Holiday sales,πειρατεία,free games,online games σκοτώνουν το gaming;

[oxide]

Πριν λίγο σκέφτηκα στο άκυρο ένα θέμα που θα ήθελα να συζητήσουμε.Δεν είναι το κλασσικό θέμα ότι η πειρατεία σκοτώνει το gaming κτλ που έχουμε αναλύσει εκατοντάδες φορές γιαυτό ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΔΩ!

Είμαι ξάπλα που λέτε και λύνω σουντόκου γιατί βαριέμαι να παίξω κάποιο απο τα πολλά videogames μου που ποτέ ακόμα δεν άγγιξα ή δε τερμάτισα έστω.Αυτό το προβληματάκι το έχουμε αρκετοί νομίζω και πρώτος πιστεύω με καταλαβαίνει ο admiral.
Από τις τόσες προσφορές τόσο καιρό στο steam και κάποιων retails έχω μαζέψει αρκετό υλικό το οποίο δεν έβρισκα χρόνο να παίξω,τα κρατούσα στο ράφι και έλεγα ότι κάποια στιγμή θα τα παίξω.
Πέρασε καιρός και απο τότε ανάθεμα αν έχω ασχοληθεί πολύ με 3-4 και πίστευα ότι μεγάλωσα και δε με τραβάνε άλλο τα games σε τέτοιο βαθμό όπως παλιά κτλ αλλά τελικά ίσως να μη είναι έτσι ακριβώς και θα εξηγηθώ.

Παλιά με το playstation πριν τσιπαριστεί έπαιρνα ένα game στο τόσο,στο κουτάκι του,με τα manuals του,όμορφα και ωραία και επειδή δεν είχα άλλα games αναγκαζόμουν να ξεζουμίσω το παιχνιδάκι που είχα ήδη.Μετά με τη πειρατεία(μικρός τότε που όλοι είχαν τσιπάκι και ένιωθα μαλάκας που δεν είχα εγώ) άρχισα να παίρνω τα games με το τσουβάλι αλλά δε τα έπαιζα όλα άσε που έπαιρνα και ένα σωρό σαβούρες με το σκεπτικό "φτηνό είναι μωρέ,δε γαμιέται".
Αργότερα με το pc σοβαρεύτηκα και αγοράζω μόνο αυθεντικά αλλά και πάλι,με τόσο χαμηλές τιμές και χωρίς πλέον να παίρνω retails (λόγο επαρχίας και λόγο του ότι το retail είναι απλά ένα κουτάκι με cd και cd key) βλέπω ότι δε προσέχω πάλι τόσο τις αγορές μου και κατάντησα να έχω πάλι πάρα πολλά games και κάθε μέρα να καίγομαι στο lol ή στο counter strike πιο παλιά ή στα racing sims.Εδώ είναι το online κομμάτι που αναφέρω στον τίτλο.

Με λίγα λόγια για να μη σας κουράσω κ άλλο θέλω να πω πως πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος (ή ένας λόγος)που δεν ασχολούμαστε πολλοί πλέον τόσο σοβαρά και παρατάμε τα games στην άκρη,ανέγγιχτα ή ανολοκλήρωτα.Δε τα χαιρόμαστε τόσο,δε νιώθουμε αυτή τη μαγεία το manual και κολλάμε εκεί με ένα online κωλοπαίχνιδο που δε τελειώνει ποτέ.

Αυτά!!! Για πείτε..

 

[lelos kounelos]

δεν λεω inch:

 

[maladroid]

Πράγματι, το έχω διαπιστώσει κι εγώ. Αν και ποτέ δεν αγόραζα πειρατικά με την οκά, τα λίγα που έχουν περάσει απ'τα χέρια μου συνήθως τα απαξίωνα με τον τρόπο που περιγράφεις. Σίγουρα θα υπάρχει κάποια επιστημονική εξήγηση αλλά παρατηρώ πως όταν κάτι το αποκτάω "εύκολα" (με λίγα/ καθόλου χρήματα, δανεικό από φίλο, άκοπα κτλ) τότε έχω την τάση να το θεωρώ υποδεέστερο των αγορασμένων (ασχέτως "αντικειμενικής αξίας") ενώ αν έχω δώσει αρκετά, προσπαθώ να κάνω απόσβεση με κάθε τρόπο. Από την άλλη, έχει συμβεί να αποκτήσω ένα γαμάτο game μέσω bundle π.χ. και όσο παίζω να έχω ενοχές που έδωσα ψίχουλα για τέτοιο διαμάντι. Και πάλι, όμως, ενόσω έπαιζα, όχι όσο καθόταν στο ράφι (= Steam library). Δηλαδή, στο κατά πόσο θα πιάσεις να ασχοληθείς με ένα game που πήρες σε τιμή "κιλού" η θεωρία still applies.

