Oι μεταλικες μας αποριες

[lelos kounelos]

επειδη ηταν "μοδα" δεν σημαινει οτι ηταν ολοι του σωρου.
την περιοδο που αναφερεις βγηκαν πολλοι απιστευτοι δισκοι, πολλα νεα και καλα γκρουπακια.

να το κανω και λιστα;

 

[grmadness]

Kingslayer wrote:
παντως οι Symphony X ειναι ψηλα στο metalstorm</blockquote>

Αυτό είναι αναγνώριση. Απήχηση δεν έχουν. :cheers:

Northlander, Seattle sucks,συμφωνώ απόλυτα. Υπάρχει το Bay Area και το Gay Area (no offence intended,εκτός από τα κουλάδια που μου γίνανε "Μουσικοί")

 

[andrikos_of_steel]

Ευτυχώς υπήρχαν κάποιες μπάντες που έντυσαν το grunge με πιο metal ήχο, όπως οι Alice In Chains και οι Soundgarden... συγκροτήματα που προσωπικά μου αρέσουν.

Το Seattle ως πόλη βεβαίως μας έχει δώσει Queensryche, Sanctuary / Nevermore και τους αγαπημένους μου Q5!

Όσο για τους Savatage, ήταν πολύ, πολύ άτυχοι. Όταν είχαν την αρχική ορμή (τότε που ο Jon Oliva μαζί με τον Midnight ήταν οι πιο χαρισματικοί frontmen των ΗΠΑ), η Atlantic τους πίεσε να πάνε σε δρόμους που δεν τους ταιριάζανε ("Fight For The Rock") και ύστερα, όταν έφθασαν στην συνθετική τους ωριμότητα, ήταν η χειρότερη εποχή για το metal από πλευράς δημοφιλίας στην χώρα τους. Αν δεν είχαν τους Trans-Siberian Orchestra, οι οποίοι από την άλλη είχαν καταφέρει να έχουν πολύ μεγάλη επιτυχία στο mainstream κοινό στα 90's (και ήταν και ο λόγος που η Atlantic τους κρατούσε), ίσως οι Savatage να είχαν διαλυθεί και νωρίτερα.

Στην ουσία, ο Oliva τους διέλυσε γιατί το όλο πράγμα είχε καταντήσει πολύ ασύμφορο και κουραστικό για αυτόν. Έχει και θέματα με την υγεία του, οπότε η όλη φάση με τα project τον εξυπηρετεί καλύτερα πλέον. Είναι γενικά κρίμα για τους Savatage, πιστεύω πως θα μπορούσαν να έχουν αφήσει εποχή στην μουσική γενικότερα...

 

[Savatar]

Χωρίς να ξέρω κάτι παραπάνω υποθέτω πως δεν είχε να κάνει με το αν ήταν ασύμφορο ή όχι το ότι "διέλυσε" τους Savatage (τότε γιατί γράφει και περιοδεύει με τους Jon Oliva's Pain), έχω μια υποψία ότι είχε χαλάσει τις σχέσεις του με τον Paul O'neil (ο οποίος, κακά τα ψέματα, ήταν και αυτός μέλος των Savatage, με τεράστια προσφορά). Οι Savatage πέρασαν την εποχή που ήταν γνωστοί στο μέταλ στερέωμα, μετά όπως και εκατοντάδες άλλες μπάντες δεν απόλαυσαν την προσοχή που τους άξιζε, συνηθισμένο φαινόμενο, αλλά και οι ίδιοι ποτέ δεν έκαναν και κινήσεις για κάτι άλλο , ο τεράστιος Τζόνις έχει αποδειχτεί true καταραμένος καλλιτέχνης, δεν τον νοιάζει το παραμικρό αν θα μαζέψει από κάτω του 200 καμένους ή ένα στάδιο γεμάτο (και υπήρχαν εποχές που θα μπορούσε να το κυνηγήσει, όταν έβγαζαν το ένα διαμάντι μετά το άλλο). Όταν τον είχα δει με JoP (ήμουν πιτσιρικάς στην επαρχία για να τους προλάβω σαν Savatage) είχα πάθει πλάκα πόσο αντι-σταρ είναι ( πολύ χύμα, ντίρλα και τσαλακωμένος)! Μπορεί να φταίει ότι έφαγαν και την άσχημη πλευρά της μουσικής βιομηχανίας στην μάπα (ο Τζον ανέφερε πως μάνατζερς τους έχουν φάει εκατομμύρια και έφυγαν) Και τι δεν θα έδινα για ένα reunion, όχι νέο δίσκο (ψιλο-μούφες είναι τα JoP , μόνο το 1ο αξίζει) αλλά μια τελευταία περιοδεία με όλους μέσα (Oliva, Caffery, Plate, Stevens, Middleton κτλ.) να το κλείσουν όπως πρέπει ρε γμτ. Αλλά δεν έχει καμία όρεξη για κάτι τέτοιο ο Oliva, το έχει πει δεκάδες φορές <img src="/frown.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> Τουλάχιστον άφησαν πίσω τους τεράστια κληρονομιά!

