εχει ερθει νομιζω η αβολη στιγμη που καποιος απ το σταφ των ομαδων η απ το οικογενειακο περιβαλλον εστω των ποδοσφαιριστων, πρεπει να τους προστατεψει. και ο χριστιάνος και ο αγαπημενος μου λουκάς χτες ηταν βαριδια για τις ομαδες τους. και ολοι, ολοι ομως. θεατες, δημοσιογραφοι, συμπαικτες, σκεφτονταν το ιδιο, χωρις κανεις να το λεει ανοιχτα. ο αλλος φοβοτανε να κανει αλλαγη τον ροναλντο, εστω και στο 80....
οκ, καταλαβαινω, τοτεμ, ηγεσια στ αποδυτηρια, προσωπικοτητα, αλλά το γηπεδο μιλαει, μαλλον κρωζει, οτι ολα τελειωνουν.
εδω ακομα κι εμεις (κλαιω βεβαια την ωρα και την στιγμη απο τωρα) καποτε θ αναγκαστουμε ν αποχαιρετησουμε απ την εθνικη τον Ηγετη μπακασετα, γιατι να ειναι εξαιρεση ο μόντρης κι ο κρ7 ???
άσε τον μέση τωρα, γιατι τον βαζεις στην κουβεντα? ο αθρωπος ειναι εξωγηινος. οκ, δεν κανει αυτα που εκανε καποτε, αλλά σε οποιαδηποτε στιγμη μπορει να κανει τρελλη ασιστ ή να τραβηξει εναν καπλαμά στο γάμα. προσφερει στην ομαδα.
τελος, για να σας δω, συφορουμίται. ολοκληρωθηκε η πρωτη αγωνιστικη. πειτε εξαδα ΤΩΡΑ η σωπαστε για παντα (κανονικα τετραδα θα επρεπε, αλλά επειδη ειναι τοσο πολλες οι ομαδες, σας δινω χωρο και για καμμια εκπληξη....)
χωρις να εχω ιδεα απο διασταυρωσεις και χιαστι, βγανω απ την κοιλια μου απλα τις ομαδε που μ αρεζανε:
αγγλια, ηπα, μαροκο, κορεα, ισπανια, γερμανια.