 

[rasko]

οτι να ναι.
με τετοια λογικη καλυτερα ενα παιχνιδι να κανει 150 ευρω να το τερματιζεις 4/5 φορες να μην αφηνεις τιποτα ανολοκληρωτο οχι επειδη γουσταρεις αλλα επειδη πρεπει μιας και πληρωσες. ψυχαναγκασμος.
ενα παιχνιδι πρεπει να το παιζεις επειδη σου αρεσει, και να το ξεζουμιζεις επειδη το γουσταρεις οχι για να κανεις αποσβεση.

 

[Admiral]

Σε ψυχολογικό καθαρά επίπεδο, καταλαβαίνω απόλυτα αυτή τη στάση. Είναι λογικό να αποδίδουμε (ακόμα και υποσυνείδητα) μεγαλύτερη αξία σε κάτι το οποίο έχουμε πληρώσει περισσότερο, θέλουμε να ασχοληθούμε για να κάνουμε απόσβεση στην επένδυσή μας. Κάποιοι publishers μάλιστα ισχυρίζονται -αν θέλουμε τους πιστεύουμε- οτι τιμολογούν τα παιχνίδια τους στα 50-60€ γιατί αν το έβαζαν χαμηλότερα θα έδιναν την εντύπωση στο κοινό οτι πρόκειται για budget/μέτριας ποιότητας προϊόν.

Εγώ θα ενθάρρυνα τους πάντες με εκτενή backlogs να αρχίσουν σιγά-σιγά να τα καθαρίζουν. Για να αγοράσατε ένα παιχνίδι, λογικά είχε κάτι που σας τράβηξε το ενδιαφέρον και αν παίξετε θα το θυμηθείτε. Το πιο δύσκολο είναι να κάνεις την αρχή, μετά λογικά θα βρεις το ενδιαφέρον μέσα από το παιχνίδι. Εγώ τουλάχιστον αυτό διαπίστωσα όταν ξεκίνησα την προσπάθεια να παίξω ολα τα Steam games που είχα μαζέψει <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[difunto]

Εγώ έκανα πάντα το εξής λάθος με τις προσφορές στο steam: έπαιρνα 7-8 games και τα εγκαθιστούσα όλα αμέσως.Έπαιζα μια ωρίτσα το ένα,μετά ελεγα ας δοκιμάσω το άλλο,και το άλλο...και στο τέλος έπαιζα ελάχιστα το καθένα και έχανα το ενδιαφέρον πολύ γρήγορα με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Μέγα λάθος.

 

[alucard]

Oxide, νομίζω σε καταλαβαίνω, ειδικά στην PSX φάση... Είχα μάλιστα αγοράσει τότε και υπολογιστή με cd recorder και έκανα τις κόπιες με το κιλό μόνος μου, αλλά δεν έπαιξα ούτε τα μισά... Μια αίσθηση πλούτου και φτώχειας ταυτόχρονα...

Αυτές τις σκέψεις τις έκανα στα Steam sales των Χριστουγέννων. Έχω γύρω στα 30 παιχνίδια που θέλω να παίξω αυτή τη στιγμή, αγορασμένα είτε κουτάτα (γιατί κρατάω ακόμα γερά στο θέμα των αγορών με κουτιά, δεν εγκαταλείπω) είτε digital (τα οποία όσο πάνε και αυξάνονται και δε μου αρέσει καθόλου). Νομίζω ότι και τώρα να σταματήσω να αγοράζω παιχνίδια, θα έχω να παίζω για κανα χρόνο χαλαρά. Και πάλι όμως, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο Van Helsing, ας πούμε, και να μην το πάρω ΤΩΡΑ. Ήθελα και να το παίξω και να βοηθήσω και τους developers.