 

[Bathory]

Tι λέμε τώρα, παρ' όλα τα προβλήματα και το πώς εξελίχθηκε η όλη φάση, η μουσική τέχνη που άφησαν πίσω οι Savatage είναι τεραστίου όγκου.

Επίσης ρε παδιά, δεν ξέρω αν έχει συμβεί και σε άλλους εδώ μέσα, αλλά είναι από τις μπάντες που το δέσιμο που δημιουργείς μαζί τους (αν ασχοληθείς σε μεγάλο βάθος χρόνου εννοείται) διαφέρει απ' την αγάπη/δέσιμο που έχεις με άλλες αγαπημένες σου μπάντες. Εννοώ τους έχεις πάντα κάποιο σκαλί παραπάνω από άλλες μπάντες που γουστάρεις. Για την πάρτη μου το θεωρούσα λογικό και το καταλόγιζα σε συναισθηματικούς λόγους, καθώς είναι η πρώτη μέταλ μπάντα που άκουσα και με έμπασε στο μέταλ γενικότερα σε αρκετά μικρή ηλικία, αλλά γενικότερα το έχω δει να το αναφέρουν και άλλοι αυτό το "ξεχωριστό δέσιμο". Δεν ξέρω, δεν μπορώ να το εκφράσω πιο ξεκάθαρα.

 

[Hellion]

Οι Savatage αδικήθηκαν ιδιαίτερα και από τους metal djs στα μαγαζιά και τα ραδιόφωνα των πόλεων, και ίσως να συνέβαλε και αυτό στο χαμηλό τους προφίλ, ειδικά στην Ελλάδα.

Ακόμα δηλαδή και στα γνωστά rotations τραγουδιών τις ημέρες που παίζουν μόνο "σούπες", από Savatage θα έβαζαν μόνο το Edge of Thorns (και αυτό λίγο πριν το κλείσιμο κιόλας στα μαγαζιά, σε φάση δηλαδή σα να σου λένε πως "βάλαμε το άθλιο αργό και μίζερο κομμάτι για να διώξουμε και τους τελευταίους και να κλείσουμε"). Ε άντε να πείσεις τον πιτσιρικά να ψάξει και να εξερευνήσει μια μπάντα έχοντας ως αντιπροσωπευτικό δείγμα το Edge of Thorns μετά.

 

[Northlander]

Bathory θεωρώ πώς αυτό το συναίσθημα είναι κυρίως προϊόν της αίσθησης ότι οι Savatage ποτέ δεν έφτασαν στο καλλιτεχνικό τους αποκορύφωμα. Όλες τους οι κυκλοφορίες μέχρι το θάνατο του Criss, ήταν ολοένα ποιοτικότερες. Όχι πώς μετά ήταν κατώτερες, αλλά πάντα υπάρχει αυτό το αίσθημα του ανεκπλήρωτου που άφησε ο θάνατος του Criss.

Το ίδιο αλλά σε μικρότερο βαθμό ισχύει για εμένα με τους Death.

 

[andrikos_of_steel]

Bathory wrote:
Tι λέμε τώρα, παρ' όλα τα προβλήματα και το πώς εξελίχθηκε η όλη φάση, η μουσική τέχνη που άφησαν πίσω οι Savatage είναι τεραστίου όγκου.

Επίσης ρε παδιά, δεν ξέρω αν έχει συμβεί και σε άλλους εδώ μέσα, αλλά είναι από τις μπάντες που το δέσιμο που δημιουργείς μαζί τους (αν ασχοληθείς σε μεγάλο βάθος χρόνου εννοείται) διαφέρει απ' την αγάπη/δέσιμο που έχεις με άλλες αγαπημένες σου μπάντες. Εννοώ τους έχεις πάντα κάποιο σκαλί παραπάνω από άλλες μπάντες που γουστάρεις. Για την πάρτη μου το θεωρούσα λογικό και το καταλόγιζα σε συναισθηματικούς λόγους, καθώς είναι η πρώτη μέταλ μπάντα που άκουσα και με έμπασε στο μέταλ γενικότερα σε αρκετά μικρή ηλικία, αλλά γενικότερα το έχω δει να το αναφέρουν και άλλοι αυτό το "ξεχωριστό δέσιμο". Δεν ξέρω, δεν μπορώ να το εκφράσω πιο ξεκάθαρα.</blockquote>

Ναι ρε φίλε. Ναι, ακριβώς έτσι.

 

[Bathory]

Χμ, σωστός ο Νορθ, συμφωνώ απόλυτα. Και με Death ισχύει και για πολλούς το ίδιο.

 

[andrikos_of_steel]

Πραγματικά είναι να αναρωτιέσαι τι ακόμα θα μπορούσε να μας δώσει ο Schuldiner. Πέρα από τους Death, που είχαν όντως αρκετό ψωμί ακόμα μπροστά τους, ο δρόμος που είχε δείξει να παίρνει με τους Control Denied προετοίμαζε για πολλές κομματάρες...

