για διωξιμο εδω και μηνες, χτες ας πουμε, κρατησε υποδειγματικα μπαλα. το τελευταιο κρισιμο διλεπτο το ροκανισαμε ουσιαστικα με τον αλεξ να κραταει μπαλα στο κορνερ, κερδισε κατι φαουλ, κατι πλαγια, και σφυριξε ο κοραξ.
τελος παντων, να ταν το μονο παραλογο που εχουμε δει στην ομαδα... ας φυγει ο αθρωπος να βρει την υγεια του.