Όταν κάτι το έχεις σε αυθονία, συνήθως χάνει την αξία του γιατί φεύγει το "προσωπικό" από πάνω τους. Όπως πολύ καλά περιγράφεις την κατάστασή μας, όταν ήμασταν παιδιά, εκείνα τα παιχνίδια αποκτούσαν "μεγαλύτερη αξία", γιατί ήταν μοναδικά για μας τότε. Τώρα μπορείς να αγοράζεις παιχνίδια με το κιλό. Είναι σα να αγοράζεις ένα κιλό πατάτες και να κάθεσαι να αγαπάς την κάθε πατάτα που τρως ξεχωριστά. Δε γίνεται. Τα παραδείγματα τριγύρω πολλά.

Το καλό πιστεύω θα ήταν να περιορίζουμε τις αγορές μας σε παιχνίδια που τα παίρνουμε γιατί τα θέλουμε, όχι γιατί μπορούμε. Όπως είπε και ο Αλέξανδρος: "Για να αγοράσατε ένα παιχνίδι, λογικά είχε κάτι που σας τράβηξε το ενδιαφέρον και αν παίξετε θα το θυμηθείτε. Το πιο δύσκολο είναι να κάνεις την αρχή, μετά λογικά θα βρεις το ενδιαφέρον μέσα από το παιχνίδι." Νομίζω αυτό είναι όλο το ζουμί. Σταματάμε τις αγορές με το κιλό και παίρνουμε παιχνίδια που ξέρουμε ότι τα γουστάρουμε για κάποιο λόγο. Αν το αγόρασες έτσι, σίγουρα όταν το παίξεις θα καταλάβεις το γιατί. <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> Σε αυτό το συλλογισμό κατέληξα τον τελευταίο χρόνο

Αυτά τα λίγα από μένα <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[rasko]

επειδη καταλαβαινω τον πονο σας (πραγματικα ειναι τσογλανια αυτοι που κανουν προσφορες και πουλανε παιχνιδια σε γελοιες τιμες) να ξερετε οτι πουλαω και γω παιχνιδια, ολα στην δεκαπλασια τιμη απο εκει που θα το παιρνατε εσεις.
για να μην μπλεκω με ταχυδρομεια ομως προτιμω να σας πουλω freeware παιχνιδια σαν το red alert ξερω γω (στα 20 ευρω το κοστολογω) .
κριμα τεοιο καλο παιχνιδι και να μην μπορεις να το απολαυσεις επειδη ειναι τσαμπα.

 

[jimmy213]

Συμφωνώ απόλυτα με τον Admiral. Το να αγοράζουμε παιχνίδια επειδή έπεσαν στα 2-3 € χωρίς πραγματικά να τα θέλουμε δεν έχει νόημα καθώς δεν θα ασχοληθούμε μαζί τους.

rasko, το πρώτο σου σχόλιο το καταλαβαίνω, ήθελες να εκφράσεις την άποψη σου ότι δεν έχει σημασία για το ενδιαφέρον μας σε ένα game το ποσό που δίνουμε. Το ειρωνικό δεύτερο post σου όμως δεν το καταλαβαίνω. Είπε κανείς ότι πχ τα free games δεν τα απολαμβάνει επειδή δεν πλήρωσε κάτι γι' αυτό. Άλλο είναι το νόημα των όσων γράφτηκαν παραπάνω.

 

[mortisgr]

rasko wrote:
επειδη καταλαβαινω τον πονο σας (πραγματικα ειναι τσογλανια αυτοι που κανουν προσφορες και πουλανε παιχνιδια σε γελοιες τιμες) να ξερετε οτι πουλαω και γω παιχνιδια, ολα στην δεκαπλασια τιμη απο εκει που θα το παιρνατε εσεις.
για να μην μπλεκω με ταχυδρομεια ομως προτιμω να σας πουλω freeware παιχνιδια σαν το red alert ξερω γω (στα 20 ευρω το κοστολογω) .
κριμα τεοιο καλο παιχνιδι και να μην μπορεις να το απολαυσεις επειδη ειναι τσαμπα.</blockquote>

Νομίζω πως δεν έχεις καταλάβει σε τι αναφέρεται αυτό το ποστ. Ίσως να μην παίζεις καν γκέημς, ή όντως να απολαμβάνεις το ίδιο τα πειρατικά με τα αγορασμένα. Θα είσαι πάντως η εξαίρεση.