 

[lelos kounelos]

παντως
υπαρχουν και μουσικοι που κατα την ταπεινη μου αποψη, θαβονται σε σχηματα που δεν τους αξιζουν.
οχι οτι ειναι χαλια, απλα αξιζουν κατι καλυτερο απο το να ειναι σε καποια εμπορικα συγκροτηματα.

παραδειγματα
προσωπικη αποψη ε! συμφωνα με την δικια μου αντιληψη.
αυτο σημαινει οτι δεν κοιταμε που και με ποιους αλλα το πως παιζουν.
ωραιο πραγμα να μην πρεπει με το ζορι να μιλας για συγκροτηματα-μυθους.

steve clark
[video width=425 height=344 type=youtube]9F-YVY-bsQw[/video]

vito bratta
[video width=425 height=344 type=youtube]RacrzzbE0Eo[/video]
jump 04.58

ναι ολα αυτα τα εχω ξαναπει, οι αποψεις μου δεν αλλαζουν ευκολα.

 

[kingslayer]

λοιπον, μετα απο πολυ study σε μεταλικα, iron maiden και megadeth κατεληξα στα εξης:

Metallica: το Ride the lighting και το black ειναι γαματα, ακουγονται συνεχομενα και δεν τα βαριεμαι ποτε. ΜΟP, AJFA εχουν κοματαρες blackened, Sanitarium, One, Battery αλλα δεν μπορω να τα βγαλω σερι γιατι για εμενα κανουν κοιλια

Megadeth τα 80'ς δεν με συγκινησαν ιδιαιτερα, πολυ ταχυτητα, πολυς θυμος, κανενα ριφ που να με αφησε με το στομα ανοικτο ( το peace sells μου αρεσε περισσοτερο)
αντιθετα τα 90'ς symphony of destruction και Youthanasia (ειδικα youthanasia) τα λατρεψα.

τωρα για τους Maiden δεν ξερω τι να πω
powerslave, seventh son of a seventh son και Brave new world ειναι οτι καλυτερο εχω δωσει ποτε στα αυτια μου ( ισως εκτος των savatage) και εχω ακομα πολλα να ακουσω <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Sketch]

Kingslayer wrote:
τωρα για τους Maiden δεν ξερω τι να πω
powerslave, seventh son of a seventh son και Brave new world ειναι οτι καλυτερο εχω δωσει ποτε στα αυτια μου ( ισως εκτος των savatage) και εχω ακομα πολλα να ακουσω <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /></blockquote>

Dance Of Death, Fear of The Dark, A Matter of Life and Death μην ξεχάσεις (κατά την άποψή μου - προσωπικά, το αγαπημένο μου τραγούδι των Μέηντεν είναι το These Colours Don't Run. Αυτό το ίντρο του κομματιού είναι από τα καλύτερα build-ups που έχω ακούσει ) <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[kingslayer]

τα αλμπουμ εννοουσα, οχι τα αντιστοιχα τραγουδια αλλα ευχαριστω <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

edit: ο Kingslayer σε ενα burst αμαθειας και βλακειας, σορυ <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Sketch]

Μα κι εγώ τα άλμπουμ λέω <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[kingslayer]

χαχα καλα ποσα ειναι πια? νομιζα πως τα ψιλοθυμωμουν <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[lelos kounelos]

αφου ο cliff burton ηθελε να κανει το μπασο κιθαρα, γιατι επαιζε μπασο;

 

[andrikos_of_steel]

Κούνελε, +1 για τον Vito Bratta!!! Αν και προσωπικά γουστάρω πολύ τους White Lion, ο τύπος θα μπορούσε να δώσει πολλά περισσότερα και να τον έχουμε σίγουρα με τους μεγάλους... Από όσο διάβασα, για σχεδόν είκοσι χρόνια είχε εγκαταλείψει την κιθάρα και εργαζόταν στον χώρο του software (μπορεί να υπάρχει στους υπολογιστές μας τίποτα από τα χέρια του!). Κάτι ακουγόταν πρόσφατα για προσωπικό του άλμπουμ, μακάρι... Και μια επανένωση με τον Mike Tramp δεν θα με χαλούσε καθόλου!

 

[lelos kounelos]

+1 και απο εμενα που τον θεωρεις αξιολογο μουσικο.
αυτο με το software δεν το ηξερα. ηξερα οτι ειχε καποια προβληματα υγειας.

θα γουσταρα παρα πολυ να ακουσω προσωπικη του δουλεια.
εστω και με τον mike tramp, τουλαχιστον να ξαναπαιξει.

μου αρεσει παρα πολυ το παιξιμο του, χωρις δηθεν δεξιοτεχνιες, φρου φρου και αρωματα.

 

[kingslayer]

αφου ακουσα ολα τα αλμπουμ των Savatage, αυτα απο το edge of thorns μεχρι το magellan με τον Zak Stevens μου φανηκαν καλυτερα απο τα προηγουμενα Hall of the Mountain King, Power of the Night etc και απο τα παλια μονο τα Gutter Ballet και streets με συγκινησαν και με google search ειδα πως ολοι θεωρουν τα παλια καλυτερα. Γιατι? και εσεις το ιδιο πιστευετε?