On Topic τώρα, διάβαζα τα παραπάνω και νόμιζα πως ήταν δικά μου ποστ, δεν θα μπορούσα να τα εκφράσω καλύτερα. Τα ελάχιστα "γνήσια" παιχνίδια που είχα για PSOne, τα φύλαγα σαν κόρη οφθαλμού, ενώ τα αρκετά -αλλά όχι και με το τσουβάλι που λέμε- πειρατικά, τα είχα υποδεέστερα, της μιας "παιξιάς" και έξω. Εξαιρούνταν τα Ace combat και παιχνίδια με καμμένο Multiplayer που τα έλιωνα, πειρατικά-αυθεντικά.

Πήρα τον πρώτο gaming υπολογιστή μου το καλοκαίρι του '12, μέχρι τότε είχα ένα ταπεινό P4 συστηματάκι, που έπαιζε κανένα WC3 και Vice City. Από τότε όμως που τον πήρα, υποσυνείδητα μου εμφυτεύθηκε η ιδέα να αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο. Όποτε κόζαρα κάποιο παιχνίδι-διαμάντι, ακόμα και περασμένης εποχής, που δεν είχα καταφέρει να παίξω αλλά πάντα ήθελα, το αγόραζα ASAP. Με φυσικό επακόλουθο, να έχω κάνει μια τεράστια (για τα δικά μου δεδομένα) συλλογή, και να μην έχω παίξει ούτε τα μίσα. Πλέον δεν είμαι 15, οι υποχρεώσεις τρέχουν, ο χρόνος για γκέημς ελάχιστος, και αυτός μοιρασμένος σε κάποιο Multiplayer παιχνίδι (dota, CS) ή σε κάποιο single Που θέλω οπωσδήποτε να τελειώσω.

Πλέον έχω σταματήσει να αγοράζω, με πιάνει η καρδιά μου κάθε φορά που βλέπω steam sales, αλλά έχω μείνει καθαρός πάνω από 2 μήνες -ούτε μία αγορά!

 

[Great0ldOne]

To gaming σκοτώνει το gaming. You heard it here first!

Δε ξέρω πόσοι γνωρίζουν το http://backloggery.com/" class="bbcode_url">Backloggery, ένα site με στόχο να βοηθήσει όλους τους καμένους να καθαρίσουν το backlog τους.

 

[Savatar]

Εγώ από την άλλη με το που βάλω ένα game στον υπολογιστή το τελευταίο πράγμα που σκέφτομαι είναι το πόσο κόστισε, με απασχολεί το ζουμί. Είτε πρόκειται για freeware με 8 bit γραφικά είτε για pre-order triple AAA "έσκασα 50άρι και τσούζει τώρα" αγορά όταν μπω στο παιχνίδι ένα πράμα με νοιάζει...το παιχνίδι! Δεν μου έχει τύχει να το γουστάρω παραπάνω επειδή το απέκτησα με κόπο, ή να το σνομπάρω γιατί είναι τσαμπέ, και γενικά η εμπορική του αξία σαν gamer με αφήνει αδιάφορο (με απασχολεί φυσικά σαν εργαζόμενο που αρκετές φορές δεν έχω να δώσω σάλιο, άρα και να στηρίξω κάτι που αγαπάω). Μου θυμίζει λίγο την φάση με την μουσική, παλιά αγοράζαμε μια κασέτα (αργότερα cd-ακι) το μήνα και αν, αλλά το λιώναμε, μπορεί να μην μας άρεσε καν αλλά λόγο έλλειψης επιλογών το συνηθίζαμε, αν μη τι άλλο του δίναμε αρκετές ευκαιρίες και πολλές φορές μας κέρδιζε. Τώρα μπαίνεις σε ένα γιουτιούμπ και έχεις κάτι εκατομμύρια επιλογές, από το σούπερ χιτάκι που σου σκάλωσε στο μυαλό όταν άκουγες ράδιο στο αμάξι μέχρι μογγολικό επικό black metal, και είναι εκεί και σε περιμένει τζάμπα, 2-3 κλικ απόσταση! Χάθηκε έτσι η αξία της μουσικής? Όχι βέβαια, απλά έκανε την ζωή μας (ευχάριστα) ποιο δύσκολη στις επιλογές μας. Πάντως είναι σίγουρα στην ψυχολογία του ανθρώπου το "ότι αποκτάω ποιο δύσκολα το γουστάρω περισσότερο", από τα games μέχρι τις γυναίκες, αλλά δεν νομίζω πως αυτό είναι αντικειμενικά σωστό <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> Ένα παιχνίδι θα το γουστάρεις για την ιστορία του, το gameplay του, την ατμόσφαιρα του κτλ. τώρα αν κόστισε 1,5 ευρώ σε καλαθάκι του σούπερ μάρκετ ή αν έσταξες pre-order 100άρι δεν επηρεάζει στο ελάχιστο την gaming αξία του, αλλά μόνο σαν προϊόν στην αγορά. Καταλήγω λέγοντας πως καλό θα ήταν σαν gamers να προγραμματίζουμε τον χρόνο παιχνιδιού μας με μια έρευνα (reviews, videos κτλ.) για τους τίτλους που θέλουμε να ασχοληθούμε, μην γεμίζουμε κάτι ντουζίνες τίτλους τα ράφια μας και τα acoount μας γιατί ήταν σε καλή τιμή, μειώνουμε έτσι το ίδιο το gaming, είναι προτιμότερο να παίξεις σε ένα χρόνο 10 τίτλους που τους είχε ψάξει πρώτα και ήξερες πως αν μη τι άλλο έχει χαρακτηριστικά που σου αρέσουν από το να δοκιμάσεις 40 και να χαρείς με το ζόρι τους 5.

 

[Adhan]

<blockquote>Και πάλι όμως, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο Van Helsing, ας πούμε, και να μην το πάρω ΤΩΡΑ. Ήθελα και να το παίξω και να βοηθήσω και τους developers.</blockquote>

Εσύ, ο Μακρυπόδης και μερικά ακόμα καλόπαιδα με παρασύρατε να το αγοράσω κι εγώ asap. ΦΤΟΥ ΣΑΣ.
<span class="bbcode_spoiler"> </span>

Όντως η άνοδος του digital distribution είναι καταστροφική για το χρόνο μας. Γελοίες τιμές επιτρέπουν αγορές πολλαπλασιων παιχνιδιών. Στο παρελθόν έβγαζα χρόνο με 3-4 παιχνίδια max.
Προσωπικά αγοράζω μόνο ότι έχω σε wishlist (με πολύ σπάνιες εξαιρέσεις) και στη wishlist μπαίνουν παιχνίδια που είμαι σίγουρος ότι "μου ταιριάζουν" και θα ασχοληθώ, είτε άμεσα, είτε σε 2,3 μήνες ή 3 χρόνια κλπ.

 

[manubell]

Δυο είναι οι λόγοι που μας προτρέπουν σε μη σοβαρό gaming.

Πρώτον, το gaming δεν είναι εύκολο. Ή καλύτερα, δεν ήταν. Αναγκαστικά, τα games έχουν γίνει γελοιωδώς εύκολα, με αποτέλεσμα να μην είναι και ελκυστικά, οπότε και να θες δεν μπορείς να ασχοληθείς σοβαρά. Ή θα τελειώνουν γρήγορα, ή θα είναι εύκολα, ή προχειροφτιαγμένα.

Δεύτερον, οι χιλιάδες επιλογές που υπάρχουν, δεν σε αφήνουν να συγκεντρωθείς. Πλέον όλοι παίζουμε όλα τα είδη, δεν υπάρχουν οι όροι "adventur-ας" κτλ. Πλέον, με την πρόσβαση που υπάρχει, μπορείς να ασχοληθείς με όλα τα είδη, και με πολλούς τίτλους από το κάθε είδος. Δεν τα λιώνεις, αλλά μπορείς να πεις ότι έπαιξα το τάδε fps ή το τάδε strategy. Παλιότερα ένας που έπαιζε κυρίως adventure, δεν καθόταν να ψάξει στα άλλα είδη. Με τόσες χιλιάδες επιλογές, λοιπόν, είναι λογικό να σπαταλήσεις αρκετό χρόνο σε τίτλους που δεν έπρεπε.

 

[infamousjohn]

Αχ μπαμπη... Τι να κανεις τωρα....?

 

[Borracho]

Πολύ ωραίο θέμα πραγματικά γιατί αγγίζει ένα πραγματικό "πρόβλημα", έστω και first world.

Το μόνο "αντίμετρο" πραγματικά είναι ν'αγοράζουμε μόνο ότι μας ενδιαφέρει στ'αλήθεια που είπε και ο συναγωνιστής και όχι πχ το Saints Row III επειδή "είχε 2,5Ε μωρέ, έλα να το πάρω στο χαμό κι ας το παίξω μια φορά μόνο!" γιατί στην τελική είναι πεταμένα λεφτά και μαζεύονται!

Έταιρη πληγή βέβαια, οι "ιστορικές" αγορές μέσω GoG, που για να επανορθώσω τα πειρατέματα της άφραγκης νιότης, αγοράζω έστω και στο GoG τίτλους που είχα λιώσει μια φορά κι ένα καιρό, για να τους έχω αυθεντικούς στη συλλογή μου, χωρίς όμως να τους ξαναπαίζω ποτέ, κάτι που μου φαίνεται αρκετά σχιζοφρενές, αλλά παρ'ολ'αυτά με ικανοποιεί ηθικά <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[oxide]

Ψιλοσυμφωνούμε οι περισσότεροι!Το υπόλοιπο forum που είναι?Οι υπόλοιποι συντάκτες να πάρουν θέση?
Η nintendo βγάζει ακόμα retails με όμορφα manuals ή την πήρε και αυτή την κατηφόρα?

 

[razvedchiki]

γιαμ γιαμ "insert here awsome ατακα/thank you grid για το ποσο γαματο ειναι το τοπικ μπλα μπλα"

<blockquote> Παλιά με το PLAYSTASION . </blockquote>

stop reading right there.


<blockquote> Δεύτερον, οι χιλιάδες επιλογές που υπάρχουν, δεν σε αφήνουν να συγκεντρωθείς. Πλέον όλοι παίζουμε όλα τα είδη, δεν υπάρχουν οι όροι "adventur-ας" κτλ. </blockquote>

speak for yourself.
τα μονα παιχνδια που επαιζα/παιζω ειναι rpg και στρατετζυ.
τωρα αμα δεν μπορειτε κοτζαμ μαντραχαλοι να συγκεντρωθειτε και να μην τρωτε το καθε χαιπ με το κουταλι ειναι δικο σας θεμα.

αμαν πια με την γενια του κολ οφ ντιουτι

 

[grmadness]

OxidE wrote:
Ψιλοσυμφωνούμε οι περισσότεροι!Το υπόλοιπο forum που είναι?Οι υπόλοιποι συντάκτες να πάρουν θέση?
Η nintendo βγάζει ακόμα retails με όμορφα manuals ή την πήρε και αυτή την κατηφόρα?</blockquote>

Συμφωνώ και εγώ λοιπόν, ως απάντηση στο κάλεσμα... Απλά ποτέ δεν μπήκα στην λογική του να πάρω περισσότερα από 2 παιχνίδια, το θεωρώ κουτό. (δεν θεωρώ κουτούς όσους το κάνουν, μην παρεξηγηθώ)
Ο λόγος είναι πως όταν ξεκινάω ένα παιχνίδι θέλω να το ξεζουμίσω, όχι να παίζω και να σκέφτομαι "τελείωνε, έχω να δώ άλλα 3." Δεν είμαι reviewer, gamer είμαι. Και δεν πα να 'χει 800 games στην τιμή των 10 γιούρο; :thumbsup:

 

[oxide]

Αυτό το "τελείωνε έχω να δω ακόμα 2-3" το έχω πει σίγουρα.
Ένα άλλο ψυχαναγκαστικό είναι να παίζεις ένα παιχνίδι χωρίς να σου αρέσει μόνο και μόνο "για να βγάλει τα λεφτά του"